8588 resultaten.
Bij de ophaalbrug in liefde
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.052 Een poort in het leven
Moment in de tijd
Metamorfose ondergaan
Tot overgaan bereidt
Je verlaat ons in vertrouwen
Op het pad zij aan zij
Pure liefde waarop wij bouwen
Oeverloos bij elk tij
De stroom tussen ons
Zal blijvend getuigen
Bij de ophaalbrug in liefde
Respectvol wuiven
In licht & liefde…
p.s.
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
723 daar dwaal ik nog, langs randen
van verdriet
de wereld draait
toch lijkt het enkel -slechts
verkeerd
geen rozen aan mijn poort
platgetreden onschuld
woekert tussen vorst en adem
open thans mijn brief
lees
de kanttekening vol pijn
mijn hart
zweeft waar het lichter is…
Emily Dickinson
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 hoe poëtisch mag ik zijn
-zwartwit zware poorten open
waardoor ik -kleuren zie
godsnaam omturn in de natuur
waarin grootsheid ligt verscholen
zie dat Dickinson glimachend wenkt
dat zij er ook zo overdacht
en waarom ik haar citeerde
in een vorm waar ik evenzo
mijn eigen vrede vond…
Hellehond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
969 Giftige tongen
Vlammen overal
Die uitslaan
Duivelse ogen
Kokende lavastroom
Uit gretige bek
Waarmee 'k dreigend
Welhaast verslonden
Word - afgesloten de
Weg waarlangs 'k nog
Ontsnappen kan -
De hellehond die
Lange tijd me al
Heeft opgewacht
Opent mij de poort
Naar het vagevuur…
veters
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
519 altijd gaat alles
verloren dus we moeten
iets bedenken waardoor
het anders lijkt iets
van eeuwigheid of
op z'n minst wat ons
verbindt, neem de veters
van een schoen en wat die doen
terwijl de avond valt
over het glorieuze continent
en oude geesten
aan de poorten rammelen
denk ik aan de rafelige veters
van de schoenen aan…
geluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 vanzelfsprekend was
niet weten hoe het anders
hoe het meer of minder kon
geluk en treurnis zijn nu
het weten van verschil
geluk barst uit de voegen van de knel
als niets er meer toe doet dan
kleuren van verwondering
en stilte
vlak voor de poorten van de hel
ik houd de adem in
als het spektakel gaat beginnen
het is nog niet te laat…
wachtend tot het niet meer kan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
643 in het angstaanjagende nu
staat de radeloze moeder
aan gesloten poorten
in haar wanhopig wachten
omhelst ze verbeten het ongewisse
rekt ze de tijd verder en verder uit
schuift ze het noodlot voor zich uit
tot het kantelende ogenblik
waarop niets meer hetzelfde is
zwijgend torst ze de droefheid
van het leven met zich mee
trekt ze zich…
in villa Johanna
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
898 Daar moet het gebeurd zijn,
ten oosten van de poort naar Brussel
langs de trage waterweg
waarin die gekke stadsgids
zich nog verzoop
De dichter die worstelde met woorden
en nooit kon winnen van zijn vrouw
de kinderen die daar van kwamen
en nog later de melancholie
die hen met één lenige sprong
voorgoed te grazen nam....…
Liedje
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.445 Stuur me een brief
geef me een uitzicht
maak me een mantel
schrijf me een gedicht
breek me een steen
maak me een poort
stuur me een ster
geef me een woord
bouw me een cel
met vier wanden licht
schenk me de vrijheid
van jouw gezicht.
