6019 resultaten.
Luctor et emergo
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
924 tegen verzuurde grauwe wijn
die bij voortduring, zo lijkt,
voor mij wordt ingeschonken
het is alsof elke dag, ieder moment
zich steeds meer van mij afkeert
mij vervreemdt van zuiver zien
en een doodlopende weg inzendt
*
luctor et emergo
roept de kerkhaan hoog van zijn toren
ik hoor dat even niet meer
raak tastbaar in de winter verloren…
verwarm de pijn
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
681 verlicht de pijn met zachte handen
die langzaam gedachten verlichten
dat eenzaam gevoel verdichten
want soms doet kou de huid verbranden
wel duizend ogen gingen voorbij
slechts terloops een glimp verliezend
twee ogen, ze bleven onvindbaar
misschien wel verloren voorgoed
verwarm mijn pijn met zachte handen
die strelend gedachten verlichten…
ik zou je willen vragen
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.185 misschien begrijp ik
dan beter
het waarom
het gaat niet
over wat je
aan kennis of materie
hebt vergaard
niet
over status
maar
over hoe jij
het leven
in jou
ervaart
hoe je denkt
en wat je innerlijk beweegt
wat waren je verwachtingen
je verlangens
en
heb je durven dromen
wat heb je
gewonnen
en
wat heb je
verloren…
een wonder
hartenkreet
3.4 met 30 stemmen
4.211 na jaren van verlies
van geliefde personen
kwam er een betere tijd
de tijd toen jij in mijn leven kwam
en nu ik zo naar je zit te kijken
denk ik het is een wonder
dat ik jou mocht ontmoeten
de troost die jij me gaf
in die moeilijke periode
was voor mij een openbaring
na een tijd waarin
ik op mezelf was aangewezen
en ik me vaak verloren…
volkomen
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
681 een begin
zoals poëzie
of een kleine rivier vol sproeten
bij de schoonheid van een zomeravond
het dichtbij gefluister
van een vlinder die zijn vleugels
laat zien, voorbij blijft gaan
tot in de kleinste schaduw en een getrooste
regennacht
ik zou je vertellen wie ik ben, het licht
naar jou, wat ik ben
je meevoeren uit verloren…
riem
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
767 de laatste draai
die ons evenwicht moet herstellen
een schorpioen heeft geen schubben
maar schilden zoals een insect
de mug zit gevangen in een eindeloze strijd
de tijd
o haar wartaal is zo vaag
het was ook maar een vraag
of zij zich goddelijk voelt
de tekens in de dierenriem
naar ons allemaal vernoemd
Pythia wij zijn nog niet
verloren…
Die ik zo mis,,,,,
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.594 Ze keek opeens zo anders naar me
en was zo heel afwezig
plotseling weer bij de tijd
sorry kind, ik was even bezig
'k Zag haar zienderogen achteruit gaan
en zo verloren in de tijd
ik voelde me opeens verzorgster
en niet meer mama's kleine meid
'k Zie alles als een film voorbij gaan
en weet weer wat ik vaak zo mis
mijn moeder, met wie…
Dichtersangst
netgedicht
4.7 met 39 stemmen
887 dichter ziet woorden in gal en steen
Hij spreekt hier de letters in onrust gedropen
Zijn wereld bevredigd het blok aan zijn been
De dichter bevestigt zijn wezen stilzwijgend
Geluidloos verstokt in gekrabbel bevroren
De rebel wordt immers vermeden door oren,
luidruchtig verbonden met dwaas perkament
In zinnen geperst gaat zijn schrijven verloren…
Keizerspinguïn
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 daar staan ze, in hun smoking, zij aan zij
verkleumde, maar ook plichtsgetrouwe heren
die zwijgend barre winterkou trotseren
verloren in een witte woestenij
ze koesteren het nageslacht, een ei
en hongeren, maar zonder protesteren
terwijl hun spek verschrompelt onder veren
een echte heer gedoogt de heerschappij
van dames die nu heerlijk…
Heimwee naar toen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
831 Tussen deze woorden drupt er pijn
omtrent liefde en daarvan 't gemis
En wat in feite nog had moeten zijn
maar wat ooit in de tijd verloren is
Zo melancholisch klinkt mijn lied
daar ik soms even in toen verkeer
Alles vergeten ach dat lukt mij niet
mijn hart kruipt steeds naar weleer
Hoor toch eens wat stilte mij zegt
van heimwee over wat…
nooit
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
981 verloren geld
zonder waarden
in verdorven ruimten
kansloze gesprekken
arme woorden
verstoorden
wat was
wat zou zijn
de liefdevolle armen
die zich niet stoorden
aan wat iemand zegt
die hun eigen weg
zouden volgen
tot het einde komt
en iemand opsomt
optelt
hoeveel het waard was
wat is gebleven
jou en mij
was gegeven
door te gaan…
Heer U hoort naar mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
570 Heer U wilt naar mijn smeken horen
Als ik mij biddend tot U wend
U bent met mijn verdriet bekend
Bij U voel ik mij nooit verloren.
