Alle inzendingen over schaduwen

5375 resultaten.

Sorteren op:

Windstilte

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 968
In doodse Stilte Raast de Wind Het wijde Landschap door En onontdekt Door Boom noch Blad Blijft zij de Onrust voor Die dra haar Zijn doet voelen De Schaduwen van Wolkomtrekken Raken ‘t platgeblazen Gras Maken Kleur en Vorm en Plekken Waar de Stilte eerst nog was Tot ook ‘t gladde Spiegel water Door onzicht’bre Hand beroert En een blijvend…

Poldermarieke

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.492
En in de schaduw van een molen kijken we getweeën naar de horizon, waar meeuwen door het luchtruim dolen. Het landschap verandert, een onweer dreigt snel weg hier voor de regen plenst en de bliksem ons te pakken krijgt. We rennen verder en lachend kijk jij me aan, en ik weet wat jij wenst... wij waren nog nooit samen zo vrij.…
Ditheke18 augustus 2003Lees meer >

in auto's die zich sturen

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.418
laat me gaan gebruik daarvoor ook 's nachts de maan ze aardt me op mijn rug buien klaren over gegoten en gestort in linten die zijn te berijden zoals ze stralend in me port de snelweg rijdt al vlot voorbij in auto's die zich sturen mensen turen vreemd naar mij omdat ik spiegels voor hen brei van zonnestralen ik werp schaduw…
wil melker2 september 2003Lees meer >

Zwanendans

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 897
Ik ben een schaduw zonder licht, de zon kan mij niet vinden. Ik ben massa maar heb geen gewicht en niets dat mij kan binden. Als desolate wervel in de wind draai ik mijn eigen tuimelkolken; niets en niemand mij goed gezind moet ik mijn eigen taal vertolken.…

ik hoorde sterven in je stem

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 949
ik ben je achterna gegaan je schouders iets gebogen pas op de hoek heb ik je ingehaald ontmoette toen je ogen ik zag je leven in een flits voordat de tranen kwamen ik raakte je heel even aan vroeg je met me mee te gaan er was geen schaduw meer het zwarte was verdwenen de drooom die je gegeven had was in je blik verschenen…

de formateur

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.461
het dorp der dorpen sluimert in de zon de wijken zijn als late honingraten door koningin en bijenvolk verlaten een enkeling vindt schaduw op balkon het leven is terug naar waar ’t begon daar ligt een garnizoen van frontsoldaten dat vluchtte uit de broeierige straten de zee zorgt voor een generaal pardon nabij een donker middeleeuws kasteel…

sneeuw

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.864
hadden en de wind de wind neemt mee en jij somt op wat er gebeurt en weet ook niet waar het eindigt achter de boomgaard zoeken de meerkoeten elkaar weer op twee bij twee, je zag het samen kwamen we het tegen we fietsten naar huis en je had wel twintig gaatjes in je achterband daar waar het ophoudt op die plek de notenboom op de schaduw…

Depressie

netgedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.388
wat je zoekt Hoe hoog moet je vliegen om het licht weer te zien Je werkelijkheid van waan van grijze stof geweven waar leven verdween in kille klamme grotten van jouw gekwelde geest Ik wil je graag vertellen dat dit maar tijdelijk is en als het licht weer aan zal gaan je weer zult willen lachen want waar duister licht ontmoet kan schaduw…

je bent uit licht geboren

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.317
pijnen ik penseel geluk in de kuiltjes van je wangen om daarmee de warmte in je glimlachjes te vangen in zachtrood bloeien sensuele lippen open het puntje van je tong heeft deze weg ondeugend veel gelopen je houding draagt de kleuren van het dagelijks gebeuren het lichte overwicht van weten over donkere tonen van vergeten ik schaduw…

Jij kind

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.511
Jij kind, wiens jeugd ruw werd ontnomen kijkt verslagen op het leven neer ontdaan van alle prille wensen en geloof in volwassen mensen heeft je lente geen kiemkracht meer Jij kind, waarvan de dromen zijn gestolen voelt rood de schaamte aan je huid als donkere schaduwen kleven die zich in je nachtrust weven als je uitgeput de ogen sluit…
sacrajewa26 augustus 2004Lees meer >

