Alle inzendingen over overlijden

4113 resultaten.

Sorteren op:

Mond gesloten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 698
Het verzwijgen van het kriebelen in het merg, het fluisteren van goden geruststellend wreed, de toekomst wetend volmaakt als een cirkel met licht van een bloedrode maan Troost vinden in de zekerheid dat er een einde komt aan elke droom elk leven en de weg ernaar toe Het belangrijkste is, lichaam loslaten blijf bij je standpunt en zweef…

Vereenzaamd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
(voor C.K.) De rouwkaart kwam al een dag later. De orchidee is weggehaald, de vensterbank is leeg, als een scene in een horrortheater, efficiëntie en nergens nog een wanklank over wat er niet mocht zijn. Kijk naar de balken in jullie eigen ogen, zegt Christus Jezus terecht, kijk beter, ik zie een zwerm torenvalken een cirkel vormen rondom…

Laatste vlucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 645
Mijn gedachten vliegen en vluchten in grenzeloos gerede geruchten naar de verste verten als vogels heen en weer en strijken in verre gehuchten naamloos nederig ter neer ze smullen van de verste vruchten van eindeloze ziedende zuchten zo worden woorden in gezangen vol verlangen naar de bronzen herfst hunkerend neergelegd vergezel…
W. Verhoeven10 december 2018Lees meer >

Liliane Verdonck

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Het doolhof van haar laatste leven Zij geraakte er niet meer uit Wij geraakten er niet meer in Wij hielden zielsveel van haar Dat is wat ons nog bindt Over haar plotse sprong heen…

Hun allerlaatste trein

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 659
ik heb ervoor gebeden wat dagen geleden een zonnetje op mijn begrafenis maar er schijnt niets op mijn benen nu ik hier lig ik ben afgelegd wordt dadelijk afgedekt met ieders bloem naar keuze stil zullen zij langs mij gaan ik ken ze allemaal door over te gaan heb ik tal van inzichten verworven eenieder heeft wel iets in de diepte…
wil melker28 januari 2019Lees meer >

vol leven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 629
de agenda van het leven was ons voller dan volst dankzij de liefdes en de naasten die ons het leven vieren lieten in het nu elkaar weten aan de overkant van de tijd zullen wij steeds weer genieten van de langzaam groeiende berg van opdiepende herinneringen die gelijk herontdekte brieven zich steeds opnieuw lezen laten die kunst van herinnering…

Bekoelde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 865
Jouw teken van leven teken van liefde gaf mij tegelijkertijd angst angst voor wat me kon overkomen als jij er niet meer zou zijn We kenden elkaar lang doorliepen alle processen van elkaar begrijpen accepteren van elkaar leren van elkaar houden het was een lange liefdesband waar we jaren aan bouwden De laatste jaren spookte het…
ebba11 februari 2019Lees meer >

We schoven in rangorde op

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 582
Vanmorgen sloop kilte, tocht in mijn hartkamers bij het prille lantaarnlicht, voelde ik onverplicht bij het langsgaan, ondanks het terugkeren van toch ook de dagelijks vergulde ochtendzon 't missen van daar die dag de eens vertrouwde lach. De recht opgerezen bomen op het zonnige gras van het talud konden mij niet troosten op dat moment. Alles…

Voor Adriaan

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 788
Toverheksen in het bos rond paddenstoelenkringen  Hoorden bij de eik een zware, droeve tijding zingen  Van bladeren die fluisterden met 't ritme van de wind  Dat Adriaan de Tovenaar zich hier niet meer bevindt  De vogels in de bomen staakten voor die dag hun lied De egel droeg sonnetten voor die hij ons achterliet En in een pot gemaakt van…

gaan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
ook al raakt haar ziel mij van nabij waar ogen zich naar mij wenden geen moment is zij bij mij noch wil ze maar iets verzenden ze woont in haar blik aan de rand van het bestaan schouwt eerder naar binnen; hetgeen wij, bij leven, nimmer zullen verstaan het is de sterfelijkheid die haar steeds roept al vertoevend in een broze…

