14103 resultaten.
Gekomen met een zoete mond
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.228 Wij hebben 't bloed gezógen;
een lách heeft onze smart gekoeld;
- maar w' hebben in de wond gevoeld
't geraamte van ons logen...…
De klaroenen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
633 Wij zijn versteend, onze namen gebeiteld.
Denk dan dat het liefde was voor het vaderland,
dat we een handvol aarde in de handen namen,
met de lippen proefden. Dat we omhoog keken
vooraleer we in het drasse land onze knieën bogen.
Toén wilden we leven, in kiel, op klompen vol stro
lopen, brood en pap lepelen. En ham in de schouwen.…
In Memoriam Marcel Bulckaert
gedicht
4.9 met 56 stemmen
8.429 Ons bereikte het bericht dat een regelmatige inzender van gedichten op onze site helaas is overleden.
Aan zijn nagedachtenis wijden we vandaag een gedicht van hem dat hij vorig jaar op onze site publiceerde.…
voorstad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 niets verraadt lichte kwelling
daar zijn deze huizen ook niet voor
niet voor wonen, voor kerkgang, inpoldering
en nergens sanseveria’s voor de ramen
wij kennen onze pappenheimers
onze extra bloemige eigenheimers
nestverlaters, strandplevieren, dwergmakrelen
hoe geven we onszelf een plaats
lijn 5 stopt bij de juwelier
er zijn mensen…
Het theater
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
690 meningen
En ons lijden
Eventjes doen bevrijden
Met applaus voor de spelers
En de regisseur
In het behoud van de spiegel
Van het theater
Ligt het behoud
Van onze samenleving van later…
MIJN HERINNERING!
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
698 die
het vuur uitwaait,
tijdens de vertering van ons vroegere
speelgoed
de volgende ochtend,
stappen we met een houten kop,
maar opgelucht en gelukkig
uit ons eiken bed
en houden ons
aan onze afspraak:
zodra
de herfst
de bomen uitkleedt,
zullen wij een eik planten,
voor onze toekomstige pagadders,
ter herinnering...…
Met de vlag halfstok en ogen vol tranen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
427 kinderen, en onze woning, want
jij gaat ons voor , we plaatsen onze voetstappen in je spoor
jouw arbeiders, met rozengeur omhangen
in de tuin van de aarde
met de vlag halfstok en ogen vol tranen…
Pantha rhei
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
480 Na elke trage slag van onze bronzen armen
snelden onze zondoorstoofde zomerhoofden,
blond als twee kristallen bollen,
meters verder mee met het getij.…
Verdraagzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Toch kruisen zich onze wegen,
als we onze veiligheid verlaten gaan.
We komen steeds elkaar weer tegen,
als we buiten onze grensjes gaan.
Dan gaan we vergelijken,
argwanend zien we elkaar dan aan,
willen niet op de ander lijken,
zien de ander echt niet staan.
Zoeken bij die ander meteen naar een gebrek.…
Beweging
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
842 Tellen onze vingers één voor één.
Steken onze nek eens uit
en fietsen met het been.
Dan volgt er nog een spelletje.
Ja, dat is reuzefijn.
De ballen rollen overal.
We liggen dubbel van de lach,
zo gezellig kan dat zijn.
De tijd vliegt om,
maar wij bewegen.
Juf Annie doet het voor.
En al zijn we dan wel moe:
we gaan er trouw mee door.…
Zonder winstbejag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
409 aardse voorzieningen
verzorgd door teams
waar ieder zijn deel
in talent tijd
en inzet geeft
samenleeft met
jeugd jong volwassen
en de oudere mens
een maatschappij die
zich duurzaam bedruipt
in alle organisaties
zonder winstbejag
zou onze aarde
zo toch de hemel
worden die wij
volgens de schriften
ooit mogen beërven
omdat onze erfdelen…
Lucht om weer te dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
430 Misschien moeten we bij onszelf beginnen,
thuis en bij de Oostgrens,
alles laten doorwaaien op eigen adem
om onze vrije lucht terug te krijgen.
Maar als motiverende zwengel
zou ik met onze gezamenlijke lucht als engelen
alle bommen ter wereld willen doen verdwijnen
in lucht
om weer te dromen.…
Het struikelblok
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
242 Wisdom begins with wonder - Socrates
We werpen onze eigen barrières op
soms uit noodzaak
soms uit vrees
vertoeven we achter
de onzichtbare tralies
van ons bestaan
en creëren onze eigen kerker
omsloten door angst en ego
doorlopen we ons pad
sommigen zelfs nooit
enig inzicht
of vermoeden gehad
van de onderliggende oorsprong
die…
La durée
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
470 Bonjour ma chère,
't is inderdaad een feit
het pièce de résistance
zit in de uren- en minutendans
van de durée,
de innerlijke tijd
de zinnenprikkelende buitenkant
is tijd die slijt
verglijdt als brandend zand
dat glipt,
verdwijnt door onze hand
Voor M.W.…
Legpuzzel
gedicht
3.3 met 20 stemmen
12.311 een vogel die we vaag vermoedden klonk
uit de lucht een stip die zong was thuis
uit onze doos ontsnapt
later vouwde al het vee zich
samen voor de hekken
droomden wij dat na de regen
onze namen zouden groeien in het gras
leek de puzzel toen we gingen
al een beetje opgelost…
Vader
hartenkreet
3.5 met 27 stemmen
2.737 handen
niet meer aan kunt raken
raak j'onze harten
nu nog duidelijker aan…
ARS AMANDI
gedicht
3.2 met 102 stemmen
32.832 Wat onze vingers voelen
wordt niet door onze ogen weerlegd.
