808 resultaten.
narcissus en echo
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
2.100 in opperste volmaaktheid
ligt hij verwaand in 't nest
bewondert hij zijn naaktheid
en vindt zichzelf het best
in opperste verrukking
neemt hij zichzelf ter hand
ziet zijn gelaatsuitdrukking
in de spiegels aan de wand
in opperste verbazing
blijft bevrediging lang uit
beseft hij zijn verdwazing
als hij zijn ogen sluit?…
Herfstlied
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.237 Nog dansen de elfen
dit herfstig lied en zweren bij groen
geel bruin en vurig rood
dat tussen nu en elke nieuwe zucht
de schoonheid van het blad
bewaard
daar soms, een enkele keer
- al sloffend door een
krakende zee - er nog één
hangt
trillend in zijn naakte zelf
maar volmaakt
is wat de wandelaar raakt,
verblind
of bijna achteloos…
Puzzelstukje
hartenkreet
4.3 met 27 stemmen
2.897 Jij bent mijn laatste puzzelstukje
met jou ben ik compleet
met jou ben ik geworden
een mens die nimmermeer vergeet
dat liefde zo oprecht kan zijn
zo puur en eindeloos volmaakt,
door jou heb ik geleerd
dat amors pijl het juiste raakt.…
fascinatie voor een 70-jarige
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
2.055 op slag gefascineerd
verbaasd, ben ik het die
de man op deze foto
maar steeds niet los kan laten
hij kijkt me aan
alsof hij met me spreekt
nee, meer dan dat
is hij me onweerstaanbaar
wij zijn zo door en door
vertrouwd, lijkt hij te zeggen
de rimpels in zijn huid
zijn die van mij
de frons is identiek
de haartjes van zijn neus
volmaakt…
DANKBAARHEID
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.526 vaste banen begeleiden ons
naar het volmaakte einde
dat is de belevenis, die ons gegeven is
dankbaarheid…
Waar de wind liggen gaat
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
729 Deze eenvoud is volmaakt.
ik wil verwisselen van gedaante.
De liefde verzinnen, de liefste.
Een merel herhaalt zijn lied.
Een vlinder drinkt dauw uit het rozenblad.
Het zijn oude vrienden.
Het zijn schaduwloze metaforen.
Ik wil naar rozen ruiken. Thuiskomen
in het hoge gras
De liefde verzinnen, de liefste.…
Baai van Rapello (naar Nietzsche)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 zomerlang heb ik gezongen
minnestreelde liefde als be-leven
woorden aan Zuiderwind gegeven
weemoed ver verdrongen
mijn longen vol gezogen
met bossen en wild geurende weide
de drang die me leidde
naar volmaakt vertogen
op mijn doelloos dolen
dingen gekoesterd en beluisterd
achter tonen van violen verscholen
duizend namen heb ik gefluisterd…
Raapte het applaus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
696 ik raapte het applaus
dat nog opklonk tegen
de sluitende gordijnen
zag de glinsterende ogen
warme lach en bloemen
langzaam uit beeld verdwijnen
voelde het succes
maar kon er niets van vinden
in mijn chaotisch diep van binnen
wilde terug naar de zaal
om weer de flow te proeven
van mijn allerlaatste verhaal
nog één keer volmaakt gelukkig…
Rozige sluimer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
454 we deinen
op de warme golven
van de zomerzon
dromen
koelte en geruis van
zee en strand rondom
het volmaakt
vakantie vieren
klotst tegen pieren
haast en stress
hebben geen vat op het
genieten van ons zonnebad
de idylle is
compleet als stilte
rozige sluimer geeft
totdat een strandbal
uit het niets keihard
knalt op ons glasservies…
Onuitputtelijk?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
476 Laten we vergeten
dat we waren te gedogen
om niet te verleren
verwaaid, verstrooid
geroofd in onwetendheid
vloeit helder bloed uit
onzichtbare wonden
vreugde raakt de pijn,
bijna volmaakt refrein,
uit de poriën van het
lot gedragen, gedachten
onbesuisd niet geringd,
vogelvrij, deze luxe
lijkt onuitputtelijk
er wellen tranen die…
Ongekend geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 ongekend geluk
waar verf onopzettelijk
pigmenten raakt
die altijd al contact
hebben gemeden
die nu onbekende
kleuren laten zien in
een onvoorspeld
schitterend vermengen
dat zijn de kleine
wondertjes die zich
op het witte doek in
alle stilte manifesteren
er zijn geen
tweede keren waarop
dit lukken gaat het
deja-vu is al volmaakt…
Over Rozen?
