21861 resultaten.
't Is lang geleden (2)
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.345 Zo zou ik eenmaal naar de hemel gaan,
En vleugels krijgen, wit als een kapel,
En vliegen door de lucht, zo hoog, zo snel,
Sneller dan vogels, hoger dan de maan;
En 'k zou misschien op Zondag mogen staan
Vlak bij de troon van God, naast Gabriël;
Jesus vond 't zeker goed: die wist het wel,
Dat ik op school mijn best zo had gedaan.
En dan…
't Is lang geleden (3)
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.419 Maar - één ding was er, dat 'k niet prettig vond:
Ik kende een plaat, waarop een neger vloog
Met de armen om een blanke, in 't donker. Hoog
Zag je veel licht; beneden was de grond.
Werd hij nu ook een engel? Met zo'n mond?
En met dat griez'lig witte van zijn oog?
Ik hoopte, dat grootmoeder zich bedroog,
En hij niet was bij God, als ik er…
't Is lang geleden (4)
poëzie
1.8 met 12 stemmen
1.991 Die Joden - Ja; die waren vreeslijk raar.
En lelijk ook; heel zelden zag je mooien.
En zo opzichtig! Jurken schots-bont-rooien
Trokken de meisjes aan, niet Zondags, maar
Op Zaterdag. En 't was ook stellig waar,
Want iemand had 't gezien, dat ze de dooien
Zonder gevoel zo van de trappen gooien,
Wanneer ze op Sabbat sterven. Dat was naar.…
't Is lang geleden (5)
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.460 Vaak wou 'k een Jood zijn, om de Zaterdag:
Dan hadden we een dicté, en dan mocht Koos
Niet schrijven, en keek rond; en na een poos
Zei meester: 'Koos mag weggaan!' En ik zag,
Afgunstig, hoe hij met pedante lach
Heel langzaam wegging. Eens zei iemand, boos,
Omdat 't mooi weer was: 'Jood!' Dat vond ik voos:
'Jood!' - 'Paap!' te schelden…
't Is lang geleden (6)
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.125 God's wijze liefde had 't heelal geschapen:
Vol lente, net als de appelbomen bloeien;
Weldadig-groen liet voor het vee Hij groeien
Het gras, voor ons doperwtjes en knolrapen,
'T varken om spek en ham, om wol de schapen,
Om boter, kaas, melk, leer, vlees, been de koeien;
Waar steden zijn, liet hij rivieren vloeien;
Het zonlicht spaarde Hij…
't Is lang geleden (7)
poëzie
3.4 met 25 stemmen
2.591 Dan denk ik aan 't konijntje, dat ik zag
Als kind vóór Sint Niklaas achter het glas
Van dure speelgoedwinkel. O! dat was
Zo'n prachtig beestje, grijs en wit; het lag
Gezellig in zijn mandje in mooi-groen gras;
En als 'k van school kwam, bleef ik iedre dag
Staan kijken, bang, dat 't weg zou zijn. En, ach!
Eens was het weg; en toen begreep…
HOELANG
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
2.051 Hoelang…
Voetstappen sterven weg,
een stem eindigt als
enkele fluistering
herinnerend aan toen…
Stilte trapt pijnlijk op mijn hart
niets is nog te horen
alleen de tijd die meedogenloos rimpels
van ouder worden achterlaat…
Een leegte vult de kamer
de woorden van ‘nooit meer zijn’
bonzen ongedurig op de deuren,
ik laat ze binnen……
't Is lang geleden (9)
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.503 De Zondag kwam altijd net als een feest;
Of eig'lijk: Zaterdag begon het al.
Om elf ging Koos; dan werden we half mal,
En meester zei: zo'n drokke, oproer'ge geest
Was in geen school ter waereld nog geweest;
- Want meester sprak geleerd. - En niemendal
Beviel hem dat zoethout; 't leek wel een stal;
Dat kauwen op zoethout deed zelfs geen…
't Is lang geleden (10)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.193 Dan las ik weer van 't lel'ke, jonge eendje:
Eerst zwom hij blij door 't groene licht op 't water,
Toen joegen ze hem weg met kwaad gesnater,
En gooide een jongen naar hem met een steentje;
Toen plaste hij rond met één bevroren beentje
'S nachts in een kolk; en toen ontmoette hij, later,
Bij de oue vrouw, die deft'ge, wijze kater.
