1813 resultaten.
Aandachtig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.259 Zonnestralen badend in de oceaan
Een oase aan blauw vergezeld in een collage
Van dansende kleuren, tinten, en stralen
In de taal van de stilte
Jou gevoelens verzaligd
In een oogopslag sprekend:
“De duisternis is ontdaan. Wat zijn die dagen toch stralend”…
Verbonden gevoel
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.589 Ik schijn licht in duisternis
maar duister blijft het bij jou
ooit flonkeren de sterren
onder een heldere hemel in de kou.…
Blijf bij ons
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
553 Het zich terugtrekkend licht
duisternis die plots om de hoek komt
dalende wind
het geluid van zwijgende vogels
nog één keer intens
de geur van het veld
gevolgd door
de beklemmende kilte
van een dag die toch nog
onverwacht sterft.…
Waar ik me veilig voel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 Ken dat gevoel
Van dagelijkse aanvallen
Door alles en iedereen
Veilig voel ik
Me op weg naar 't UMC
Gewoon in lijn twee
Woonkamer die gestadig
Door het landschap glijdt
Licht in duisternis
Van angst en dwang bevrijd…
nagenot
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
538 in de fluwelen duisternis,
waar kwetsbaarheid
tederheid wordt
lag je in mijn armen,
innig
geborgen
nagloeiend
we zwegen
in veelzeggende
stilte
en luisterden
hoe de tijd
tot rust kwam
en stolde tot
tijdloosheid
niets was er nog
behalve wij…
Scherven van verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Toch blijven tranen stromen
als de bron
het hart gekwetst
bloedend
is opgedroogd
De ruimte van hoop
die er eens was
gevuld door duisternis
poel van verdriet
Want bitter
is de eenzaamheid
De liefde die er was
zal nooit meer zijn
Ik raap de scherven
geluk dat eens was
kapotgemaakt…
tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
505 dit is de tijd
van angst en moed
van wanhoop en van hoop
van licht en duisternis
van waarachtigheid en nep
dit is de tijd
van vasthouden en
verwaarlozen
de tijd van vergeten
en herinneren van
goed en slecht
dit is de tijd van
onschuld en vertrouwen
wat is tijd
wat een tijd…
Het licht zal keren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
742 de roep om licht
zo intens groot
duisternis lijkt de vlam
van hoop te doven
wacht, een fluistering
gaat door de wereld
verlossing is mogelijk
voor wie horen wil
ogen van het kind
kijken mensen aan
tot in hun hart
alles is Liefde…
ga niet weg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 ga niet weg
nu de klok
de tijd in
stukken slaat
niet weggaan
nu de nacht
dode dromen
ontvouwt
ga niet weg
nu de duisternis
zijn eigen woning
vond
niet weggaan
nu de feniks
de ochtenddauw met
de vuurdood bezegelt…
grote vlakten (Wounded Knee)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 zonder het
zwijgen te
verbreken
was er verzet
dat oplaaide
toen de
duisternis inviel
geestenhemden
zouden de
kogels weren
oude dromen
werden in bloed
gesmoord
de dood trok
voorbij
het was luid
geweest
tussen twee
stilten…
Leegte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 Toch blijven tranen stromen
Als de bron
Het hart gekwetst
bloedend
Is opgedroogd
de ruimte van hoop
die er eens was
gevuld door duisternis
poel van verdriet
want bitter
is de eenzaamheid
de liefde die er was
zal nooit meer zijn
ik raap de scherven
geluk dat eens was
kapotgemaakt…
Het licht dat verdwijnt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Het licht dat in de duisternis verdwijnt, is
waanzinnig mooi.
Koud was het wel, maar als je het
zonlicht ziet, is het de moeite
waard om er te zijn.…
verlammende stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 er is daar de traag wurgende
omhelzing van de slang
de ijzeren klauw uit het
gapende ravijn
het zinken in de giftige grond
van het walmende moeras
de inktzwarte duisternis die
het bevende licht verslindt
er is daar de verlammende
stilte in de angstdromen
van de nacht…
Updown Side
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
755 Ik kan door lui te zijn toch heel hard werken,
Ik weet hoe je met duisternis verlicht,
Als ik iets open, - hé! - gaat alles dicht,
Ik weet door ondergraving te versterken.
Ik doe als Trump en spot met alle wetten,
Door defensief de aanval in te zetten.…
Een voet afgezet
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
852 zo is er licht en duisternis,
zo is er vreugde en pijn.
En daaglijks gebeuren die dingen,
ze laten je vloeken of zingen,
maar mensen, ze moeten erdoor...