---------------------------------------------
uit: 'Een boek van wondere dingen', 2018.…
Groen's Boekje
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
512 Ik las in 't Onze Lieve Vrouwe Gasthuis,
Een steenworp van de Oude Manhuis Poort,
Zijn dagboek, minutieus, van woord tot woord
Nu is die oude man dus op de buis
'k Zie liever jonge zusters op een rij staan
Dan oude mensen, dingen die voorbij gaan...…
Terugtrekking in de ziel
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
2.657 Er rilt een koude wind over mijn rug
ik hoor vage stemmen uit de verte,
echt horen wil ik ze niet
een dichte mist verspert mijn zicht
alleen mijn eigen ziel wil ik zien
lopend door dorre velden
sleep ik zware lasten mee
nee, ik kan niet meer terug
wanneer de stemmen luider worden
vliegen ze langs mijn oren;
ik wil ze niet meer horen…
Zelfdruk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 Vlotheid van beweging kreeg ik mettertijd, verfijning,
stijl en samenhang, zodat de ziel zich in de inkt
verschool en op het blad haar tupothenta gaf.
Ik hakte en rolde. Want op een dag schoof de nagel
eraf. Vel werd vlees. Vlees week in draden voor been.…
Elixerzaad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
526 In de kille ochtenddauw
bij éos' gulden dageraad
nog in de nanacht van selène
schonk hij verbaal elixerzaad vrijgevig aan de mensenziel
als milde zachtheid van een bries
in flora's ayurvedageur
Akkoord, mijn vriend kahlil gibran,
dit klinkt mij licht melodramatisch
voor mij heeft grieks toch wel iets tragisch
latijn krijgt eerder juist…
Zonnestralen verwarmen (niet)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
4 Zonnestralen verwarmen
Mijn gezicht en mijn lichaam
Een fysieke warmte, niet
Dieper dan mijn huid
Zonnestralen verwarmen niet
Mijn gevoelens en mijn ziel
Een mentale warmte, niet
Ontvankelijk door mijn gevoel
Een ieder om mij heen ziet
Mijn stralende uiterlijk
Een ieder om mij heen ziet niet
De innerlijke pijn die mij sloopt.…
EAU, EAU, EAU
snelsonnet
3.6 met 25 stemmen
1.738 Zeg schat, ik heb juist bij de poort gelezen:
l’eau, da’s dus water, is hier op rantsoen.
We zullen het met weinig moeten doen,
niet méér dan ’n paar liter, valt te vrezen.
Dus schat, we zullen zuinig moeten zijn,
maar ‘k offer me wel op, ik drink wel wijn.…
Ik heb je eindelijk laten gaan
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.570 Ik heb je eindelijk laten gaan
Het was tijd me te verlaten
Zo gezegd is het gedaan
Schoorvoetend zocht je naar de poort
een echo door de straten
De winterwind duwde je voort
geen mens heeft nog van je gehoord
Ik heb het zo gelaten
De stilte gonst een vage spijt
Ik bijt mijn lip
Wat ben ik kwijt..…
De rots van Gibraltar
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
814 Bloedige poort naar het Oosten.
Oorlogsschepen en olietankers
Glijden stil aan je voorbij,
Op weg naar méér zwarte historie.…
mijn poëzie
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
892 geschikt geslepen mijn woorden
langzaam uitgezocht
van beide zijden
gestoffeerd met streepjes
wegwijs in de poëzie van nu
schijnend door de poort van toekomst
op zijn plaats in mijn gedichten
meegaand zonder grootspraak
sluimerend in grote hoeveelheid
vertoef in mijn welluidend gedicht
het is eeuwig houdbaar
prik…
VERLATEN STEENGROEVE 1
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.022 Ik loop door de poort
van de dode mergelgroeve
de stilte spreekt vrijuit
van arbeid
die niemand kent
niemand achterhaalt
ongeschreven geschiedenis
van hakkende slaven en knechten
laat zich horen
verleidt mij:
aanvaard klakkeloos
je dagelijks werk
wees te lui
om het geheim
van elke broodwinning
te zoeken.…
XXXVI -de uitzendkracht - 1919
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 een schrille klank
in de fabriek verliest de wereld
vreemde vogels
kinderstemmen -
na schooltijd bij de poort
worden één kreet
heerlijke vlaamse
in die kroeg aan de singel
zo intens plat -
van pyreneeën
naar weerribben en wieden
aasgieren en zwaluwen
de buurman op vier
volgt in outfit en geest
de buurman op zes…
Oranje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
505 Open de poorten
In naam van Oranje
Het valt je
Zwaar he?
