4314 resultaten.
Vandaag Is Snel Voorbij
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.324 Nieuwe kansen op een mooie dag
Ongeacht de storm en regen
Als het maar mooi weer is in je hoofd
Dat heb jij wel verdiend gekregen
Jij hebt vele stormen doorstaan
Maar bent blijven hangen in de regen
Nooit echt meer hersteld van de tegenslagen
Welke nooit aan jou hebben gelegen
Dus probeer maar lekker te slapen
En geniet als je vandaag verlaat…
Morgengroet
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
5.255 De wereld lijkt verlaten nu jij er even niet meer bent,
het lijkt alsof ik je mijn hele leven al heb gekend.
Ik mis jouw lieve avondzoen
wanneer de nacht stil is en goed.
Nog even en dan hoor ik je woorden weer,
elke dag zetten wij een paar stappen meer.…
Lentenimf
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
922 tranenlaken glijdt onhoorbaar van haar flanken
de alvast geleende zomertijd voorspelt
een bruisende oorsprong van ongeboren ranken
Dampend valt de milde voorjaarsregen
geheel bevrijd van het hard bevroren winterjuk
op het wilde land, niet in straten of in stegen,
smelten lentebrokken samen tot een spektakelstuk
Daar is ze weer
een lach verlaat…
de handen klapgraag in verwachten
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.994 verwachten
het rood fluwel beweegt
en vangt de aandacht van de zaal
een witte hand geeft eindelijk signaal
dan valt het doek
en is de andere wereld open
ze zien de ster waarop ze hopen
een kleine vrouw met ogen
vol geheimen die met haar mystiek
de werkelijkheid voor even doet verdwijnen
ze neemt de mensen mee
en tree voor tree verlaten…
Voor mijn lieve kinderen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.109 Oma zal er altijd voor je zijn ;ze zal ons nooit verlaten.
Wanneer je verdrietig bent of je hebt pijn,
kijk dan maar goed, en je zult merken, dat ze er voor je zal zijn.
Heb haar lief en bedenk dat ze altijd van jou zal houden.
Jij hebt haar heel veel liefde gegeven en zij ook aan jou; dat moet je blijven onthouden.…
6
gedicht
2.3 met 86 stemmen
27.977 Ze wil niet weten welke soort
Iedere vorm van kennis scoort laag vandaag
Schaamte voor het verlangen naar anonieme
schoonheid een naakte man in de branding
Morgen verlaat ze dit eiland. Wat zij wilden
is voorbij. Duinen geven geen antwoord
het strand stuift, er staat een grijze zee
Over de boeg van de hoop.…
Plattelandsstoet
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.864 Op die donkere dag bespraken we
de kist, de kaarten en de cake
Vandaag voert de stille tocht langs
achteloos weggeworpen boerenhoeven
langs verlaten erven waar geen zon
schijnt en toch de schaduw heerst
Traag stappend proberen we de einder,
waar aarde en hemel raken, te ontlopen
stemmen staken, een enkel gebaar
volstaat in de najaarsstilte…
Liefde
gedicht
2.6 met 313 stemmen
58.258 Twee slingerplanten in één wilde groei,
die ondanks alles elkaar niet verlaten.
---------------------------------------------
uit: Ad Interim, jrg. 4 (1947)…
Reïncarnatie 2500
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
839 Een loomheid als een donzen deken
omarmt me zacht en duwt me in de grond
het wolkendek loert roerloos op een prooi
kraaien en mussen gaan van schrik
achteruitvliegen
soms gonst een zwerm gedachteloze kevers
de namiddagdruk voorbij
'k lik dorstig aan een boom,
geen mens verlaat zijn blok
het asfalt is een taaie brij
lantarens rimpelen en…
Het onzekerheidsprincipe van Heisenberg
gedicht
2.9 met 21 stemmen
11.246 Maar niet zonder
stijl verlaat Werner het zinkende schip.
