4025 resultaten.
Jaarkring
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 'n libelle verwelkomt mij
als twee vlinders innig dansen
het zonlicht weerkaatst
de schittering op statige bomen
vers gevallen bladeren
maken kringen in het water
eenden snateren , zie hoe
ze komen bedelen om brood
de wind speelt 'n spel
op grote hoogte alwaar
de bladeren zich krampachtig
vasthouden voor de vrije val
©Lady Love…
Park
gedicht
2.7 met 22 stemmen
7.920 Soms zit ik in het park en breek ik in gedachten
eenden die ik in een broodzak aan je
geef.…
dwingen door de weergodinnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 mijn takken zijn gespreid
twijgen in een warm hunkeren
nog is de wind te koud
moeten knoppen zich beschermen
in een winters bunkeren
ik zie het jagen
van de eenden
meerkoeten zijn al dagen
naar een nest aan het
zoeken voor hun eerste leg
en ik besef
dat de natuur zich
niet laat dwingen door
de weergodinnen vogels
zingen…
Deze winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 is tot nu toe
echt geen winter
het waait als de herfst
er wordt nauwelijks
van de mezenbolletjes gegeten
de natuur loopt weken voor
sneeuwklokjes laten al tijden
hun kopjes hangen in de regen
katjes vallen massaal van de bomen
eenden paren er op los
zag al meerkoetjes
bouwen aan hun nest
met zoveel miezerig grijs
ben…
waar lichtwezens
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
496 ragfijne zilverdraden
parelen schoonheid
om me heen
nemen me
warm innestelend
steeds hoger mee
waar leven
schoonheid mediteert
zo intens
dat ik mezelf
durf leiden
naar een nieuw begin…
Een parel gelijk.
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.122 Schoonheid en liefde
zit diep in een mens
Zoals een parel
in een schelp...
Hij moet alleen
zich openen en stralen
en zijn schoonheid
naar mensen vertalen
zo kan hij zijn
warmte tonen aan
ieder om hem heen
En voelt niemand
zich meer alleen...…
Het is lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
670 Lente heeft
de winter
van zich afgeschud
en richt zich op
tot een betoverende fee
die haar schoonheid
weer laat zien
in geuren en kleuren
en ontluikend groen
zo zorgt zij
voor lichtheid
schoonheid
verwondering
en ontroering
in dit nieuwe seizoen…
snater - wilde eend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 tussen huis en water
waggelend paraderend
het straatje op en neer
kijkt kleurrijk gevederd
met peinzende argwaan
de wilde eend mij op
zwijgend verwijt hij stil
wat mens toch kijk je nu
dat ik spetteren wil
zoals ik snateren moet
is deductief en inductief
de aard toch van mijn zijn
alleen onze eieren leggen wij
niet zoals de mensen…
Een eend vliegt uit de bocht...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Een eend vliegt uit de bocht
de koekoek springt uit de klok
het station staat op de tocht
en de brievenbus zit op slot
De postbode is een verklikker
de ijsman speelt met vuur
't is lente en de rozen klappen open
en huppelen vrolijk in de natuur
De zonaanbidders bakken het bruin
de regenman rent naakt in de tuin
de dekselse dames zwaaien…
metafoor van schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.922 van je spiegelbeeld
Die zich in de schaduw van mijn illusies nestelt
Mag ik in je verleden dwarrelen als een ogenblikje
Zoveel is mijn overgave om met je bloemen te verdrinken
Parelend als gouden dauwdruppels op je roze wangen
Hunkerend naar metaforen van schoonheid sterf ik nooit…
Hemelse schoonheid
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.487 In de blaadjes van een roos
zie ik haar gezicht
In het glasheldere beekje
spiegelt ze in het licht
Onder de zilveren maan
in felschitterend blauw
In de vroege morgen
een druppel ochtenddauw…
Buitengewone schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
520 ik heb steen
laten bloeien
met hamer
beitel en zaag
mijn vingers
zien bloeden als
ik ze aan scherpe
kanten openhaal
maar wil in
tijd naar een
eeuwige lente
om haar schoonheid
tot in alle zomers
te verlengen
onze leefwereld
is in gelijke vormen
opgebouwd met
blauwdrukken
onder eenzelfde
atmosfeer en
uit dezelfde
grondstoffen…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
452 ik heb steen
laten bloeien
met hamer
beitel en zaag
mijn vingers
zien bloeden als
ik ze aan scherpe
kanten openhaal
maar wil in
tijd naar een
eeuwige lente
om haar schoonheid
tot in alle zomers
te verlengen
onze leefwereld
is in gelijke vormen
opgebouwd met
blauwdrukken
onder eenzelfde
atmosfeer en
uit dezelfde
grondstoffen…
Vertakte schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 weer heeft
zomer
een bladzijde
omgeslagen vol
liefde en kleur
zacht blies
de zwoele wind
nog de geur die
wij op handen
hadden gedragen
wij kenden
geen namen maar
hun schoonheid
in samen was
fenomenaal
gestileerd in
vertakte schoonheid
kenden zij de schutkleur
van wereldwijs zonder
opvallend te zijn
geborgen op
geschept…
Adembenemende schoonheid
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.068 De schoonheid hield niet van de wind,
die door 'm was gelaten.
Ze kon de sfeer, die was verpest
met grote spoed ontvluchten
en - liggend in een heel ver nest -
de vent niet zien of luchten.
