1070 resultaten.
Uitgebloeide papaver
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
987 ik drijf de leugens naar je toe
omarm ze maar
ze zijn van jou
-altijd al geweest-
al dacht je niet
dat ik ze ooit herkennen zou
ik nam ze aan
-tijdelijk weliswaar-
ze smaakten zoet
maar rispten op
door hergebruik
-genazen me voorgoed-
omgekeerde zinnen
op de kop gesproken woorden
zijn aan mij niet meer besteed
ik draai me om en proef…
Rouw draagt,,
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.010 Rouw draagt wollen dekens
verwarmen het kille hart
dat nog niet spreekt
maar woordenloos beleven
Wanneer de wolken samenzweren
en hun druppels laten vallen
misschien wordt er dan gehuild
in liefdevol omarmen
En de stilte zich laat horen
als zacht gefluister in de wind
het moment van samenkomen
wanneer een zucht de stilte breekt.…
De lach van het wad
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
547 je blik golft grijzig groen
maar in je ogen vind ik
de lach van het wad
je stem ruist
in de schelpen op het strand
bij zon en volle maan
in laten gaan raak jij
in jouw omarming
de lichte watervolle einders aan
jij bent mijn wad
de moederschoot der schepping
in paradijs en hemel saamgevat…
Het zuiverste gedicht ( R. )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
735 Een warmte van ons, om samen
te omarmen, liefdevol en vredig:
in stille liefde
koesterend in onze mooie, prachtige droom.
Ik houd van je, oneindig.…
STILTE, je beste maatje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
741 Als de stilte zich vult
met kilte is de stilte
kaal en kansloos
Als je de stilte
weet te verwarmen
met je eigen zijn
voelt de stilte
als intens omarmen
met het mijn en zijn
Want in de stilte
onmoet je eigen ik
de stilte van je zijn
De stilte garandeert
ontroerende ontmoetingen
die anderen niets aangaan
Zeg nooit over je stilte…
Openen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
562 De zware deur
zou je willen
openen
ontsluiten
Binnen kunnen
gaan
na een handdruk
kus,omarmen
Een ruiker
in cellofaan
bied je
-vriendelijk- aan
Je wilt je
kunnen verwarmen
aan de haard
want buiten
heeft zon
je
in de steek
gelaten
Je wilt
bijpraten
al is het maar
over koetjes en kalfjes
Halfjes....…
Een zekere oogst
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
470 hij lacht
hem wacht
een zekere oogst
zijn winter scoort
als lente in het
ochtendlengen gloort
heb uw
vijand lief is ook
zijn bestaansadvies
nog zijn de mensen
bang voor hem in al
een levenslang samen
omarm wat niet
te ontlopen is geef
je schaduw een gezicht
ook hij is
aangedaan als wij
alles maar laten gaan
samen verder…
Kunstmatige intellegentie: AI toevoeging op EI
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
467 Niet elke vernieuwing is een verbetering
maar AI: Artificial Intelligence zal dat bewijzen
Ik omarm kunstmatige intellegentie, als toevoeging
omdat ik niet bang of arm ben, maar rijk
aan eigen EI: eigen intellegentie
en dat 'eige' dat zal zeker blijven
Dat bewijs ik bijna elke dag dat het mag
met m'n schrijverij soms met een traan soms…
Kwikstaarten in de tuin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
317 Door het schimmige grijs
van wie wat wanneer heen
zijn de ochtenden wazig
groen van bezoek dat zal dansen
en lachen, met veel gebaren
verhalen zal vertellen
en altijd een aanleiding vindt
om mij aan te raken
en innig te omarmen
Het is alles, maar niet genoeg
Ik wil nog niet
wegkruipen in mijn holletje
Kon ik me maar verschuilen…
Dansen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
259 is
dansen
begonnen
als oefening
een ritueel vechten
om beiden sterk te zijn
die zich ontwikkelde tot wat
wij er nu onder verstaan
een lichtvoetig lopen
en los van zorgen
elkaar omarmen
zonder bloot
te zijn
is dansen
een vechtspel
om te verliezen
wie je tot dan toe
bent, een voorzichtige
verkenning, een oefening
of de toekomst…
leef je leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 vandaag is een dag om stil te staan
bij wat was, en wat nog komen kan
de jaren glijden als water voorbij
een fluistering van tijd: “herinner mij.”
