1296 resultaten.
moeilijke tijd
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.154 Jij was zo groot
Jij bent nu zo klein
Zo broos en teer
maar elke keer weer
open je toch je ogen
Ik wacht op de dag
elke keer
en dan droom je weer
je knokt je rot
je hebt het zwaar
en keer op keer
dan probeer je het weer
en dan droom je weer
ik gun je zo jouw droom
keer op keer…
ZO MAAR EEN TEKENING...............
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.515 Kinderachtig
lijkt de tekening
een poppetje hangt
of zwemt
een rots vliegt
vogels lijken kapotte kranten
de zee is landschap
en
altijd weer
die stralende zon
verhoudingen raken
kant noch wal
maar achter alles
wat je ziet
staat
een gelukkig kind,
die verder denkt
en
eerder
is
waar jij zou willen zijn…
Het loepzuivere leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 heb de stenen gesorteerd
die mijn leven
gestalte hebben gegeven
basalt en graniet
de stukken rots met
als basis eruptief
halfedelstenen
waarin meerdere emoties
op het breukvlak kleur bekennen
en zij die op mijn hand
het loepzuivere leven stralen
dat door de zon is ingebrand
schitteren hun schepping in verleden
verhalen over reizen…
wantrouw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
583 zie dit schrift pronken
in het leven
ogen lonken
heel even
geen cijfer symboliseert
de regen op het raam
gevoelen nooit omgekeerd
lakt in ogen je naam
linnen in limonade
geuzen spelen
geen genade
in het delen
alles met trots
laten vieren
teugels los rots
simpel mens als dieren…
sans rancune
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 blootgelegd en barrevoets
naakte dwaling
over landerijen waar
een kei botst, een stronk hinkt
commando’s buigen letterlijk
je hoofd
vanaf hier
stapel ik een rots op rozen
breek ik hout
uit bitter water vangt
een vis
de tol
van zeven vruchten
poppenkop naast scalpel
papier, steen en schaar…
Zee in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
605 in mijn hoofd
slaan tegen de kust
in een verwoed trachten
alles weg te spoelen
Maar mijn hart laat niets gaan
ondanks dat het beter zou zijn
om even niets te zijn
om te overstromen
De golven in mijn hoofd
overspoelen slechts de verlangens
die ik niet wil vergeten
die ik vast probeer te houden
Maar alles wat ik kwijt wil
ligt te rotten…
basalt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 ga op zoek naar een plekje aan tafel
elke stoel volstaat, ook ik
verwerp een lege trein en
maak papier dicht met woorden
maak met water een zee
en van afstand een eiland
maak van één gans een volle vlucht
(denk aan dunbelijnde lucht)
maak van niemand en nergens een rots
en blijf niet ver van hier…
LAIS CCXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 In de afgrond van de herhaling wordt
de herhaling de afgrond van het her
en der herhaalde en ’t herhaalde wordt
rot dan bovenop en in het verder
herhaalde, waar met nostalgie die er
niets toe doet, de mens het ziet als heelal,
en wij claimen het als heil maar het zal
herhalen slechts de code die het is:
kleur en wisseltoon, kosmische mal,
waarvoor…
Zij.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
792 Dat het leven geen Astoria is
ook geen Waldorf of een Crest
dat het eerder woekert en stresst,
en dat het soms ruikt naar rotte vis.…
Ik laat mij opluchten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
718 nee, ik sla niet op mijn borst
dat ik niet vloek
maar het geeft bevrijding
rotte tijding vraagt erom
rond en krachtig allemachtig
hoor ik wat ik zeg
ik pak denkbeeldig in
afzien van geveinsde vroom
wals mooie woorden plat
terug wil ik realiteit
onderweg blijf ik toch
waarschijnlijk
moedwillig steken bij
mensen die mij lief zijn…
Wilde tuin
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.174 haar spiegelbeeld gaat scheep
ten onder aan verborgen ijs
en mystiek gehavend oppervlak
geeft enkel vragen prijs
beweging voert haar dronken
wat haar binnenste ontluikt
en met hypnotiserende verhalen
je wereld binnenduikt
ze is als snijdend sap
dat met stalen glimlach wraakt
rots van leven, beschreven skelet
wat nooit versleten raakt…
Druipsteen
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
974 doorstond zijn rots van weeromstuit
hagelstormen en orkanen
hij brak op ongehoord geluid
van ingehouden eigen tranen
verdroten droop zijn edelsteen
bergaf naar donkere oceanen
verschool zich daar in het gemeen
van angsten en gebonden wanen
soms schittert op het watervlak
een glimp van ongetemde kracht
ontkent een blauwe hemel strak…
in je ogen lacht het weten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.009 mijn nagels
krassen over steen
in sporen bloed
ontmoet ik je
onmacht scherpt
de kale rots
ik haal me open aan
de bodem van je trots
je splijt niet
onder handen die je
passie geven, je even
door de hemel laten zweven
het is voor jou
passeren van wat tijd
lustgevoel is geen
bekroning van mijn strijd
ik wil je ziel
maar in…
Liefde
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
2.071 Liefde is een steunpilaar,
in de branding een rots.
Liefde is geven en nemen,
zij die vergeven kan.
