11342 resultaten.
Clown 4
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
878 de clown
keek
in de spiegel
en zei
wat zie je
er belabberd uit
en schilderde
zichzelf
maar weer
een rode snuit
later
in de voorstelling
zagen de mensen niet
hoe hij
van binnen huilde
en het verdriet
verborg
achter
steeds weer
een andere lach
alleen
het kleine meisje
was het
die het zag…
naamloos
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.738 daar waar bomen langzaam sterven
stikkend gras van kleur verschiet
zal de mensheid onkruid erven
omdat het zaad geen wortel schiet
daar waar mensen eenzaam sterven
stikkend in hun eigen leed
zal men zwarte kruisen verven
omdat niemand dan nog namen weet…
Kan ook ons gebeuren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
789 Veel mensen vonden de dood
TOCH rinkelde nog hun telefoon.
het eerste is abnormaal
en het andere zo heel gewoon.
De ontplofte bommen hebben
veel lichamen verscheurd.
de daders lachen in hun vuistje
en de wereld...treurt.
Het is niet ver van ons bed
het kan ook HIER gebeuren.…
Dag
netgedicht
2.5 met 16 stemmen
1.598 De mensen anders getroost?
Het grote niets
of is het alles?
Zij zal het nu wel weten
en hoop dat zij mij in stilte leidt
Het leven niet vergeten…
Weg
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.475 Op weg naar huis
de trein is streng
'sssst' staat er op het raam
mensen komen binnen, kijken
lopen door
een dame gaat wel zitten
bellen, ziet geen 'sssst'
hoort geen 'sssst''
praat haar weg, mijn weg
de hele stilte
weg…
Zomaar liefde.
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.966 Zomaar ergens in het gras
lagen zij omstrengeld
of er nooit liefdeloosheid was
hemelsblauwe akkoorden
speelden een minnedicht
twee mensen die het hoorden
fluweelzacht kussende zinnen
streelden hun gezicht
rozig door beminnen
zomaar ergens in het gras
omarmden zij de liefde
omdat het er zómaar was..…
Geen woorden zijn te vinden
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.029 Geen woorden zijn te vinden,
geen adem die verlicht,
het is alleen maar dulden
tot het weer koeler wordt
en tot er regen valt die alles schoon spoelt
en die de mensen doet herleven.
Wie kan er nu nog helder denken
wie woorden vinden licht en speels?…
De schaduw van de wind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 De schaduw van de wind
Achtervolgt mij door de straten
Waar de adem van de kust
Niet meer in staat is om te praten
De noordelijke stromen
Zijn allang niet meer verbonden
Om gezamenlijk te schrijnen
Zwakke mensen te verwonden
De schaduw van de wind
Is het restje van de zee
Slechts een afdruk van de tijd
Maar ik neem haar met…
that's me in the corner losing my religion (REM)
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
684 jarenlang al
in de knoop met hem
zie wat er gebeurt
het draagt zijn naam
twijfel
omdat er mensen zijn
wijs en erudiet
belezen en toch religieus
onder de vlag van het geloof
loopt een bloedspoor
doorheen de geschiedenis
onmenselijk wreed
hij is liefde, leerde ik
een goede vader
mijn brein te klein
om dit te vatten…
Onwetend zijn we allen
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
987 Wat noemt mijn mond mij
aan woorden die bestraffend
zijn en rozen laten sterven
en jij, niet weet waar de
zomer nog voor dient
geknakt en overvleugeld
zijn je schreden
de weg staat haaks op
de regenboog en in haar
ontelbaarheid van kleuren
spreekt ze boekdelen
ze begrijpt de mensen
niet met hun
ontelbare redenen…
De tinteltenen van de lente
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
716 De tinteltenen van de lente,
ze maken me zo blij,
ze maken me zo vrolijk;
ze dansen zelfs met mij;
De tinteltenen van de lente
verheugen zich zozeer,
ik zie de knoppen groeien,
het licht schijnt meer en meer;
De tinteltenen van de lente,
ze roepen naar elk kind,
ze roepen alle mensen
en zingen in de wind.…
Zweven...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Tussen de mensen voel ik me nog steeds alleen.
Toch kan ik wel genieten
van het leven en van iedereen.…
beperking
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
862 hoeveel woorden heeft een taal
wie telt ooit de zinnen van een verhaal
al wat mensen denken, voelen
proeven, zien en horen
dieren, kleuren, planten en geluid
zelfs het kleinste stofje
draagt een eigen naam
zesentwintig tekens kleuren ons bestaan…
Die dag
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
825 De dag dat ik alles achter liet,
kon ik weer om mensen geven.
Dat was de dag
dat ik geen pijn meer voelde
en alles anders was.
