953 resultaten.
Bron van leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
635 De zon
doet ons energie geven
de zon is bron van alle leven
door hitte
kan metaal en glas
buigen
smelten
door hitte
kunnen explosies ontstaan
zonder de zon
geen licht en duister
in ons bestaan
De zon
de bron
onontdekt hemellichaam
de zon
het verste weg
in warmte
het dichtstbij
wat stralen van de zon
en je voelt je even blij…
buitje
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
671 Lijnen druppels vallen
als wolken breken en hemels huilen
nat, de wereld
wat buiten is
verkoeling brengend, vuren dovend en
blussend warmte na golven hitte
hhhmm heerlijk vocht
op brandende bruine armen
schouderpartijen
mijn hoofd in de nek
adrenaline stroomt
nieuwe energie
als regen daalt
op mijn gezicht…
de zon scheen regen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
869 ik sprak je in het gaan
je lachte met me naar
een spaanse halve maan
de zon scheen regen
en een onweersbui
afscheid temperde de hitte
die ons te wachten stond
de reis was nacht en jagen
op een morgenstond die
vakantie straalde in bekomst
krekels spraken met je stem
een onophoudelijk missen
het was geen gissen naar gevoel
want…
Dansen blauwe vlammen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
907 wij branden
al inferno's die
hitte hebben we gevoed
de warmte deed goed
in eigen zweet
en tranen kwamen
we samen in het
stromen van ons bloed
nog heeft het rood
ons niet verblind
dansen blauwe vlammen
zachtjes hun verlangen
laat de wind ons raken
dan kan het vuur in
eindelijk ontwaken een
laatst inferno maken…
vurige waanzin
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.332 ik probeer
de vlammetjes te pakken
ze lekken aan mijn hand
branden in mijn huid
tot waterige vlekken
het vuur gaat er niet uit
de hitte heeft me beet
zet tanden in mijn botten
vlees wordt veel te heet
het is een schande
kijk nu mijn verbrande handen
vlammen spelen om me heen
ze vinden me heel aardig
loeien door elkaar…
water
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
635 de geur van dopheide
en droog dennenhout
beweegt met de wind
die goudgeel blad ritselt
de zon staat in gloeiend stof
in een koperen nevel van hitte
grasklokjes trillen in de schaduw
van lome verdorrende struiken
diep onder de verhitte bossen
stroomt levend bronwater
straks zal koele regen ruisen
voor een eeuwige kringloop…
sinds dagen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.535 sinds dagen
blaft een hond
tegen de hitte op
de villa is potdicht
de eigenaar aan zee
het hek is op slot
de buurvrouw brengt
hem proviand en water
maar hij denkt al aan later
als de villa niet meer potdicht is
als zijn baas niet meer aan zee is
als het hek niet meer op slot is
want ofschoon er valt te kluiven
en de buurvrouw kortgerokt…
Zo in het vage
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
695 krultangen
moderne hitte
tweehonderd-en-twintig volt
pijpenkrullen zijn weer in
zullen wij samen, jij en ik
nadat we zijn gescheiden
door ouwehoeren,
want wie wilde praten
een stickie roken
spaceverruimen en ruzieloos
ieders`weegs gaan en ons kind
laten schommelen wippen en draaien
zullen we alles in het vage laten..…
In jouw woestijn
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
795 mag ik
korrelen
in jouw woestijn
in het zand van hitte
alle dagen onvervreemdbaar
bij je zijn
nachten met je delen
in de uitstraling van pijn
om het niet bij je kunnen zijn
samen schurken tegen rotsen
waar we botsten dat maakte
onze korrels voelbaar fijn
mag ik als los zand nog
door je handen glijden jouw
sahara zal mijn gobi…
Duizend doden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Het is die hitte
in mijn beestenkop
die naar ijskoud doet verlangen.
Moe gebeukt door hard metaal
en het ritme van de posse
schreeuwt uitgeput door menskabaal
gesperde bek
een beestverhaal.
