2249 resultaten.
Schimmenspel
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.013 wakker worden gaat traag
ik laat vergeelde beelden
die langzaam vervagen
het spel der schimmen spelen
gevangen in mijn grond
als een boom
die met eindeloze pogingen
de hemel probeert te raken
het is de storm
die wakker maakt
en takken trillend
laat breken…
papaklaas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.377 in mijn herinnering neem ik je hand
je staf en blije kinderogen
warmgezongen door de onsterfelijkheid
van elk decemberlied
zie hoe ik geniet papa, je was de mooiste
en je droeg jouw mantel graag
een roodfluwelen kerstmis antwoordt traag
op wat mijn hart
in zoveel beelden ziet…
Stilstand
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.160 om in het gareel te blijven
niet uit elkaar te vallen
gaat taal de strijd
met leegte aan
tijd staat stil
in de schaduw
tot het wachten
voorbij is
terwijl mijn hart
langzaam ontdooit
in volle winter
blijf ik waakzaam
tot stilstand stopt
een traag bewegen wordt…
Doordringen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.537 Ik merk het aan de wijze
waarop jij je stappen zet
onzeker, slepend, traag
de indruk vaag voor iemand
van jouw lengte
ik zie het aan de sjaal
die om je hoofd gewikkeld is
maar mijn begrijpen wil niet weten
pas als je weigert krab te eten
krijg ik geen hap meer door mijn keel…
kilometers gelopen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.147 leeg in het hoofd
was ik vandaag
mijn gedachten gaan traag
ik heb kilometers gelopen
en nu heb ik besloten
om dat vaker te doen
dit is een visioen
dat eindigt op blauwe pleinen
waarbij de zon gaat schijnen
in het onvermoeibaar hoofd
ben ik nog steeds verdoofd
maar nu ben ik beter op weg
en heeft mijn leven veel inleg…
de uitgeputte stad
netgedicht
4.5 met 24 stemmen
1.008 de uitgeputte stad sterft
in de vluchtigheid van haar gedaante
haar gestalte in een verwaaierde wind
haar hart in een laatste trillende beving
als een trage reiger zwevend
over de versteende oneindigheid
draaien wijzers onzichtbaar
waarin de koekoek zingend
het einde van de wereld verkondigt…
Ochtend
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
656 de dag begint met trage tred
een sluimering van slaap en droom
van twijfel in het hoofd
en altijd vindt de spiegel mijn
bedovergrote schim - ik laat
nachtcontouren vrij in één
bewuste ademstoot
de ingehouden tel blaast zich
meteen het donker uit en
hangt daar als verdoofd…
liever
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
637 liever had ik jou toch niet gezien
bleef ik eenzaam bovendien stond ik
liever uren op een brug dan nu
gebonden met handen op mijn rug
traag is een tak in de Maas langzaam
stroomt het naar later waar de avond
niet langer meer van jou en mij is
maar alleen nog van koud water…
Geluk
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
733 Nergens te vinden en naar het schijnt komt ongeluk
vaak gratis, zij het vaak traag en diep, diep verborgen,
verhuld in duizend zorgen.
Geluk is echter niet te koop
Iemand ging er mee op de loop.…
Gedragen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
689 Wankel, leunend
op de vensterbank
ziet ze hem gaan
zijn pas onzeker, traag
het kistje op zijn schouder
wiegt het ritme
dat maandenlang
het hare was
de weg buigt af
langs gracht
en beukenhaag
dan sterft de stilte.
(Gebeurtenis in 1954 beschreven in 2010)…
Thalamus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 Meegevoerd
door de wind
die zich
laag en traag
beweegt
langs muren
deuren
ramen
en via bewegende gordijnen
tot stilstand komt
bij de rand
van ons bed.
Daar liggen wij.
Samen.
In verdwijnend licht.…
In de maneschijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
836 In haar slaap kreunt zij zacht
ik kan het niet als taal verstaan
Zij draait zich traag om en warmt
haar koude voeten tegen mij aan
De maan is rond en vol door het raam
de maan denkt niet over het bestaan
zij is oud en weet al millennia lang
hoe snel mensen komen en rapper gaan…
licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 traag en haperend
spannen we het doek
over een raamwerk
het schelle licht
van de werkelijkheid
doet pijn aan onze ogen
een amalgaam van
van verwonding en verlies
golven zijn te hoog
soms springt op ons doek
uit het niets
een zacht schitterend licht
dat de duisternis doorbreekt…
Krokuskussen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 het eerste lentelicht omhelst mijn gepijnigde bomen
pelt ijskorsten, laag voor laag
het verkilde hars in mijn bloed gaat stromen
schuchter nog en traag
dit is vasteland na een lange vlucht
terug van eindeloos
ik ruik de ontwaakte lucht
hoewel nog broos…
Hoe...kwetsbaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 Hoe kwetsbaar
het land
aan de rivier
die zomers traag
de vraag naar
water
beantwoordt
vraag van boer
die 'n aanhoudende
zon
wil verjagen
om puur lijfsbehoud
en dat van het vee
dat drinkt
gedrenkt wordt
op deze hete dagen
waarin zon
een gat,
geen gaatje
.....brandt.…
Heel weinig blijft er nog
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
573 Nu is er vaag de geur
van sterven en van dwalen,
van weemoed en van scheiden
en alles wordt zo traag, zo grijs...
