12846 resultaten.
Schreeuw de muziek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
795 het genie
is niet gek
bouwt kastelen
van stenen die
ooit zijn gelegd
gebakken van lucht
in de heersende wind
gedroogd in het sterven
van testamenten die
censuur nooit zijn ontvlucht
kom maar mijn deeltjes
zo breekbaar en fotogeniek
ik golf weer de pijn
schreeuw de muziek van nog
steeds niet begrepen te zijn…
Hassan's Angels? / StigmaSonnet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 Ooit bekend van de stroopwafel, kaas en kaars,
nu van uit school gevallen ellendelaars
Maar vele steden bedreigen Gouda's troon
Doch korpschef Stikvoort gaat er vast in slagen
Gouda's Glorie ruimschoots breed uit te dragen!…
Zwart in kamgaren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 we dansen
de voeten
gezoold in
souplesse van jaren
gelakt en
je pumps passen
correct bij mijn
zwart in kamgaren
je beweegt
net als vroeger
alleen je lach
lijkt wat stroever
gaan rusten op tijd
in weten dat de vloer
na al die jaren
steeds minder glijdt…
De boot, waarin zich
gedicht
2.1 met 63 stemmen
31.235 En dan de ogen te moeten sluiten
om te zien hoe, bij kalme zee
en bij helder zicht, de boot keer
op keer, steeds indringender,
dezelfde rotspunt raakt.
---------------------------------
uit: 'Springvossen', 2000.…
Bron
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
679 ´s-Avonds,
wanneer je in de verte staart
lijken ze op diepe bronnen
waaruit op mysterieuze wijze
de nacht
over akkers, wouden en steden vloeit,
de aarde bedekkend
met een zee van duisternis.
Zó donker zijn je ogen,
mijn licht.…
gekroonde kwetsbaarheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
605 ga maar staan
denk ik
daar waar rozen
mijn kwetsbaarheid
ontwaren
ik, die nog steeds
ontvankelijkheid zoek
en haar,
al is het ondoenlijk,
tracht te bewaren
mijn woorden
kennen geringe,
sobere klanken
deze bloemen
vertellen zelf wel,
in geuren en kleuren,
van schenkende bladeren
gekroond op goddelijke ranken…
Tot hier en niet verder
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.185 IJsberen maken hun rondjes
steeds klei-
ner.
Hoe dicht komen we bij ons zelf?…
boontje komt om z'n loontje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
672 als een touwtje om m'n vinger
wind ik je op, ik laat je er om heen draaien
en trek je strak tot je geen rek meer hebt
jij doet wat ik zeg, want ik heb je vast
en langzaam kom je steeds verder vast te zitten
tot ik zelf een probleem heb door mijn controle over jou:
...ik heb zojuist mijn vinger afgebonden...…
Kind in mij
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
556 Verrassend kom ik
je steeds tegen.
In stemmingen
soms boos, soms blij.
Al lang op leeftijd
toch puberaal verlegen.
Vaak ben je zo
afwezig en zo stil
dan denk ik
waar is het kind
in mij gebleven.
Ik snap het best
dat je eruit wil
maar toch blijf
nog maar even.…
De kluizenaar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
774 De muren zijn nog steeds hetzelfde
alleen de kasten zijn verschoven
de tassen in de keuken staan gesloten
de flessen raken langzaam leeg
zijn geest is wel eens anders geweest
maar in zijn omhulsel blijft hij bij de les
en hij verschuift zijn schilderijen
hij schildert de kasten en de tassen
en hij hangt gordijnen voor de muren.…
Nuchter
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
917 Glimlachend kijk ik op je neer
terwijl je slaperig in je ogen wrijft
wijs je op het mooie weer
vertel je dat je bent als een roos
dat je ruikt naar viooltjes
narcis en lavendel
als ik je zie dat ik steeds bloos
met een glimlach sta je op
en zegt dat je de tuin ingaat
bloemen plukken voor op tafel.…
Bleeknevel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
809 hoe lang is de remweg
als de eindstreep zich
steeds wil onttrekken
aan het zicht
hoe gok je een afstand
zonder die roze bril
die verten vol vragen
zo mooi kan verzachten
hoe vaag is angst
als het verspreid wordt
door de voelsprieten
van onzekerheid
misschien zal het nog kleuren
maar nooit, nee nooit scherper
dan een donzen vermoeden…
Bleeknevel
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
835 hoe lang is de remweg
als de eindstreep zich
steeds wil onttrekken
aan het zicht
hoe gok je een afstand
zonder die roze bril
die verten vol vragen
zo mooi kan verzachten
hoe vaag is angst
als het verspreid wordt
door de voelsprieten
van onzekerheid
misschien zal het nog kleuren
maar nooit, nee nooit roder
dan reeds gevloeid bloed…
Verdriet, Loslaten & Verdergaan.
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.435 Steeds verder naar mijn doel.
Bereiken wat ik wil, want dat weet ik.
Ik heb veel kansen gegeven.
Deze zijn niet genomen,
Alleen uitgekotst en weggegooid.
Verdriet, loslaten, verdergaan.
Veel mensen die het wel waarderen.
De ik, de mij, die in me zit.
En daar ga ik voor.…
Opgelost...
