inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 69879):

Medereiziger

De wilgen delen schouderklopjes uit
Zij willen helpen mijn verlies te dragen
Je beeltenis begint wat te vervagen
Ik laat die los, als ik mijn ogen sluit

Zie ik je voor me in een wit gewaad
Bevrijd van alle ongemak en zorgen
Je voelt je in Gods Heerlijkheid geborgen
Of iets wat daarop lijkt en echt bestaat

Je toont me waar de mens in overgaat
Om zijn onaardse wegen te vervolgen
Je glimlacht en dat troost me wonderwel

Zo kreeg ik je dan toch nog aan de praat
Want lange tijd was je nogal verbolgen
Jij was mijn leermeester, ik jouw gezel

Schrijver: Anneke Haasnoot, 13 Aug. 2019


Geplaatst in de categorie: overlijden

3.5 met 2 stemmen 24

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Max
Datum:13 Aug. 2019
Bericht:Een evenwichtig opgebouwd sonnet, Anneke, ingehouden van toon en tegelijk sensitief; saillant die 12e regel. Graag gelezen!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)