genieten is fijn, maar niet het doel
de zin van het leven ligt niet in afwachten
het zijn de keuzes, groot of klein
die ons wezen en zijn vormen
stel minder uit, droom minder lang
voer uit wat…
De kaarspit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
845 Gloeiend zuurstof smeden
met vlerken die liefde bedrijven
me omarmen in het sterke stijven
van wat ik zolang heb vermeden.…
Serene extase
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.164 Aai
bijna slapend
aan de donsjes
op m’n kaak
Kruip
zachtjes weg
in het nestje
van m’n borst
Slaap
maar gerust
in de omarming
van m’n schoot
- Je slaapt -
De wind
stopt even,
de vogels
kijken op
En de zon,
belicht ons
op z’n aller
allerbest
zo,
zijn we lief
zo,
gaan we blijven…
Theelichtje
netgedicht
3.7 met 60 stemmen
18.031 Ik heb een kaarsje aangestoken
dat je nu voor je branden ziet
een theelichtje, meer is het niet
waaruit een vlammetje is ontloken
wakkerend probeert het moedig
de hele kamer te verwarmen
je in eenvoudigheid te omarmen
klein, verlegen maar warmbloedig
Ik stak dit kaarsje voor je aan
niet omdat ik een god vertrouw
maar omdat ik geloof in…
Wat te doen?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.638 Wat te doen als ze met regenboog en zonnestralen
De grauwe sluier niet kan laten verdampen
Om elkaar tot de diepste kern te verwarmen, te omarmen?
Wat te doen om mijn meisie te kunnen laten genieten
En haar dat te geven, in al wat ‘t leven aan liefde biedt?…
De achterblijver
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.808 Ik ben afgunstig
op die golven daar
omdat ze o zo kunstig
beter dan een minnaar doet
jouw benen overal
omarmen in de vloed
Ik ben wraakzuchtig
op die briesjes daar
omdat ze o zo luchtig
beter dan een mensenhand
jouw haren in geheel
verwarren aan het strand
Ik ben naijverig
op die nachten daar
omdat ze zo lichtlijvig
beter…
uw stilte, uw stem
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.404 leer me de tijd
opdat ik de wonderen
in uw handen
kan begrijpen, de dankbaarheid
na al het schreien
nog zwarter
dan een wezennacht
heel mij
door uw gebeden en omring me
met het oude lied
ik zal luisteren naar herkenning
naar de kleine vogel
in uw ziel
omarm mij, breed in het licht,
ik zal de dood verlaten wanneer ik
sterven…
Duister leven
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.630 Ik verdween in het verleden
Verdwaalde in mijn utopie
Waar zekerheid illusie was
Vond geen ‘mij’ hier in het heden
Voor eeuwig dwaal ik nu rond
In het duister van mijn geest
Levend tussen vervlogen schimmen
Is het waar ik uiteindelijk erkenning vond
Het licht laat ik nu achter mij
Omarm de kille leegte
Die mij langzaam doet verstenen…
Een Haikumaker
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.006 Hij sluit zijn ogen
en laat gedachten zweven
die zinnen vormen
Soms willen woorden
hele zeeën omarmen
maar ook vaak de lucht
Ook wel een vogel
wordt in woorden gevangen
in zijn haiku kooi
maar hij laat haar gaan
in ruil voor lettergrepen
die inkt doen vloeien.…
Nog één keer genieten..
