5860 resultaten.
wat armoede brengt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 voor de bode
die aan onbetaald
de nota’s herinnert
de verlegenheid
telkens toch
naar de kinderen
die niet mogen
wat anderen kunnen
de gene
altijd nog
voor de rafels
en de randen
die jou kleden
de schaamte
elke keer weer
als enkel nog
jou en de jouen
de voedselbank rest
het gevoel
steeds opnieuw
dat je staat
buiten het spel…
Surrealistisch de ontlading
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
521 ik heb je gezien
uitzinnig in beminnen
het steeds maar weer
opnieuw willen beginnen
door de spanning van het spel
we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen
magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading…
Naturel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
453 Naturel en ongekunsteld
speelt het leven veelal
het bühne spel.
Zonder opsmuk doorgaan
in het leven valt niet mee,
maar normaal blijft men wel.
Men tracht mee te doen,
maar om mee te doen
kan men ook veel van
de eigenheid verstoren.…
Sneeuw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
624 Op zijn weg in vrije val
dwarrelt daar een ijskristal
samen vormen zij een vlok
toen de wind hen samentrok
Vlokkenspel dat binnentreedt
vormen straks het witte kleed
kinderen met een hoop geschreeuw
spelen buiten in de sneeuw
Aarde ligt in ’t witte bed
om me heen een silhouet
van bomen in serene rust
dieren zijn in slaap gesust
Op…
Doorweekt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 de aarde is al weken verzopen
er rijdt geen boer over het land
het enige wat je ziet is water
verrotte gewassen en een krant
soms zijn er kinderen die spelen
of ploetert een hond in het zand
het weer oogt zeer mistroostig
zoals het huisje aan de waterkant
ik wil er wel door blijven lopen
maar het is modder die mij plaagt
die blijft zuigen…
Voorbije tijden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 ik wist dat
de bomen eens
op zouden zijn
van de rij die ik
al een leven lang
aan het tellen was
waren zij ooit
groot dan zijn
zij nu klein in
verscheidenheid
seizoenen spelen
voor stammen geen rol
die zitten al overvol
met data van
voorbije tijden
het aantal is ook
niet van belang wel
de vraag voor hoe lang
ik tel en zie…
Aan de rand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het spel van zon en schaduw
belicht telkens weer opnieuw
haarden van herinneringen.
De stad ontplooit zich.
De torens blijven wenken.
Als vingers tikken ze mij.
Engagement en eigendom
weerhouden mij verder.
Getikt door de spanning
tussen tastbare biotoop buiten
en verruimende mogelijkheden
van de virtuele stedelijke kosmos.…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Het spel der liefde
geeft een ware binding
van twee mensen,
die vol respect en zielsveel
van elkaar houden.
Foto Dick Voogd…
Wij dromen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
511 jij hebt je
uitgestrekt
binnen de
reikwijdte
van dit gesprek
overal
met de juiste
articulatie
en modulatie
vol anticiperend
het feest
van de geest
is in alle ogen
goed zichtbaar in
geestdriftig spel
waar begrijpen
en verstaan
soms verloren
dreigen te gaan
in misverstand
jij hebt de
grenzen bepaald
waar de toren
van babel…
Ode aan het huis
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
878 als zachte armen in omhelzing
zo is dit huis mijn tweede huid
zuiver als het witste licht
spelen kinderen met het kleine weinige
in hoopvol klarende kleuren
als een groot verrukkelijk geluk
het huis…
De godin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 het heerlijkste gevoel
en liefste geluid
is het ritselen van
zomerbladeren op
mijn warme huid
waar statigheid
nog lange takken
lover genereert
heb ik mij neergelegd
ja tegen wind gezegd
zonder op te spelen
hoorde ik al de groene
melodie van velen
pas ontloken en nu al in
het zonnig koor gekropen
in warme vlagen
weten zij de…
De oude rozentuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 In de tuin plukken de mensen