Liefde is alles omvattend,
zij is meer dan houden van.....…
den trap... afgedaan
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
675 zo schots als rots
natuurgeweld in handen van
een stielman zonder waterpas
met treden uit bomen met
hun namen onuitspreekbaar
hangt de trap uitdagend
aan haar muren ankers
trede voor trede een
eigenzinnig verhaal
voor iemand nieuw
telkens weer gecharmeerd
door de aanblik van een kasteel
en niet zozeer het gebrek
aan middel en vakmanschap…
Jan Steen in ere gehouden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.391 de buren klagen
steen en been
getverderrie
rotzooi troep en herrie
huishouden van jan steen
groenten staan te rotten
peuters doen het niet in potten
de muizen lopen over
wat wilt u zei de heer des huizes
hoge kunst staat hier onbetwist nummer één
wij zijn ingericht naar een echte Jan Steen…
Zinloos gevoel
netgedicht
4.3 met 37 stemmen
962 het cognitieve hersencentra
ongevraagd genesteld
in frontale hersenkwab
-Mijn kop-
mag niet voelen
een mens gestort in winkelcentra
voel niet……
het hongerige kind
bommenregen
en sssst
niet schreeuwen
rustig beredeneren
apaiseren-kalmeren en beweren
dat het allemaal wel gaat
'overgevoelig mevrouw meneer
u functioneert niet meer'
rot…
Vlaams sprookje
gedicht
3.0 met 9 stemmen
6.006 in de chocolade dorpen
kleven de vogels aan de daken
de dichters plukken het fruit
uit de verliefde bomen
en geloven hun eigen ogen niet
zelfs de herfst praalt er
in een rotte overdaad van uniformen
het is hier altijd stil
door het trage maandagblauw
loopt een glazen echtpaar naar de kerk
zopas is hun kind door de zon
overreden
--…
wijze zoektocht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
573 een rode
paradijsvogel
komt in stijl
aangestoven
op de rots,
zijn echo
in cadans.
tussen bomen
en plannen
zijn kleuren
gesmeten
om strakke mond
die op de knie
rustig rust.
gepeins in gras
een gele vlek
glimlacht.
aan flarden
openkrabt
de bolster
uitvliegen.…
Levensavond
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
616 Wie had ooit gedacht
dat ze op haar levensavond
ze was al in een verzorgingshuis
dat zij nog eens
zou verzuchten
die rot rollater
ik kan niet eens naar hem toe rennen
ze vond immers
nog een extra grote liefde
al was ze dan ook al tachtig
en hij er ver over heen
wie denkt dat zoiets
niet op waarheid
zal berusten
moet maar eens…
De trots verdronk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
471 de jacht naar grond
heeft bergen
hun bomen gekost
waar wouden
domineerden dekt humus
nu de kale rots
het vergeten dorpje
in het dal deelde al snel
de mooiste vergezichten
tot de regens kwamen
en de aarde losliet
glijdend in haar vrije val
de trots verdronk
van generaties leven die wel
in wortels zijn blijven steken…
Zielsbesef
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.193 Nu onze dagen zijn geteld
in het bittere vooruitzicht
blijft alles wat je hebt verteld
verstenen in het tijdsgewricht
zielsbesef in krijt gehouwen
uit steile wanden van de rots
teken van fossiel vertrouwen
gebeiteld met genade Gods
wat wij in het leven zochten
verglijdt van bergen in een stroom
eeuwig met elkaar vervlochten
in oude wortels…
autopech
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.023 Toch loop ik met een lach,
nu nergens heen te razen
en lekker veilig thuis
dit rot-jaar uit te blazen.…
Drijfhout en vuil
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
514 voelde het
trekken van de zee
in grijsgroene golven
zag het
trotse schuim breken
op het graniet van de rots
in de luwten
als dank van de wereld
het drijfhout en vuil
de restanten
van leven en geven
voortijdig al afgeschreven
ook wij spoelen aan
in een maatschappij die
alleen de besten leert staan
ik voel
het trekken van…
Driehoog
gedicht
3.4 met 9 stemmen
6.517 Driehoog in de Amsterdamse
binnenstad denk ik terug
aan de rots van Gibraltar,
een flonkerend speldenkussen
door de zee omhoog getild
naar laag hangende sterren
terwijl ik terug dacht aan
het plaatje van een bult
die opstak uit een blauwe vlakte,
dikwijls bekeken door een kind
vol vage gedachten aan later
dat nu vroeger is.
-----------…
twee in buurland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 Iedereen een eiland
niemand de rots
in de branding
en uit de brand
het schouwspel
de leugen
rond en rond…
De sleuteldrager
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Voor alles waar ik voor vocht,
voor al dat ik verloor in dit leven,
voor alles dat te winnen viel
De taak en rol
volgens de naam: 'Petrus', Rots
viel niet mee.…
Wijn uit oude gaarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 ik zie heuvels
goudgeel rijpen
onder de zomerzon
idyllisch vlijen
dorpjes hun huizen
in siësta rust rondom
zuidelijker kleuren druiven
tussen donkergroen
in het patroon van toen
hier kaalt de rots
zoeken wortels een bestaan
in eeuwenoude trots
er wordt naam gemaakt
met wijn uit oude gaarden
vloeibaar goud uit de zo schrale aarde…
Turquoise
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 Voor het eerst intiem met jou
hemel open, wij overstelpt
een stroom van liefde
ware liefde die voelt als de zon
voor jou wil 'k dienen
als rots. Jouw liefde vervult
mij waar met trots
de schoonheid van jouw lijf brengt mij
keer-op-keer weer in extase
prachtige kleur ogen; turquoise…
Vrouw zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 Een plek om onder vleugels,
om sterk, gedreven,
leven door te geven,
om in zachtheid, humor
je te hullen,
om te voeden en te hoeden,
om te strijden, te beschermen,
om de schoonheid zelf te zijn,
om rust te vinden
om opnieuw, ja steeds opnieuw
weer te verbinden
om trots te zijn
en rots te zijn in de branding
om stil te staan bij onze ziel…