Ijzig kalm rekent hij ons de ware omvang
van onze immer uitdijende onzekerheid voor.
-----------------------------------------------------
Werner Heisenberg publiceerde in 1927
een van de belangrijkste principes van de kwamtummechanica.…
Zuster Lieve
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.983 uit
toen hij de uitkomst niet kon velen
en dus suste hij de schade
met een vinger op haar mond
Toe - zeg maar niets mijn liefste Lieve
zuster die hem wat kon schelen
en hij trok gehaast de deur dicht
met een sleepspoor op de grond
Het was gebeurd - niets aan te doen
wat zand erover - liefst kastelen
al wat overbleef was nacht
en een verlate…
Een mus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
810 Zelfs mussen vinden een huis O, Heer
U ziet ze en houdt ze in de gaten
Ook de jongen die het nest verlaten
En de snelle zwaluwen evenzeer.
Jezus zegt :”Wees dan niet bevreesd
Gij gaat alle mussen ver te boven
Niemand kan u uit mijn handen roven
Wees daarom maar niet bevreesd”.…
Op Helena van Troje (5)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.459 Bij ’t omwolkte licht van de vale maan,
niet ver van Troje’s trotse tinnen vandaan,
verlaten de Grieken één voor één ’t houten paard
en heffen hun in ‘t koele maanlicht blinkend zwaard.…
Aubade
netgedicht
2.6 met 19 stemmen
1.502 Als hij, stank voor dank, een ‘cadeautje’ achterlaat,
zeg ik boos dat ik hem verlaat, palmt hij me in met
een prachtig lied; hij verstaat alleen de vogeltaal.…
wachten
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
4.109 hadden we geen identiteit,
waren we niets maar
ook weer alles tegelijk;
we waren elkaar
en hadden elkaar lief;
twee lichamen, twee zielen
werden één;
de vogels zongen hun lied
en de zon scheen uitbundig
en verwarmde onze
lichamen;
toen kregen we elkaar
weer terug;
we waren niet langer één
maar weer twee;
we moesten de tuin
weer verlaten…
La morte-saison 1
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
635 in
het dichterlijke moeras
normaal toch bron
van inspiratie uit bezorgdheid
thans helpt alleen koffie mij
in deze vermaledijde tijd
en hoop dat de senseo
mij hier doorheen helpt
zo'n ding met knipperlichten
zet met grote snelheid
iets dat bruin kleurt
en coffeïne begeleidt
naar het hongerige gevoel
dat uit onpeilbare verlatenheid…
L'amour
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 Langzaam en moeizaam
verlaat de tere vlinder
zijn veilige pop.…
in deze doolhof van letters
gedicht
3.3 met 17 stemmen
9.077 nachts uw land openwroet
en 's morgens staat u veranderd en bevreemd
naar zijn nagelaten werk te staren
het is geen kunst
als stilstaand water diepe gronden te hebben
de dode speelgoedpop met de gebarsten kop te strelen
maar onder de oppervlakte stromend
steeds weer nieuwe huid te voelen
dit gevecht is eindeloos en zonder uitzicht
daarom verlaat…
Wolkentrein
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.916 stationnetjes van Nooitgedacht
gebouwd op slechts één spinnendraad
Ik laat mijn zere ogen gaan
op wolken hier niet ver vandaan
waar Kleine Beer de hemel wijst
een Melkweg om af te slaan
en kleur het boek van mettertijd
met parelmoer en sterrenkrijt
voor manen die haar nader staan
mijn koningin op beddensprei
Nog voor zij mijn gezicht verlaat…
Het licht van Pasen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.949 In het licht van Pasen
in zijn dood gedoopt
wordt het graf verlaten
de opgestane Heer geloofd!
Eventueel te gebruiken bij het ontsteken van de Paaskaars.
