31570 resultaten.
mystery is the darkness in the night
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
594 diep getroffen
Wordt door de tranen van de dood
Waar de maan zo mystiek
Toch zachtjes over ons waakt
In deze ongekend onzekere tijden…
zwart hart
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
1.836 ze kijkt
en ziet
haar weggegeven hart
dat voorbij vliegt
donkerpaars
bijna zwart
door de overvloed
van verdriet
ze zwaait
dag lief hart
het ga je goed
ik laat je gaan
tot waar de hemel gaat
waar jij
nu staat
laat je zelf binnen
ga dan
ga nu
opnieuw beginnen
herinner mij
zonder smart
en open je
open je hart…
droomveld
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
604 dromer, er is meer
steek je hoofd boven het droomveld
waar de levenswind
ogen en oren onophoudelijk vult
met het wonder van het volle leven
het raadsel van de lege dood
dromer, er is meer dan jouw droom
ook al denk je dat die uniek is
als laatste droom zonder einde
waar is het besef
ik wil vechten in het levensveld
leven, want ik…
de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
833 waar je niet zo veel verwacht.
Een duistere wereld
Waar zomaar iemand word doodgeknuppeld
Het is een tijd om te slapen
En om over je geliefden te waken.
Waarvan je misschien nooit meer van geniet.
Of die je zelfs nooit meer ziet.
Een tijd om te gaan.
En morgen weer op te staan.
Om ’s avonds weer te gaan slapen.…
Aardbeving Japan.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
608 Tsunami met een oerkracht waar
mensen het niet van konden
winnen alles op zijn weg verslond.
Hij bracht chaos en verdriet nam
levens van mensen groot en klein
verwoeste de infrastructuur.
De mensheid huilt zeeën van tranen
door dit natuurgeweld, met een
kracht waar niets tegen was bestand.…
Sporen van mijn ziel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
568 over de sporen van mijn ziel
terug naar waar ik geboren was.…
de herinnering blijft
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.164 In een groene oase
door sereenheid en rust omgeven
waar het zonlicht de graven kust
besef je de eindigheid van het leven
waar alleen het gezang van de vogels
de stilte doorbreekt
als het verdriet
zacht tot ons spreekt
dan voel je het gemis
van een dierbaar mens
die er niet meer is
In deze stille oase ontstaat
een moment van bezinning
om…
Vriendschap
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
3.048 Vriendschap zegt men al gauw
Is net zo iets als eeuwige trouw
De echte welteverstaan
want vrienden komen en gaan
Iemand waar je je verhaal kan doen
die je troost met een simpele zoen
Die gene veroordeelt niet
raapt op waar jij 't liggen liet
Trekt je omhoog vanuit de goot
dan is de dankbaarheid groot
Iemand als jij, is wat ik mezelf…
Rusteloos
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 Tussen rusteloze spinsels
dwaalt de slaap verloren rond
kan geen ruimte vinden
voor een echte eigen plek
In de luwte van de chaos
waar geen maanlicht valt
probeert het schaduwbeest
de nacht te overleven
Met zware zwarte vleugels
vliegt het dwars door de tijd
naar het land van bloemenhoning
waar een zoete rust zal wachten
met de morgen…
climax
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
957 Mijn stijlfiguur waar ik naar toewerk,
bestaat uit gelijke elementen,
zoals het hart en de ziel
onafscheidelijk zijn.
Hun betekenis neemt in kracht toe
de climax van het liefdesspel,
de stijging naar het hoogtepunt
waar je hele lichaam zich innig
laat beademen in extase.…
Charisma nu
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
820 Door volle straten zwijgend
loop ik verder
zoekend waar mijn charisma is
onopgemerkt door passanten
die zonder groeten gaan.
En in het park
onder schaduw van bomen
aan het einde van die straat
zit ik te dromen van ’t dorp
waar ik ben opgegroeid.…
Woud van zoete dromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
934 in het woud van zoete dromen
groeien buigzame bomen
groene kruinen wuiven schaduwen
waar de zon de bodem te vurig raakt
jaarringen genieten er de taaiheid
van een gewortelde kracht
vogels knappen er een uiltje
rond de schemer, in de nacht
er klinkt een heilzaam lied
in de sporen van de wind
daar, waar de weelderigheid
het leven zijn…
tweedelige antwoorden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
573 ik lente de dood in de herfst
van het schaduwwezen, geen
buizenstelsels langs anale wegen, slechts
onbegrip is het fornuis waar de rapen
gaar worden weggezet
er sijpelt angst, ergens waar het niet
had moeten zijn wellicht zijn de woorden
onbemind, maar het geschrevene stapelt
zich met recht tot de driekleur in enkelvoud
evenwicht…
Maskeren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 de grijsheid terneergeslagen
vluchten ogen naar onontgonnen
gebieden waar alleen zij 't bestaan
van weet
daar waar ze nog ontluiken zullen
vlinders in vol ornaat dansen
en geuren in volle glorie
je hart doen smelten
zo maskeert zij de bittere waarheid
die bladeren doet dwarrelen in alle
kleurschakeringen, zodat tranen
geen vrij spel…
Beweging
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
844 Bewegen moet je,
Bewegen dag aan dag,
Bewegen naar noord of
Zuid, oost of west,
Dat maakt niet uit,
Maar bewegen moet
Je, elke dag weer,
Elke minuut, elke
Seconde, immers
Stilstaan is een zonde
Die je vast laat
Roesten aan de plek
Waar je staat - bewegen
Bewegen, bewegen,
Ook al is dat niet
Iets waar jij om maalt,
Beweeg…
Alsof lezen zo bedoeld was
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
572 lezen op het strand
waar ik niet lees terwijl ik lees
waar ik ben
luchtschappen driften rustig
wind wappert m'n haren
en fladdert aan m'n vel
golven rollen door m'n oren
vogel gekir zonder zin
alles is natuur en alles is
en alles is weg
behalve dat boek, die letters, die ruimte ...