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
473 Schaduwen slopen mee
in zonbeschenen gaan
Steeds groter wordend
in het nakend duister
Vergetend de milde
zonnestralen
Vergetend het licht
te vertalen in vreugd
en levendige dagen,
loste de schaduw op
in inktzwarte nacht
De doemdenker had
daarop gewacht,
kreeg zijn gelijk…
ongeschreven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
785 en over dat boek
dat nooit geschreven werd
omdat ik steeds hetzelfde
schrijven zou
over jou
hoe lief je wel was en hoe teder
over hoe het niet kon
tussen ons
hoe jij met je hoofd
in een andere wolk zat
dan ik
hoe we uit elkaar woeien
hoe we elkaar weer ontmoetten
soms
en dan weer even
schoon weer
speelden…
Programmaoverzicht
snelsonnet
3.2 met 13 stemmen
1.293 En ieder heeft zijn eigen boek geschreven
Waaraan steeds gratis aandacht wordt gegeven.…
Na ontsluitend afscheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
686 al bijna ingedaald
raak jij steeds meer
de buitenkant van leven
het vol bewegen
zal beginnen na ontsluitend
afscheid van lief binnen
de babykamer is opnieuw
behangen en bereid je
als bewoner te ontvangen
alles ademt al jouw sfeer
wachten is op het verlossend
huilen voor de eerste keer…
Nooit meer zonder jou
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.835 in mijn wereld die steeds kleiner wordt
waarin pijn regeert
kan ik niet bewegen
zonder jou
rust is me aanbevolen
jij beantwoordt iedere zucht
enkel jouw liefde
als motivatie
vanuit mijn hoekje
heb ik de poort
van hemel en hel gezien
maar nooit meer zonder jou
nooit meer zonder jou…
"Thuiskomen"
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.439 Langzaamaan,
héél voorzichtig,
steeds een stapje verder
waag ik mij
op dit nieuwe levenspad.
Vertwijfeld
en aftastend,
langzaam loslatend
het andere leven
dat ik eerder had.
Alleen dán
zal ik groeien
en weer stralen,
schouders fier.
Als ik besef
tot in elke vezel,
mijn thuishaven
is voortaan híer.…
Geen grootspraak
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
601 het is goed
een vent te zijn
geen grootspraak
steeds een duidelijke lijn
waarom maak
je anderen zo klein
door het verschil
uitgebreid te illustreren
je talenten
opzichtig te etaleren
jouw uniciteit in
vergelijk te extraheren
jij bent pas vent
als je het respect
en bestaansrecht
van anderen erkent…
hoe de nacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 hoe de nacht
stil verdwijnt in de lucht
helblauw
onder hier is het rustig
gebleven nog steeds in leven
vol op zoek naar de geesten
waar wij ons zo aan vast houden
geen vloek kan dat nog breken
geen hek of binnen- zee
houdt ons nog tegen
het is nu rustig hier
waar alles begon
en opnieuw begint
in chaos…
Verder weg
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
868 Als was je wie je tekende met een gezicht
dat je niet kent
en steeds wilt vragen op wie je
later wilt lijken.
En op wie je straks wilt wachten
als ik alleen nog lijk
op een droom die ver weg niet
meer bestaat.…
LIEVE SCHAT
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.438 Je bent bezig me buiten te sluiten
daardoor kruip ik steeds verder in je,
dat moet je toch ook voelen
jouw afstoten is absurd
jouw binnenste is uit balans
hoe gaan we verder met elkaar?
ik bid om een wonder,
want mijn liefde is onverbiddelijk
mijn bezorgdheid is intens
jouw terugkeer is mijn wens…
In de lente
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
701 in de lente
van het achterland
rijpen nog steeds
zoete druiven
al dragen ze
een gerimpeld vlies
en lijken stram
om in wind te wuiven
ze kennen nog vaak
twinkelende ogen
en hun harten worden
soms goudgerand
omdat ondanks
ongrijpbaar verlies
tedere mildheid groeit
in dragend mededogen…
Al gaf ik het een plekje
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.144 achter in een hoekje van de kast
hangt jouw vest
en hangt jouw jas
op juist die stille momenten
dat ik het niet meer trek
laat ik me verwarmen
en omarmen
nog steeds dragen ze jouw geur
alsof je weer even
heel dicht
bij me bent
zoals het vroeger was…
Wie is er?
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
621 Waar herinneringen
van het verleden nog
steeds in voortleven.
Toch komt het heden
dichter naar mij toe.
Het raakt me aan, trekt
me uit mijn schuilplaats.
Laat me dan de woorden
spreken die zo lang diep
in mij zaten verborgen.…
geheugenspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
785 Toch speel ik iedere dag weer met mijn geheugen,
maar ik weet:
“Alles wat ik speel is steeds weer een leugen”…
Het niet meer weten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
580 Steeds maar weer herhalen
van dezelfde verhalen.
Een hart dat heel langzaam
verdwijnt in vergetelheid.…
Zij kijken me aan
netgedicht
0.8 met 5 stemmen
652 heb mijn
beelden gehakt uit
de helling van het leven
ze vorm
en uitdrukking gegeven
in mimiek en gebaar
keek naar ze op
maar de voetstukken
werden al kleiner
met oog voor detail
werd het gelaat
in trekken steeds fijner
ik sta in het dal
zij kijken me aan
hoe moet ik nu verder gaan
wil melker
31/12/2010…