7524 resultaten.
Festijn in december
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
707 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…
Het jongste ijs
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
441 de grafieken
van opwarming
en klimaat-
verandering
verdwijnen als
de eerste vleugjes
winter en kou
verschijnen
dan zijn sneeuw
en vorst weer troef
ook al is het jongste
ijs nog stroef
de garderobe wordt
snel aangepast
met wollen trui
en dikke warme das
donkere nachten
somberen in weinig
perspectief zo wordt
de mens een dief…
druppels
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
501 het water in het meer schittert licht
alsof sterretjes sprankelend dansen
het is de vroege zon, nog niet warm
die zoekt naar druppels voor een gedicht
een eend stijgt plots op zo van nabij
gestoord door geritsel in het riet
klappend geluid maken haar veren
ze zoekt een plek in het verschiet
de ringen dwingen het water tot rimpels
aangezet…
Vogelverschrikker
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
639 met zijn talent om over de dood te zwijgen
en wat weet hij over liefde, nu hij er naar snakt
alleen op het veld met uitgezaaide bloemen
vogelverschrikker tegen wil en dank onder regen
met natte hoed en ongebruikte wandelstok
om de dieren weg te jagen waar hij van houdt
de vogelverschrikker heeft het koud
en schijnt de zon hem eindelijk warm…
Zomerwereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 Soms,
die ziel snikkende heimwee
naar de warme zomerdagen
toen mijn ongekuiste jeugd
zijn eigen dromenvleugels kreeg
en ik als jongen om mij heen keek
vaak tijdens het ouder worden
het ontoereikende verlangen
naar die vrijheid zonder vragen
alleen, met ongevulde rugzak
en indianentooi op pad
naar een land zonder horizon
eenzaam dromend…
Zonder enige gene
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
420 als zij
lachte
openden
bloemen
hun harten
kleurden dieper in
meer verwachten
als immer
stengelden zij
om licht
maar ook om
jouw gezicht
aandacht en
warme empathie
energie
zinderde van
deze interactie
in geven en nemen
zonder enige gene
bogen zij elegant
gaven zich bloot
jij bekeek
sprak hen toe
met vlaagjes wind
bloemen…
Stil heilige nacht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
748 de lucht
zong donker
boven een
lichte plaats
waar wol
zich warmde
aan de rust
van slaap
wat verder
baarde leven
in drukte van
belang een
beeldschoon
kind dat door
stro uit de wind
werd gehouden
dat zich mocht
koesteren in de
warme gloed
van welkom
die de dieren
gaven van
blijdschap te
weten wie er
onder ons is
gekomen…
postgenot
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
691 alle lof
voor de
ochtendkrantman spontaan
's nachts een
uur of
4:30 komt
hij aan
een minibakfiets
met een
lichtje erop
een kleine
laptop ook
dit op
op en
top
leuk voor
de klanten
interessant leesplezier
een warme
mok koffie
erbij of
beschuitje met
thee
het weekend
is begonnen
dit is
anders dan
radio tv
een dappere…
Bruidsvlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 Een enkel ritselend geluid dat deze rust doorbreekt,
zijn vleugelslagen van opstijgende vliegende mieren
Hun rood gloeiende lichamen vervagen
in het licht van de opkomende zon,
alsof de bruidsvlucht van koninginnen en mannetjes
een geschenk is van de vroege ochtend
Na afloop glinsteren de verloren vleugels,
als tranen van zilver in de warme…
een eigen afrodisiacum
netgedicht
2.7 met 55 stemmen
371 zacht en warm
klonk het bekende
wees welkom
boven alle
geluiden uit
niet overheersend
duidelijk maar met
een donkere toon
die voor mannen heel
verleidelijk was
en voor vrouwen een
eigen afrodisiacum had
dat ook in het herkennen
een subtiel belangrijke
verbindingsrol speelt
zo ook de gedempte
verlichting en de
leeftemperatuur…
Verfijnen in contrast
netgedicht
3.0 met 45 stemmen
397 zacht warm en
roze is de huid
van je gezicht
die zich voegt
naar de vingers
van mijn hand
altijd al een
vruchtbaar
deel van de
speciale
verzorging
van de vrouw
het zijn de lessen
die zij erven
van hun moeders
tekenen met licht
en schaduw
aanzetten met
kleur en
verfijnen in
contrast dus
zoeken naar
karakter dat
in schoonheid…
een eigen biotoop
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
301 ik wist de
wolken klein
te krijgen door
ze met warme
zonnestralen
te beschijnen
tot het strakste
blauw nog nieuw
van de intense kou
tevoorschijn kwam
zonder enige
belemmering
deed de zon haar
ding gaf energie en
licht aan de aarde
daar waar wij
al generaties lang
wonen omringd
door leven in een
eigen biotoop
steeds…
Een eigen biotoop
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 ik wist de
wolken klein
te krijgen door
ze met warme
zonnestralen
te beschijnen
tot het strakste
blauw nog nieuw
van de intense kou
tevoorschijn kwam
zonder enige
belemmering
deed de zon haar
ding gaf energie en
licht aan de aarde
daar waar wij
al generaties lang
wonen omringd
door leven in een
eigen biotoop
steeds…
Die spirit
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
305 je wiegde
op benen die
je jeugd nog niet
konden dragen
danste met de pas
verworven stappen
om ons
daarna met
intens warme
vrolijkheid
heerlijk toe
te lachen
want jij
hebt doorgezet
sneller dan gedacht
de wereld veroverd
met je meer dan
stralende lach
bij jou brandde
het vuur van
ontdekking en
ontplooiing nog
toen de as…
Het altaar der liefde
netgedicht
2.4 met 37 stemmen
349 ik zag je hand
met de nog warme
koestering
van mijn wang
in jouw palm
jij bent heel
dichtbij geweest
hebt diep
in mijn ogen
gekeken
mijn geest gevoeld
nog heb ik jou de
wegen niet verteld
die jij met zachtheid
en liefde kunt volgen
de kleine bordjes
ik heb je lief
die schitterend
bloeiend langs
de wegen staan
intuïtief…
GOEDE BALLINGSCHAP
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
279 Waterschildpadden
uit warme moeraslanden
worden gevangen.