Geen beat op de Prinsengracht
Voor de supermarkt een hek
Alles verlamd
De stand
Balletje trappen
Simpele grappen
Er uit
Blijven trappen
Ik heb makkelijk praten
Gelukkig nog niemand
Begraven
Of sorry toch wel
Noch hemel
Noch hel…
het woord
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
534 rammelt
aan de poorten…
WIE VORST ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
593 In de boeiende Tom Poesverhalen
komt steeds een vereerd iemand naar voren,
laat zich, ofschoon overleden, graag horen,
mag sterke bewondering behalen.
Zijn beschouwen en goedvinden stralen
bij elke beleving, gaan nooit verloren,
zullen alle avonturen bekoren,
geven raad tijdens moeite en dwalen.
Heer Bommel is trots op het uitdagen
van…
eindelijk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.126 de laatste keer, keer omme
wanhopig verheugt de tijdskromme
zich op wedergeboorte, opleving
dit lijden is over,
kijkt terug in onverwachte tover
ontsloten poort, onaardse beving
jonger dan de dood kan men niet sterven
immer weer de weg die wijst
naar nieuw leven, krijst,
jonger dan de dood zal men erven…
een vaste burcht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.171 amos passeert pronkzuchtige
borden met wapens en namen
aflijvig
hij neemt de maten op en tekent
voor poorten een gaatje voor putten
een punt
de strenge wachters zijn gestorven
het staat hem vrij te zijn
toerist alleen
maar ongeschoeid monstert hij
het hemelhoog vertrek de schrijn
voor wie hier hoort
----------------------------…
Snaart direct
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
669 je hand
slankt vingers in
muzikale boventonen
je touché voelt als
een goddelijk onderkomen
snaart direct
in een finaal akkoord
na langzame préludes
raak je een hemel de
zevende heb ik gehoord
nu sta ik aan de poort
vraag petrus om ontsluiten
hij laat ons niet buiten
weet dat ik met jou het paradijs
en het hiernamaals heb gescoord…
Waarom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
788 Is “God” een ander woord
voor macht
voor oorlog, hebzucht
dood en smart
Voor angst
om verantwoordelijk
om vrij en
om alleen te zijn
Is “God” een ander woord
voor een vrijkaart
door de poort
die leidt naar eeuwigheid
Vertel mij God
waarom
waarom heb jij
toch zoveel namen en gezichten.…
Afvloeiingsregeling
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
911 Men zet ze zwaar gewapend voor de poort:
beschermers van een veel bedreigde soort.
(DEN HAAG - Defensiepersoneel dat het slachtoffer wordt van de ontslagronde bij de krijgsmacht, kan in het onderwijs aan de slag.)…
Stapel vallend puin
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
562 krab maar
aan de hemel
stapel vallend puin
het is geen
eeuwige schoonheid
die daarboven blinkt
je zult eerst
moeten sterven
voordat je daar begint
de weg omhoog
was gepekeld met zonden
de poort is nu gevonden
je bent lang genoeg
door het ondermaanse drek gegaan
verlaat maar snel dit tijdelijk bestaan…
Ja,
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
534 sprak zij zacht
ik ga nu maar
het opvanghuis
wacht
ik laat niets achter
en geef lucht en licht
door aan hen die nog
wachten voor de poort
langzaamaan verdwijnt
mijn naam in de grond
van iemands hart
ik blijf weg
tot de laatste
strofe toegedekt wordt
trek mij nu terug
achter mijn verzen
ooit gedrukt
om lief te hebben…