Alle inzendingen over duisternis

1813 resultaten.

Sorteren op:

Aandachtig

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.259
Zonnestralen badend in de oceaan Een oase aan blauw vergezeld in een collage Van dansende kleuren, tinten, en stralen In de taal van de stilte Jou gevoelens verzaligd In een oogopslag sprekend: “De duisternis is ontdaan. Wat zijn die dagen toch stralend”…

Verbonden gevoel

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.589
Ik schijn licht in duisternis maar duister blijft het bij jou ooit flonkeren de sterren onder een heldere hemel in de kou.…

Blijf bij ons

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Het zich terugtrekkend licht duisternis die plots om de hoek komt dalende wind het geluid van zwijgende vogels nog één keer intens de geur van het veld gevolgd door de beklemmende kilte van een dag die toch nog onverwacht sterft.…

Waar ik me veilig voel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Ken dat gevoel Van dagelijkse aanvallen Door alles en iedereen Veilig voel ik Me op weg naar 't UMC Gewoon in lijn twee Woonkamer die gestadig Door het landschap glijdt Licht in duisternis Van angst en dwang bevrijd…
bert12 augustus 2012Lees meer >

nagenot

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 538
in de fluwelen duisternis, waar kwetsbaarheid tederheid wordt lag je in mijn armen, innig geborgen nagloeiend we zwegen in veelzeggende stilte en luisterden hoe de tijd tot rust kwam en stolde tot tijdloosheid niets was er nog behalve wij…

Scherven van verdriet

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 665
Toch blijven tranen stromen als de bron het hart gekwetst bloedend is opgedroogd De ruimte van hoop die er eens was gevuld door duisternis poel van verdriet Want bitter is de eenzaamheid De liefde die er was zal nooit meer zijn Ik raap de scherven geluk dat eens was kapotgemaakt…
Annesecond11 september 2015Lees meer >

tijd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
dit is de tijd van angst en moed van wanhoop en van hoop van licht en duisternis van waarachtigheid en nep dit is de tijd van vasthouden en verwaarlozen de tijd van vergeten en herinneren van goed en slecht dit is de tijd van onschuld en vertrouwen wat is tijd wat een tijd…
J.Bakx12 september 2020Lees meer >

Het licht zal keren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 742
de roep om licht zo intens groot duisternis lijkt de vlam van hoop te doven wacht, een fluistering gaat door de wereld verlossing is mogelijk voor wie horen wil ogen van het kind kijken mensen aan tot in hun hart alles is Liefde…
Marion Spronk25 december 2015Lees meer >

ga niet weg

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
ga niet weg nu de klok de tijd in stukken slaat niet weggaan nu de nacht dode dromen ontvouwt ga niet weg nu de duisternis zijn eigen woning vond niet weggaan nu de feniks de ochtenddauw met de vuurdood bezegelt…
J.Bakx15 juni 2016Lees meer >

grote vlakten (Wounded Knee)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
zonder het zwijgen te verbreken was er verzet dat oplaaide toen de duisternis inviel geestenhemden zouden de kogels weren oude dromen werden in bloed gesmoord de dood trok voorbij het was luid geweest tussen twee stilten…
J.Bakx28 november 2017Lees meer >

Leegte

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
Toch blijven tranen stromen Als de bron Het hart gekwetst bloedend Is opgedroogd de ruimte van hoop die er eens was gevuld door duisternis poel van verdriet want bitter is de eenzaamheid de liefde die er was zal nooit meer zijn ik raap de scherven geluk dat eens was kapotgemaakt…

Het licht dat verdwijnt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 646
Het licht dat in de duisternis verdwijnt, is waanzinnig mooi. Koud was het wel, maar als je het zonlicht ziet, is het de moeite waard om er te zijn.…
Dick Voogd6 december 2020Lees meer >

verlammende stilte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
er is daar de traag wurgende omhelzing van de slang de ijzeren klauw uit het gapende ravijn het zinken in de giftige grond van het walmende moeras de inktzwarte duisternis die het bevende licht verslindt er is daar de verlammende stilte in de angstdromen van de nacht…
J.Bakx6 november 2022Lees meer >

Updown Side

snelsonnet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 755
Ik kan door lui te zijn toch heel hard werken, Ik weet hoe je met duisternis verlicht, Als ik iets open, - hé! - gaat alles dicht, Ik weet door ondergraving te versterken. Ik doe als Trump en spot met alle wetten, Door defensief de aanval in te zetten.…

Een voet afgezet

netgedicht
4.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 852
zo is er licht en duisternis, zo is er vreugde en pijn. En daaglijks gebeuren die dingen, ze laten je vloeken of zingen, maar mensen, ze moeten erdoor... We kunnen heel veel en heel weinig, we zingen of zijn vaak chagrijnig, maar leven wel ergens voor.…
Adeleyd10 oktober 2006Lees meer >

de laatste trein

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.443
wachten op de laatste trein mensen drommen samen het geeft iets van bewogenheid als druppels op de ramen reizen door een donker land wanneer je hoort te slapen het is niet wat het wezen moet dat merk je aan het gapen de trein raast op 't juiste spoor dan een laatste remming... eindelijk daar zijn we dan op de eindbestemming…