We kunnen heel veel en heel weinig,
we zingen of zijn vaak chagrijnig,
maar leven wel ergens voor.…
de laatste trein
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.443 wachten op de laatste trein
mensen drommen samen
het geeft iets van bewogenheid
als druppels op de ramen
reizen door een donker land
wanneer je hoort te slapen
het is niet wat het wezen moet
dat merk je aan het gapen
de trein raast op 't juiste spoor
dan een laatste remming...
eindelijk daar zijn we dan
op de eindbestemming…
DORST NAAR GERECHTIGHEID
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
891 Het licht dooft uit in een totale duisternis
voor Jezus die gekruisigd vol wanhoop is
die zich door iedereen nu voelt verlaten
ooit wilde de Herder zijn voor zijn schapen
zelf daar gemarteld en met doornenkroon hangt
uitgeput naar d' eindlijke verlossing verlangt
" Waarom God hebt gij mij verlaten?…
de weg van herinnering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 ik verlies mezelf in de langzame tred
van degene naar wie ik zo verlangen kan
in de stille nacht van duisternis hoop ik
dat jij mij even toch opzoeken komt
wij houden veel en lang al van elkaar
in de draaikolk van het leven samen
ik wil weten waar jij nu verborgen bent
om weer ons pad samen te bereizen
met jouw gezelschap in mijn gedachten…
Elocutie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
527 De morituri geven 't oude jaar
een schop onder de kont et cetera
in 't tranendal klinkt missa vetera
'verlichtte Lux ex ténebris ons maar'
Een cryptomaniak in fortunáta
belooft met bonzend hart tussen z'n handen
een huis met fee om van te watertanden
met bitcoin shiba inu persiflata
en etheréum een verborgen munt
in tijden van bananenruggegraten…
Weg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.067 IJzige kou dringt naar binnen
Sneeuw bedekt de aarde met een zachte deken
De duisternis komt gauw
Je loopt vlug
Je warme adem maakt wolken
Je ogen zoeken
Je bent moe
Vlucht in de duisternis
Je ziet jezelf in het spiegelende ijs
Voor de laatste keer
Bloed dampt
Vormt rode vlekken op een wit tapijt
Je huilt
Een laatste snik
Eeuwige stilte…
NACHT VOL KUSSEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
696 waren
Handen gleden zachtjes als fluweel
door haar heerlijk lange rode haren
Toen deze duisternis gestorven was
verscheen er een heerlijk warme zon
Nòg kusten wij op ’t dauwnat gras
waarna ik sprak: Mijn naam is Ton…
Een kerstrondeel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.163 Een Kind geboren in de nacht
door Israël zo lang verwacht,
dit Kind dat Licht en Leven is,
het kwam in onze duisternis.
Het kwam in onze duisternis,
dit Kind dat ons gegeven is,
het werd een mens die vrede bracht,
dit Kind geboren in de nacht.…
Violiste
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.298 Dat het podium kraakte
ik mijn chanson zong
jij van concentratie gebogen
me aankeek uit een hoekje van je ogen
impromptu dat je maakte
Dat blijft als ochtendgloren
duisternis van de nacht en de regen
samen onder een paraplu
De zachtheid van de paardenharen
strijkstok over de snaren…
zij ademt de nacht....
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.040 zij ademt de nacht
haar schoonheid toe
omgeven door sterren
het lied in haar droom
waar dansende tranen
als sneeuwrefrein
de duisternis zacht
in herinnering breekt
en hemelse tranen
die fluisternacht
als deken van hoop
de morgen wacht…
Toch weer een glimlach
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
868 Na zoveel duisternis en dood,
na traagheid van de uren
toch weer een glimlach.
Niets kan hier blijven duren,
ook niet het zwarte, de vragen,
het onbestemd verlangen.
Alles heeft zijn tijd
zei Prediker
en hij kon het weten.
Nu kan ik dus weer
gelukkig heten
en dromen met de ogen
van een kind.…
nog
netgedicht
4.5 met 24 stemmen
3.069 nog ben ik in naaktheid
van het afwezige
verstijfd in stilte
in het gestamel van betovering
een voorschot op het leven
nog blind in duisternis
vervreemd nog zal ik opstijgen
onaangetast in ontsnapping
beetje bij beetje uit het lichaam
nog nooit was ik hier
maar in teken van leven
werd mijn naam kenbaar gemaakt…
onuitwisbaar
hartenkreet
2.6 met 25 stemmen
2.944 Als een nacht zonder duisternis
in stilte klinkt verlatenheid.
Langzaam snijdt pijn
door mijn lichaam,
niemand kan het zien
de tranen die maar komen
het gemis, de herinnering.
Hopen op weerzien,
niet zomaar verdwijnen.
Onuitwisbaar....
intens gedeeld leven.…
Simpel gedicht
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
907 Iedere morgen bejegen ik jou juichend en jubelend,
met één zin betover ik je gezicht
van duisternis tot stralend licht.
Het is eigenlijk heel gewoon,
tegelijkertijd wonderbaarlijk,
dat die zin genoeg is:
“zonder jou gaat alles mis.”…
verlies
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.511 Woorden schieten tekort
Het is je leven dat instort
verdrietig is het gemis
alles is donker je leeft in duisternis
de wilskracht is verdwenen
je kunt niet stoppen met wenen
waarom toch, waarom
dat is je slotsom
begrijpen zul je het nooit
je voelt je berooid.…
Kwijt
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
935 Geschilderde onmacht
Vertelt het verhaal
Van de dingen
Die niet mochten zijn
Verscheurde herinneringen
Dwarrelen om ons heen
Gevangen in de ochtendzon
Schitteren zij nog een laatste maal
Al snel rest niets
Dan duisternis en ben ik
De vraag op alle antwoorden
Voorgoed verloren…