21824 resultaten.
Ik reikte onmacht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
956 Ik vond je
onder sijpelende rotsen
naakt in weerloosheid
stilte schreeuwde wind
tot huiverende golven
en ik reikte
verder
dichter
tevergeefs
je dreef als tanend schuim
traag over zee…
Begraven (haiku)
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.305 Weer een bekende
winterzwijgend begeleid.
Rust nu in vrede.…
drenthelingen 1
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
894 en steeds meer
geluid uitbraken
koeien loeien
schapen blaten
vogels met
divers geluid
maar toch
blijft er
een stilte
er staat ergens
wat uit.…
Mes der tongen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
673 Dubbelzinnig snijdt het mes der tongen.
Opgelikte verlokkingen, zinderende golven,
liederlijke wapenen beloeren mijn kamp en wie
rijzen er niet, drakenrijders van de taal, uit
over het inzicht, de bergtop van een ander
tot de afgedwongen zonneschijn van eigen gelijk?
Eén woord en blokkendozen stuiken,
struikelen tot scherven, duikelen aan…
Voorspelling
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
971 De uren raken niet verder
of meer, zoals roesten gaat,
gestaag maar onzichtbaar
door verblindende traagheid
gestold staan de cipressen
rond de rimpelloze vijver
ze leest roerloos in de bladstilte
van de verkoelende avond
veraf dooft een licht
ze sluit haar ogen om beter te zien
en dan
wanneer de totale onbeweeglijkheid
poëzie is geworden…
Koestering
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.959 als jij zacht mijn lichaam streelt
voel ik gedachten dwalen
in tijd waar rust nog schreeuwt
om zwijgzame verhalen
die geruisloos zijn ontstaan
zonder enige pretentie
vredig, kalm doch aangenaam
als in een andere dimensie
vergeet ik leegte om me heen
geniet ik stil en huiver
van de stilte heel alleen
die schittert, puur en zuiver
want…
zwijgen is de juiste taal
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
566 woorden kunnen iemand kwetsen
zwijgen is de juiste taal
het zal tenminste niemand schaden
en het scheelt een boel kabaal
als u toch iets moet vertellen
zoek dan uw heil in het gebaar
misschien dat gij begrip zult vinden
raakt u wellicht de juiste snaar
wanneer u het echt niet kunt laten
de aandrang voelt om weer te praten
weeg dan uw woorden…
Snuif wierook
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
801 de deur
gaat dicht
geeft zicht op
lange gangen die
met gebed en
contemplatie
zijn behangen
draag een pij
die ik gekozen heb
omgord het touw
met knopen die
gestrikt zijn
door een toekomst
zonder jou
ik orgel klanken
voel mijn knieën
op gebedenbanken
laat de knopen
glijden langs het
schaamrood van mijn
ongebruikte dijen…
Bidstoelde in de refter
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
800 enige geen baard
verloor mezelf in
starend volgen van de bogen
die welfden tot het dak
vlak bij des herens hoogte
bidstoelde in de refter
die te koud voor woorden was
chambrette achter een gordijn
dat alle privacy verloren gaf
ijsde bij de koude kranenrij
waar oude lijven tandenpoetsend
kuchten kleedde me met bruine
pij waarin de stilte…
Die vagebondt
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.874 weer klooster ik
mijn eigen strand
de uitgestoken hand
liep in een ander ritme
voor ons draaft
de hond die vagebondt
met alles wat ze vindt
ons laatstgeboren kind
alleen de golven
horen onze woorden
verbittering die zucht
zout hangt in de lucht
we zijn de boulevard
weer opgegaan daar braken
onze dromen of het goed
zal komen…
Wat vrouwen kunnen
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
2.353 Zelfs haar speels
verbijtende lippen schuiven op zijn ijzige stilte uit.
Ze spreekt betraand van vroeger. Hij breekt
zijn ogen open en valt kapot.…
Vandaag de zotskap nog...
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
718 Vandaag de zotskap nog
en morgen weer dat assenkruis,
de gang naar de woestijn
waar stilte ons kan leren
dat alles hier een einde kent,
maar dat we mogen hopen...