De dag dat ik met volle teugen
als een kind zo blij
het van de daken wilde schreeuwen
GODDANK ik ben weer vrij.…
Kil Inzicht
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.010 die kwetsbare man voor me
met twee dochters naast zich
een priester leest de mis
de gesloten kist staat vooraan
vier mensen steken kaarsen aan
een hand streelt het grijze haar
langzaamaan knapt hij
voelt het echte breekpunt
na vijftig jaar bij elkaar…
Ei ei ei bijna mei
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
534 heel verlegen in de bloesemregen
rukjes wind spelend
met lokkende krullen
ogen die smullen
lentekriebels
die harten doen smelten
voeten doen dansen
mensen doen flirten
vogels doen sjansen
en daar staat hij
de mooiste boom
hij is haar droom
doet elke wens
van haar
vervullen…
Balans
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 De werkelijkheid zie ik
door mijn raam
mensen lopen voorbij
de tuin driftig gesnoeid
lantarenpalen stijl overeind
een grauwe ochtend in maart
Twijfel over het zichtbare
want wie is die man
achter dat raam
zijn bestaan nooit verklaard
dromend over de balans
van wat hij won of verloor.…
Drachtig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
837 Een doornig veld, veel geel en bruin
droge wind als vanuit de woestijn
traag beweegt zich een geit
in dit door mensen verlaten land
Er hangt een bel aan haar nek
klingelt als zij het laatste groene blad
van een armetierige struik berooft
de dag wordt zo systematisch opgekauwd…
Femina Femke
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
492 Nog nooit was een vrouw minister-president,
calvinistische en roomse mensen voeren de boventoon,
altijd mannenego's op de troon, geen vrouwelijk schoon,
laat Femke zegevieren, duldt geen valse vent!
Niemand van de heren is zo integer als zij,
is het volk blind en met enkel een geleidehond al blij!…
moordenaar
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.489 is dit de echte dader
van de afgelopen tijd
die mensen vermoordde en ze dumpte
in alle koelheid…
Zo lang er leven is
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
646 Altijd weer die verrekte vlinders in de buik
het ligt aan de kleur van de ogen
het opflakkeren van het blonde haar
raar maar waar aan breekbaarheid
herkennen van dezelfde eenzaamheid
Alsof eens de goden ons kloofden
uit een gevoel van jaloerzigheid
met onbegrip voor menselijk geluk
Op volmaaktheid lopen mensen stuk…
Overlijden Anthonie
hartenkreet
4.5 met 25 stemmen
1.901 En heeft veel mensen geraakt.…
carpe diem
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
909 het plukken van de dag
mag misschien voor sommige
mensen dagwerk zijn
de dichter echter
plukt elke dag verwondering
als bij het sterrenplukken
op een mooie avond
ergens in het zuiden...
een beetje dromen
van bescheiden geluk
en daarvoor zo mogelijk
de juiste woorden vinden…
Met elke stap
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
856 Met elke stap van mijn wandeling
bloeien er bloemen, mensen en vergezichten.
Met elke stap van mijn wandeling
komt schoonheid mij tegemoet en
verdwijnt in één grote zee.
Met elke stap van mijn wandeling
wordt mijn pad, een pad van de glimlach en
wordt mijn hart één groen veld.…
het beste boven halen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
656 wie dan met een te scherpe tong
oordeelt
over te botte mensen
geven die hem
zelfs met hoge rente
meer dan het dubbele pond.…
RAAD VOOR BELGIË
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
597 Geen tegenstelling
maar samenstelling brengt de
mensen bij elkaar.
Dan zien ze elkaar
en horen elkaar spreken,
vullen elkaar aan.
Zo dragen ze bij
aan de Verenigde Staten
van onze wereld.…
stralen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
839 Ik liep al jaren te balen
Kon ik helemaal niet meer stralen
Was mijn hoofd vol van ellende
Ging alles door elkaar het was een bende
Kon ik niet meer normaal denken
Andere mensen geen aandacht schenken
Wat ik altijd graag had gedaan
Is nu van de baan
Hoef ik niet meer te balen
kan ik weer stralen
ik mag er zijn
Geef ik weer zonneschijn…
Het laatste station
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 ik speel mee
in het spel van
volwassen mensen
maar niet frank en vrij
er is altijd wel
een hij of zij die stoort
die als drempel
of obstakel in het
ludieke patroon niet spoort
in omzichtig vermijden
probeer ik toch zonder
schade verder te rijden
maar het spel is voorbij
op het laatste station wuift
alleen eenzaamheid nog naar…
Stilte uit een droom
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
2.869 Als een dichter niet meer bij de mensen is
geen persoonlijke haven kent in ’t geweten
dan gaat er niemand zonder heimwee naar zee
en als je ademt zonder innerlijke lente
weet je nooit of er een ochtend komt
is verlangen een metafoor zonder gevoel
maar bij de boom is er bekeerde stilte
wordt het niemandsland in een droom bewaard.…
De laatste
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.279 Zonder, zonder iets
het donkere niets kijkt me aan
Ik wacht en zie niets
Ben ik de laatste
Zonder, zonder iets
Ik vraag me af waarom
Het lijkt een doolhof in mijn gedachten
Ben ik de laatste
Het is koud en nat in mijn hoofd
Ik zie mensen rennen
Zie vogels vliegen
Zie bomen me uitlachen
Ik voel me zo dom
Ben ik de laatste…