Ik heb er een eenvoudige melodie bij geschreven, de cijfers onder de noten geven de lengte van de noten aan.…
Tragische liefde
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.334 (bij 'Daphne' van Iris Le Rütte)
Apollo was nog nooit zo verliefd geweest,
want deze keer had hij het zwaar te pakken,
de wonderschone nimf Daphne had zijn hart
gestolen, gepaaid, gelaafd, verlaten.
Toch wilde ze liever onberoerd blijven.…
Oude visser
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.249 Waar avond-zon op 't koele blanke zand
Goudene gloed in plassen blinken laat,
Een oude visser onbeweeglijk staat,
Turend naar zee, op het verlaten strand.
Het stompje pijp geklemd in grove hand,
De helmhoed boven 't stoer, verweerd gelaat,
Dat half in rode halsdoek schuilen gaat
Staat hij daar groot in late zonnebrand.…
Naar het land van vliegers en vlinders
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
879 Lieve mama, ook al lijk ik ver
ik hou je in de gaten
want jij, mijn lieve mama,
kan ik nooit verlaten
Ik zweef nu als een engel
bij je dag en nacht
en als je ‘s avonds slapen gaat
kus ik je wangen zacht
Lieve mama, ik vlieg nu
voorbij de zonnestralen
en als jij ooit je ogen sluit
kom ik mijn mama halen...…
Waar rozen doornen baren
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
961 De nacht trekt als een schim over verlaten akkers
aan het geestesoog van slapende goudaren voorbij
In het wiegelied van een geruisloze wind
spelen de bloesems met hun bladeren
en wijn morst de tijd in geleegde glazen
als de kerktoren scheidende wegen slaat
Je rekt je lichaam uit tot aan een gedroomde hemel
die alleen leeft in ongeschreven…
Avondwandeling
poëzie
4.1 met 14 stemmen
2.470 Wij hebben ons vandaag verlaat!
Pas bij de laatste brug
Waar 't voetpad tussen 't gras vergaat,
Daar keerden wij terug.
Achter ons dekt de witte damp
De schemerende landen.
Zó zijn wij thuis. Wij zien de lamp
In loveren warande ...…
Najaar II
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.135 II
De meeuwen scheren langs 't verlaten strand,
Hun witte buikjes glimmen even op,
En nederwaarts gestrekt met spitse kop,
Zo laten zij zich vallen op het zand.…
Oktober
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
837 In d'omarming van oktober
is de zomer reeds voorbij
Door schemer zijn straten verlaten
Het wordt een frisser jaargetij
Bomen raken bonte bladeren kwijt
De laatsten bereiken gracieus de wegen
Regen valt neer op het gekleurd tapijt
Zonnestralen zijn als een zegen
't Hemelse schouwspel in de lucht
zorgt dat de natuur wordt belicht
Vogels…
Als Mozes had doorgevraagd
gedicht
3.6 met 34 stemmen
10.692 Moest ik mijn land verlaten: ik zou blijven.
Stond mijn stad in brand: ik draaide om.
Moest ik mijn kind offeren: ik weigerde.
Zolang jij je niet laat kennen houd ik
benen op de grond, armen om het kind.
Mij scheep je bij geen bramenstruik af
met ‘ik ben die ik ben’, een kleine vlam, een donderstem.…
Als een litteken aan de wand
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
926 nachtvorst
van een te jong seizoen
Daar het ritme van de dag
geen pas meer gaf
vroeg hij de dood ten dans
in de salon van zijn onvermogen
Zijn talent
spon zich als een strop
om zijn nek
Dronken van verdriet
maakte hij de knieval
voor het kille doodsbed
toen zijn lichaam er ontheemd lag
en zijn ziel werd ontkleed
In verlatenheid…
Heilloze wandeling
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.393 Nu ik wandel door de straten
van deze verdoemde stad,
met altijd diezelfde gelaten
voel ik mij zo verlaten
als een vrouw die de liefste vergat.
Zij blijft maar blindelings lopen
langs grachten, kaden en plein,
zonder uitzicht en zonder hopen,
de hunkerende ogen open
en brandend van de oude pijn.…