1811 resultaten.
SCHEMERING
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
883 Zijn kleine woorden
kleuren al het grijs
handen fluisteren zacht
als strelingen op haar huid
de nacht kan beginnen.…
Vandaag
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
801 Vandaag
lijkt de zee verlaten
een grote vlakte
grijs en koud
zee van lege tijd
onpeilbaar diep
eindeloze golven
oceaan van herinnering
toch schijnt de zon
in het donkere water
en vult geheimzinnig
de stilte…
Kleinkinderspel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.836 Vaak is hij alleen maar
een teder gebaar
en zegt zacht: dag liefje,
en streelt mijn grijs haar.…
pindarotsjes
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.541 mama uw stilzwijgen
uw verschijning zo grijs als vitrages
ik heb u nodig, meer dan de begonia water
was ik niet die kleine jongen
die aan uw hand
geluk zou brengen
ik heb pindarotsjes meegebracht
proef toch mama
hoe het was
doch uw neen schudden
en wuivende stofdoek
zien mij liever gaan…
Wintertinten
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
705 vandaag helaas
zie ik de wereld grijs
mijzelf verijsd…
tot het eind
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
781 zeg niets. mijn slaap blijft anoniem
naast de anderen, veel meer nabij
dan mijn geluidloos wachten
ik neem wel een minuut stilte in acht
om al de gevallen woorden die
niet eens uitgesproken zijn
mijn haar wordt grijs, ik ga naar huis
ontwaken kan ik morgen nog, al zal
het slapen onbereikbaar zijn…
EENLING...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
633 Zoekt zich
een weg
baant zich
een pad door herfst
Negeert regen
wind uit west tegen
begeeft zich
van het pad
Kijkt naar
de luchten
wolken grijs gekalkt
boomkruinen in kleurendruk
Buigt zich
in aandacht voorover
knielt
in stille verwondering.…
Oudgediende
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
638 Drie fietser op een rij
Met moeite kom ik langszij
Ik attendeer de oudeheren erop
'Fiets achter elkaar het is geen driemansbaan'
Voordat ik mij woedende waan en stop
Ze waren oud en grijs
Altijd maar commentaar op de jeugd
Oh oh wat zijn ze wijs…
De zwerver
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
728 Het is grijs en grauw
de daken schreeuwen het uit
het is een zwerver die fluit
voor hem is de lucht blauw
ik voel de regen
ik word koud
ik voel de regen
ik ben gerimpeld en oud
het is de zwerver die fluit
achter de wolken ziet hij natuurlijk de zon
ik wou dat ik dat kon.…
verzonken dagen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
823 van die dagen uit een grijs verleden
die hem zo nu en dan nog onderhuids
betasten bij vlagen strelen
van die dagen die hem soms nog laten
verwijlen in verloren jaren die zijn
bestaan ooit met fierheid kleedden
van die dagen die stiller en eenzamer
worden, geen uitzicht meer baren
gaandeweg zonder hem verglijden…
Oud nieuws
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
512 De dag is druilerig en dof begonnen
de vogels zijn zelfs stil geslagen
de stilte is beklemmend en zwaar
de stenen lijken iets te fluisteren
je legt je oor te luisteren
maar je hebt het allemaal al eens gehoord
het nieuws blijkt oud en grijs…
Een mysterieuze twinkeling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 grijs sombert de dag
maar de lente
vonkt nog in je ogen
een mysterieuze twinkeling
van energie en kracht
die kleurt als je lacht
dan lijkt de zon
voor even te schijnen
uit een klarende lucht
om in een zucht
ook weer te verdwijnen
als buiten de regen gutst…
Mauvaise imago de la meteo
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
966 een gure frisse wind
witte bloesem aan een boom
de herdershond in het veld
in de voortuin staat een kind
wit met grijs gekleurde luchten
hemel wordt allengs bedekt
door klapperende vleugels van
ganzen die naar 't zuiden vluchten…
Schoonheid schijnt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 In de schemering
de avond valt met grijs
notelaar verzamelt schaduw
meer en meer om zich heen
Haar gezicht straalt licht
ik mag hierbij aanwezig zijn
om te zeggen dat zij mooi is
Zij antwoordt met nu het donker wordt
al het lelijks in ongezien verdwijnt
zij verblindend uit mijn ogen schijnt…
Ogen van de ziel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 het grijs
jaagt voort
met een
schorre kreet
een witte
flits die
stralend blauw
vergeet
zwart
gesnaveld
bevleugelt
hij het ruim
een projectiel
dat overleeft
geleid door
ogen van de ziel
wil melker
10/01/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Mist uit zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