Brother, brother, you are going down!…
Schaduw danst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
500 heb de koelte
van het bos gezocht
open plekken gemeden
daar brandt zon
vrijwel loodrecht
haar hitte naar beneden
grote kronen
filteren licht met
lage struiken in het zicht
zij houden
koelte vast met hun
lichtgroene bladerpracht
stilte schemert
tussen smalle banen zon
schaduw danst vertraagd rondom…
verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 de rusteloze reizen waarin
hoogte en diepte grillig
van gedaante verwisselen
vermenigvuldigen de onthechting
voor de wees op drift
ongekende niet gestilde
verlangens naar verre
veelbelovende verten waar
hoog en diep hun eeuwige
slaap slapen
de hitte brandt
onder zijn voeten
de bestemming ontreddert
ontneemt ieder zicht
het hazenpad…
De onzekerheid over een passende toespraak bij een jubileum
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
871 De augustuszon stond laag
maar gaf nog hitte af
toen plots een koele schaduw me overdekte.
Niet over de zonzijde zou ik spreken
niet over de schaduwkant.
Maar over de warmte van een stem
de troost van een woord
de zegen van de stilte
de doem van de eenzaamheid.
Dus toch zon?
Dus toch schaduw?…
cyclus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 in deze uitgestrekte vlakte waar
tekens onbekommerd door het
luchtruim zweven
waar de woestijnwind ze tenslotte
op de knieën dwingt en de hitte
hun onbeduidendheid tot een vesting
samensmelt
het is daar in die eindeloze vlakte
waar het ongeletterde
net zo lang op de poorten beukt
tot het verborgene zich ontpoppen
kan tot uitgesproken…
Magma
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 samen zijn
we afgedaald
langs graniet en
basalt tot wij in
de hitte van magma
hebben gebaad
daar waar
moleculen
en atomen de
bouwstenen worden
van onze dromen
vervloeien wij
komt alle
materie vrij in het
opnieuw spelen
van de schepping
door het lezen
van zijn hand
met eeuwigheid
en oneindig zijn
door onbeperkte
vrijheid…
Mos
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
143 Een jong bedrijf kweekt mos voor op beton
Dat blijkt in sterk verstedelijkte delen
Toch minstens wel een graad of acht te schelen
Ik hoop dat dit ook werkt op mijn balkon
Ik wil niet langer vluchten naar de bossen
Ik vind dat ze mijn huis bemossen mossen!…
INSTALLATIE
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.727 we hadden niets meer te verhullen
het vuur ontstak door lichaamstaal
wanden weken, leegte liet zich vullen
kwartsext-akkoorden op ons manuaal
de warmte was omhoog geschoten
waarden ontstegen elke schaal
circuit was even niet gesloten
een zucht ontluchtte integraal
de vlam ging uit
was onbewaakt
nu mis ik de hitte van je huid
en warm…
Buiten slapen
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.069 Aan het zwerk
een zwerm vogels
meerkoetjes fluisteren
in het riet
de hitte hangt
in huis
buiten begint het
langzaam aan
te schemeren
een vleermuis
schiet
langs mijn hoofd
mijmerend nip ik
aan mijn glas
de langste dag alweer
verstreken
straks
valt de nacht
als een warme deken
om mij heen
ik geloof
dat ik vannacht
hier…
Fata Morgana
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
726 Ik ren door het dorre land
En de wind staat stil
De hitte schroeit het zand
De lucht trilt
Voor mijn ogen daagt de horizon
Een vruchtbaar dal; een heuvelkom
Een glinsterend meer ligt in bereik
En de wind strijkt door mijn haar
De grond is echter uitgedroogd
Geen enkele palm wordt hier gedoogd
Geen koelte en geen frisse bries
Ik sta stil…
rode schoentjes
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
928 rode schoentjes
gaan luidruchtig
over straat
stappen met
een ferme pas
in iedere plas
hebben net
genoten van een
scheve schaats
ze blozen
nog de hitte
van hun kleur
verdwalen
bijna in de
voetengeur
de voordeur zit
in het complot
en is van slot
de trap wordt
stil gedaan, het
rood kijkt elkaar aan
niet uitgeveterd…
ik wil aaien
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.652 laat mij dan maar blazen
hoog van de toren en
soms eens onverwacht
als een kille bries om
de hitte te verdrijven
van een etmaal vol gloed
zal ik de haartjes aaien
die mij fier rechtop begroeten
op je prachtig albasten armen
zo onwaarschijnlijk krachtig
in het vasthouden van wat
soms te vluchtig lijkt te zijn…
Bladerend
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
735 Hitte bladerde van het licht
en zette de nachtelijke herfst in vlammen.