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.248 Of neem ik die doornen dan voor lief
want, wat hoe je pad ook is
je krijgt het nooit volmaakt
het is altijd inclusief
obstakels en wat ongerief...…
Opblaaspop
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
2.444 Tegenover haar zit een dichter
pen en papier in zijn hand
kijkend hoe ze kauwt
lezend in Vrij Nederland
geluidjes makend
met open mond
Kauwgum te zijn tussen
haar tanden en wangen
verplaatst met haar tong
vochtig en warm
op zoek naar de volmaakte vorm
Een rosse ballon knalt
met een explosief geluid
Zij haalt de resten in
over haar…
Menstrueel geval in druk
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
671 (onwenselijk papierverbruik)
eenmaal
met veel omhaal
een gedrocht in woord verwekt
en maagdelijk wit verbruid
met doorrookte zinnensluiers
is de maker ijdel
in verwachting van
wat kale uitgeversfeiten
en bleef van veelbelovend wit
niets dan leegte over
gedrukt rijst snel de vraag
hoe zo’n steriele pennenvrucht
ooit volmaakt te…
debutante reminiscentie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 boulevard als lichtend lint
verraden zal hij ons niet
in die kuil in vaalduister strand
verlaten door oosterburen
in ’t afkoelende zand
van die intieme enclave
streel ik knullig haar hand
gevoel van plots ontwaken
dan hapert ons fluist’ren
naar een schromende kus
door onze onwetendheid
volmaakt onschuldig
en altijd bleef ik…
Terugval
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.834 Vol en leeg
Zwaar en licht
Groot en klein
Ik voel wel,
Maar ik weet niet meer
Foto's, mooie plaatjes
niet meer dan dat
Ik zie wel,
Maar herken niet meer
Loshangende flarden,
gedachten die mij verwarden
Ik besta wel,
Maar ik leef niet meer
Uiterlijk volmaakt,
de ziel zoekgeraakt
Ik denk wel,
Maar begrijp niet meer
Mijn lichaam…
Zo perfect
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
608 iedere dag
zie ik ochtend dauwdruppels
ademt water in meervoud
uit eigen kracht
is van onschatbare waarde
waarlangs nieuw leven blijft groeien
om geboren te worden
voor het voortbestaan
zo perfect zo volmaakt
maakt het onmogelijke mogelijk
zonder een mensenhand
het blijft een miraculeus wonder
dit wonderproces
zal zich eindeloos…
sayuri
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
602 door
zilveren vogels scheren langs groene grashalmen
op de bosgrond een dessin van scharlaken rode bladeren
glinsterende verbeelding van de zon
de cocon in geelgouden gaaszijde
een nachtvlinder strijkt op haar arm neer
roerloos blikt ze in het heldere licht van de zonsopgang
weldra staan de kersenbomen in bloei
nooit was het zo volmaakt…
Ladies in Lavender
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
533 zie, de mooiheid
van een gouden zomer
bespeelt de violist
laat hem herrijzen
in een klein vissersdorp
ontwaakt een dromer
in de druppels
van de morgendauw
speelt hij zijn zoetste klanken
verkwikkend, ontluikend
flaneren lady’s
tussen lavendelblauw
ogen gaan fonkelen
als volmaakt kristal
schoentjes klikken
zetten minnepassen…
Reikten hemel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
517 je hebt met
vormen gespeeld
bent opgemaakt
in tal van kleuren
wiegend op
de wind testte
jij in alle rust
speciale geuren
licht heeft
jou doen groeien
in warme zon
ben jij gaan bloeien
ik zag je
in de verte staan
volmaakt in een
pril groene oase
jouw ogen
lachten liefde
reikten hemel
in totale overgave…
Tot verbaal verhaal
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 genoten in
hun ontdekken
van de wereld
de woordloze
lichaamstaal
van handen en
armen gezien
in hun explosieve
onmacht om tot
verbaal verhaal
te komen
heb op mijn
zwerftochten