Wie bewonderend zegt:
'Lieveling, wat ben je lelijk!'
zegt het terecht.
uit: Het gebruik van een wandspiegel (1968)…
Zwerven door het geloof
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.056 Zo alleen kunnen wij het erven
Van onze ouders die het doorgeven.
Net als wij dat met onze nazaten doen
Want soms missen zij het gevoel.
Het geloof is net als een schoen
Alleen lopend heeft het een doel.…
Wat denk je zelf?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.217 Onze gedachten zijn niet van ons
hoewel het wel zo lijkt
Maar "input" van buitenaf
is wat onze hoofden verrijkt
Zij sturen ons signalen
geïnterpreteerd als intuïtie
Ik weet het zelf allang
hoop nu dat ook u het ziet
Dat maakt het leven gemakkelijker
volg gerust vaker "jouw" gevoel
Vertrouw de adviezen van je gidsen
maar houd je hoofd…
Zondeval
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.006 In de schaamteloze tijd
beleden wij onze
berouwvolle zonde
zonder woorden
wij nestelden ons
schuldloos
in de zachte, vochtige flanken
van een fonkelende nacht
wij dronken en lachten
moordden en verkrachtten
zongen en vonden
vochtig onze monden
Sodom
en Gomorra
naakt stortte ik naar beneden
in een oeverloze, bodemloze droom
jou…
Naïviteit
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.062 Op de academie voor wetenschappen
legde Darwin, ontdekker van de evolutie
uit, dat de mens afstamt van apen
Mens en aap hebben dezelfde historie
leven stamt af van de oercel in natte aarde
kleiner en simpeler dan een bacterie
De chimpansee is onze neef, onze naaste
volgens Darwin heeft dat er altijd ingezeten
terwijl hij naar z'n collega's…
Woorden schieten mij tekort
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
3.678 En je armen om in te schuilen
De plek is koud, je schouder draai je weg
Op onze vriendschap kan ik niet meer bouwen
Vertel me, mijn troubadour
Hoe kan ik nu ooit nog een andere man vertrouwen ?…
Eet geen vlees
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.471 Eet geen vlees van dode dieren
Eet geen product uit de slagerij
Wie een karkas op zijn bord wil
Is de spil van smeerlapperij
Eet geen kip, paard of varken
Is het immers dierenlot
Slechts te dienen voor onze maaltijd
Mensen dat is toch veel te zot
Levend door kokend water
Hangend aan een vleeshaak
Creperen in donkere hollen
Voor onze…
Tegenlicht
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.530 Hoe het licht druppelde
tussen onze bedekte handen
heimelijk weggestopt om de zenuwen
te bewaren waar ze hoorden.
De dag was grauw en tekende
het donkere gevoel van afscheid
verpakt in grote glanzende tranen
onze gedachten alsmaar dwalend over
het wegsterven van voetstappen
en haast vergeten stemmen.…
Jannetje
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.497 Weet of vergeet
Is die hij was
en doet zoals hij deed
Zij die zoveel voor ons betekende
Die leefde ferm en fier
is het, die het nu weer weet
Voor haar was onze liefde en respect
Voor haar waren wij hier
Opdat u haar niet licht vergeet…
Pavane pour un enfant défunt
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.107 Telkens weer voerde je
onze harten mee
op de tonen
van volmaakte huiver
naar de witte wolk
van je eeuwige stilte…
Zon zee en liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.998 uit
we kijken elkaar hemelsbreed aan
onze verliefdheid bekrachtigt het besluit
om hier nooit meer vandaan te gaan...…
Landschap met wegspringende schaduwen I
gedicht
2.7 met 27 stemmen
10.113 Het getik van zijn wandelstok
ratelt in onze dakgoot.
Versta jij, pas aangekomene, al de kunst
van het snel over je schouder kijken?…
Epistemologie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
761 eeuwig zijn waar vreugde
onze watervallen vult met het
grootste goed van al wat ons
uit het universum is gegeven…
donkere dagen voor kerst
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
2.471 donkere dagen
nu de dagen
amper licht door laten
de boom haar sap
in de binnenkring roept
en wij kleumerig
op zoek naar warmte
onderdak vinden
in huis en herberg
thuis mogen komen
bij ons zelf
verwachten wij U
in
het uitbrekende ochtendlicht
waarlangs onze hoop
in diepte verscholen
oplicht
en onze levensstroom
opnieuw…