De pantserdieren
reizen, komen al spoedig
in koud Nederland.
In een bosvijver
laat men de reptielen neer...
Zoek het zelf maar uit!
Ze zonnebaden,
gezeten op boomstammen,
half in het water.
Daadkracht opdoen om
in koel nat te gaan jagen
op klein gewemel.…
Mijn stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
328 Tringelend rijdt een tram over de brug
In de verte hoor je gelach
Op het terras zitten mensen
Mijn stad
De bakstenen muur is nog warm
van de felle middagzon
Tijd voor een middagplons
Mijn stad
Het gras is vers gemaaid
De geur van groen
Een hond rent over het veld
Mijn stad
De lucht kleurt langzaam nachthemelsblauw
Nu is ie…
fuga
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
510 een fuga van de liefde
zweeft met haar eerste
prille stem door het dal
een bries draagt de
volgende warme klank in
tintelende handen naar huis
tonen voegen zich samen
als een liefdevolle belofte
een vloeiende groet
troostende vallei poëtisch tapijt
van verweven herinneringen
hoedster van meerstemmigheid
een fuga van de liefde…
antwoord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
166 Sluipend door het huis
van slepende kwesties
vooral geen stof op doen waaien
de stenen op de andere laten staan
als keiharde dekmantel
De dag moet nog beginnen
warme thee-damp slaat neer
op de bijeengeraapte brillenglazen
Door de wasem weg te wissen
kunnen de vraagstukken helder worden
Zit ik tussen pakken neer
of ligt het antwoord voor…
Habitat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
137 De kleur bloedrood lag
op het water,als een herinnering
die niet wilde verdwijnen
Niet het rood van gevaar
maar het rood
van iets dat ooit door een
lichaam had gestroomd
warm en noodzakelijk
en nu buiten zichzelf was
geraakt
In de badkuip trok de bever
kringen door
het water, zijn vacht droeg
het licht van donkere
strepen mee
Hij…
Fantoompijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
133 De pijn laat zich niet aanwijzen
het lichaam bewaart een grens
die al lang verdwenen is,
maar onder de huid nog voortvaart
Wat ik achterliet loopt verder,
niet sneller, niet langzamer dan voorheen
als water na het vallen van een steen
zijn vorm hervindt,
maar de diepte niet vergeet
Op mijn schoot iets warms,
een rij kleine gewrichten…
Cirkelgang
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.376 Wreef jij mijn koude vingers met je warme handen ?
Was ik een jong, onzeker, zwart geboren kind?
Waarom is mijn verleden en jouw toekomst blind?
En voel ik straks bij thuiskomst weer jouw tranen branden.…
- De strenge aardse winter blijft buiten -
netgedicht
4.0 met 49 stemmen
580 Buiten mijn warme
nostalgiebeleving blijft mij
een hete tas
geurige chocolademelk,
zorgt voor warmte
in deze barre wintertijd.
Voor de eiken huisdeur
hoor ik kloppen,
een ijsvuist bonkt
op de ingangsdeur.
Het is het hoesten
van de strenge heer oostwind.
Noordelijke koude mysteries
willen binnen een warme
glimp opvangen.…
ijspegels aan de zon
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.177 zwaar
dat botsen van de blikken
't beklemmen, het verstikken
alleen wanneer mijn handen hoger reiken
dan waar 'k, wanhopig zoekend, jou vermoed
als mijn vermoeide ogen hoger kijken
dan in de richting van jou vlees jou bloed
je zocht de weke plek en prikte sluw
je hebt mijn lichaam al te vaak
maar mijn geest nog nooit gevangen
je warme…
Mijn bed
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.224 Lig in de beschutte warmte van mijn bed en dekbed heerlijk warm en zeg nou zelf met alle narigheid die er plaatsvindt op alle fronten is dit toch een uitverkoren plek om met een soezerig hoofd domweg de wereld, de wereld te laten?…
Sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Naar huis
snakkend naar een warme kop melk met anijs,
met in gedachten om morgen weer terug te komen
en opnieuw over het fluwelen bospad te lopen.…
Winterdroom
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
843 En toch...liepen wij samen arm in arm
door de wit besneeuwde velden
en voelde winter nooit zo warm
als toen ik jou mijn droom vertelde.…
In het dier
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.078 Ik klim in de boom voor het uitzicht
een hert komt naderbij om ons te warmen.
We spreken hem toe over de stad, buiten de greep van de bladeren.
De ogen van het dier openen zich in een weg naar elders
we lopen naar binnen het is warm en behaaglijk en zoveel instinct.…
Gaia
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
687 we lopen langs het water
in een warme najaarzon
bedachtzaam zet ik mijn voeten
op de natte aarde,
de takken en het gras
bewust van de kracht
van de planeet
waarop we lopen
jij loopt op je vier pootjes
vrolijk zwaaiend
met je staart
zonder schoenen
maak je direct contact
met Moeder Aarde
dieren staan zoveel dichter…
Zomermiddag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 Ze praten, en ze blijven maar praten
over de kapotte fiets, de warme zomer
weilanden met koeien en schapen
op een zondagmiddag in juli
en alles wat je verkeerd formuleerde
komt terug in de gedachten
onder de heldere zomerhemel
de priemende zon en zwervende wolken
alles terug in de gedachten
ze zwemmen, en ze blijven zwemmen
de boeren…