Laatste rit

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 626
Komend van een hoge top ging hij zitten, wat verward, want er was iets dat niet klopte. Het was zijn sportieve hart dat er onverwacht mee stopte. Zijn oude tas lag al afgedankt en bleek zo erg versleten, maar was nog bruikbaar en gevuld met in jaren vergaarde weten. Zijn lichaam, sterk en afgeslankt, was in een strak tenue gehuld toen…

Winst van het verlies

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 691
Ik heb heel veel geleerd maar ik heb daarvoor wel heel veel verloren mijn man, maatje, liefde, warmte, intelligentie , zijn zijn, mijn zijn, ons zijn zijn verlies winst? ja heel veel winst! maar alleen nog van binnen in mijn lichaam, in mijn lijf heel veel winst, zelfs overwinst alhoewel het pijn blijft doen zijn plotselinge ziekte…

Jouw muziek

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 614
het was jouw muziek die van de mistige emoties een schitterend gevoelskleurenspel creëerde dat je gezicht uitnodigend deed lachen in een welkomstgroet het voelde warm en goed na de somberte en kou van buiten om samen nog een keer stil te staan bij jouw leven terugkijkend wetend welke kant jij op zult gaan nu alles is gedaan…

Op de tast

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
wij hadden niets afgesproken zij zou nachts niet komen spoken met een streel of vaag schreeuwen om mij iets over haar bestaan te laten weten zij is er gewoon want sinds haar verscheiden heb ik mij niet van haar kunnen bevrijden waar zij vroeger altijd bij me was is dat nu zelfs bijna letterlijk op de tast ze kijkt me aan…

Wie volgt ?

snelsonnet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 899
Wanneer ik een begrafenis meemaak, Dan geeft dat een gevoel van onbehagen. Wie volgt, zit ik me angstig af te vragen, Wie van de mensen hier is straks de Sjaak? Voor één keer pas ik voor het langste strootje, Je wint dan wel, maar je legt ook het loodje.…

Kijk de zon schijnt oprecht en hecht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
Had jij ooit die aanhoudende neiging steeds die dwingende aantrekkingskracht haar vest of jurk te willen dragen vol met vragen. De tas herinneringen van jullie geheel onaangeroerd te beroerd van verdriet dat men wellicht niet zag of ziet met rede potdicht te laten om de gaten in jouw ziel. Onopgemerkt om wat is geweest werd een en ander het…

Ook deze dag mag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 570
Geef mij ook vandaag gerust 'n arm even een hand, hier is heus wel een schouder een om op uit te huilen, een oor ervoor, om samen even tijd door te brengen nu te stoppen met het steeds hard door leven rennen. En heb je behoefte je verhaal steeds te herhalen en anders alleen maar te zwijgen, het kraken aan te horen van uitbottende twijgen in…

Kaarsjes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Op dagen dat de zon weer eens weigert te schijnen omdat de mist te dicht is steek ik ter verlichting een kaarsje aan en denk aan jou Als jij in maanloze nachten de slaap weer vervangt brand ik in gedachten een kaarsje voor jou tot je uiteindelijk mijn dromen verlicht…

Opgeruimd staat netjes, weg met die homo!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 672
Het was een makkie bij de levenseindekliniek het euthanasieverzoek werd direct ingewilligd ze zouden morgen langs komen om 12 uur exact dan zou ik uit mijn levenslijden verlost worden ondraaglijk lijden een heel lang leven lang aantoonbaar via christelijke hetero familie invoelbaar consulterend door artsen, psychologen Jean Fermate zou en…

ben je daar nu misschien (voor Anja)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
misschien liet je het verlangen los was je alle angsten voorbij zochten je voeten naar vloeibare uitgerekte uren leidde iets je misschien naar de vertraagde tijd waarin alles langzaam maar zeker wegdrijft van het land stuurde de god van de dood zijn gezant misschien die je zag noch hoorde die jou dichtsloeg als…
J.Bakx30 juni 2019Lees meer >

