1364 resultaten.
De zwerver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
857 moedeloos dwaalt de zwerver
langs wegen van zijn geest
etend uit afvalbakken
van ervaringen
het verleden koekt als oud vuil
aan zijn lichaam vast
hij wast zich niet
op zoek naar vergetelheid
drinkt hij zichzelf
een toekomst zonder uitzicht toe
die hem opnieuw doet zwerven
langs wegen van zijn geest
de wereld is zijn dakloos huis…
Oeverloos
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
505 Met gesloten ogen
keer ik terug
naar een diepe slaap
maar de weg is treurig
en vuil, een halte
tussen de dag en
de nachtmerrie,
gedichten lezen zou mijn
oeverloze gedachten
tegenhouden, die
labyrinten overstijgen
en naast mij een kussen
een leeg omhulsel,
waarvan de veren in
onschuld lichter
worden, om deze te
vangen kost geduld,…
afwijzing
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.363 Soms word je uitgemaakt
Voor vuile vieze of iets anders
Maar waarom?
Soms word je gewoon afgewezen
Er is geen duidelijke reden voor
Maar waarom zeggen ze het niet
Soms gaat het te ver
mensen krijgen geen kansen
en dat is gewoon slecht…
wereldwijd web
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
520 wanneer ik er niet ben- kruip je uit je hoek en spuugt
wat draden vuil
langs witte muren hangt nu een gordijn
vol dode vliegen
rond de glimlach van een dwaas
verrijst het spiegelbeeld van goed fatsoen
de opgepoetste norm verhult slechts
zelfgesponnen onschuld
die
niets anders meer mag doen
dan eeuwig vaster liggen, in de zomen van…
TELEURSTELLING
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
903 Een arm om een paal geklemd,
de ander trekt strepen
en wist het vuil van het raam.
Ik step verder
mijn hart bonkt in mijn keel.
Verderop
valt een man
door de bladeren van de bomen
In scherven ligt hij op de grond.
Ik step er omheen
Een gevallen engel
is gebleken.…
De waarde van regenwormen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
884 Geef mij maar aarde, dan maak ik vingers
vuil zoals het weerbarstig joch
dat maar wat aanmoddert en het gewicht
van regenwormen in z’n handen weegt.…
Scherven van jouw storm
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.030 Ze halen het vuil onder mijn nagels vandaan.
Mijn planning, gemaakt van glas,
Ligt opnieuw in scherven.
Bang om iets te zeggen,
Angstig voor een nieuwe orkaan.
Een last die zich opstapelt,
Met een druppel te veel op mijn netvlies,
Waardoor alles soms onscherp wordt.…
Herfst in de stad
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
939 Boom in de stad
Verschiet van kleur
Het herfstig blad
Ligt voor de deur
Daar waar jij bent
Daar wil ik zijn
Er piept een tram
Over het plein
De markt is leeg
Ik haast mij door
Een stille steeg
Nadat ik hier de weg verloor
De zon is uitgebleven
In de beslagen ruit
Zie ik jouw naam
Geschreven…
gebroken handen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.017 herinneringen kleven
aan dit huis van vrienden
hun worstelend leven
deed plafond en bodem vinden
het vechten
klinkt nog van de wanden
en echoot klanken
van gebroken handen
ik sla driftig op hun ruit
en schreeuw mijn pijn uit
gebroken handen slaan terug
plafond en bodem vielen vlug…
Ze liet ze luiken
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
788 bleke lippen in de ruiten
maanden haar geluidloos
de luiken vroeg te sluiten
ze hoorde niets maar knikte
zacht, haar evenbeeld had
nee verwacht
de nacht –van plan naar binnen
te vliegen- bleef stomverbaasd
hangen voor het kozijn
zag haar blonde manen de
zijne bedriegen, schaterend
om zijn ontspiegelde schijn…
Zonsondergang doorstreept
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 In tranen om nieuwe chemtrails
schotse ruiten op hemelsblauw
namiddag kleurt wazig wit
zonsondergang doorstreept
geluidloze vliegtuigen
weven luchtig hun patroon
hertekenen het volmaakte
tot een schandelijk kladje,
gestoorde breinen willen
het klimaat onder de sloef,
aluminium en strontium
dringen in de kern…
Thuiskomst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 er elk plekje kent
De ruit
die je hebt bewasemd
het bed
dat je hebt beslapen
Geen wapen
opgeheven
tegen broer of zus
de eerste kus gestolen
Nooit dolen
rond erf
langs weg of pad
het was je basis, je thuis.…
je verliefheid tintelde mijn huid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.513 ik stapte
in je ogen als
zonlicht door de ruit
je hand was warm
in de lach op je gezicht
herkende ik mijn bruid
ik kuste de
bewolking uit je blikken
je jawoord straalde luid
omarmde je teder
je verliefdheid
tintelde mijn huid
de vlinders
in je buik zwermden
in kleuren voor ons uit
ik houd van je...…
Relnicht
snelsonnet
2.7 met 19 stemmen
2.550 De dochter en de schoonzoon van Irene
Keren stuk voor stuk hun schoenendozen om
Familieleden uit het heiligdom
Zijn tégen hen! Heel erg van de gemene!
