7557 resultaten.
Vleermuis
poëzie
3.3 met 22 stemmen
2.970 Vleermuis, met uw vlerkjes slaande,
Door de avondrust,
Nederwaarts en opwaarts gaande,
Vast en doelbewust,
Gij, het enig ding bewegend
In deez' avondstond,
Met uw zwart figuurtje tegen 't
Glanzend hemelrond,
In de lichtgevulde, klare,
Diepe hemelkom
Lig ik peinzende te staren
Bij de stilte alom,
En der dingen roerloos wachten
Onder…
Als het mooi had mogen zijn
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
2.095 Nooit zou dit gebeuren
Als het mooi had mogen zijn
Maar elke keer als ik zo kijk
Moet ik toch weer betreuren
Dat mijn leven is gegaan
Zoals het moest bestaan
Ondanks die openbaring
van de mooiste kleuren
En dat ik hiermee mijn leven vul
Als strepen op een doek
Met kleuren verf zo fris en gul
Over een diepe zwarte laag
Van vernieling en…
het kind
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.461 ik houd van het kind
dat als een vlinder in de wind door mijn leven gaat
ik houd van haar donker bruine ogen
en van haar vermogen blijheid te scheppen in mijn bestaan
ik houd van haar zwart golvend haar
dat een gelaat omzoomt
waarvan nog geen enkel mens dan ik ooit droomt
ik houd van haar warme huid
die geurt als het verse kruid
en eerste…
herfst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
839 als straks het groen gaat kleuren
de lucht wordt grijs en grauw
bossen sterk gaan geuren
's morgens is er dauw
de dagen worden korter
nachten zwart en lang
het hout dat ligt, verdort er
zo mooi, toch word ik bang
een wonderlijke tijd
bomen die zich ontkleden
er ontstaat een bladtapijt
dat ritselt en sterk geurt
de zomer is verleden
gestorven…
Vliegen als een adelaar
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.242 Met goudkleurige kop
en diep zwarte vlerken
ben ik het symbool
van kracht zonder buigen
In 't hoge rotsgebergte
ben ik altijd thuis geweest
waar het verre uitzicht
mijn scherpe oog trotseert
Op weidse vleugels van satijn
laat ik me drijven
doorklief met trage slag
wind en hemelrijken
Waar het blauw van azuur
en ijle wolken zweven…
En het einde is de dood...
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
2.174 De zon staat laag
in een zwakke schemering
in de lucht overheersen
oranje en zwart
Straks zal de duisternis
als een deken op je vallen
je zucht nog even
je laatste leven
Ik vecht tegen het bonzen
van mijn hart
de prikkende tranen
achter mijn ogen
Blijf!
Blijf alsjeblieft bij me!…
SCHADUW
netgedicht
2.8 met 40 stemmen
10.769 De nacht wiekt zwart
van boom naar boom,
zijn grens is schaduw,
zijn nest is graf.
Een kraai vliegt langs
en krast
de restjes slaap
naar wakker weg.
Het donker spiegelt angst
in open en gesloten ogen,
tot 's morgens,
bij het eerste kraaien,
de geesten weer vervagen.…
leegte
netgedicht
3.5 met 38 stemmen
4.464 Zwarte leegte
koude eenzaamheid
tranen van ijs vallen op een gebroken hart
Een beving, een rilling
een windvlaag door mijn kille lichaam
Starend in het niets
snakt mijn ziel naar adem
gevangen voel ik mij
Geketend in de boeien van het alleen zijn
kruip ik diep in mijn schulp
Tijdloos en kleurloos
een gapend gat is mijn gemis
smachtend…
Mol
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.943 Zwart glanst en spartelt
bovengronds de onderkruiper.
Korte reflex. De spa met één
steek breekt je rug.
Je ligt. Je ligt gelaten.
Slap in mijn hand je dood.
Ik sta en kijk. Slechts de verklaring
is ontgaan.
Ik huiver als ik denk: zelfs met de onderkruiper
heb ik medelijden.…
bloos me dan tot koningin
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.092 een staf
de gouden pij en
rozen in mijn haar
in wijds gebaar
schik ik de wereld
bloos me dan tot koningin
ontbied de roze wolken
dwing rivieren oeverloos
en speel met zwart dolken
geen land heb ik maar dromen
geluk klapt handen op elkaar
gejuich in schijn van goud zal komen
de staf is weer een horizon voorbij
het bloemenkleed…
In de weilanden zie ik het groen
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.099 Turend over witte strepen
die het zwarte asfalt verdelen
over dat alles maar mag stroken
in liefde en met elkaar.
