8109 resultaten.
midden in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
707 ik was nog jong
althans zo is mij verteld
dat ik reeds zong
in stille gedachten
dat ik al vroeg
werd gekweld
door wijsgerig smachten
nog steeds kijk ik
midden in de nacht
diep in het heelal
en stel mijzelf de vraag
wie heeft dit zo bedacht
het houdt mij bescheiden
omdat welk antwoord ook
mij nooit bevredigen zal…
Zanglijster
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
1.014 De zon komt op
achter de horizon
en schenkt hem
haar rosse gloed.
Hij repeteert
hartstochtelijk
zelfverzekerd
over Wonderen -
heelt juichend de tijd:
de winter voorbij.
Hij overdondert haar
met zijn waterval
van schrille tonen.
Fantaseer ik
in haar bekhoek
even
een glimlach?
Ze vliegt op,
de schaduwen glijden
en houden haar geheim…
Mystiek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 De rust is ingetreden
Roerloos liggen bladeren
Windvlagen zijn verleden
Lage wolken naderen
De takken bedekt met dauw
Aan mist overgegeven
Schimmen achter in het blauw
Met het uitzicht verweven
Twee bomen door de tijd heen
Naar elkaar toe gebogen
Hun twijgen vlechten ineen
Nevelige atmosfeer
Het stenen erfgoed geeft weer
Symbolen…
Gerept
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
764 Wanneer ik mij in diepe mijmering
langs bos en beemd ophou
en met kansarme verzekering
maar grote vreugd aanschouw ….
… hoe een pad zich vult met lentelucht
na lange winterpoos
en luid kwakend het dril bevrucht
verzinkend in het kroos
… hoe de goudveil zijn blaadjes spreidt
in onbezoedeld kwel
en het sleutelbloempje slank gedijt
langs…
ssssssssst
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
814 in het zachte
malse gras
vertoeft mijn lijf
op zoek naar rust
ik zie een bloempje
zonder blaren
dat bedeesd wil zeggen
sssssssst
kom toch tot bedaren
kijk naar mij
en ruik
je onrust wordt gesust
en je dromen zullen
met de wolken varen
sluit dan je ogen
luister naar het
teder zuchten
van de wind
nog even
dan zijn jij
en…
doorluchtige
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
941 nu zeggen dat je
van niemand bent
een beetje van de zon
de maan en sterrenbeelden
minder van de mensen
die je kent, want tja
daar hoor ik bij
als jouw lichaam
over golven springt
drijven blijft, dobbert
op zwaartekracht
lichter dan soortgelijk
gewicht van water…
volle maan
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.301 maan en sterren
spiegelen op
de golven
heimelijk dein ik
met ze mee
in wiegend licht
verzonken
ben ik vol
maan en zee…
door naar de hel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
585 golven eten zeeën vreten
oceanen huilen om
buien in wolken te kussen
ik ga met je mee
in een pogen de
elementen te sussen
met regen te druilen
sneeuw te trotseren
vorst de rug toe te keren
met winden te waaien
hard en met vlagen
in jachten en jagen
dollen en tollen
blaadjes op straatjes
wou dat ik God was
niet zo kapot…
Papaver
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.623 Diep in het holst
van de bloemen te kruipen,
in hen te slapen.
Dan:
fluisterend hun ochtend
openvouwen,
kleurig te vervliegen.…
vervlieg de dagen die mij resten
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
641 ik ben vanochtend opgestaan
wilde naar de zon
was opgetogen toen ik zag
hoe licht van donker won
mijn vleugels zijn nog rauw
van kou vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mijn vleugels nog behangen
met de kleur van onverwacht
ik wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren…
Het gras
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
810 Vrolijk huppelt ze
Tussen de bloemen
Haar voeten vochtig
Door de druppels
Van het natte gras…
Manon (Deel 2)
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
4.157 Tien jaar later ....
wiedend tussen het jong plantsoen,
fleurend bij vers frisbronnend water,
horen de telers boven ‘t groen
ver hoefgetrappel en geratel.
het span komt recht hun richting uit
met aan zijn boord een jongedame :
asblond van bles en blank van huid
arriveert daarginds Jean’s erfgename.
zij herkent goed de hypocrieten…
warmte maakt geluiden stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 prikkeldraad en paaltjes
beesten in het gras
bonte koeien mompelen
windend van het gas
vogels fluiten duikend
schooierig gebekt
scheren nesten zoekend
kletsend uit hun nek
vlinders vliegen kleuren
ogen geel en wit van licht
strijken neer op bloemen
vouwen vleugels rustend dicht
sloten dromen zwart
door zonlicht groen gekant
strakke…
over wegen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.042 een halve bol
met touwtjes
en daaraan wolken
waaronder
witte koeien grazen
nee, nippen
als met champagne
van het gras
voorzichtig
strekte god
zich hier uit
voordat hij als
een herfstblaadje
verfrommeld werd
en knisperend verdween
de hemel is
niet boven…
Zomeravond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
658 Nog even lonkt het zonneoog
door d’ uitgeplozen wolken.
Roze lippen dimmen
de koperen wimperstralen
in rosse wenkbrauwharen.
Nog even schiet het zonneoog
felle schichten
die doven in wolkenslierten
vol roze zalmen en flitsende Lichten.
Geruisloos glijdt het zonneoog
diep in d’aarde en dooft.