Heer, ik wil mij geheel richten op U
Omdat ik op U kan vertrouwen
En mijn leven op U mag bouwen
U wilt naar mij horen, altijd, ook nu.…
woensdagmiddag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
673 de gang leek eindeloos
zoveel verder, wrang verloren door het kleine lijf
zo breekbaar bij het glas
verscholen in het raam zag ze zelfs de hoogte niet
of ons
de weg was weg;
geen deur die houvast bood
de klink was slechts een voorwerp
onder witte vingers
samen glimlachten we wat
omdat
de stoel wat warmer was dan alle koude muren
binnen…
Laatste gedicht
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
831 Wanneer verloren tijd niet meer
te achterhalen valt,
wanneer zowel toekomst als verleden
nog slechts in het nu te voelen is
en alleen gedachten wijzen op het gemis.
Wat wekt het verlangen
naar het opvullen van de schaduw
schimmig spelend in het zicht
grimmig wachtend
op verduistering van het levenslicht?…
voor Nicole
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.774 het licht zijn in het duister
Zou je iedereen knuffelen
verwarmen met jouw lach
Meezingen met de muziek
terwijl je in je kist lag
Wat zou je doen schat
Als je zomaar op kon staan
En kijken op een afstand
Naar het eind van je bestaan
Hoe zou je dan denken
zou je voelen zou je horen
Zou de hemel echt bestaan
nu je het leven hebt verloren…
Poëzie is kinderspel
gedicht
3.9 met 22 stemmen
14.429 Over het krakende ei
dwaalt een hemelse bode
op zoek naar zijn antipode
en dat zijt gij
mogelijk dat men op zulk een kleine schaal
niet denken kan het maakt nijdig
of men is verveeld dus veel te veilig
dan is men verloren voor de poëzie
u rest slechts een troost ligt gij op sterven
gij verveelt u dan ook niet
en plotseling kan…
ik wil je aaien
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
682 heb je moed nodig, vraag ik me af
om ademhalend in een witte wereld
te staan
jezelf in de berm neer te leggen
terwijl elke gedachte waarvan de draad
verloren is, kraakt
alsof diepte verschuift
en ik klank en licht ontverf, onherstelbaar
met stijve tong
een roodborstje dringt
in mijn hoofd, schrikt
zoals ik
hij is mijn angst voor…
De weg kwijt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 De bomen die kaal zijn ademen romantiek, de
mensen waaraan je je stoorde storen je niet meer,
je kijkt ook wat verloren om je heen en denkt
aan haar en aan morgen. Aan samen zijn.
En dat dan de hele dag!…
warrige boel
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
740 De waarheid lijkt daar
voelbaar in ieder moment
In de stilte en het geluid
als jij dichtbij me bent
Jouw gaan komen en gaan
door het leven dat jij leidt
Zover weg van al mijn dromen
verloren in de afgelopen tijd
Soms weet ik niet meer hoe
het allemaal verder moet gaan
Jij zit nog diep in mijn hart
maar wil jij me wel verstaan
De waarheid…
De tijd tikt..