In de weilanden zie ik het groen
waar het leven mee vol zit
en inde ondergaande zon het rood
van liefde, wamte en verlangen.…
Machteloos
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.625 Schreeuwend tegen een muur
die nooit zal kunnen horen,
een berg waarvan ik telkens
terug blijf vallen, woede uit
verbitterde onmacht geboren
Sla ik alles stuk met woorden,
onbedacht en zonder te denken
de wereld zwart voor ogen,
spreek ik in oneerlijkheid
teleurgesteld door onvermogen
Waarna ik verdwijn in een
tranendal uit spijt en…
bekentenis
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.025 vingers vol
zwarte vlekken tikken
de vloedgolf op mijn lijf
dwingen tot woorden
en verdraaide schaduwen
onder een bewolkte lucht
ik zink
naadloos van dag naar nacht
wanneer honderd ogen van de zee
mij verdoven
met ijzige koude
als gehuil van stilte
het is niet jouw tijd
die me alles vertelt
noch de adem van het scherpe water…
SPNSLS
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
569 het zilverglanzende web fluistert
met een teer ruisen in de wind,
tooit zich met parelende druppels
als heldere diamantjes en lokt
en verleidt elk onervaren vliegje,
de kruisspin glanst en flonkert,
als een robijn, in briljant gezet,
haar fijne zilverdraden verkleven
de zwarte lijfjes, vleugels, pootjes,
met afgrijzen moet ik toezien hoe…
Sneeuwwit geheim
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
729 Ik reis in koude streken
waar 't leven onder sneeuwwit dek
overwintert in de aarde
Tegelijk met nieuw leven dat zich
uit Siberische aarde wringt
verdwijnt sneeuw voor de lentezon
Zwarte sneeuw verdwijnt te snel
nog te koud voor jong leven
wit zorgt er voor overleving
Onder het maagdelijk wit
handhaaft zich 't leven op de Taïga
zonder…
Je hoorde lief te hebben
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
996 woorden wachten
in een doolhof van
donker zinkende
gerechtigheid
het roesten
van je gelaat
tekent het zwerven
langs smalle kieren
en verbannen hoeken
je aders
beitelen al zo lang
de stilte in de morgen
en in je zwart-witte ogen
sterft de dichter
een verborgen dood
nu je leven
later wordt en
je alle woorden vergeet
stroomt…
Sluipdagen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.284 In stille haat tegen jezelf
ging de wereld ten onder
geen kleur tekende nog
jouw bestaan alleen
brede zwarte kloven
je ziet een beeld
als enkeldun
ben je breekbaar
maar de spiegelgestalte
houdt je handen niet vast
schreeuwend alle woorden
beefde je hart
bijna tartte je
de levensgeest
sproeide hij zijn adem
toch omwille van het stijgen…
ijsland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
824 gletsjers stoom en zwavel
een donkere dreiging
van verre sombere vulkanen en
traag gloeiend lavageweld
rokende watervallen
eeuwig beukt wit schuim
op zwarte basaltstranden
onder wolken krijsende vogels
op ongenaakbare rotsen
bloeien kleine bloemen
fel rood en paars
op de troosteloze aarde
eens gloeiend en trillend
nu koud en wachtend…
twaalf slagen
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
725 naam
wanneer de nacht
zich openlegt
murw aangeraakt
en de droom voorbij
het schreeuwen van
koud maanlicht
het klokgelui
voorspelt mijn dood
halsstarrig weergalmend
wanneer echo’s graaien
naar wazige wolken die
onbeheerst doch stil
de waanzin in mijn
hoofd verspreiden
ik stop mijn oren dicht
met handen gehoord
en jij slaat zwart…
ooit
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.310 Ooit ben ik een oud wijf
Eentje met een geit
Een overwoekerd boomgaard
Maar geen zuchtje spijt
Ergens in een huisje
Met onkruid metershoog
Een waslijn voor mijn jurken
Een ieder doorziend oog
Kijk je door mijn raam
Ik zit daar bij het vuur
Zwart poezebeest op schoot
Jouw foto aan de muur
Ooit ben ik een oud wijf
Eentje met een geit…
van binnen
hartenkreet
1.8 met 8 stemmen
1.547 De lach, de gein de constante grap
de ilussie kweken oh oh wat gaat ie goed
