2934 resultaten.
green velvet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
403 de tedere glans
van 't intens groen fluweel
maakt herfst aanvaardbaar…
Zomereinde
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
225 Herfst bladdert bijna,
Zomer bijna op z’n eind,
Winter voor de deur.…
Levenscyclus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
174 Lente is’t begin,
Na de zomer komt de herfst,
Winter is’t einde.…
Levenscyclus
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
126 Lente is’t begin,
Na de zomer komt de herfst,
Winter is’t einde…
Die roodkoper lacht
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
840 ik jaag weer in een
herfst die roodkoper lacht
op het koppel duiven
dat mijn druiven heeft gejat
het korhoen
of fazantenhaan
de meerkoet en de
vette ganzen die zo gaan
ik jaag maar
mijn garagedeur wordt
niet besmeurd met hang
naar adelijkheid van vogels
jaag omdat de herfst
weer geurt ja visueel
omdat de oogst weer zo intens…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
697 Mocht ik me ongelukkig uitdrukken
vergeef me, ik ben een oude toon
ik heb het al die tijd geheim gehouden
maar ik rook de herfst in Amsterdam
en het rilde in mijn dorstig lijf
als een bondgenoot, een mooier lichaam
mocht ik iets verkeerds zeggen
vergeef me, ik heb een lage toon
ik wil geen geheimen meer verbergen
want ik ruik de herfst in…
Nazomer
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.120 Vaag drijft door de open deur
De bleke avondwind
Een bitter kille geur -
Alsof de herfst begint.
Vaag, als een vallend blad,
Daalt door mijn lege geest
Herinnering aan wat
Wel eenmaal is geweest.
't Is of mijn hart verstomt
En of ik stil verga,
't Is of de herfst al komt -
Hij komt weldra - weldra!…
Herfst uit het raam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
533 Herfst. Het heeft lang geduurd
er naar te verlangen. Eens daar:
was de herfst maar de zomer, de lente
of de winter desnoods.…
De herfst van ons leven
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.392 De herfst van ons leven is mooi
daar blijven we van genieten.
Waarin we vast nog veel lachen
maar ook tranen zullen vergieten.
Aan de na-herfst willen we nog niet denken
die tijd ligt nog ver in het verschiet.
We willen in het heden leven, en
verder denken....nog maar eventjes niet.…
Het herfst zich feest.
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
569 Het herfst zich feest
het fluister-fluit zich geel
en vlamt zich knappend rood.
De blaadjes zwieren in het rond,
kastanjes doen van tok tok tok
en appels drummen vrolijk mee.
De vijg ontkleedt zich schaamteloos
de druif is laveloos
en paddestoel is high.
Het herfst zich feest
en moedt zich vol van wee :
het jaar is bijna over.…
KOORTSDEUN
poëzie
4.1 met 39 stemmen
3.972 't Is triestig dat het regent in de herfst,
dat het moe regent in de herfst, daar-buiten,
- En wat de bloemen wegen in de herfst;
- en de oude regen lekend langs de ruiten...…
Vrije val
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
943 Wat een roffelen
wat een kwakken
wat een trommelen
wat een smakken
eikels
en kastanjes
tuimelen
herfst
in vrije val…
in koude windvlagen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
517 ze dragen
de herfst nog vaag
terwijl de winter
zich reeds vertaald
in koude windvlagen
die het nog omvattende
naar zich toehaalt…
Een geur van
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Daarbuiten
was herfst
een mengsel
van kruiden
iets van rozijnen
een rode wijn
het kon
onmogelijk
een geur van
nog zomer zijn…
Mist
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
591 Wanneer de ochtendmist
niet prijsgeeft al wat is
en ik in mijn auto door de versmalde wereld rijd
dan weet ik: het is weer herfst…
Het Leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
713 Het leven is als de seizoenen:
Ontluikend als de lente
Frivool als de zomer
Kleurrijk als de herfst
En ingetogen als de winter…
Afscheid van
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
589 De laatste bladeren
vallen nu af
dwarrelen weg
drijven mee
met de herfst
de winter in…
Wisseling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 weelderige zomer roept broeder herfst
met kleuren van haar lichtend kleed
hij komt met zijn roestbruin seizoen
bomen gaan gloeien in goud en rood
nevel glinstert op grijze webben
het gistend vergaan wasemt kruidig
het lied van de herfst blaast majeur
met wisseling naar een stil mineur
oogst wordt in schuren geborgen…
