9828 resultaten.
Morfine Versje
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.148 Pijn is een helder baken.
Een wrede slang penetreert mijn penis.
Nog ratelen mijn nieren
als de kettingen van een geest,
maar morgen zal hun gruis
het porselein bekrassen.…
Tussen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
707 tussen strand en duin
en vlakke polders
staat mijn huis
tussen regen en wind
man, kinderen en dieren
heerst familiale sfeer
tussen willen en weten
en nog niet kunnen aanvaarden
regeert pijn
tussen dag en nacht
en lichamelijke aftakkeling
triomfeert een creatieve geest…
Speciale vriend
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
4.316 Geen kracht meer om te dragen,
teveel verdriet en pijn.
Jij wilde zonder vragen
mijn ondersteuning zijn.
Mijn zon in donk're dagen,
mijn droogte na de regen,
dankzij jouw zorg en liefde
kon ik er weer tegen.
Je vroeg nooit naar een reden,
maar luisterde gewoon,
daarom ben jij voor mij
een heel speciaal persoon!…
Woorden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
826 Als een pleister
Kunnen letters woorden vormen,
Die de pijn verzachten,
Al is de wond er niet mee weg.
Met letters die woorden vormen,
Die hele zinnen maken,
Kan je zeggen wat je wil,
Soms schieten woorden tekort….…
Onverveerd
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
920 Wee bepakte en bezakte
die nog in mijn zaken wroet
ik leef aan de oppervlakte
van een explosief gemoed
wie lome lompheid demonstreert
in mijn kast van porselein
bekomt van mij vrij onverveerd
een fantoom van eigen pijn
dump geen ballast in het duister
van mijn immer jagend zwerk
het zijn kussen die ik kluister,
afgedrukt in aardewerk.…
De vrucht van deze zomer
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
500 mag ik even met de kleuren
van je vlinders spelen
je wonden kussen
met mijn vleugels van satijn
een druppel
nectar van je drinken
of doet het je
nog teveel pijn
kom laat maar zien
wat is verborgen
geef de hemel
weer haar blauw
bloei je
allermooiste geuren
de vrucht van deze zomer
is geheel voor jou…
Bij jou
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
2.124 Mezelf warmen in je armen
is alles wat ik wil
Gewoon samen zijn
het is goed wees maar stil
Alleen het horen van je adem
en het kloppen van je hart
Dan kan ik eindelijk slapen
ik ben zo moe en vol smart
Ik voel liefde pure liefde
mijn buik doet zoveel pijn
Ik wil enkel en alleen
heel dicht bij je zijn…
Een vrij bewegen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
572 wolken
uit elkaar geplukt
wind opgedeeld in vlagen
kon warmte van
de zon niet meer verdragen
ben naar de nacht gevlucht
in anoniem een
vrij bewegen kom in stilte
slechts het donker tegen
heb mijn jas al uitgedaan
nooit zal ik meer naar
licht van dagen gaan
schemeren zal mijn
leven zijn klaarheid doet
in openheid mij te veel pijn…
Voorbij de schemer
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
876 Zij omarmt haar pijn
achter muren van zwijgen
voelt haar vraag veel te klein
woorden kunnen breken
waar zoveel verdween
slechts stilte kan spreken
door het grauwe heen
de wind draagt haar tranen
- hij ziet ze niet graag-
zout waait naar zee
waar het licht
valt,
vandaag...…
eerlijk of niet
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.416 want ik heb weer pijn...
Of zeg ik: het gaat goed
met een glimlach op mijn snoet.
Zo voel ik mij dus vandaag
en blijf zitten met deze vraag.
