Alle inzendingen over ziele-poort

8588 resultaten.

Sorteren op:

Bij de ophaalbrug in liefde

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Een poort in het leven Moment in de tijd Metamorfose ondergaan Tot overgaan bereidt Je verlaat ons in vertrouwen Op het pad zij aan zij Pure liefde waarop wij bouwen Oeverloos bij elk tij De stroom tussen ons Zal blijvend getuigen Bij de ophaalbrug in liefde Respectvol wuiven In licht & liefde…

p.s.

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 723
daar dwaal ik nog, langs randen van verdriet de wereld draait toch lijkt het enkel -slechts verkeerd geen rozen aan mijn poort platgetreden onschuld woekert tussen vorst en adem open thans mijn brief lees de kanttekening vol pijn mijn hart zweeft waar het lichter is…
switi lobi28 januari 2011Lees meer >

Emily Dickinson

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
hoe poëtisch mag ik zijn -zwartwit zware poorten open waardoor ik -kleuren zie godsnaam omturn in de natuur waarin grootsheid ligt verscholen zie dat Dickinson glimachend wenkt dat zij er ook zo overdacht en waarom ik haar citeerde in een vorm waar ik evenzo mijn eigen vrede vond…

Hellehond

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 969
Giftige tongen Vlammen overal Die uitslaan Duivelse ogen Kokende lavastroom Uit gretige bek Waarmee 'k dreigend Welhaast verslonden Word - afgesloten de Weg waarlangs 'k nog Ontsnappen kan - De hellehond die Lange tijd me al Heeft opgewacht Opent mij de poort Naar het vagevuur…

veters

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
altijd gaat alles verloren dus we moeten iets bedenken waardoor het anders lijkt iets van eeuwigheid of op z'n minst wat ons verbindt, neem de veters van een schoen en wat die doen terwijl de avond valt over het glorieuze continent en oude geesten aan de poorten rammelen denk ik aan de rafelige veters van de schoenen aan…

geluk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
vanzelfsprekend was niet weten hoe het anders hoe het meer of minder kon geluk en treurnis zijn nu het weten van verschil geluk barst uit de voegen van de knel als niets er meer toe doet dan kleuren van verwondering en stilte vlak voor de poorten van de hel ik houd de adem in als het spektakel gaat beginnen het is nog niet te laat…

wachtend tot het niet meer kan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 643
in het angstaanjagende nu staat de radeloze moeder aan gesloten poorten in haar wanhopig wachten omhelst ze verbeten het ongewisse rekt ze de tijd verder en verder uit schuift ze het noodlot voor zich uit tot het kantelende ogenblik waarop niets meer hetzelfde is zwijgend torst ze de droefheid van het leven met zich mee trekt ze zich…
J.Bakx30 april 2015Lees meer >

in villa Johanna

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 898
Daar moet het gebeurd zijn, ten oosten van de poort naar Brussel langs de trage waterweg waarin die gekke stadsgids zich nog verzoop De dichter die worstelde met woorden en nooit kon winnen van zijn vrouw de kinderen die daar van kwamen en nog later de melancholie die hen met één lenige sprong voorgoed te grazen nam....…

Liedje

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.445
Stuur me een brief geef me een uitzicht maak me een mantel schrijf me een gedicht breek me een steen maak me een poort stuur me een ster geef me een woord bouw me een cel met vier wanden licht schenk me de vrijheid van jouw gezicht. --------------------------------------------- uit: 'Een boek van wondere dingen', 2018.…

Groen's Boekje

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
Ik las in 't Onze Lieve Vrouwe Gasthuis, Een steenworp van de Oude Manhuis Poort, Zijn dagboek, minutieus, van woord tot woord Nu is die oude man dus op de buis 'k Zie liever jonge zusters op een rij staan Dan oude mensen, dingen die voorbij gaan...…
Nemo24 oktober 2019Lees meer >

Terugtrekking in de ziel

hartenkreet
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.657
Er rilt een koude wind over mijn rug ik hoor vage stemmen uit de verte, echt horen wil ik ze niet een dichte mist verspert mijn zicht alleen mijn eigen ziel wil ik zien lopend door dorre velden sleep ik zware lasten mee nee, ik kan niet meer terug wanneer de stemmen luider worden vliegen ze langs mijn oren; ik wil ze niet meer horen…

Zelfdruk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
Vlotheid van beweging kreeg ik mettertijd, verfijning, stijl en samenhang, zodat de ziel zich in de inkt verschool en op het blad haar tupothenta gaf. Ik hakte en rolde. Want op een dag schoof de nagel eraf. Vel werd vlees. Vlees week in draden voor been.…

Elixerzaad

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
In de kille ochtenddauw bij éos' gulden dageraad nog in de nanacht van selène schonk hij verbaal elixerzaad vrijgevig aan de mensenziel als milde zachtheid van een bries in flora's ayurvedageur Akkoord, mijn vriend kahlil gibran, dit klinkt mij licht melodramatisch voor mij heeft grieks toch wel iets tragisch latijn krijgt eerder juist…
Xander18 februari 2025Lees meer >

Zonnestralen verwarmen (niet)

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4
Zonnestralen verwarmen Mijn gezicht en mijn lichaam Een fysieke warmte, niet Dieper dan mijn huid Zonnestralen verwarmen niet Mijn gevoelens en mijn ziel Een mentale warmte, niet Ontvankelijk door mijn gevoel Een ieder om mij heen ziet Mijn stralende uiterlijk Een ieder om mij heen ziet niet De innerlijke pijn die mij sloopt.…