Zo was het.
Die nacht gloeiden de daken in
een zinderend schijnsel van spanning
en de huizen vloeiden borrelend
mijn ogen binnen,
maar mijn droge lippen bladerden
en ik was een boom, schorsend,
de tijd licht in mijn bladeren vangend.…
smeulend vuur
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
838 treur niet mijn geliefde
omdat we niet spelen
met onverkropte emoties
in de explosieve hitte
van ons liefdesvuur
verlangen is niet dood
rust slechts een weinig
de liefde kent immers
meerdere gedaantes
van liefdevol tot lustvol
van aandacht tot passie
ons vuur is niet gedoofd
het blijft altijd branden
smeult soms inwendig voort
oplaaiend…
Kern van zijn
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
520 Ongeveinsd, maar in een
Nevelige sfeer
Dansten puntjes van tongen
In quick-quick-slow
Streelden handen van genot
Matig tempo
Dromerig verlangend naar de
Kern van hun zijn
Oprecht zeker in een
Klimaat van wellust
Zonder dat hitte de o-
verhand pakte
Kusten monden van geluk
Lip-lip.…
geen titel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 verlaten van groen
ingetogen op jezelf
je naaktheid ten toon
zo sta je daar, moederziel
mijn meelij is gewekt
terwijl het een natuurlijk verloop is
toch…
je grandeur van weleer
komt weer, dat weet ik
toch…
op pijnlijke wijze wordt blootgelegd
de onvolkomenheden opgelopen
tijdens storm, droogte, hitte, natte
en toch, ben je volmaakt…
Naar apotheose
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Spiraal van leven en denken
lijnen van enkel gevoel
wegen over bergen en door dalen
lopen door zon en kou
stormen weerstaan en hitte trotseren
de angst overwonnen en
strijden tot het bitter einde
tegen eeuwige onrust en pijn
gaan die weg door ’t leven
niet onderwerpen aan somberheid
maar ’t hoofd geheven
als overwinnaar in de strijd.…
Herkenbaarheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
443 je bloosde
lachte licht
verholen alsof
het vuur van
binnen brandde
heel voorzichtig
uitsloeg zonder
rookontwikkeling
ik kende
de kleur van
het lichte bloed
dat net je hart
in circulatie
had ontmoet en
met een extra slag
hitte genereerde
in een snelle
bloedbaan op
de huid gezeten
door intieme
manuele variatie
en herkenbaarheid…
Joni wie?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 .
__________________________________
Zij was als singer-songwriter icoon
Van flower power hippies en
de pop
Met Woodstock, Both Sides Now en noem maar op
Nooit zong ze vals, wel op
te hoge toon
Een autobiografisch universum
In hits en duizendeen andere verzen
NB: met 'zij' bedoel ik natuurlijk Joni Mitchell…
Op een dag als deze
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 Op een dag als deze
krijg ik van hem
een foto van de plek
waar destijds alles
echt beginnen kon
Mijn verlangen
brandend als de zon
wat ik had bedacht
landend in zijn ogen
op dat zomers strand
Van buiten naar binnen
zoals dat heet
geblakerd als het vers
ontdooid zuiver vlees
op die smeulende hitte
Van zo’n toen
dat nooit meer…
De opkomende vlam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 De kleur wordt anders
Het seizoen verandert
Wat hing zal vallen
Wat staat gaat hangen
Een nieuw moment
Dat altijd komt
Verandert wat was
Naar wat zal zijn
De wereld in vlam
Geel oranje rood
De huizen branden binnen
Waar haar hitte woont
Buiten is het koud
Buiten is het nat
Samen gaan we binnen
En samen zijn we warm…