Ik weet niet of ik eerlijk wil zijn
en tover wel een glimlach,
misschien het beste medicijn.…
Obscuur
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
529 wat bewoog de dichter
de zelfzekere kicker of het mazzelzwijn
hoe te achterhalen wat de dingen waren
voor ze neergeschreven zijn
wat dacht die maker bij het stellen van zijn regels
en het trekken van de lijn
was het afzien of verstrooiing
was er wilskracht deed het pijn
waarmee de klanken zijn gevormd
trilt wat na in rijm
nimmer…
Stukjes naderende dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 ik voel pijn
zouden het de eerste stukjes
naderende dood kunnen zijn
in frontale aanval
op de tempel
van het leven
altijd evenwicht
ieder licht nam
schaduw zelf bij de hand
nog schijnt de zon
maar de dagen korten
en het donker wint terrein
de balans is om
ik beleef nog slechts de schaduw
van wat mijn bestaan had moeten zijn…
Met U zijn er geen verten meer
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.954 Des levens aanvang glinstert weer,
geen gisteren en geen morgen meer,
geen tijd meer en geen uren,
geen grenzen en geen muren;
en alle angst voorbij,
verlost van schaduw en van schijn,
wordt pijn en smart tot vreugd verheven!
Hoe kan het zo eenvoudig zijn!
Hoe kan het leven Hemel zijn,
met U, o kern van alle leven!…
Zelfbeeld
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.026 Als ik in de spiegel kijk
Bedenk ik een beeld waar ik niet op lijk
Ik wil iemand anders zijn
Waarom doe ik mezelf hiermee zoveel pijn
Iedereen is toch goed zoals hij is
Of heb ik dat mis
Wil ik dat veranderen
Alleen door anderen
Dan bekijk ik mezelf eens goed
En bedenk dat veranderen niet moet
Ik moet tevreden zijn met mezelf
Dan komt de…
Als de draden breken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
559 je dacht het zijn
in eeuwig duren
bestaan in verder gaan
maar als
de draden breken
die je zekeren aan vaste grond
zal afhankelijk worden
van de toegeworpen koorden
de manier van overleven zijn
de enige verlichting
van het ankeren is
delen van onzekerheid en pijn
eindelijk jezelf geven
zwevend tussen dood en
toch nog hoop…
Baren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
550 Het doet zo'n pijn,
telkens als ik op het punt sta,
me bevecht
om een nieuw gedicht te baren.
Uiteindelijk na het geschrevene,
kom ik tot bedaren: ik weet,
er is nu een nieuw bewustzijn
via mijn etherisch lichaam
op aarde gekomen.
Ik weet: dit is het werk
waarvan ik wist te zullen vervullen
tot het einde van mijn dromen.…
vaarwater
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 een slagschip vaart langszij
in zeilen bolt de woede van een oud verhaal
en dichterbij
de kielzog van de tijd
voor de zoveelste maal
verdrink ik, in azijn
geleden pijn heropent wat ver weg
had moeten zijn
ik slik en hik mijn woorden op
nog even
staat het zuur op kop
in naar de waarheid streven…
Licht speelde langs rafels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 het scheurde
deed niet eens pijn
licht speelde langs rafels
die niet meer gebonden zijn
een opening
naar ongekende verten
die hongerig werd benut
de rest was toch al stuk
het verval
was al van vele jaren
de wind van laat maar gaan
had alles geen goed gedaan
eindelijk kunnen
perspectieven komen
met panoramisch uitzicht
op de mooiste…
Zelfbeleving
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
609 Volgens derden nutteloze pijn
van een periodieke twijfelaar.