pruimen en peren, ze bakken taarten
van de bitterappels, ze spelen luit en fluit
in de oude, oude rozentuin
Op de steen brandt het licht
de buik van de lamp, boordevol
olie, is opgewreven, ik hark de paden
tot aan de steigers in de oude, oude sterrenzee
Er scharrelt een egel, eeuwen gaan voorbij
kinderen op…
In hoger sferen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
441 wij speelden
het spel van de
ogen die wangetjes
in pure onschuld
liefjes doen blozen
van aanhalen
zonder te raken en er
dan een ingewikkeld
patroon van maken dat
naar meer gaat smaken
wij verloren de tijd
vergaten de wereld
om in hoger sferen
wat steeds niet lukte
opnieuw te proberen
samen op zoek
naar wat ons
ongezien intrigeerde…
In het lichtend ochtendgloren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
651 onzichtbare wind
rimpelingen maakt op het water
waarop het zonlicht sterren strooit
en je de eendjes al hoort met hun vrolijk gesnater
de takken van de bomen geknopt
maar nog niet in vol ornaat getooid
steken ze af als afgedankte penselen
tegen het blauw van de hemel en
wanneer bloem en blad straks uitbundig gloort
zal de wind er weer mee spelen…
Blowt de flow
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 je fluisteren
kleurt lucht
vertrouwelijk geeft
de ambiance het
zachte van begrijpen
waar kijken
moeilijk is door
het getemperde licht
ik ken de
kleine nuances
van je stem
de variaties van
het intoneren
die het spel
van overtuigen
soepel beheersen
nog heb jij
mij niet geraakt
is er op zielsniveau
geen contact gemaakt
maar met…
Speldenprikkend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
359 donker duwt
de avond het
laatste daglicht
voor zich uit
in het langer
worden van
schaduw verliezen
kleuren hun huid
nog schijnen
spaarzame stralen
hun lijnen van de
laagstaande zon
in het langzaam
doven van boven
speelt nacht zijn
speldenprikkend spel
in een voortdurend
bewegen komen
lichten elkaar tegen
in een vast decor…
Alleen de kerstboom blijft staan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
607 Zuur van regen dat op de aarde valt
gaat de dag over in de nacht
vermoeid en half gebroken sluiten we de ogen
droombeelden die samen komen
op het gefluister van de dood
soms lijkt moeder aarde het toneel
waarin eenieder een rol moet spelen
alleen de kerstboom blijft staan
door de eeuwen heen wit als sneeuw
van vrede dat daalt als een…
We zijn met zovelen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
539 en er zijn er die vergeten
er zijn er die vragen
en er zijn er die geven
Er zijn er die de weg niet weten
en de taal niet spreken
er zijn er die lijden
en wachten op betere tijden
Er zijn er die met 2 maten meten
en van meerdere wallen eten
er zijn er die hun kop in het zand steken
en hun afkomst vergeten
Er zijn er die met vuur spelen…
LAIS CCXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Ik kus jouw huid, zilte parel
van de dood die mij omsluit, ik draai om
en om de zuil van git, het is een spel,
staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom
omdat ik zoveel later dan jou kom.
De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan.
Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan.…
Hangend in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 wind naar het licht toe
Er is geen tunnel of heilige poort
Om op adem te komen draaien we
ons om en rusten uit, de wind gaat
heel de wereld over, en wij waaien
even mee met de meeuwen en
stromen even samen met de golven
uit over het blinkende zand
Het luchtruim is ons te groot
schuin voorover hangen we
haast stil, maar het is geen spel…
Wonderbaarlijk wonderlijk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Zoals ons speelse leven leeft.
Conservatieven willen graag,
dat ons leven hetzelfde blijft,
zodat morgen gisteren wordt.
Wie progressief zijn versnellen,
zodat morgens toekomst blijven.
Dromers dromen en weten,
waarom slapers graag slapen.
Zien, hoe stroming stroomt.
