inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 69563):

Ondeelbare tijd?

Berusting zucht
uit de geur van
vers gedolven aarde,
houdt het verstilde hart
omhoog, onophoudelijk
stroomt bloed door
de navelstreng
van onze kindertijd,
gedragen door een
fakkel van verdriet
als lopend vuur in
een kinderhand ontstak,

blijft gloeien in de as,
wind en regen, daar
zijn schuilplaats vindt,
pijnlijk lang verzwegen
opgeslagen in de smart
van voor - en tegenspoed
onderschrijft de dierbaarste
herinnering zoals zij was,
ze is niet vertrokken, morgen
kom je haar weer tegen, de
indrukken blijven groot in
de lichtste voet-print , die
zij achterliet toen de
ondeelbare tijd haar ogen sloot.

Dag Liesje

... Illustratie: Bron: Vuelaplage ...

Schrijver: Pama, 10 jul. 2019


Geplaatst in de categorie: overlijden

4,0 met 1 stemmen 27



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Antonia
Datum:10 jul. 2019
Bericht:heel ontroerend groeten


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)