1007 resultaten.
Siësta
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
433 Ik lig zo lekker
in de zon, geborgen in het groene
veld, mijn gezicht bloost blauw
van de koninklijke kelk tussen mijn benen
De bloemen lachen en zingen maar
Het werk is gedaan, ja ik doezel
van heiligheid…
Eindigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
657 negen maanden duurt het leven
de rest is afscheid
van de wieg
de moederborst
en meer en meer
van onvervulde dromen
en geborgenheid
het vonnis van vergankelijkheid
bij oorsprong al geveld
verjaart niet
zelfs na zoveel tijd
het is alleen maar
uitgesteld
’t is niet de angst
de pijn
die ’t sterven moeilijk maken
nee
’t is ’t scheiden…
Opgeslagen beelden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
476 terug naar de tijd
waar herinneringen
zijn ontstaan
zorgvuldig opgeborgen
voor later bewaard
terug naar de tijd
van geborgenheid
opgeslagen beelden
na jaren opgepakt
en weer bekeken
soms diep weggestopt
herbeleving te moeilijk
dagen gevuld
met souvenirs
uit het verleden
doorleefde levens
opnieuw geleefd
in het vergeten…
Nooit gezien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Een vriend van mij
Is gestorven
Opgebaard
En geborgen
Het is wel vreemd
We hebben elkaar
Niet echt gekend
Het is wel vreemd
Want hij heeft me
Nooit echt gezien
Ik wist het nog niet
Tot zonet
In de krant terloops
Werd opgemerkt
Ik hoorde hem vaak
Ik hoorde hem graag
De lach de traan
Goedhartig spontaan
Ik zal hem nog…
Zaaien en oogsten
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
23 Maar nu ze diep geborgen
toch plots weer leven gaan
maak ik me minder zorgen:
ze zijn nog niet vergaan,
maar als het zaad in d'aarde
dat ooit wel weer ontkiemt
zo bleven ze van waarde
en hebben dan gediend
in liefde die hen baarde
voor ieder mens ooit vriend.…
toekomstsluiers...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.579 kronkel jouw grimas
uit het ware gelaat
van verborgen gevoel
lang verholen
toon jouw waardigheid
als spiegelbeeld
in de reflectie
van hoe het ooit was
aanvaard het zijn
waar de uitweg zoek
aan het eind van doolhoven
geborgen lag
bevrijd er jouw leven
als nieuwe dagen
waar nooit een verleden
jouw toekomst bepaalt…
het kwetsbaar witte
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.220 ze vraagt
het winters onbehagen
niet langer te verdragen
naar buiten te komen
de huid te schonen door
te spelen in het licht
we leggen haar
het kwetsbaar witte voor
geborgen in de donkere maand
ze blaast een
zoele wind erdoor en
kleurt wat zich zo schaamt
ze raakt
een toon die al
zo lang niet heeft geklonken
het nieuwe leven…
liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
978 eiken verkleuren
onder verscholen zonlicht
de grijze hemel
sluiert ruisende regen
over stervend blad
stormen razen sombere tonen
door de takken
die met hun laatste bladergoud
een vaarwel brengen
aan de zomer
waarin wij straalden
in het zonnelicht
liefde en vrede is ons deel
in warme geborgenheid
laten we de stormen razen…
Wisseling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 weelderige zomer roept broeder herfst
met kleuren van haar lichtend kleed
hij komt met zijn roestbruin seizoen
bomen gaan gloeien in goud en rood
nevel glinstert op grijze webben
het gistend vergaan wasemt kruidig
het lied van de herfst blaast majeur
met wisseling naar een stil mineur
oogst wordt in schuren geborgen…
Liefde
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.664 Alles omvattend in
teder- en geborgenheid,
verscholen in diepe dalen
waar alles bloeien zal
in geuren en kleuren.