EAU, EAU, EAU

snelsonnet
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.738
Zeg schat, ik heb juist bij de poort gelezen: l’eau, da’s dus water, is hier op rantsoen. We zullen het met weinig moeten doen, niet méér dan ’n paar liter, valt te vrezen. Dus schat, we zullen zuinig moeten zijn, maar ‘k offer me wel op, ik drink wel wijn.…

Ik heb je eindelijk laten gaan

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.570
Ik heb je eindelijk laten gaan Het was tijd me te verlaten Zo gezegd is het gedaan Schoorvoetend zocht je naar de poort een echo door de straten De winterwind duwde je voort geen mens heeft nog van je gehoord Ik heb het zo gelaten De stilte gonst een vage spijt Ik bijt mijn lip Wat ben ik kwijt..…

De rots van Gibraltar

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 814
Bloedige poort naar het Oosten. Oorlogsschepen en olietankers Glijden stil aan je voorbij, Op weg naar méér zwarte historie.…

mijn poëzie

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 892
geschikt geslepen mijn woorden langzaam uitgezocht van beide zijden gestoffeerd met streepjes wegwijs in de poëzie van nu schijnend door de poort van toekomst op zijn plaats in mijn gedichten meegaand zonder grootspraak sluimerend in grote hoeveelheid vertoef in mijn welluidend gedicht het is eeuwig houdbaar prik…
Klaes19 april 2006Lees meer >

VERLATEN STEENGROEVE 1

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.022
Ik loop door de poort van de dode mergelgroeve de stilte spreekt vrijuit van arbeid die niemand kent niemand achterhaalt ongeschreven geschiedenis van hakkende slaven en knechten laat zich horen verleidt mij: aanvaard klakkeloos je dagelijks werk wees te lui om het geheim van elke broodwinning te zoeken.…

XXXVI -de uitzendkracht - 1919

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
een schrille klank in de fabriek verliest de wereld vreemde vogels kinderstemmen - na schooltijd bij de poort worden één kreet heerlijke vlaamse in die kroeg aan de singel zo intens plat - van pyreneeën naar weerribben en wieden aasgieren en zwaluwen de buurman op vier volgt in outfit en geest de buurman op zes…

Oranje

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
Open de poorten In naam van Oranje Het valt je Zwaar he? Geen beat op de Prinsengracht Voor de supermarkt een hek Alles verlamd De stand Balletje trappen Simpele grappen Er uit Blijven trappen Ik heb makkelijk praten Gelukkig nog niemand Begraven Of sorry toch wel Noch hemel Noch hel…

WIE VORST ?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
In de boeiende Tom Poesverhalen komt steeds een vereerd iemand naar voren, laat zich, ofschoon overleden, graag horen, mag sterke bewondering behalen. Zijn beschouwen en goedvinden stralen bij elke beleving, gaan nooit verloren, zullen alle avonturen bekoren, geven raad tijdens moeite en dwalen. Heer Bommel is trots op het uitdagen van…
Han Messie22 februari 2024Lees meer >

eindelijk

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.126
de laatste keer, keer omme wanhopig verheugt de tijdskromme zich op wedergeboorte, opleving dit lijden is over, kijkt terug in onverwachte tover ontsloten poort, onaardse beving jonger dan de dood kan men niet sterven immer weer de weg die wijst naar nieuw leven, krijst, jonger dan de dood zal men erven…
Fred30 juli 2005Lees meer >

een vaste burcht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.171
amos passeert pronkzuchtige borden met wapens en namen aflijvig hij neemt de maten op en tekent voor poorten een gaatje voor putten een punt de strenge wachters zijn gestorven het staat hem vrij te zijn toerist alleen maar ongeschoeid monstert hij het hemelhoog vertrek de schrijn voor wie hier hoort ----------------------------…

Snaart direct

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 669
je hand slankt vingers in muzikale boventonen je touché voelt als een goddelijk onderkomen snaart direct in een finaal akkoord na langzame préludes raak je een hemel de zevende heb ik gehoord nu sta ik aan de poort vraag petrus om ontsluiten hij laat ons niet buiten weet dat ik met jou het paradijs en het hiernamaals heb gescoord…

Waarom

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 788
Is “God” een ander woord voor macht voor oorlog, hebzucht dood en smart Voor angst om verantwoordelijk om vrij en om alleen te zijn Is “God” een ander woord voor een vrijkaart door de poort die leidt naar eeuwigheid Vertel mij God waarom waarom heb jij toch zoveel namen en gezichten.…
Geerlof Lode12 augustus 2008Lees meer >

Afvloeiingsregeling

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 911
Men zet ze zwaar gewapend voor de poort: beschermers van een veel bedreigde soort. (DEN HAAG - Defensiepersoneel dat het slachtoffer wordt van de ontslagronde bij de krijgsmacht, kan in het onderwijs aan de slag.)…

Stapel vallend puin

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 562
krab maar aan de hemel stapel vallend puin het is geen eeuwige schoonheid die daarboven blinkt je zult eerst moeten sterven voordat je daar begint de weg omhoog was gepekeld met zonden de poort is nu gevonden je bent lang genoeg door het ondermaanse drek gegaan verlaat maar snel dit tijdelijk bestaan…

Ja,

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
sprak zij zacht ik ga nu maar het opvanghuis wacht ik laat niets achter en geef lucht en licht door aan hen die nog wachten voor de poort langzaamaan verdwijnt mijn naam in de grond van iemands hart ik blijf weg tot de laatste strofe toegedekt wordt trek mij nu terug achter mijn verzen ooit gedrukt om lief te hebben…
metha24 november 2010Lees meer >