452 De zee is vlak en grijs
Slechts een streepje stroom
glinstert bij de boei
Dan schuift een witte waas
breed als de horizon
over strand en stad
Gumt lijnen uit
Strijkt alles plat
Ik ga naar huis
Sluit de gordijnen
om zelf ook te verdwijnen…
Einde Discussie
snelsonnet
1.5 met 71 stemmen
935 Het oude kaartspel is wel aardig, maar
Bevestigt veel te veel de oude orde,
De heer moet goud, de dame zilver worden,
Maar daarmee is het werk nog lang niet klaar:
Pas dán naakt het neutrale paradijs,
Met tweeënvijftig kaarten blanco grijs.…
terugkeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 ik keerde terug
naar het landschap
van het zinderende
koren waar ik als in
een koortsdroom liep
en liep tot ik oploste
in de tijd er huisde
geen grijs in mij
boven blakerde de
zon door woorden
keerde ik terug naar
een verdwenen wereld
een plek die mijn ziel
niet verlaten kan…
Zacht verdriet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 Ik zie de kleuren niet,
grijs stroomt uit mijn ogen,
als zacht vedriet
in stil bewegen.…
Bouwterrein
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.328 Staarde in de leegte
van veel land dat grijs
getuigde van onwijsheid
steeds meer een stad
waar één een ander hindert
in de beweging van de dag
er is nog horizon
onder een dalende zon
soms zichtbaar in de wind
met heel veel stof
om die hoek in te staren
maar ik zal wijzer zijn…
Letter lijk
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.089 Schrijf lief
praat met de pen
schrijf dat
wat nooit gezegd
kan worden
doet praten
nog immer pijn
lief schreeuw
zwart op papier
lees mijn
lijnen lief
van grijs
naar oud
in huize
avondrood
lees ik ooit
die van jou…
Voor een verre vriendin
gedicht
4.3 met 82 stemmen
6.205 Zoals wilde akelei
in maanlicht
aarzelt tussen wit en roze,
een rode beuk
bij zomerzonsondergang
vonkt met zijn kroon,
en de diepe fjord
op mijn lange reis
zich spiegelt in het blauwste grijs:
zo zie ik nog
je huid, haar en je ogen
als ik de mijne sluit.…
Februari,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
914 door weer en wind
geen zondagskind
vier weken in de schaduw
tussen maretak en bladerdak,
geen droomhuis voor de zwaluw
maar noch door zwart of groen of grijs
laat jij je camoufleren,
fier tussen ijs en ereprijs
staan je klokjes te flaneren…
Welkom thuis.
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.220 De ramen zien grijs.
De deuren verrot.
Uit de gang komt gekrijs.
Het plafond kapot.
Alles verdrongen.
Rotzooi in huis.
Voel je niet gedwongen,
maar welkom thuis.…
Haar ster
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
848 Langs het pad
bedrukken letters
een grauwe achtergrond
het lijkt of
hier, op deze plek
gras zelfs grijs kan
laten groeien
onder een wolkenloze
hemel pakt zij
mijn hand en zingt
zacht, alsof ze voelt
dat ook tranen hier
gestorven zijn
"ik zie een ster" ....…
de Sint snelt op pannen
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
4.197 hij rijdt op hoge hoge daken
ja hij rijdt in donk're nachten
op zijn schimmel oh zo snel
ja gewis dan komt hij wel
in Wallonië bij traditie niet
daar heeft-ie het spaans benauwd
op een ezeltje dat grijs verschiet
de losse pannen niet vertrouwt…
Schuilplaats
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
826 Een regensluier beweegt
door ongesloten luiken
kust de tijd, beklopt het grijs
tinten van een ander jaargetij.
De nachtkaars beroert sterren
schuilt in tedere aanraakbaarheid
huilt om onverlichte verten.
Stormdruppels tellen eeuwigheid
op het ongeschreven behang.…
tocht door tranen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
949 nachtelijke nevels
omhels dit hart
is mijn tocht door tranen
aan het einde zacht
breek regenboogkleuren
in het gelaat van de zon
laat grijs overheersend
in hoop overgaan
als ik vervaag in het dwalen
als schim van mijzelf
op zoek naar een lach
door nevels heen…
ijs
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.088 ze kijkt hem
van onder haar brilletje
minzaam aan
terwijl ze
met haar lepel
kieskeurig
haar eenkleurig
vanilleijsje
voorzichtig proeft
beide tachtig jaar
grijs en krom
maar naast elkaar
misschien heel wijs
ze kijkt hem
zo nauwkeurig aan
niet op zand
gebouwd
maar op het ijs.…
Schreef zwarte woorden
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
634 je schreef
zwarte woorden
ik poetste ze tot grijs
wit wilden ze niet worden
ik lees ze
tot een zin
het begrijpen
wil er maar niet in
je strooft
in verder gaan
de cohesie is mij
grotendeels ontgaan
plaats je kleuren
laat het licht
je leven zien ik proef
je toch wel in je geuren…