Die alles overtreffen,
waar mijn hart
de rust mag vinden
tussen mijn geliefden
en beminden.…
De Zomer van Veertig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
646 Na de Zomer
Wordt het langzaam weer Herfst
En ook nog die koude lange Winter
Maar ook daarna wordt het
Wederom Voorjaar
Zolang er momenten
Zijn van geborgenheid en rust
En lachen van mensen om mij heen
Zolang verdraag ik het
Het wordt ook herfst en winter in mijn leven
Totdat mijn handen beven
Maar gelukkig kan ik dan zeggen
Ik ben…
dromen mag steeds weer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
530 laat me wezen
wat ik ben
gesloten in een pen
geborgen in de schoot
van nachtelijk gevoelen
laat de warmte in me wellen
de zon mijn jeugd vervellen
en alles zoveel mooier
minder zijn
simpel veelheid zijn
in alles wat ik ben
en ooit had willen zijn
de nacht verzacht de randen
raakt mijn dromen keer op keer
slapen doe je in het donker…
Gedenkend hen die gingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 We weten hen geborgen;
zoals een nieuwe morgen
weer vreugde brengt in huis,
zo schrijft God alle namen
in liefde weer tezamen
en is voorgoed hun thuis.…
Doorbreken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Achter het licht van het venster
zit ik verscholen in hoeken
van beschaduwde gedachten
uit het binnenst van mijn gevoel
waar woorden slechts geborgen
voorzichtig daglicht betreden
zoeken zon en warmte
als in omhelzing van mijn lief
schuwe naaktheid terzijde leggen
verwelkomen zonneschijn
en licht dat de horizon beschijnt
in ruimte opnieuw…
Zo ......
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
630 In iedere hartslag voel ik warmte
de hunkering naar geborgenheid
geen heimwee naar verleden
maar ook liefde en vrede in deze tijd.
Elke gedachte wil ik wijden
aan vriendschap en fatsoen
aan zorgend verder leven
geen loze kreten maar ook doen.…
gordijnen van graniet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 achter gordijnen van graniet
danst de godin door
grenzen van de geest
geheime gangen
geven zich niet prijs
haar bange hart regeert
in grijze golven
de gouden gloed van
goedheid verschuilt zich
achter het gekweld gemoed
de godin laat zich
niet zien
de gesel van de angst houdt
haar geborgen in haar grot
gesloten met gordijnen…
Verdwaalde gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 verdwaalde gedachten vinden vrijheid
daar waar zee de hemel kust
geborgen in sculpturen
dat liggen te pronken in de naaktheid van het zand
gisteren stond er nog een vervallen zandkasteel
die grondig onderhoud behoefde
alle woorden waren immers weggeroofd
doordat het tij ruim baan had gehad
nu worden deze verhalen
voor altijd bewaard…
Solex
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Geborgenheid geurt een
regenjas die ook de
bestuurder moet zijn;
van een Solex die soms
sputtert als de eieren
op een kinderpad nog
breekbaar zijn.
Zo'n Solex heeft een
eitje die het kind
vol vervult; kent in
tweetakt en technisch
kunnen de eenvoud die
het kinderleven verguldt.…
Voor Allerheiligen en Allerzielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
696 We weten hen geborgen;
zoals een nieuwe morgen
weer vreugde brengt in huis,
zo schrijft God alle namen
in liefde weer tezamen
en is voorgoed hun thuis.…
She Shed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Haar tuinhuis is haar houten huid
Zij voelt zich daar geborgen
Komt er tot rust verwerkt en duidt
Zij kan zich er ontzorgen
Haar tuinhuis is haar tweede vel
Zij kan er contempleren
Haar energiepijl stijgt er snel
Dankzij wat ganzenveren
Haar tuinhuis is een Lady Cave
Zij vindt er inspiratie
Wordt introvert en voelt- ik leef
En…
Reis naar binnen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.164 Daar weet ik mijn vrijheid geborgen,
in de kelk van dit leven
wil ik opgenomen dromen:
als een druppel
in mijn eigen oceaan
zwevend in het licht
kom ik altijd ergens aan.