Zo vaag en toch zo helder,
want wat de echte dingen zijn
wordt helder door de glans van pijn
en van veel moeten laten...…
de etser
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 de lange schaduw van een monnik
de schone was die buiten hangt
het dak vol gaten na de wervelstorm
verweerde muurtjes naast een
verlaten boerderij in de zon
sporen slechts van
menselijke aanwezigheid
kijk traag aandachtig naar
die verstilde langzame leegte…
Ode aan Holland
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
780 Rivieren die traag door mijn brede laagland gaan
Met rijen populieren aan de waterkant
En dorpen, torens, olmen in een groots verband
Die trots verzonken eenzaam aan de einder staan
Een man daar aan het roer bezingt mijn fiere rijk
En wat ik hoor is dat ik op een vaasje lijk…
Grace
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
606 steil boven de
cassave akker
explodereert de zon
ziel en lichaam
scheuren uiteen
in doornige entiteiten
striemende pijn
overwoekert haar
geschonden lichaam
tergend traag kruipen
de minuten tegen
een steile helling
tijd heelt geen wonden…
Onvoltooid gemis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 Duistere gloed
gesloten geest
gapende wond
die niet geneest
De dagen gaan traag
en lijken op elkaar
ik kijk in een leeg glas
dat eens gevuld was
Schaduw van dagen
waar blijft de tijd?
het mes van verdriet
snijdt onmenselijk diep.…
De roep van de stern
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
851 Traag gaan mijn gedachten
bij de al maar koude windvlagen,
het op en neer gaan van de boot
doet het peinzen verzachten.
De roep van de stern
zwevend op ons innerlijk gevoel
geeft waardevol een betekenis,
dat gedachten op kunnen komen
die niet in woorden zijn te vangen
neerstrijken op het gemoed
en dansen.…
Een zondagmorgen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
327 Een zondagmorgen die
nog traag begint
en waar de zon maar niet kan schijnen.
De wolken drijven
langzaam voort
en doen me denken aan wat komt.
De oorlogen gaan
ook vandaag weer verder
en mensen sterven
van de honger, van de pijn.
O, mocht het nu toch gauw
weer anders zijn.…
3/4de (voor de zon en de maan)
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.713 vandaag
Kom en laat ons langzaam zijn
Als een echte brandewijn
Brand ik een gat in je maag
Dus onaards traag vandaag
slow-motion over gans de lijn
Als een klare brandewijn
Alleen 't refrein zou nuchter moeten zijn…
Ontmoeting met Anne
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.476 Haar oude pen schrijft traag
Een handvol woorden op een blad
Je ziet: ze doet het graag.
De wind wiegt zacht de takken
En ze verschuift nu wat,
Laat traag haar handen zakken
In een flits lees ik haar naam
Voor ze van de bank afwipt
Om weer naar huis te gaan.…
Dichters mollen trollen treurig
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
681 trollen trappen treurig traag tegen
zorgend zachte zoete zuigende zinnen
klassiek koel kijken kan kollen krachtig killen
maar moedige mensen maken meesterlijk
miezerige molletrollen met moeite mak
trieste trotse trollen treuren traag troetelig treuzelend
de drang der duistere doodslag deed de demonische das
om onzichtbare overgevoelige onmin…
Hand
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.997 Toen er een hand uit de kast stak, niet opdringerig, eerder
bijna verlegen, traag kantelend in het bleke licht, nam ik
een stoel en moest even gaan zitten. Ik overdacht het
bestaan, het ritme ervan, de pitloze weekte, en besloot de
hand niet weg te slaan.…
Een geniet-moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 In ver-zicht
een slapende zwarte brabander
onder traag heen en weer wiegende slierttakken
van een treurwilg.
Zo eenzaam en verlaten in weiland.
De vochtige ochtendkoude
laat zich voelen tot op mijn huid,
een rilling.
Ver weg op d' achtergrond
geroezemoes van verkeersgeluid.…
Voorjaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 -
Traag wentelt zo de dag,
het keert zich in beginsel altijd vrij.
De aarde draait,
maar niet, in vast beleven,
alleen om jou
en mij..…
windpaden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 maar blauw gelagerd zijn
het tolken een hoge kim
trage slepers van een vraag
banken van zwaar vermoeden
grenzend aan een land vol avond
een gids voor windpaden
ruimte opsteken
van aanwakkeren gedreven.…
Zielsvretend .....
hartenkreet
2.4 met 14 stemmen
1.303 Zielsvretend
tergend traag
knagend aan
hart en geest
baan jij je
terloops een
weg door
mijn lijf
Stap voor stap
zoek en vind jij
jouw plek verscheurd
mijn innerlijk
gaat nietsontziend
jouw gang
een vrije doortocht
voor gedachten…