Milieutransitie; de dood en de roos

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 623
Geestelijk ga ik op tot Gods altaren lichamelijk ga ik tot het gaatje ja het gaatje en geen gat geen begrafenis ook geen crematie mezelf composteren is het nieuwe afscheid in dat afscheid zit vooral een nieuw begin en ik verbeeldt me op christelijke basis dat de woestijn zal bloeien als een roos die verse roos is gecomposteerd met mijn…

Ondeelbare tijd?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Berusting zucht uit de geur van vers gedolven aarde, houdt het verstilde hart omhoog, onophoudelijk stroomt bloed door de navelstreng van onze kindertijd, gedragen door een fakkel van verdriet als lopend vuur in een kinderhand ontstak, blijft gloeien in de as, wind en regen, daar zijn schuilplaats vindt, pijnlijk lang verzwegen…
Pama10 juli 2019Lees meer >

Theeedoek

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 675
Theedoeken van tante Henriette hangen aan de lijn de wind blaast ze op tot ballonnen maar tante kan ze niet meer er vanaf halen de diepste slaap is komen neerdalen dus blijft de heleboel maar hangen geen kopje meer gedroogd door die frêle handen geen stukje cake meer bij de koffie de wind blaast herinneringen weg.…

Verzorging en borging van de doden

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Je verzorgt een, het graf een marmeren steen de zomerse plantjes de vaas met bloemen je pimpt het op niet de lijk-kist niet het lichaams-lijk dat is afgelegd dat is begraven dat vergaat maar je borgt de overledene de herinnering aan jullie leven aan zijn of haar geest aan fysiek met hem, haar aan de mens die je liefhad of heel erg…

Strefbed

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
Iemand met wie het goed kon vinden, wenste aan zijn sterfbed mijn aanwezigheid. We waren, weliswaar, niet echt dikke vrinden: Ik ging erheen, maar eigenlijk had ik geen tijd. Wanneer een beste kerel bij zijn verscheiden, je verzoekt hem in zijn laatste uur bij te staan, wordt het pijnlijk om dat doodsbed te mijden en krijg je later spijt dat…

Poepie van me

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 664
""Ik wil nu je overleden bent nog een nacht met je slapen diep innig verbonden slapen maar zonder koeling gewoon in de warmte van onze liefde voor elkaar welke nu gaanderweg ontbonden wordt je mag gerust gaan stinken, ruiken want die poepies, scheetjes van je die harde maar vooral die zachte die het meest stinken die zal ik…

eindeloos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 570
nu jij hoger dan hoger bent in de oneindigheid van de horizon kijk jij vanaf de overkanten tijd naar het schitterende vergezicht van wat jij ons in liefde erven laat dat alles is verbonden aan herinnering waarlangs wij blijvend wandelen mogen in de stilte van de tijd koesterend wat jij ons van harte bent geworden de man vader en opa die…

Medereiziger

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
De wilgen delen schouderklopjes uit Zij willen helpen mijn verlies te dragen Je beeltenis begint wat te vervagen Ik laat die los, als ik mijn ogen sluit Zie ik je voor me in een wit gewaad Bevrijd van alle ongemak en zorgen Je voelt je in Gods Heerlijkheid geborgen Of iets wat daarop lijkt en echt bestaat Je toont me waar de mens in overgaat…

verloren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
toen de zee de boot zonder mast voor even nog zeilloos spartelen liet toen de zee zich bedacht en jou achter een muur van water aan het zicht onttrok toen de zee de vermoorde onschuld speelde toen balde plots een diepe rouw in mij samen…
J.Bakx14 augustus 2019Lees meer >

De hond, de dood en de glimlach!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 629
Ze had flink gehuild menige traan geplengd de laatste dagen nu lag ze bijna languit op straat bij Mika, mijn 3 jarige bruine labrador 'n glimlach veroverde haar gezicht ze aaide hem en hij kwispelde met z'n staart ik zag het aan en sprak haar aan: "lief he" sprak ik en zij zei: "Ja heel lief" ze vervolgde: "Dit is ook mijn eerste…
Jean Fermate24 augustus 2019Lees meer >