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
499 dralend sluipt zij om je heen
de toon bepalend waarop gezongen wordt
doch zing niet vals dan val je genadeloos
in haar web van onvree waar ze je ongemerkt
klein houdt, jou steekt bij tij en ontij wat
je doet wringen in onmogelijke bochten
vlijmscherpe tongriem maakt dat jij
het nog steeds beschermt
wie eigenlijk, zelf ben je allang verloren…
Pinksteren
poëzie
3.6 met 14 stemmen
8.840 Ach, dat wij op dezelfde tijd
Verweesde zijn en deelgenoot,
Horen aan leven en aan dood,
Verlossing en verlorenheid.…
Abe Lenstra
gedicht
2.5 met 78 stemmen
14.407 We hadden verloren voor we het wisten. Abe.…
Afdronk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Plotsklaps gebeurt het,
in een hand gebaar zijn
woorden geboren, je
verwacht ze niet, ze
komen daar waar je ze
heb verloren en waar de
maan gerijpt uit vloeit,
sprongsgewijs vallen ze
in het beproefde glas.
Zoals ik het drink , zoals
ik adem, later proef ik de
nasmaak wat ik geschreven
moet hebben.…
Reïnherbatie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
762 beetje tegen
en buiten is er mist en regen
Ook niemand lijkt echt van de kaart
Terwijl ‘k nog naar beneden zak
gaan d’ eerste gasten al weer heen
De meesten nog zeer goed ter been
Snel naar de koffie en ’t gebak
Ik voel me echter als herboren
Want welig bloeiend op mijn graf
ben ik nu twintig paardebloemen
Zo ging mijn leven niet verloren…
Kruising
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Liefste, vergeef me de dagen
welke ik stenigde
mijn stem met de scherpte van stilte
tot zwijgen sloeg
op dit kruispunt
ik beaam ik verloor mijn V vlucht
in de sloot
het ging niet zoals ik het wilde
ziende blind en doofpotdoof
sliep ik door de tijd
in deze stroming ondervond ik geen geluk
je bent de leegte mijn getuige van het…
de zee roept
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 die onuitputtelijke bron
voedde mij vanaf mijn eerste ademtocht
menig schip is daar vergaan
een verraderlijke plek
zo verloren in de oceaan,
het magnetische middelpunt
die zee voedt mij
die zee leeft mij
de zee ben ik
en jij…
Tussen de sterren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
673 Verdwaald raken tussen alfa en omega
een rechtlijnigheid vermoeden daar
waar het heelal bol gaat staan
Glaasje jenever gevuld voorbij de rand
op de toog verwacht een vaste hand
doet de spanning van onzekerheid ontstaan
Hier gaat alles verloren, vervluchtigt
in damp, slaat neer tot druppels
aan de het plafond hoog en blauw
Er…
Trauma
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Hij gaf in 1974 een onterechte strafschop aan Duitsland, waarna Nederland de kluts volledig wijt was en de finale met 2-1 verloor.
Dat veroorzaakte een Nationaal Trauma.
Jack Taylor had een penalty gegeven:
Een pure schwalbe van Bernd Hölzenbein.…
de terugkeer van een vriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 over mijlenverre bossen
zong een waterdichte zwaan
zijn vleugellied voor altijd vrij
in zijn gewassen ziel
voor de avond viel was er een brief
hij rustte argeloos in tijd, vergeten
tussen zwervend stof en de grief
van oude woorden
maar de morgen bracht verloren oorden
binnen ander nieuws
nog voor haar adem ouder werd
vertelde ze…
Gered
gedicht
3.0 met 1 stemmen
12.342 Ontdaan
dacht ik: voor eeuwig verloren.
Ik had, als ik kon, wel op willen staan
maar waarom zou ik mijn ouders storen?
Het was gedaan, het was gedaan.
'k viel in slaap onder stil geschrei,
was bevreemd toen het ochtend werd.
angst begon later te tanen,
vooral toen de meester eens zei:
bekeringen gaan gepaard met tranen.…