Overal wil ik zijn, ben ik de weg
die naar het uitzicht leidt,
ik ben binnen
en raak me nooit meer kwijt.…
Vanuit een Ooghoek
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.204 Het zicht door half gesloten ogen
Vaag maar vol verdraagzaamheid
Zacht en vredig ingetogen
Onzichtbaar in aanwezigheid
Kleuren als een silhouet
Op mijn netvlies vormgegeven
Geborgen in een amulet
Meer in't zicht dan toegegeven
Wie het ziet zal minder dromen
Puur en echt maar onvolmaakt
Zachtjes laat ik tranen stromen
De traan…
mijmering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
879 tussen bloesem en vallend blad
verwaaid, schijnbaar verloren
schuilen nog tastbare sporen
van vroege kinderjaren
vol onschuldig verlangen
nog heimelijk geloven
in oude verhalen en prille dromen
hunkerend naar geborgenheid
tussen bloesem en vallend blad
in het snel vervlogen leven
is het broze kind…
nieuwgelaten traan
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.005 in haar hand hield zij geborgen
een nieuwgelaten traan
intens verdriet
lag diep verscholen
niemand die het zag
geen mens wou het horen
door vertwijfeling gebroken
in de stilte geraakt
haar lach ooit verloren
hoe bitter is de vraag
waar de droom is gebleven
haar wens nog te leven
in elke traan gelaten
schuilde
stille hoop…
Kreupel
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
880 Laat me zwijgen
wanneer mijn mond
bittere tranen kust,
diep geborgen door de tijd
Laat me vluchten
wanneer mijn tranen
gekwetste gevoelens bereiken,
gebroken maar nog warm door de tijd
Laat me voelen
zodat de laatste pijnen
kunnen geheeld worden
wanneer ik zwijg
Misschien leer ik nog
ooit eens omgaan met mijn
kreupele aanwezigheid…
Een andere vrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.491 Zij deed zo haar verdomde best
om hem waterdicht te vertrouwen
haar liefde voor hem deed de rest
zij dacht dat ze op hem kon bouwen
Haar leven rondom hem ingericht
altijd een geborgen veilige haven
elke dag zijn mooi weerbericht
zoveel warmte die zij elkaar gaven
Zij hield van hem met hart en ziel
en droomde altijd met een gulle lach…
kind in dromen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.791 waar dansende vlammen
in roodgele gloed
geknetter van dennenhout
de stilte overheerst
speelt schaduw op de muur
een spel van licht en duister
voelt mijn hart de warmte
van geborgenheid
waar een kind in rust
wensen weet vervuld
om de nacht die moet komen
met liefde omhuld
en twinkelende lichtjes
sterrengefonkel
kilte verdrijft
in…
Ik denk dat jij het bent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.395 Ik voel me opvallend blij
terwijl de nacht voorbij rent
er schuilt iets vrolijks in mij
en ik denk dat jij het bent
Eventjes maak ik me geen zorgen
m’n innerlijk wordt verwend
ik voel me zomaar geborgen
en ik denk dat jij het bent
Ik fluister zomaar een naam
die ik nooit eerder heb gekend
er gebeurt iets in mijn lichaam
en ik denk...…
vlokken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 kinderlijk plezier
in het turen naar
grijze sneeuwvlokken
tegen een grauwe hemel
dwarrelende donkere vlekken
die zo zacht en beheerst
een witte deken vormen
alles is rein en zo stil
in onze lange winternachten
is daar het zachte licht
van sterren en maan
boven deze toegedekte aarde
waar jij en ik beminnen
geborgen in elkaars warmte…
Speeltijd
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
598 De zolder krijt vergeten uit
en weeft er draden tijd tot stof
over kartonnen dozen
waarin jeugd geborgen
ouder wordt
zoals de tinnen trommelslager
in zijn houding lang verstramd
of de pop wiens tule bruidskleed
in vergelen is vergaan
ze leefden eens zo zij verbeelden
maar het spelen ging voorbij
vergleed
zoals de jaren
waarin…