langs wereldbekende
muziektempels
en samenkomsten
van dans toneel
de mooiste stukjes
van de hemel ervaren
vocaal en
instrumentaal
in de volheid
van volmaakt…
Mond vol leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
62 van leven zeven
en verteren wat niet zwemt
verslapt van verdunde hartstocht
verbleekt van verloren vreugde
verroest van vermoeidheid
De dansers zoeken zichzelf
op de tong, af en aan
spoelend uit de magen
de kraamkamers van het leven
De draadgordijnen ademen
om hen heen, ze sluiten zich
soepel als titanium tralies
glanzend van volmaaktheid…
de man in de spiegel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.515 De gladde wangen zijn verdwenen
De lippen ooit vol, warm en vrouwelijk gestift
Zijn nu met mannelijke trekken begift
Gezichtsbeharing is verschenen
Wenkbrauwen vol, de kaaklijn strak
Waar borsten fier naar voren staken
Is nu nauwelijks iets meer om aan te raken
De rechte schouders , volmaakt in dit pak
Een droom is vervuld
Bewondering is…
Als ik niet aan je denk of raak
gedicht
3.4 met 36 stemmen
16.474 Als ik niet aan je denk of raak
Wens ik mij denkend met je te verstaan -
Dat is volmaakt -
Dat ik niet met je slaap maakt echter
Dat ik denken moet je aan te raken
Waardoor ik waak -
En aangezien ik je niet meer zag
Moet ik zelfs volstaan met in gedachten je te spreken -
En ik raak van slag
Wat de verbeelding niet vermag!…
Waarom
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.608 Dat is het leven, zeggen ze, dat zo is volmaakt.
Maar ik kan er wel om janken, om al die mensen ginds en hier.
Hier hebben we alles en daar niets.
Wat is het toch stom
grote mensen zijn DOM.
Maken ruzie en oorlog, en vechten tot de dood,
en wie kan straks weer puinruimen??
HET KIND WANT DAT IS DAN GROOT.…
Levensverhaal
gedicht
3.3 met 863 stemmen
118.521 Iedereen hield alles maar geheim
en deed volmaakt wat hij niet kon:
ze lachten hem al op de speelplaats uit:
een tegenstrijdigheid, verlamd
en huilend in de zon.
-------------------------------------------------
Uit: 'Jubileum en andere gedichten', 1997.…
Woorden van licht
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
752 de zee droomt het landschap
het neerleggen op mij
de rust, het keren
de kleine verzen
dwalen mag ik
licht boven licht
op blote voeten
het zachte praten
op en neer van
volmaakte ogen
het zuiden, jouw ziel
teder het voelen
de warme buik
van duinen en gras
de zon spoelt aan
in' t stijgende water
zo onvertaalbaar
heb ik je lief…
waarin rozenbottels geuren
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
639 is het spreken
een daad van geluk wanneer
het licht lente schrijft, vloeiend
in het uur van
een helderwitte dag
en jij, in al jouw naaktheid,
het hoge gras volgt naar volmaakte
zeebloesems
tot diep in de hoeken
van het omgebogen getij
dat bevrucht en reeds ontelbare malen
stoeit met het hart
zoals de zon met het nieuwe hooi
voluit…
Nazondag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
624 De zachte regendauw
ligt aan de voet van de dijk
het gras ontwaakt aarzelend
in zonnestralen
het pad is volmaakt
alleen mensenvoeten
kunnen verdwalen
vruchtbaar land, het rust
in de vroege ochtend
de zon schijnt
niets anders verlangend
zichzelf te zijn
de dag schrijft een gedicht
in een blauwe lucht
waar beelden zweven, wolkenwit…
Vuur van de hel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
524 ik heb de
bloemen gezien
bloeiend met
paradijselijke pracht
volmaakt in
vorm en kleur
wiegend op
eigen muziek
in stralend
reiken naar licht
op ranke stelen
een schitterend gezicht
maar ik wist
dat hun wortels
een gif bevatten met
het vuur van de hel
in scherp vertakken
doorsneden zij grond
de duivel als
onschuld vermomd…