Ik moet denken: ‘ik kan meer’,
mijn zelfbeeld moet zonder dralen
voortaan het ‘kunnen’ uit gaan stralen…
dan voel ik: kijk, ik ken me weer!…
Voel de verf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Die mezelf was
Kwijtgeraakt,
Zelf niet meer
Wist wie ik was
En waar ik
Vandaan kwam
Laat staan dat
Ik wist waarnaar
Ik op weg was,
Breng met dikke
Verf op dit doek
De pijn van mijn
Leven aan -
Elke klodder die
Zichtbaar achterblijft
Is uiting van een
Traan die onzichtbaar
In mij achter bleef
Maar nu voelbaar
Langs…
Ontredderd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
869 Angst
waarom, waarvoor
Ontredderd
waarvan, waardoor
Paniek
uit het niets zomaar
Bang
ongekend, want het is waar
Hulpeloos
wat kan je doen er aan
Afhankelijk
artsen belangrijk voortaan
Houden van
er voor je zijn
Een arm om je heen
verzacht de pijn
Nooit meer een zorgeloze dag
het hoort nu bij jouw leven
Vanaf nu is alles anders…
Anatomie op de herinneringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Zoveel beelden
In mijn geheugen
Bewaard
Die mij tot
Op vandaag het
Voortgaan nog
Bemoeilijken
Beelden vol
Boosheid, pijn,
Verdriet die de
Vrije stroom van
Gedachten in mij
Blokkeren -
Wellicht is het
Verstandig al deze
Slechte herinneringen
Nader te ontleden
Om te zien wat
Ze echt waard zijn -
Of ze het waard…
Boos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
564 Lichaam wat ben ik boos
Waarom doe jij dingen waar ik niet voor koos
Je hebt soms van die dagen
Dan heb je van deze vragen
En dan is er weer die pijn
Dit maakt je als mens weer onzeker en klein
Ach, ik zal niet te veel zeuren
En mijzelf weer even opbeuren
Door het schrijven van dit gedicht
Aan mijn eigen lichaam gericht!…
De twijfel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Hoe gaat het met je is de vraag
Ik twijfel het klinkt zo vaag
Uit beleefdheid of omdat het moet
Ik weet het antwoord van mijzelf heel goed
Maar als ik zeg hoe het gaat
Zie ik aan hun gezicht het resultaat
En het antwoord wat je krijgt
Het is beter dat je zwijgt
En dat meen ik oprecht
Maar mijn pijn is echt
Daarom zeg ik niet meer hoe…
Zwijgzaam
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
697 Loop niet weg nu
blijf staan en hoor de stilte in mijn woorden
die ik neervlij op de deining van jouw adem
even gaat gevoel aan klank voorbij
zoals de schoonheid van een vlinder
aan zijn vleugelslagen
zwijg met mij de zilte pijn
van leegte die geen ander ziet
achter een glimlach
vlinders huilen niet…
Nutteloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
633 Het is niet fijn
Alleen maar pijn
Een nutteloos gevoel
Is dit nu mijn doel
Kan ik voor niemand meer wat betekenen
Je kunt nu even niet meer op mij rekenen
Dat is wie ik nu ben
In mijn hoofd hoor ik mijn eigen stem
En pep mijzelf weer op
Roep kwaad tegen mijn lichaam het is genoeg stop
Nu moet ik steeds stil staan bij wat ik doe…
Verscholen traan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
588 Traan waar ben je gebleven
Zit je verstopt in mijn leven
Wil je, je niet laten zien
Kun jezelf niet tegen het gegrien
Maar je zorgt dat ik stik
Mijn lichaam en geest hebben samen die klik
Dus aub kom naar buiten
Dan kan ik mijzelf uiten
En zit mijn keel niet meer dicht
Traan jij zorgt dat mijn pijn verlicht.…
van volle leegte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
498 mijn holle buik droeg niets meer
dan de angst om hem
alsnog
te gaan verliezen schreef met
duizend rimpels al mijn angst in al mijn zorg
ik vloog met harde vleugels
langs
het einde van de nacht, liet waken
onbedacht veel scherper zijn, want pijn
strekt uit tot aan
voorbij de dageraad, die woordeloos
doch ingesproken opstaat
uit de…
natte ogen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
625 Ik heb natte ogen
Tranen die uit mijn hart komen
Liefde wat uit mijn hart stroomt
Uit mijn ogen naar buiten glipt
Verdampt in het zonlicht
Ik heb natte ogen
Mijn hart is gebroken
ik voel pijn, teleurstelling en verdriet
Mijn liefde lift mee met mijn tranen
Mijn tranen verlaten mijn ogen en verdampen in het zonlicht…
Versteend verdriet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 De regen valt gestaag
druppels van pijn
slaan op het wegdek
gaten in mijn hart
Bleke zon van wanhoop
gevangen in een natte stilte
flarden van mist versnipperen
droefenis in de wind
Mijn poreuze steen
zacht en beschadigd
geurt naar ontzetting
en dode rozen op bruin mos…