Onaardig, want juist onze adeltop
Beschermt de klapmuts en de zadelrob…
Vindicta ruit spes fluit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
50 Nu haat met kracht uit oren spuit
Gaat het oprechte luisteren uit
Nu des redens stem op onwil stuit
Klinkt slechts de roep der wrake luid
Met gigabytes fake news gekruid
En stofwolken en dampend kruit
Geen olifant met lange snuit
Blaast dit drama ooit nog uit…
Blaren dansen rond de liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
624 Scrub de negatieve laag
die de open geest
met lagen vuil bedekt
de positieve grondlaag
gevangen houdt in
angst voor toekomst
vrees voor realiteit
lichtpunten saboterend
tot schemerduisternis
zonder helder perspectief
Laat me weer in de spots
met open ogen
blaren dansen
rond de liefde
haren verschroeien
rond m’n hart…
vanwege een uitdaging:
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
621 uitkomen
al wat vuil in ogen kwam huil ik zwart
mijn schreeuw begeleidt ze
in het speeksel van dat wurgende geluid
er stapte iets naar binnen dat niet buiten wil
de gril van kunnen spreken
via ongeschoolde normen, als een worm
in drakenhuid
hoeveel geluid maakt een indruk?…
Weerstand
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 Vuil kijken,
het ongenoegen eens flink
vies laten blijken.
Allemaal fronzen!
En laat dat gebrom ook eens
wat luider gonzen!
Dat zal ze leren,
zij die zo asociaal ons
leven regeren!
[gedicht in drie 'hepkoe's': elke hepkoe heeft elf unieke woorden, rijmende eerste en laatste regel, 5-7-5 voor de verdeling van lettergrepen]…
Geen krassen in het goud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Roest van vergane rozen
in vuile vazen, stof
op de tafel, ooit met liefde
gemaakt van de botten
van een beukenreus
naast de oude brieven
handgeschreven schetsen
van twee zielen, eeuwig
jong zonder beslommeringen
geen krassen in het goud
van de beloofde trouw
geen onbestemde vragen
of dubbele twijfel
die wroet en woelt
tussen…
armoede laat nooit los
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 de versleten
schoenzolen van
drie straatjongens
hun blote voeten
half zichtbaar
dik onder vuil
en eelt
leer, ijzer en
mensenhuid
verwikkeld
in elkaar
stank damp en
duisternis
tientallen soorten
smog
zwart als de nacht
flessengroen
eenvoudig grijs
geelgroen als
erwtensoep
armoede in
1850 of 2019
laat nooit los…
Bridger Bill Gates
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.219 Maar Bill bood het volgende spel zeven ruiten
En dat was fantastisch, vooral voor zijn duiten,
Want ruiten zijn Windows en zo had de boef
Met die kaart in handen haast iedere troef.…
Geslepen glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Geslepen glas, achter iedere ruit steekt
een ander vel; grijpt een lachspiegel zijn
kans in een vormenspel. geslepen glas,
de wereld door een ruit geprojecteerd;
wordt niet altijd met een wonder gehonoreerd.…
ijskoningin
netgedicht
4.3 met 37 stemmen
8.005 stil sluipend in de winternacht
tekent ze ijsbloemen op de ruiten
wervelende wind
blaast zilvervlokken
in het rond
tikt ze warme oogleden zachtjes dicht
glazen kristallen weerkaatsten
het fonkelende licht van de maan
in schijnende ijspegels
langs haar oren
de lach op haar bleke gezicht
lijkt vastgevroren…
Koude liefde
hartenkreet
3.5 met 34 stemmen
3.068 Sneeuw waait in mijn gezicht;
De wind snijdt langs mijn lijf;
Mijn voeten zijn ijsklompen;
En mijn handen worden stijf;
Lang sta ik voor je huis;
Staren naar jouw raam;
Je kijkt door het venster;
En schrijft in de beslagen ruit mijn naam.…
een schreeuw
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.747 hoe vaak
heeft zonde
haar naam al aangeraakt
met wanhoop in ogen,
klein en in de richting
van de dood
morgen
zou hij laten
en zij zou opstaan, zonder
herkennen als hij boog
over tafel, half man
half vader
ze gooide ruiten in, klom
op het dak en in de hoogste bomen,
deed alles om anders te klinken
zij veranderde niet…
het leven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.438 de stad staat in brand en hij tekent het uit
laat me voor jou een bootje blijven op de rivier
kabbelend zonder zicht
het ene huis met doorgeslagen ruiten
de man die scherven raapt aan zee
je schreeuw nog eens in een schelp hoort
de koude rilling over je heen als je huilt
tot je weer steen bent zo hard
zo liefdevol…
Een handvol wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
583 zacht waait de wind
vangt de maan
met een handvol wolken
de laatste ijsbloemen stralen
maar de knoppen lopen niet uit
verleppen traag op de ruit
de sneeuw
verliest zijn kristallen
in druppels die langzaam gaan vallen
het winterse feest
krijgt in dooi zijn finale
tijd om voorzichtig wat lente te halen…
ontmoeting met het Hartseerkind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
630 ergens heb ik het altijd geweten
dat jij er was
staarde ik in een spiegel
zag ik je wegkijken
je reflectie in een plas
verkringelde
een ruit in een winkelstraat
bestoftte jouw gelaat
maar naast mijn schaduw
zag ik de jouwe
je legde je arm om mijn schouders
en ik voelde je fluisteren
"vergeet niet Drieankerbaai
laat mijn golven spelen…
Eekhoorn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 doelbewust
niet verontrust
kwam de eekhoorn
over de weg
aangerend
mij tegemoet
ben ik niet gewend
dat hij dat doet
het is de auto
die hij ziet
de mens er in
die moet hij niet
ben maar even
aan de kant gegaan
heb die eekhoorn
voorrang gegeven
hij wilde de brug
over de Ruiten Aa
oversteken
bleef leven
werd niet platgereden
over de…
Kleuren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
531 Elke dag
was je palet
het geel van
zonlicht
het grijs
van het ontbreken
En ik voelde
me bekeken
je penselen
volgden mijn gaan
en komen
en de twijfel ertussen
Het lentegroen
bij mijn aankomst
in het atelier
het glas
van ruiten
waarin ik me spiegelde
En dan
de kussen
op m'n huid
als doek, papier
in alle kleuren
van de…