Weten, hoe ons aller leven,
zonder weten leeft.…
DE DAHLIA'S
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 nog voor mijn lippen
woorden konden vormen
'niet hier spelen' riep jij alleen maar
als een getalenteerde bloemist
gaf je voedsel en water
je wist precies hoeveel
en je won keer op keer
terwijl ik steeds weer
stierf in mijn bloei
ik weet niet eens meer
wat voor kleuren jouw bloemen hadden…
Jouw stilte
netgedicht
5.0 met 141 stemmen
468 waarheden orakelen
ongevraagd de wegen
voor vandaag naar de
doolhof van morgen
alleen jij mijn muze
bent standvastig gebleven
geen rots in de branding
maar vol enthousiasme
en vuur voor het leven
dat niet doorlopend
ontspoort maar weer
keurig op tijd rijdt
zoals het na eeuwen
ook na corona weer hoort
laat je lach weer eindeloos
spelen…
Het moment suprême
netgedicht
4.7 met 292 stemmen
818 ontspannen rust ik
op het middag bed
waar kleine uurtjes
spelen met stofjes
die door de warmte
op hun rug worden
gelegd in hun reis
langs kierende gordijnen
waar het licht hen
beschijnt in een
mistige choreografie
tussen vage paladijnen
zij dagen mij uit
in hun onvoorspelbare
tochten om vrij te zijn
mee te gaan en te
voelen wat verheven…
Vergeten woorden
netgedicht
5.0 met 400 stemmen
516 ik heb ze
zien spelen
de kleine orkesten
niet alleen hoempa
maar ook kamermuziek
voor een uitgelezen
publiek of in de zaal
naast de bar waar
dans de inname
snel groter maakt
in het zicht van
de kleine uren belt
overlast traditioneel
de bekende klachten
van de buren
dan selecteren
vocalen een eigen
groep neuriën anderen…
Vingertip veeg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 op ons pad
in een vingertip
veeg wist jij je
gekleed met mijn
stemming en humeuren
jouw lach opende
vaak alle deuren
vaak mocht ik
je schaduw volgen
waardoor jij op
een warme dag
verkoelende wind
aan jouw zijde had
het spannendst
bleef de nacht die
geen schaduw bracht
maar een licht touché
van warm en koud in het
intieme spel…
Wat is leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
548 En blijheid bij het spelen van een kind.
Hoe kan het dat ik liefde voel,
voor iemand die er niet meer is.
Er tranen rollen door dit groot gemis.
Doen mijn gedachten dit?
Ik denk het niet.
Dan zou ik altijd huilen ben ik bang.
Nee, het is meer,
een onderlinge samenhang.
Iets diep in mij,
ik kan het niet benoemen.…
Vakantie moment
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
635 Mijn zus
En ik
Samen
In een
Restaurantje
We bestellen
Ons favoriete eten
Mijn gedachte
Is al verder
Op de avond
Beneden zal
Straks livemuziek spelen
En ik ben in de ban
Van de zanger
Die daar speelt
We zitten
Op een schommelbank
Sangria bestelt
Voor ons
Speelt het bandje
Romantische muziek
Ik word geraakt
Door…
simpel geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 hij is vol jeugd en kracht
een trouw gevoelig vriend
uitdagend, speels en wijs
brutaal soms en toch lief
overdag stoeien we wat
beleven een simpel geluk
hij loopt weg, keert terug
met onschuld in zijn ogen
zijn lichaam is in de nacht
een warm, beschermend schild
ik streel zijn zachte vacht
waarin mijn tranen drogen
‘s ochtends wekt…
klikken van verstaan
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
471 zacht en warm
voegde zich het
leder van de bank
naar ledematen
die ontspanning in
vorm en kleur zagen
niet eens het
commerciële spel
van bieden en
overtreffen maar juist
het signaleren van de
klikken van verstaan
de lach als
uitnodiging in
herkenning en
ervaring de zit een
heerlijke evenaring
van het thuisgevoel
ik zag je…