O God, leer ons de weg
naar U en naar elkaar
vertrouwvol dan te lopen.…
Tussen twee woorden,
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
641 Tussen twee verzen
even wat stilte,
zomaar.…
Terug
gedicht
3.0 met 46 stemmen
17.566 De ramen konden niet open
en de dag was langer aan het einde
van de gang waar zij ligt in een smalle
kamer. Ze kan niet lopen
maar ze zegt dat er in de glazen
jampotten veel bloemen staan. De stelen
zijn niet schuin afgesneden
want er was geen mes. Wel water
dat niet blauw is zoals ik haar maakte
De zee is blijven liggen waar zij ligt.…
laatste boodschap (aan jou)
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
3.572 Misschien is het ziek
Maar voor mij een techniek
Stilte en het samenzijn
Tot een vriendschap zonder pijn
Ik denk het is niet gezond
Het is nodig, die wond
Een vriendschap zonder pijn
Zal het einde zijn
Samen denken
maar spreken weg
aankomen is zeker
maar dit is de omweg…
Leegte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.867 De dag breekt aan
Maar geen zon te zien
De leegte blijft om me heen
De stilte is m’n enige vriend
De herinneringen aan jou zijn niet
genoeg om m’n hart weer met liefde te vullen
Dagen lang zit ik naar je foto te kijken,
alsof ik hoop dat je er zomaar uit zal stappen en me kus
Bij het besef dat ik je nooit meer zal kunnen omarmen,
je nooit meer…
Orkaan
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
649 het oog van de storm
werpt een blik langs de hemel
de stilte wacht af…
Een regenavond
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
756 Zoveel druppels die gevallen
hier en daar tot beken gaan;
zoveel tranen die vandaag ook
stil verdriet lieten verstaan,
maar de avond is gevallen
en ook deze dag voorbij,
heel de stilte van de uren
slaat de weemoed op in `t hart
en ik wou zo graag dat vuren
van geluk en vreugde branden,
dat de vrede in jouw handen
iedereen bereiken kon…
In memoriam J.H. Leopold
poëzie
3.4 met 11 stemmen
4.800 Achter de eerste stilte aarzelend begint
het woord, zwevende als de wind
in het herfsten, - o, het vlagen
der verrukkingen, het martelend klagen
om wat eèns werd bemind!…
Idyllisch Enderttal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
664 Sedert oerbegin van het Enderttal
tekenen forellen en libellen
voor ineenvloeiende aquarellen
van de Weissmühle tot in Martental
Golvend Bach-geluid dompelt zich onder
in de bevlogen stilte van idyllisch lover.
…Rij met de bus van Cochem Winneburg of van de Endertplatz te Cochem naar Kloster Maria Martental!…
Mijn dierbaar plekje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.299 De stilte, de wind, de eenzaamheid,
maar vooral het verlangen
naar liefde en geborgenheid...…
De zwijger
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.022 Die ik heb gekend
Je mond vertelde me weinig
Je spreken ben ik ontwend
De stilte kan jij omarmen
Met wie jij je leed hebt gedeeld
Je gezel is je gedachte
Met wie jij je nooit hebt verveeld
In je stoel laat ik je achter
Niet wetend wat je nu wenst
Soms denk ik dat je vermogens
Door leeftijd reeds zijn begrensd
Wie was jij?…
STRAKS
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.472 Straks
vervalt haar huis in stilte
Straks
de gordijnen half dicht
Straks
zegt zij 'k wil jullie ontlasten
Straks
denk ik: 'k verzaak mijn plicht...…
Gespreksstof 1
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
821 In de stilte tikt de dood,
angstaanjagend monotoon;
je wordt in slaap gesust.
Dus, praat maar door.
Zeg schreeuw bewust!
Verstom het zwijgen
Denk niet aan vertrekken
maar laat mij m'n koffers pakken
in alle rust.…
Wat te zeggen
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.054 Ik weet niet wat te zeggen
Wil de stilte niet doorbreken
Met eindeloos gezever
Over het weer
Dat steeds meer vriest…
Natuurvrienden
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
733 Kwijlende kikkers
kwaken een uur in de wind
hoor ze eens stil zijn…
lief
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.841 wat is het stil
je brieven zijn zo leeg
je woorden zonder warmte
waar is de kracht van je liefde
gebleven
je schrijft hoe het is
hoe de mensen daar zijn
dat het je zo goed bevalt
maar het doet zo'n pijn
dat ik geen liefde proef
waar is de warmte gebleven
is de afstand dan brekend
in ons leven
lief, wat is het stil
vertel me toch…
Stille Ruis
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.344 Een veld vol licht,
De bloesem tegemoet,
Een immens verlangen,
De kracht van energie,
Stromend langs gesteente,
Staand dromend,
Van het zweven van dadelijk,
Ogen vol van levenslust,
Schitteren de dieptes in,
Een moment nog tot de vlucht,
Water kletterend,
De wind die mij influistert,
Ga maar, voel je vrij,
Ruis, stilte,
Dit is de diepte…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 ik voel de aarde aan mij zuigen
als mijn armen zich willen verheffen
het zou de hoop zijn die wil juichen
om niet de stilte van de winter te beseffen
maar seizoenen zijn niet te verplaatsen
net zo min als ik mijn gemoed kan kleuren
mij in een gewenste vrolijkheid te haasten
om te reiken naar vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet…
jou mijn stiltewonden wijzen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 het is jouw stilte
die de chaos
in mij schreeuwen laat
oorverdovend malen
mijn gedachten
kakofonisch door elkaar
ik zie geluiden
vallen met een
gierend hels kabaal
ze versplinteren
mijn beelden ik beleef
het laatste avondmaal
ik geef me over aan
mijn lijden ze
kruisigen mij allemaal
kom maar in mijn
wonden…