DORST NAAR GERECHTIGHEID

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 891
Het licht dooft uit in een totale duisternis voor Jezus die gekruisigd vol wanhoop is die zich door iedereen nu voelt verlaten ooit wilde de Herder zijn voor zijn schapen zelf daar gemarteld en met doornenkroon hangt uitgeput naar d' eindlijke verlossing verlangt " Waarom God hebt gij mij verlaten?…

de weg van herinnering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 496
ik verlies mezelf in de langzame tred van degene naar wie ik zo verlangen kan in de stille nacht van duisternis hoop ik dat jij mij even toch opzoeken komt wij houden veel en lang al van elkaar in de draaikolk van het leven samen ik wil weten waar jij nu verborgen bent om weer ons pad samen te bereizen met jouw gezelschap in mijn gedachten…

Elocutie

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
De morituri geven 't oude jaar een schop onder de kont et cetera in 't tranendal klinkt missa vetera 'verlichtte Lux ex ténebris ons maar' Een cryptomaniak in fortunáta belooft met bonzend hart tussen z'n handen een huis met fee om van te watertanden met bitcoin shiba inu persiflata en etheréum een verborgen munt in tijden van bananenruggegraten…

Weg

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.067
IJzige kou dringt naar binnen Sneeuw bedekt de aarde met een zachte deken De duisternis komt gauw Je loopt vlug Je warme adem maakt wolken Je ogen zoeken Je bent moe Vlucht in de duisternis Je ziet jezelf in het spiegelende ijs Voor de laatste keer Bloed dampt Vormt rode vlekken op een wit tapijt Je huilt Een laatste snik Eeuwige stilte…

NACHT VOL KUSSEN

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 696
waren Handen gleden zachtjes als fluweel door haar heerlijk lange rode haren Toen deze duisternis gestorven was verscheen er een heerlijk warme zon Nòg kusten wij op ’t dauwnat gras waarna ik sprak: Mijn naam is Ton…
Ton Rijkers30 augustus 2011Lees meer >

Een kerstrondeel

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Een Kind geboren in de nacht door Israël zo lang verwacht, dit Kind dat Licht en Leven is, het kwam in onze duisternis. Het kwam in onze duisternis, dit Kind dat ons gegeven is, het werd een mens die vrede bracht, dit Kind geboren in de nacht.…
Adeleyd25 december 2011Lees meer >

Violiste

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Dat het podium kraakte ik mijn chanson zong jij van concentratie gebogen me aankeek uit een hoekje van je ogen impromptu dat je maakte Dat blijft als ochtendgloren duisternis van de nacht en de regen samen onder een paraplu De zachtheid van de paardenharen strijkstok over de snaren…

zij ademt de nacht....

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.040
zij ademt de nacht haar schoonheid toe omgeven door sterren het lied in haar droom waar dansende tranen als sneeuwrefrein de duisternis zacht in herinnering breekt en hemelse tranen die fluisternacht als deken van hoop de morgen wacht…

Toch weer een glimlach

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 868
Na zoveel duisternis en dood, na traagheid van de uren toch weer een glimlach. Niets kan hier blijven duren, ook niet het zwarte, de vragen, het onbestemd verlangen. Alles heeft zijn tijd zei Prediker en hij kon het weten. Nu kan ik dus weer gelukkig heten en dromen met de ogen van een kind.…
Adeleyd11 augustus 2006Lees meer >

nog

netgedicht
4.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.069
nog ben ik in naaktheid van het afwezige verstijfd in stilte in het gestamel van betovering een voorschot op het leven nog blind in duisternis vervreemd nog zal ik opstijgen onaangetast in ontsnapping beetje bij beetje uit het lichaam nog nooit was ik hier maar in teken van leven werd mijn naam kenbaar gemaakt…
klaes30 mei 2007Lees meer >

onuitwisbaar

hartenkreet
2.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.944
Als een nacht zonder duisternis in stilte klinkt verlatenheid. Langzaam snijdt pijn door mijn lichaam, niemand kan het zien de tranen die maar komen het gemis, de herinnering. Hopen op weerzien, niet zomaar verdwijnen. Onuitwisbaar.... intens gedeeld leven.…
carry8 augustus 2007Lees meer >

Simpel gedicht

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 907
Iedere morgen bejegen ik jou juichend en jubelend, met één zin betover ik je gezicht van duisternis tot stralend licht. Het is eigenlijk heel gewoon, tegelijkertijd wonderbaarlijk, dat die zin genoeg is: “zonder jou gaat alles mis.”…

verlies

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.511
Woorden schieten tekort Het is je leven dat instort verdrietig is het gemis alles is donker je leeft in duisternis de wilskracht is verdwenen je kunt niet stoppen met wenen waarom toch, waarom dat is je slotsom begrijpen zul je het nooit je voelt je berooid.…

Kwijt

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 935
Geschilderde onmacht Vertelt het verhaal Van de dingen Die niet mochten zijn Verscheurde herinneringen Dwarrelen om ons heen Gevangen in de ochtendzon Schitteren zij nog een laatste maal Al snel rest niets Dan duisternis en ben ik De vraag op alle antwoorden Voorgoed verloren…