Stille schaduwbomen
spoken huiverdromen…
intermezzo
netgedicht
4.4 met 43 stemmen
4.872 de mildheid van de regen
is nog even weggebleven
de pruim schudt zijn takken
en kijkt meewarig de heg voorbij
fluitekruid wuift wit
terwijl riddersporen star
onbewegelijk roestbruin
met hun ijzige blik verdrogen
boerenwormkruid gele teint
bundelt zijn knopjes
druk insekten werend
verlangend naar de zon
tegenover deze natuur
huilen…
Dolfijn
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
938 Vanaf de roestige veerboot
naar Casablanca
zag ik
door vettige
dieselwolken
een blauwe dolfijn
steeds wanneer hij
uit het water sprong
droop er
een regenboog
van zijn staart.…
ik zag ze jagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 wolken bevolkten
vandaag een helder blauw
in een middelgrote stad
waarin de zon het moeilijk had
in hun vormen
stormden ze huizenhoog
in een skyline die
een weidse horizon verboog
ik zag ze jagen
hun druppels dragen
in de grijze onderkant maar een
koele wind hield alles in de hand
totdat thermiek
in het geniep een andere…
stort de bui
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
689 verschroeid gras ligt loom
het iele hoofd op dorre akkers
waar het zwoegend wacht
op wat regen in de nacht
lacht een blinkend blik
op uitkijk voor wat roest
die ook zij weldra verwacht
een beetje kleur in elk bestaan
ruist het in de verte zacht
en vochtig zonder wroeging
over buiten nat en zo weer droog
van straffe ritmes zonder betoog…
we gaan nu herfsten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
685 mag ik je
nu eindelijk
mijn bloem gaan geven
je kent de kleur
en geur het komend
groen uit vroeger leven
neem maar mijn lente
in een nieuw begin
en groei naar voorjaarsbloei
samen wiegen in de
warme zomerzon, er komt
geen winter meer die is al om
we gaan nu herfsten
ons volgend leven zal de rijpe
vrucht weer vreugdevol…
pimpernelbekentenis
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.846 het lieveheersbeestje
klein zoals het is in
rood, ros, oranje, de kleuren
met onwillekeurige stippen
die zeggen wat onvertaald blijft
dat lieveheersbeestje
per zomer een keer of twintig
waarvan drie op de hand
lijkt wensen te verkopen
aan wie maar wil horen
en nog durft te dromen
zijn eerste lieveheersbeestje
deze zomer dan toch
mag…
vlieg een handvol dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 mijn bloemen bloeien
reiken naar licht
bieden geur aan ieder
die voor nectar zwicht
ik maak toekomst met mijn beelden
bouw uren van de dag
totdat hun vormen mij vervelen
en ik naar morgen mag
droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels te gaan…
Bij 't Bossche Broek
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
655 Heel helder stromend water
en overal 't gesnater
van zoveel dat daar leeft;
De zwanen drijven statig
en zijn misschien nalatig
maar wat dat ook maar geeft;
De eenden roepen dromend,
wie weet van waar hier komend,
vertellen niet hun lied;
Er is een zee van zwijgen,
van rusten en van krijgen,
wees stil, kijk en geniet!…
zo intiem dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 ik verbijt mijn pijn
de zure smaak van bloed
vergoedt niet jouw afwezig zijn
het rot gevoel dat slijten moet
ik pak de wind en veeg
je paden weer begaanbaar
trek wolken uit elkaar
en openbaar je aan de lucht
ik verkort mijn horizon
met vergezichten
die jouw blikken laten blozen
zo intiem dichtbij
kom weer bij me
in de opgetrokken…
hangt in donkers verte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
780 ik zag vanochtend zon
de wolken schaduw vragen
ze keken om en riepen
hen niet op te jagen
hij knipoogt naar
de wind die jachtig giert
langs strand en schaduw
meevoert aan zijn hand
naar branding waar de
schaduw overslaat in golven
en schuim de restjes zon
in wit hebben verzwolgen
winden zijn gebleven in
stilte op het strand schaduw…
Blauwe donderdagavond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.161 Het is
'n blauwe donderdagavond
aan de straat
staat mijn vuilniszak
niet alleen
Op m'n gemak
kijk ik
dezelfde straat in
als de kraaien
Zij zitten alleen
enkele rangen hoger
op de nok
van ons dak
Bespieden als ik
de wandelaar met
zijn hond
die nieuwsgierig
snuffelt aan de zak
driemaal raaien
wat de vogels zullen doen…
Manshoog ´t gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.124 Bijna manshoog
het gras hier
Van watervogels
hoorbaar vertier
´t roept en lokt
Vragen stellen we uit
aan de groengele oever
van de trage rivier
Wij nestelen ons
wijken eerst
aren en halmen
leggen zich als
bij wind neer
Wij,gelieven
weten van geen
talmen
geven ons blozend bloot
En de vogels...
- naar ik hoop -
zijn met…
Plantage
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
636 Het middaguur verstijft,
stilte hangt als een groene huif
boven gewonde bomen
en vliegen zitten roerloos
op hun stroperige melk.
In schamele hutten
wachten rubbertappers
met schrijnende ogen
op de koelte
van het donker.
Misschien zal de man
uit de stad
morgen wel iets meer betalen
en misschien kan er dan
een nieuwe mangel komen.…
Voelde ´t op m´n klompen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
852 De populieren
zijn van gisteren
Vandaag zijn ze
geveld met
´n ongekend geweld
Gezaagd, geduwd
en getrokken
stam uit een stuk
Takken
te beginnen
uit ´n herfstige kruin
De populieren zijn
van gisteren geworden
hand in hand
stonden mens en machine
Wie is hier held?…
De zilvergrijze dood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 ze floten schaterend de ondertoon
als boventonen klonken luid de
witgestreepten in hun blauwe luchten
Schiphol deed geen reet
aan al die laatste zuchten toen
de Boeiing ze aan flarden sneed
ze wolkten dansend langs de hemel
vlaagden zwevend zwart in gras en kwetterden
steeds luider in het dimmen van het gas
hun vrienden stonden zachtjes…