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.889 Je trouwe ogen kijken mij aan
Ik zie het verdriet in je ogen
Zacht omarm ik je lichaam
In een lange warme kus
Woorden hoeven niet meer
De laatste honger stillend
Zacht leg je mij neer
Je vingers spelen over mijn huid
Ogen glijden als in vuur gesmolten
Deze nacht zal het einde zijn...…
wit uitgelicht in zwart
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
566 je mocht me zien
een scherp profiel
wit uitgelicht
in zwart
zonder schaduw
zachte naaktheid
strelen donker vullen
met jouw gloed
ik kon jou velen
waar anderen
mij dichten
zonder hart
jij maakte mij
weer lichaam
gaf mijn
vingers tast
ik wil vandaag
eens echt omarmen
en niet alleen
als gast…
Het lot in pure eenzaamheid
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
680 Laat mij verdwijnen in het dieploze van afwezigheid,
smachtend naar omarming van het blanke Zijn
waarin de gevoeligheid van opkomende stormen
de reden neerdondert -
het willen weten waarom een brug te slaan
wanneer slechts willloosheid heerst,
verslagen door de macht der gewoonten,
de wijze waarop het leven tot nu toe beloonde
het lot in pure…
Schaduw
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
827 Het is geen ramp
dat ik mij aan het verleden vastklamp
ik omarm de gedachten van toen
ik verwarm me aan de schaduw van jouw zoen
het is geen ramp
dat ik onvoorstelbaar veel aan je denk
ik ben nooit meer eenzaam
door de schaduw van je lichaam
jouw schaduw volgt mij in het vage licht van mijn lamp
maar ook in het volle licht van de zon…
Bed van sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.101 ik leg je neer in een bed van sneeuw
dat ons omarmen zal, verwarmen zal
vlei me lieflijk naast je neer
wrijf de haren uit jouw gezicht
kleuren ogen lichter, hou je dichter
vinden zachte lippen elkaar
drijven we op roze wolken
opgaand in elkaar, ons moment daar
zijn we voor even één…
Droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Mijn getypte zinnen omarmen gedachten
bij jouw hals verstijfde ik door jasmijn.
Regelrecht uit jouw inspirerende hart
betoverd de avondgloed jouw uitstraling.
Jouw silhouet erkent levensecht mijn droom
omdat de klok terug tikt in mijn herinnering.…
Tussenweg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Daar sta je dan
ietwat verdwaasd
zonder koers of richting
je raapt de keuze op
de verkoelende duisternis
met de muizenissen
of het warme licht
vol fata morgana's
in beide werelden
liggen de stammen geveld
geteld en gemarkeerd
je draalt een wijle
bukt, legt de keuze terug
en verdampt in de omarming
van alle kruinen.…
blijf
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.031 m'n hoofd is
ja wat is het
wat is m'n hoofd
vergeet steeds meer
dichtregels die
je nog wel wist
november altijd
is het nu oktober
best lekker weer
op het terras terwijl
de zon zo laag staat
en recht in je ogen schijnt
als een soort waarheid
die je nog even wilt zien
zon blijf ga niet weg
omarm mij met je stralen…
Uitreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 het vlakke water van de vaart
lonkt naar de weidse overzijde
alsof het zeggen wil, tussenbeide,
dit is afscheid dat hier rondwaart
deze angst gebiedt de binding
elke omarming weer te verlaten
te wijken naar verre weiden,
langs onbekende ogen en straten
zodat niets in afsluiting verstikt,
zich nachtenlang doorwaakt
of genegenheid…
Magie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Omarm visioenen
op top van de duin
spiegelt avondgloed
in haar rollende traan
Staan in vuur en vlam
kijkend naar de horizon
echoot haar jawoord
door de magische kleur.
Glinstering van sterren
in euforie van de nacht
in ons gevangen cocon
om alleen elkaar te verstaan.…
verlangen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
422 alsjeblieft als ik vragen mag
behang mij niet met slingers
geef me liever geen applaus
bespaar me de erkenning
met een excuus voor het falen
prijs en bewierook mij niet
als deze ziekte verslagen is
ik wil gewoon als het over is
iedereen weer omarmen kunnen
hen ruiken voelen en proeven
eindelijk weer bij familie zijn
de kinderen ook en…