5375 resultaten.
Windstilte
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
968 In doodse Stilte
Raast de Wind
Het wijde Landschap door
En onontdekt
Door Boom noch Blad
Blijft zij de Onrust voor
Die dra haar Zijn doet voelen
De Schaduwen van Wolkomtrekken
Raken ‘t platgeblazen Gras
Maken Kleur en Vorm en Plekken
Waar de Stilte eerst nog was
Tot ook ‘t gladde Spiegel water
Door onzicht’bre Hand beroert
En een blijvend…
Poldermarieke
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.492 En in de schaduw van een molen
kijken we getweeën naar de horizon,
waar meeuwen door het luchtruim dolen.
Het landschap verandert, een onweer dreigt
snel weg hier voor de regen plenst
en de bliksem ons te pakken krijgt.
We rennen verder en lachend kijk jij
me aan, en ik weet wat jij wenst...
wij waren nog nooit samen zo vrij.…
in auto's die zich sturen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.418 laat me gaan
gebruik daarvoor
ook 's nachts de maan
ze aardt me
op mijn rug
buien klaren over
gegoten en gestort
in linten die zijn
te berijden zoals ze
stralend in me port
de snelweg rijdt
al vlot voorbij in
auto's die zich sturen
mensen turen vreemd
naar mij omdat ik
spiegels voor hen brei
van zonnestralen
ik werp schaduw…
Zwanendans
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
897 Ik ben een schaduw zonder licht,
de zon kan mij niet vinden.
Ik ben massa maar heb geen gewicht
en niets dat mij kan binden.
Als desolate wervel in de wind
draai ik mijn eigen tuimelkolken;
niets en niemand mij goed gezind
moet ik mijn eigen taal vertolken.…
ik hoorde sterven in je stem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
949 ik ben je
achterna gegaan
je schouders
iets gebogen
pas op de hoek
heb ik je ingehaald
ontmoette toen je ogen
ik zag je leven
in een flits voordat
de tranen kwamen
ik raakte je
heel even aan
vroeg je met
me mee te gaan
er was geen
schaduw meer
het zwarte
was verdwenen
de drooom die je
gegeven had was
in je blik verschenen…
de formateur
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.461 het dorp der dorpen sluimert in de zon
de wijken zijn als late honingraten
door koningin en bijenvolk verlaten
een enkeling vindt schaduw op balkon
het leven is terug naar waar ’t begon
daar ligt een garnizoen van frontsoldaten
dat vluchtte uit de broeierige straten
de zee zorgt voor een generaal pardon
nabij een donker middeleeuws kasteel…
sneeuw
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.864 hadden
en de wind
de wind neemt mee en jij
somt op wat er gebeurt
en weet ook niet waar het eindigt
achter de boomgaard
zoeken de meerkoeten elkaar weer op
twee bij twee, je zag het
samen kwamen we het tegen
we fietsten naar huis
en je had wel twintig gaatjes in je achterband
daar waar het ophoudt
op die plek
de notenboom op de schaduw…
Depressie
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.388 wat je zoekt
Hoe hoog moet je vliegen
om het licht weer te zien
Je werkelijkheid van waan
van grijze stof geweven
waar leven verdween
in kille klamme grotten
van jouw gekwelde geest
Ik wil je graag vertellen
dat dit maar tijdelijk is
en als het licht weer aan zal gaan
je weer zult willen lachen
want waar duister licht ontmoet
kan schaduw…
je bent uit licht geboren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.317 pijnen
ik penseel geluk in
de kuiltjes van je wangen
om daarmee de warmte in
je glimlachjes te vangen
in zachtrood bloeien
sensuele lippen open
het puntje van je tong heeft
deze weg ondeugend veel gelopen
je houding draagt de kleuren
van het dagelijks gebeuren
het lichte overwicht van weten
over donkere tonen van vergeten
ik schaduw…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.511 Jij kind,
wiens jeugd ruw werd ontnomen
kijkt verslagen op het leven neer
ontdaan van alle prille wensen
en geloof in volwassen mensen
heeft je lente geen kiemkracht meer
Jij kind,
waarvan de dromen zijn gestolen
voelt rood de schaamte aan je huid
als donkere schaduwen kleven
die zich in je nachtrust weven
als je uitgeput de ogen sluit…
Gaan
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
6.702 Niet dat de zon niet begint,
de schaduwen geven weer diepte tussen de blaren
en van grauw worden de papavers rood.