Gaan

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 6.702
Niet dat de zon niet begint, de schaduwen geven weer diepte tussen de blaren en van grauw worden de papavers rood. Niet aan het licht, niet aan de verre geluiden, niet aan het zwijgen van de vogels.…
Fa Claes11 oktober 2004Lees meer >

Mens en natuur

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.235
Een hete zomer schroeit in mijn gedachten: Ik gloei al in de schaduw van een struik, waar vlinders smoorverliefd aan 't spelen zijn met zondoorstoofde mensjes in hun buik.…
Aubrey16 januari 2005Lees meer >

al was het maar één dag

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.361
eerst was er stilte, talmende bewustheid het water van de aarde heeft de zee geruisloos vol getapt toen in oktoberherfst de dijken braken woest onbeheerst, een mengsel tussen zand en mist was alles rondom vis en voel nog enkel modder de nacht heeft schaduwen tien graden weer teruggedraaid er ergens tussen twaalf en twee heb ik mijn huis ontruimd…
sunset5 oktober 2007Lees meer >

binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden

gedicht
2.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 13.084
traag spoelt de zon een bloedgolf door de haren van het meisje dat T'ai Chi beoefent aan de vijver - de naakte schaduw van haar spreidstand golvend over 't gras. ---------------------------------- uit: 'Simpel Heelal', 1995.…

Van wolletjes en pluis

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 695
gemaakt van wolletjes en pluis gedragen door de wind alleen en ver van huis langzaam naar de grond gegleden waar haar wortel houvast vindt rustig klimmend met de jaren als verdienste schaduw sparend vrienden zijn er al bij bosjes bang voor eindigen als klosjes samen groeien naar een bos de seizoenen als een kleuring draaiend om je bast…
wil melker21 oktober 2007Lees meer >

Opdracht

gedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 14.013
Een ooggetuige van het zwart uithoren op de hoek van twee nachten en geduldig wachten tot de schaduw uit de bomen valt. Mijn ogen wegens verbouwing sluiten en haarfijn dromen dat ik een ver verwant werd van mijzelf. Van mijn verveling grote vliegers vouwen, van de vissen de schaliedekker zijn en van de mens de mens.…

Contrast in schaduwwoorden

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.676
je doet me denken aan het stille geluid van platte steentjes die dromen keilen door eenzame nevels tussen smalle sloten van herinneringen rakelings langs het wateroppervlak je doet me denken aan die ene trage dag toen we zilverbellen bliezen en gestorven vlinders legden in witte wolken bomen waar we afscheid namen van onze schaduw…

evenknie

netgedicht
3.2 met 56 stemmen aantal keer bekeken 917
onregelmatigheid in het patroon van de vingerverf, althans de met zuignappen op de moederbuik geplakte omstanders zwaaien met zakjes gekruide kinderkoekjes en zeggen dat er plakjes nieuw leven kleeft onder de nagelriemen er schuift een wazig mistgordijn voor onze blote ogen het dui kel mo ment werpt een harde schaduw…

al was het maar eenmalig

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 779
ik ween om het onbereikbare zoals vogels in herfst, gevleugeld, de steekwonden in schaduw van eenzaamheid ik zie een schaal van volle manen hoe ze de tijd verzwijgen het zachte kussen, de ontrouw wit of zwart, dat door de nacht liefde weegt, de schepping overeind houdt en waar het bloed vloeit, keert en draait in donkere stromen…

open graf

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 966
omdat ze de dood beheersen en meester zijn over het leven wanneer ze woorden aan tongen hangen, vorstelijk getooid ze zijn ongenaakbaar zij die in onbegrensde stappen langs reusachtige huizen gaan alsof mijn sterven geen enkele mond zal vullen ook niet op het tafelblad dat, tot zwijgen gedwongen, beeft en wordt schoongeveegd met schaduwen…

het meisje van heden

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.477
zij komt, om de hoek, en hoopvol kijkend naar het beeld van morgen het meisje van de blije verwachting nog in de ziel van de engel geborgen vol van licht en sprakeloze achting wat zou ik haar toch willen troosten wanneer de dag haar allengs zal overvallen en ware schaduwen zullen oogsten ik zou trachten haar te beschermen tegen onvermijdbare…