alsof lezen zo bedoeld was…
Kunstschilder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Ieder dag is er voor hem één om opnieuw te
beginnen en waar hij veel van leert.
Hij hanteert verschillende stijlen, nu is hij
bezig met een landschap zoals hij dat om zich
heen ervaart.
Iets dat zich voor hem als het ware openbaart...…
Mijn kind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.035 Mijn kind,
waar ik trots op ben,
mijn kind,
waar ik van hou,
mijn kind,
die zelf al moeder is,
mijn kind,
hoe zeg ik je nou,
dat ik veel,
heel erg veel van je hou?
Mijn kind,
ooit woonachtig in mijn buik,
negen maanden lang,
die ik op zag groeien,
tot mijn kind van nu,
volwassen met man
en kinderen.…
Jouw lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
609 waar de hemel
lichtjes kiert
en liefde je beweegt
meer te geven dan te nemen
begint het paradijs
in licht dat warm
gedragen wordt
door akkoorden
die in het wereldse
nog nimmer zijn gehoord
waar schepping
in vernieuwend groen
kleur en vormen
schildert van het
komende seizoen
daar zal jouw lach
de zon doen schijnen
met ogen stralend…
De Verlatene
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.673 De wind en het grauwe weer gaan over mijn hart,
en ergens over een dak waar ik heb bemind;
de winter wordt koud, en de struiken zijn al zwart -
over een plek waar mijn graf zal zijn gaat de wind.…
Bloemetjes en bijtjes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
716 Mijn buurmeisje at
tweedehands kauwgom
van de straat,
van die roze,
waar je bellen
mee kon blazen.
En speelde met
de slagerszonen
in de bosjes
vader en moedertje,
waar ik niks
van begreep.
Ik broedde liever
op een duivenei
uit de boom
tot ik er ‘snachts
op ging liggen
en het brak.…
Kleur kiezen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
505 hoe kan ik dwalen
als iedereen me
altijd komt halen
mij de weg en
paden wijst waar
de grote groep verblijft
ik wil weg uit
de gelijkvormigheid van
het zoemend samen denken
dat nooit meer
verrassende elementen
zal kunnen schenken
waar zij elkaar steunen
met dezelfde mantra’s
in geestdodende dreunen
wil snel ontsnappen uit…
Ik klim op naar de top van de heuvel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
485 Daar waar mensen samen willen
werken is menselijkheid de spil.…
Portret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Voor elke lijst ben jij te bombastisch
jouw uitstraling torpedeert mijn ziel
waar de herinnering zich herleeft.
Je uitgesproken blik etaleert je zucht
die nu echoot door de eeuwigheid
en mij ontspanning in het leven geeft.
Met glinsteringen van spervuur
waar ik verzink tot jouw heelal
ontvang ik als een hereniging.…
Een volgende groet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 ik voel
onuitgesproken
verdriet maar
zie het niet
in ogen die
bewogen kijken
naar beelden die
zij niet begrijpen
het zijn
kamers waar
stukjes bestaan
langs elkaar
leven zonder
samen te zijn
ieder op zijn
eigen terrein
waar het
ego mankeert
desintegreert
naar waaruit
het is ontstaan
terug met zucht
zonder vloek tot
een volgende…
De wereld van ginds
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
444 leven totaal
verrast door waar je was…
Corona
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
564 Een Covid virus werd succesvol
waar politici faalden.
Corona laat ons zien
dat grenzen niet bestaan.
Het is goed waar u nu bent.
Hier zijn we samen de sigaar.
Zwijgend zegt het virus STOP!
Stop met roken! Stop!
Virussen houden niet van roken.
Lang leve de vriendschap en het leven.
Vandaag steken we weer een corona op.…
De levensverwachting bijgesteld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
529 ik adem mijn eigenwaarde
in een bos waar ik de bomen
met de holen van de virus voglen
in de corona nevel niet kan zien
en zuig mijn longen vol
met 't licht de adem van zuiverheid
vol van poëzie dat mij uitdrijft
naar degene zonder uitzicht
op genezing waar ik de kleuren
van leven en hoop voor schilder
om je te troosten nabij te zijn
in je…
Dit klein bagatel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 jij hebt
je neergezet
wij met ander
licht je schaduw
afgedekt om dat
haar werkelijkheid
maar een duidelijke
dimensie kent
waar jij goed
uitgelicht weer
feestelijk figureert
zou dit klein
bagatel anderen
nog mateloos
kunnen storen in
afgeleid worden
waar licht
de aandacht
centreert verliest
alert zijn scherpte
in donker zonder…
geen afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
631 liefde heerst
waar geen compassie
meer te geven
dan pas heb je afscheid…