Niet aan het licht, niet aan de verre geluiden,
niet aan het zwijgen van de vogels.…
Mens en natuur
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.235 Een hete zomer schroeit in mijn gedachten:
Ik gloei al in de schaduw van een struik,
waar vlinders smoorverliefd aan 't spelen zijn
met zondoorstoofde mensjes in hun buik.…
al was het maar één dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.361 eerst was er stilte, talmende bewustheid
het water van de aarde heeft de zee geruisloos vol getapt
toen in oktoberherfst de dijken braken
woest onbeheerst, een mengsel tussen zand en mist
was alles rondom vis en voel nog enkel modder
de nacht heeft schaduwen tien graden weer teruggedraaid
er ergens tussen twaalf en twee heb ik mijn huis ontruimd…
binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden
gedicht
2.6 met 24 stemmen
13.084 traag spoelt de zon een bloedgolf
door de haren van het meisje dat T'ai Chi
beoefent aan de vijver - de naakte schaduw
van haar spreidstand golvend over 't gras.
----------------------------------
uit: 'Simpel Heelal', 1995.…
Van wolletjes en pluis
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
695 gemaakt van wolletjes en pluis
gedragen door de wind
alleen en ver van huis
langzaam naar de grond gegleden
waar haar wortel houvast vindt
rustig klimmend met de jaren
als verdienste schaduw sparend
vrienden zijn er al bij bosjes
bang voor eindigen als klosjes
samen groeien naar een bos
de seizoenen als een kleuring
draaiend om je bast…
Opdracht
gedicht
3.2 met 16 stemmen
14.013 Een ooggetuige van het zwart uithoren
op de hoek van twee nachten
en geduldig wachten
tot de schaduw uit de bomen valt.
Mijn ogen wegens verbouwing sluiten
en haarfijn dromen
dat ik een ver verwant werd van mijzelf.
Van mijn verveling grote vliegers vouwen,
van de vissen de schaliedekker zijn
en van de mens de mens.…
Contrast in schaduwwoorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.676 je doet me denken
aan het stille geluid
van platte steentjes
die dromen keilen
door eenzame nevels
tussen smalle sloten
van herinneringen
rakelings langs
het wateroppervlak
je doet me denken
aan die ene trage dag
toen we zilverbellen bliezen
en gestorven vlinders legden
in witte wolken bomen
waar we afscheid namen
van onze schaduw…
evenknie
netgedicht
3.2 met 56 stemmen
917 onregelmatigheid
in het patroon van de vingerverf, althans
de met zuignappen op de moederbuik geplakte omstanders
zwaaien met zakjes gekruide kinderkoekjes en zeggen
dat er plakjes nieuw leven kleeft onder de nagelriemen
er schuift een wazig mistgordijn voor onze blote ogen
het
dui
kel
mo ment
werpt een harde schaduw…
al was het maar eenmalig
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
779 ik ween
om het onbereikbare
zoals vogels in herfst,
gevleugeld, de steekwonden
in schaduw van eenzaamheid
ik zie
een schaal van volle manen
hoe ze de tijd verzwijgen
het zachte kussen, de ontrouw
wit of zwart, dat door de nacht
liefde weegt, de schepping
overeind houdt
en waar het bloed vloeit,
keert en draait in donkere
stromen…
open graf
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
966 omdat ze de dood beheersen
en meester zijn
over het leven wanneer ze woorden
aan tongen hangen, vorstelijk getooid
ze zijn ongenaakbaar
zij die in onbegrensde stappen
langs reusachtige huizen gaan
alsof mijn sterven geen enkele mond zal vullen
ook niet op het tafelblad dat, tot zwijgen gedwongen, beeft
en wordt schoongeveegd met schaduwen…
het meisje van heden
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.477 zij komt, om de hoek, en hoopvol
kijkend naar het beeld van morgen
het meisje van de blije verwachting
nog in de ziel van de engel geborgen
vol van licht en sprakeloze achting
wat zou ik haar toch willen troosten
wanneer de dag haar allengs zal overvallen
en ware schaduwen zullen oogsten
ik zou trachten haar te beschermen
tegen onvermijdbare…
Verblindend
hartenkreet
4.5 met 23 stemmen
1.304 Haren wild dieprood gekruld
Mijn schaduw glinstert glans
Dartel op hooggehakte pumps
En heb de godganse dag sjans
Mijn huid lijkt wel van brons
Ogen lijken groen op te lichten
Glimlach schijnbaar aanstekelijk
Laat geluk naar buiten richten
Parfum als een heerlijke hypnose
Zweemt bedwelmende rozengeur
Mensen lachen spontaan en lief
De…
Brasil
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
1.340 Wind en schaduw, even stilte
waar het lied geen woorden vindt.