En…
't Is lang geleden (11)
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.129 Ja, laat heb ik 't ontdekt: Ik ben een zwaan:
Mij heeft uit poel van dof, smartelijk leven
Het stilgegroeide Godsgevoel geheven,
Aardse gehechtheid heb ik weggedaan;
Mijn vleugels zijn weer wit en waard te slaan
In Brahman's licht; want wat van slijk bleef kleven,
Met blijde tranen heb ik 't weggewreven:
Nu mag, nu durf, nu kan, nu moet…
't Is lang geleden (12)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.356 Nog scheurde wijdjagende valk met schaars
Geroep uw stilte, mijn Veluwse grond!
Uw zwijgen, vol van diep verleden, schond
een dom rumoer van steedse beuzelaars;
Nog flikkerde 't hert door uw struiken rond;
Nog brandden geen lupinen, kaars naast kaars,
Hun gele blijdschap in uw tragisch paars,
Met stroeve bossen tot de horizont;
Nog lag…
't Is lang geleden (13)
poëzie
2.0 met 1 stemmen
1.310 Ruik ik daar niet de lucht, die wrang en sterk
En warm en prikk'lend van uw heide waait,
Als wolkenloze Augustusmiddag laait
Op glinst'rend zand en wit-zwevende berk?
Ik zie, hoe, vonk na vonk, 't bedrijvig werk
Van bijen om pas bloeiend heikruid draait;
Ik hoor 't point d'orgue, dat de wind die me aait,
Meedraagt uit 't spar-bos, bruingezuilde…
't Is lang geleden (14)
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.002 Want met Poseidaon's hoogzwalpende haat
Worstelde lang Odusseus' heldendom,
Tot hij door spleet in muur van branding zwom,
Waar gunst van stroomgod hem tot effen straat
Zijn glazen wildheid gladstreek, en gewaad
Door dragend water hij op de oever klom,
En bukte in krakend riet, en kuste stom
De heilige aard', geefster van 't voedend zaad…
Steeds
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
863 De tijd is haar verhaal
van dromen
die haar laten ontwaken
waar ze
vergeet
wat ze
is geworden
toen de liefde
haar niets meer vroeg
en
slechts
de stilte haar
metgezel wou
zijn.…
Tijdreiziger
netgedicht
3.5 met 39 stemmen
10.367 het uur
(in stations wordt tijd
bepaald door treinen en ik
zocht het spoor naar huis
op een perronbank uit
de wind liet ik couperus
rusten in mijn schoot
macht der gewoonte die me
tijdinwaarts ontvoert en ik
sprak écht met hem)
past nergens in…
Geen tijd verspillen?
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
1.671 Geen tijd verspillen,
alles moet af,
alles moet klaar.
Geen tijd verknoeien,
op de klok af,
nauwkeurig, stipt.
Op tijd zijn,
altijd, overal,
we eisen het van onszelf.
De tijd is er ook naar,
maar we doen het zelf,
we gaan er ook mee door.
Je eigen tijd, tempo
en indeling bepalen,
wie is er voor?…
de klok van de baas
hartenkreet
1.4 met 12 stemmen
7.335 dagen zetten zich
als vanouds
neder op klanken
van de maand
zacht van geest
en vriendelijk
van manen
en dat terloops
predik niets
om vervolgens
als heer en meester
ongeloof te spreken
dit jaar is
als dat het was
maar laten we het
maar snel vergeten…
Witte borden
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
963 Op onze witte borden lagen
mosselen, eens jong, nu gemarineerd
in lentegroene olijfolie van eeuwenoude bomen
naast stukjes wijnrode paprika
te zonnen in een streepje licht.
We hadden zojuist de Rialtomarkt gemist.
Rondom ons terras werden de kramen afgebroken.
Een vissenkop lag in de goot,
een darm verdwaald wat verderop,
terwijl de straat…
Als jij zegt....
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
885 Als jij zegt: "later",
Hoeveel tijd gaat er dan voorbij?
Als je zegt: "straks",
Hoor je dan eigenlijk wel dat van mij?
Als je zegt: "Nu even niet"
en je laat me het niet uitleggen
en jij zegt:"luister eens even"!