Wél luchtig bleek de nieuwe meid,
die hem veel meer behaagde,
wat kwam, doordat - z'n wind ten spijt -
de opblaaspop niet klaagde.…
spiegel van de schoonheid
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.578 toon me de schoonheid
van ooit tevoren.
maak van je hart een bloem
en bloei open nu de lente komt.
warmte en licht,
niet in de spiegel te zien,
geven je de glans van kalverliefde,
van nooit beschade emoties,
je naakte zelve.
hey lief meisje,
waar kan ik jouw spiegel vinden?…
Verborgen schoonheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.586 kleuren dreven
en spoelden weg
terwijl een gloed
zich liet gaan
de wind verdwaalde
in het licht
van het ondergaan
en de opkomende maan
spiegelde zich
in het rimpelend kleed
en een nevel
omhulde een blanke zwaan
onzichtbaar in de nacht
streelt een sluier
verborgen schoonheid
en verbeeldingskracht…
De eenzame schoonheid
poëzie
4.4 met 13 stemmen
3.749 ga met mij de Schoonheid begroeten -
0, sta mij bij!…
De schoonheid van mijn intelligentie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
545 (voor: A.D.)
Als een gebroken Diamant
waarvan de aardse waarde
er niet toe doet
schitter ik!
Het ging, gaat niet over wat
schuilgaat, achter de realiteit.
De werkelijkheid is, ligt daar bloot:
dat de goedheid van mijn hoofdelijke
intelligentie zich uit van klein tot groot!
Het doet niet alsof; speelt dat spel
zelden tot nooit, immer verbonden…
schoonheid spreekt aan
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.167 vanmiddag in de metro
sprak een vrouw
hem aan
jasses hij werd stotterkip
ontveerd met vel
ze vroeg
ken ik jou
of ken jij mij
waarvan ook al weer
hij bezwoor haar
ongekende schoonheid
op station amstel
stapte ze uit
met ongeloof
wat zat die meid
nauw sluitend
lekker in d'r vel…
jouw schoonheid
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.047 jouw schoonheid, sierlijk ontleend
aan de broze teerheid van bloesem
ontwakend in tijd van het uur van puur
pogend te blinken in het spoor van elegantie
schoonheid wat simpel speelt op de achtergrond
in de transparantie van zachtheid
bespeeld met jouw deinende ogen in een lichtval
van begeerd geluk, reikend over de horizon…
Ongerimpelde schoonheid
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
654 door een donkerblauwe saffier
wordt de witte diamant omsloten
als een verlichtend middelpunt
gekoesterd in geheimzinnigheid
zelfs de wind
houdt zijn adem in
zodat deze schoonheid
ongerimpeld blijft
sterren spelen voor publiek
dansen op de waterspiegel
als ritmische speldenprikjes
rond de wachter van de nacht
pas als dag dreigt op te…
Intrinsieke schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 kan belijnen
op de
achtergrond
speelde magie
met licht en donker
tekende mystiek
de stippellijnen
tussen waan en
werkelijkheid van
ziel en realiteit
haar vluchtige
lichtvoetigheid was
een verademing
om te zien tussen
de structureel zware
gang van passanten die
ruimte maakten omdat
zij eerbied hadden voor
intrinsieke schoonheid…
Horror en de schoonheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
760 De dode boom werpt zijn vruchten af
en hij lokt kleine meisjes
om hun darmen te spoelen
in zijn ongenadige bijzijn,
opdat zijn wortels zouden struiken in weeë grond.
Ze kokhalzen de ondode afscheidingen
naar de wereld van zaadjes en nieuwe kiemen.
Het meisje was allang afgestorven,
maar ze baarde een vers nageboorte.
En hij;
het levende…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 de takken hangen
heb mijn baret opgezet
voorzien van ezel
kwast en palet ben ik
de natuur ingegaan
een oase van kleur
waar penselen vele hemels
kunnen doeken zonder
aan kwaliteit in te boeten
overweldigd door
zo veel goddelijk moois
konden mijn handen
geen wonderen maken
wel heb ik alles
opgeslagen in mijn geest
eeuwige schoonheid…
De schoonheid van het vergeten
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.881 De treurige klanken van de viool
De lage stem, zangerig vertellend over spijt
Ooit was datgene dat haar ter ore kwam genoeg
Om haar te overweldigen met een duister gevoel
Was het om iets wat ze had gedaan
Of juist had nagelaten
Op een leeftijd waarop zorgen ver weg leken
Verplichtingen schaars en liefde simpel waren
Melodie en tekst vormden…
Zij schaduwen schoonheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
476 ik ken de pennen
die vals schrijven
in gif gedrenkt zie je
hoe letters en krullen
hun kwade genius onthullen
zij schaduwen schoonheid
breken met lompheid
het speelse in zinnen
die in hun optie nooit
als kunst kunnen beginnen
toch zijn zij welkom
met hun pennenvruchten
die nu nog zuchten
onder de winterse kou
acceptatie is lente kom…
Echte schoonheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
512 het lijkt een gave
om strijdbijlen
niet te begraven
maar ze als eerste steen
te werpen zodat jij je gelijk
als waarheid kunt erven
juist in schikken wordt
een compromis naar eenheid
geleid en is consensus bereikt
ik lach als de cd voor
de duizendste keer wordt gespeeld
met het refrein dat overleven heet…
Bedolven schoonheid
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
714 Ongedwongen en zonder woorden
Werden blikken geworpen
En losgelaten
Op het zicht
Mooi werd gezien
Tot onbevlekte schoonheid
Verdween
Door bedekking…
Innerlijke schoonheid
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.759 Als je mij respecteert, respecteer ik jou
vanwege de innerlijke schoonheid in jou.…