Moeizaam zoeken naar echt leven,
veel te ernstig voor een kind;
toch nog lachen om het leven
dat weer ergens doortocht zoekt.
Groeten, wenen, liefde leren,
altijd onderweg naar licht,
zoveel mensen, zoveel zinnen,
geur van aarde en van wind.…
Fluisterregen
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.045 ik voel jou in mijn vingertoppen
je woont nog in mijn huid
elke kleur draagt jouw geluid
in klank hoor ik het kloppen
hoeveel tijd is al verleden
sinds mijn wereld werd gekanteld
en het leven zwart gemanteld
in dagen die door nachten gleden
in de spiegel zie ik jouw gezicht
voel je schaduw achter mij
waar ogen branden in het lome licht…
Het beloofde land
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.238 Water, heldere spiegel
op bleke bergen
koud sterrenlicht
Eeuwig maagdelijk water
zacht ruisend verhaal
tekende zijn verre weg
in onmetelijke rust
En ik zag de glans
van je schreden
de wonderlijke gloed
van de blauwe maan
op je stil gelaat
de schaduw
van je tere silhouet
dansend in het zilver
van de fluisterende stroom
Nu vraag ik…
IJzige onzekerheid
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
820 zo vertrouwd
en als ik steels mijn blikken op je richt
zie ik vol dankbaarheid hoe jij het zicht
op het door ons te lopen pad behoudt
ondanks dat naast je steil de dreiging ligt
waarvan de ijzigheid mij diep benauwt
ik zie je vechten voor je zelfbehoud
na wankelen vind je weer evenwicht
toch zal de angst mee in het voetspoor gaan
als schaduw…
Vadertje Tijd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.480 Vadertje Tijd,
jij bent de zon
in mijn rug
aan mijn voeten
de schaduw
over het strand
nooit in te halen
hoe harder ik loop,
hoe harder jij gaat.
Vadertje Tijd,
dag dag en nooit
te zien of
terug te vinden.
Vadertje Tijd,
één vraag:
Is er misschien toch ook
behalve tijd
een eeuwigheid?…
Aan de wegrand
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.036 Gesloten vreemden achter deuren
In de grijze avondrand
jagen mijn schaduwen me
achterna wanneer twijfels
de steegjes slopen
van de grauwe nacht.
Verscholen mensen achter ramen
De stilte zoekt een weg
in mijn hoofd,
het bloed kronkelt
over de dorpels
van mijn ondergang.
Deuren wankelen,
ramen verdwijnen,
gebroken glas.…
kind zonder gezicht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
815 niets meer weten
de wereld achterna
feesten dag en nacht
het dansen lijf aan lijf
de hitte en de spanning
weggaan of ik blijf
ik zoek de warmte
van veel mensen
de vragen in hun blik
lippen en de open monden
handen en verborgen zonden
ik verlies me in hun ogen
want ik wil een ander zijn
mezelf heb ik nooit gemogen
je bent de schaduw…
Letters
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
895 Ik stap naast ze in de schaduw,
houd ze ver weg van het licht,
daar krommen woorden eigenhandig
in een verwarrende duisternis.
Stil liggen gedachten
in de wonden van het vlees,
waardeloos doven ze
in de schimmel van mijn vrees.…