Wat moet ik dan zeggen?…
Zachte boter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 We glijden door de tijd: uren, dagen, maanden, jaren.
Herinneringen drijven mee.
We glijden door de tijd.
Voordat je het weet, zijn we uitgegleden.…
Ach wéét je....
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.411 of ze thuis is, éven tijd heeft?
En weet je... ze lúistert, hééft een
minuutje, zet koffie, is thuis én heeft TIJD.
Heeft ze dat niet, dan maakt ze het
en weet je, dát zouden meer mensen
moeten doen.
Te makkelijk is 't om te zeggen, nu
éven niet ook niet om altijd já te zeggen.…
Tijdsbesef
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.109 Ik had de tijd niet in de gaten
Keek er domweg niet naar om
Kon er moeilijk over praten
Hield me vaak naïef en dom
Geen seconde nagedacht
Dat ik tijd zo vaak ontweek
Nimmer had ik dit verwacht
Dat mijn leven toch verstreek
Ik had de tijd niet in de gaten
Nooit expres, gewoon spontaan
Het idee ben ik gaan haten
Dat ik in tijd op zal gaan…
Tijdloos
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.192 M'n pols vertoont een lege witte streep,
een trouwe vriend heeft plots de geest gegeven.
Ik moet voorlopig tijdloos door het leven
en mis de trage wijzers met de zweep
in orde en in regelmaat bedreven.
Ze hielden mij zo stevig in de greep,
dat in mijn ziel de sporen van hun kneep
als blauwe plekken zichtbaar zijn gebleven.
Onzeker zwalk…
Een kalender
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.142 Hij hangt er meestal aan de muur
Kan haast niet worden gemist
Men kijkt er alle dagen naar
en er wordt wat afgeritst
Als het jaar zo pas begint
Is hij beslist niet mager
maar komt men verder in de tijd
wordt zijn gewicht steeds lager
En gaat hij naar onze zin te vlug
Is dat buiten zijn wil
Want als wij met vakantie zijn
Staat hij beslist…
HEB JE EVEN ?
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.525 Als je even tijd hebt
denk dan aan mij
het hoeft niet lang te zijn
maak een minuutje vrij.
Als je even tijd hebt
laat dan wat horen
alleen je stem is genoeg
je mag me altijd storen.
Als je even tijd hebt
mag je langskomen als je wilt
dan zal ik naar je luisteren
en hou ik me wel stil.
Als je even tijd hebt.....…
van slag
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.100 mijn hart tikt sneller dan de tijd
door mondig opgewonden zinnen
en ademloos opnieuw beginnen
ben ik het ritme even kwijt…
wijs-heden
netgedicht
2.7 met 29 stemmen
2.114 ik aanvaard
dat nachten vallen
als tranen
dat stilte breekt
maar ook
een nieuwe dag
dat sterven
komt
voor al wat leeft
en lente
winter
nodig heeft…
Een tijd om te redden
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.408 Je voelde je bedrogen
Omdat ik om een beetje tijd vroeg
Je dacht dat ik een ander zag
Maar aan jou heb ik meer dan genoeg
Het doet pijn om te voelen
Dat mijn vertrouwen wordt gewantrouwd
Ik wil tijd om uit te vinden
Waarom je zo’n wantrouwen heb opgebouwd
Heb ik me verkeerd opgesteld
Of zeg ik soms de verkeerde dingen
Ik heb altijd de…
passieloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
850 schimmige gestalte
gewikkeld, glanzend zwart
gelaatloos, gerimpeld
aanzienlijk verward
blik richtend naar de horizon
passie en enthousiasme verloren
accepteerde ooit onsterfelijkheid
maar wilde niet langer, bij levenden behoren
liefde gekend, liefde verloren
alles gezien, alles gehoord
ik keek naar hem, hij naar mij
Hij sprak niet, zei…
laatste zonnestralen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
523 oude wereld
iedere straatventer had zijn
eigen zangerige roep
zij schrijft verkruimelde
berichten spreekt met
verbrokkelde stem
in het spel van het licht en
de wind sloft zij door het
straatje van gebroken dromen
waar alles zonder samenhang
verschijnt en verdwijnt met het
verstrijken van de laatste zonnestralen
in wankele tijd…