Verblindend

hartenkreet
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.304
Haren wild dieprood gekruld Mijn schaduw glinstert glans Dartel op hooggehakte pumps En heb de godganse dag sjans Mijn huid lijkt wel van brons Ogen lijken groen op te lichten Glimlach schijnbaar aanstekelijk Laat geluk naar buiten richten Parfum als een heerlijke hypnose Zweemt bedwelmende rozengeur Mensen lachen spontaan en lief De…
car28 mei 2007Lees meer >

Brasil

netgedicht
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.340
Wind en schaduw, even stilte waar het lied geen woorden vindt. Moeizaam zoeken naar echt leven, veel te ernstig voor een kind; toch nog lachen om het leven dat weer ergens doortocht zoekt. Groeten, wenen, liefde leren, altijd onderweg naar licht, zoveel mensen, zoveel zinnen, geur van aarde en van wind.…

Fluisterregen

netgedicht
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.045
ik voel jou in mijn vingertoppen je woont nog in mijn huid elke kleur draagt jouw geluid in klank hoor ik het kloppen hoeveel tijd is al verleden sinds mijn wereld werd gekanteld en het leven zwart gemanteld in dagen die door nachten gleden in de spiegel zie ik jouw gezicht voel je schaduw achter mij waar ogen branden in het lome licht…
Hanny20 april 2008Lees meer >

Het beloofde land

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.238
Water, heldere spiegel op bleke bergen koud sterrenlicht Eeuwig maagdelijk water zacht ruisend verhaal tekende zijn verre weg in onmetelijke rust En ik zag de glans van je schreden de wonderlijke gloed van de blauwe maan op je stil gelaat de schaduw van je tere silhouet dansend in het zilver van de fluisterende stroom Nu vraag ik…

IJzige onzekerheid

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 820
zo vertrouwd en als ik steels mijn blikken op je richt zie ik vol dankbaarheid hoe jij het zicht op het door ons te lopen pad behoudt ondanks dat naast je steil de dreiging ligt waarvan de ijzigheid mij diep benauwt ik zie je vechten voor je zelfbehoud na wankelen vind je weer evenwicht toch zal de angst mee in het voetspoor gaan als schaduw…
sacrajewa23 augustus 2008Lees meer >

Vadertje Tijd

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.480
Vadertje Tijd, jij bent de zon in mijn rug aan mijn voeten de schaduw over het strand nooit in te halen hoe harder ik loop, hoe harder jij gaat. Vadertje Tijd, dag dag en nooit te zien of terug te vinden. Vadertje Tijd, één vraag: Is er misschien toch ook behalve tijd een eeuwigheid?…

Aan de wegrand

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Gesloten vreemden achter deuren In de grijze avondrand jagen mijn schaduwen me achterna wanneer twijfels de steegjes slopen van de grauwe nacht. Verscholen mensen achter ramen De stilte zoekt een weg in mijn hoofd, het bloed kronkelt over de dorpels van mijn ondergang. Deuren wankelen, ramen verdwijnen, gebroken glas.…

kind zonder gezicht

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 815
niets meer weten de wereld achterna feesten dag en nacht het dansen lijf aan lijf de hitte en de spanning weggaan of ik blijf ik zoek de warmte van veel mensen de vragen in hun blik lippen en de open monden handen en verborgen zonden ik verlies me in hun ogen want ik wil een ander zijn mezelf heb ik nooit gemogen je bent de schaduw…

Letters

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 895
Ik stap naast ze in de schaduw, houd ze ver weg van het licht, daar krommen woorden eigenhandig in een verwarrende duisternis. Stil liggen gedachten in de wonden van het vlees, waardeloos doven ze in de schimmel van mijn vrees.…