Niet wetend dat wanneer ik naar buiten stap
voor al die vrolijkheid boet
als een zwarte sluier omringd door eenzaamheid
met de donkerte in ziel en hart
gedachten die nergens worden heengeleid
alleen maar dat negatieve wat de rest verstart
Alleen is maar alleen ook met…
reisgenoot
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.015 heel even
zou ik jou willen zijn
bewegen in de weinige woorden
om tijd te voelen, namen die je geeft
aan het gelaat
van gebarsten kamers, de koude
op een stille dijk of bij het begraven
van je linkervleugel
zwart en kleinbehuisd
een paar ogenblikken maar
nog voor ik inslaap
wil ik, gevallen
alle stenen betasten en weten…
De smaak van donker
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
732 wanneer nacht
de smaak van
donker heeft
de maan vergeet
te schijnen lijkt
realiteit voor
even te verdwijnen
wordt wit
tot zwart verpakt
verdwijnt in een
zo donker gat en
zuigt je mee tot
een verdrinken in
een troosteloze zee
laat je niet gaan
klamp aan er is
een baken dat jou
richting wijst maar
iedere godvergeten nacht…
de innerlijke schemer gevangen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
782 ik hoor een vogel
rondom de kruising
van mijn binnenveld
blauw geletterd
met rood doorstreept
lokken sporen, halfvergaan
tot aan de bosrand
in het windgebladerd ruisen
klinkt een verre stem
en in mijn lijf de dood
met ruwe wind
daalt de vogel naast mij neer
spreidt zijn veren over het zwarte stof
ik vlucht en op zijn vleugels…
Winter 06
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
2.156 ik overstuur en jij
vat vier seizoenen samen
winter over leven
ik vis lelies uit het donker
jij kneedt waanzinschetsen
metaforische zwaktes
het zwart van diepte
ontdaan zomervel
transparant bevend
nazuchtend
stomend
alle stilte stond verzameld in een hal
stromend dubbelloops verlangen
blies de herfst uiteen
gespleten keerpunten…
In strelend huiveren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
749 ik heb de nachten
opgerekt in zwart
ze sensueel kunnen vertragen
in verborgen wat zich geven kan
heb ik jouw aandacht willen vragen
ik donker je zo teder
gebruik de stilte van de nacht
in strelend huiveren
verleg ik alle grenzen
genoten van jouw kracht
je hebt me laten zien
dat kou ongrijpbaar is gebleven
hoe liefdevol het harde is…
Een vreemde pijn
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.363 Op een harmonika
bespeelt ze geesten en telt denkbeeldig geld,
verliest haar woorden, noemt het kind
een zwarte kat.
Met de dag brozer van gestalte,
is ze nauwelijks nog iemand te noemen;
het vocht vloeit gestadig weg.
Er rammelt een vreemde pijn
in haar hoofd. Al jaren een zekere
dood in de schoenen.…
Schilderde een opening
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
638 mag ik
de nacht verdoeken
nu jouw licht mijn
waarheid is gaan schijnen
ik was alleen
kon geen kant meer op
jij leek de weg te wijzen
schilderde een opening
volgde stil jouw pad
samen hebben we de wegen
afgelegd in kleuren omgezet
maar iets bleef onbesproken
de spoken van de nacht
in zwart zijn er nog steeds
elkaar geluk beloven…
overwinning
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.123 ergens
in het duister
onheilspellend honend
gefluister
zwarte wachter in de nacht
houdt onzichtbaar donker
de wacht
bij de mens
in doodsverlangen
die in bange wanhoop gevangen
zichzelf van het leven beroofd
verleid
door dwingende stemmen
in zijn hoofd
strijd
tegen gevallen zonen om de macht
verlaten, zwijgzaam
aan een kruis…
De laatste reis.
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.262 De zwarte wagen met
half gesloten gordijnen,
zal straks met de kist
de straat uit verdwijnen.
Het afscheid valt zwaar
voor hen die achter bleven,
maar kijken terug op
een wondermooi leven.
Een leven dat ze samen
in liefde hebben gedeeld,
het zal een poos duren
voordat de wonden zijn geheeld.…