De Zomer van Veertig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
646 Na de Zomer
Wordt het langzaam weer Herfst
En ook nog die koude lange Winter
Maar ook daarna wordt het
Wederom Voorjaar
Zolang er momenten
Zijn van geborgenheid en rust
En lachen van mensen om mij heen
Zolang verdraag ik het
Het wordt ook herfst en winter in mijn leven
Totdat mijn handen beven
Maar gelukkig kan ik dan zeggen
Ik ben…
heerlijke herfst
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.186 wat was het bijna angstaanjagend heet
hoelang duurden de wolkenloze dagen
en geen depressie om mij te behagen
de glimlach van de ploert was hemelsbreed
de zonnegoden bleken hard en wreed
zij heersten zonder zich maar af te vragen
of een dichtersziel dit kon verdragen
want licht en warmte vellen de poëet
maar nu is dan de hersft weer in het…
zonder groen blijft het bladstil
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.011 zie het dagen, uren
komen niet tot helderheid
zijn de nacht aan het vertragen
de zon vervlakt in
het krachteloze klimmen
neigt bij opgaan al ter kimme
de lucht is kil, dunnig
vlaagt een koude wind, maar
zonder groen blijft het bladstil
nog kleurt de oogst
de bodem wordt al schraler
weiden zonder vee steeds kaler
het leven trekt…
herfstbladeren
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.438 tastend in het donker
op zoek naar zekerheid
verlies ik mijn vertrouwen
in mens en eeuwigheid
verdwaal ik in de gangen
van elk droomkasteel
waarin ik mijn verlangen
luchtig met een ander deel
verkoop ik mijn gedachten
tegen ieder aannemelijk bod
waarmee ik zwoele nachten
verkwansel met mijn lot
vergeet ik mijn bestemming
verdoe ik steeds…
Herfstkind
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.104 zwijgt opeens het Herfstkind en luistert
Kom, het is weer tijd voor verandering
is wat deze herfstwind haar fluistert
ik blaas muziek dus dans en zing
Voorzichtig danst ze de bomen kaal
haar zang brengt paddestoelen tot leven
en de herfstwind blaast, hij blaast zich schraal
Tussen de oude kale eiken ruist het
en ook deze keer komt de herfst…
Herfstbloei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
976 In het bos zijn de bomen
oudkalend grijs van blad.
Ze staan te staan en dromen
droef van dood, stil en nat.
Ik adem de kille lucht in teugen
en schoon mijn brosse longen.
Het zal me niet meer heugen
wat de zomer heeft bezongen.
Verlammend was mij het aaien
van zoele tocht op hondse dagen.
De hitte deed mij somber laaien
van onlust en…
Herfstsonate
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
743 Wuivend in de milde herfstzon
schitteren de vele kleuren
als op een schilderspalet
strak tekenen de nerven zich af
de wind speelt krijgertje met de blaadjes die zich
als een vliegend tapijt
aaneen gesmeed voortbewegen
opgejaagd en weer uiteengerukt
om met een laatste buiteling
zacht dwarrelend neer te komen
op de zwarte aarde die hen wacht…
roodkoper is de herfstlach
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
9.741 stof tussen de muren
in rust gaan uren langer duren
het wild dat weer een zomer
heeft geoogst is al geschoten
hangt verstervend aan de poten
ook de voorraad is gedroogd
wijn van druiven door de zon gekust
klokt al rijpend in het donkereiken fust
het land verschiet van welig tieren
tot de aarde is geschoond en de zomer
door de herfst…
een lange ziekte
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
737 een lange ziekte
wanneer de zon onder gaat
is het al winter…
herfstsfeer
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
915 Lange schaduwen
trekken geruisloos volgend
door de natte straat.…
sterf in rood de herfstdood
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.272 ik ben een blad
en dwarrel wat
viel zomaar van de tak
omdat mijn steeltje brak
ik spruitte uit toen lente
mij het groen liet zien
ik voelde me zo pril
zoals een maagd die wil
de zomer kleurde mij
in lange dagen zon
het tere groen verdween
ik draaide langzaam om
bezag het avondrood
en ruiselde gebeden in
een afscheid van het heden…
je lach kleurt als de wind
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.136 ik pak de zon
en stapel wolken tot
een open rood gordijn
geef mij je warmte
zonders sluiers, mijn
huid zal liefde voor je zijn
je lach kleurt
als de wind zijn spel
met bladeren speelt
ik zie de zomer
vonken in je ogen omdat
je mijn verlangen deelt
we zijn de herfst
voorbijgelopen, hebben
zacht de winter aangeraakt
in het ochtendgloren…