5143 resultaten.
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 ik heb in het gras mijn wapens gelegd
en mijn wapens gaan geuren als gras
ik heb in het gras mijn lichaam gelegd
mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen…
dolce
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
831 Één blik, totale verovering
Het zoet van je lippen, het dons vochtig
Je lichaam, rank, vol vuur brengt mij in je
Het ademen, plots beheerst laat ruimte voor het vrijen van onze geesten
Het strelen van gedachten
Je geur vult elke ruimte, zinneprikkelende begeerte, onstuimig verlangen, orgastisch genot
Samensmelting van delen, de ongemene deler…
Nadat je wegging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.556 (Golvende roes vermengt het zicht)
Laat haar even niet ademen
stop functies
ontsnapping naar boven
hoger suist enkel emotie
schaduw in alfa
kennis in bèta
Laat achter de mijmering
hunkering
naar het volgende gestolen moment.…
Meedogenloos geplukt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.979 vloed
De lange blonde lokken glanzen
alsof zij met de zomer sjansen
stralen verbinden in gouden gloed
Welvend lachen de volle lippen
witte tanden in blinkende lijn
ogen blikken verwonderlijk blij
bij het zien van de kleurrijke wei
waar mams boeket snel geplukt zal zijn
Het licht verliest verslagen haar roem
blaast zuchtend de laatste adem…
Storm
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.289 in lijnen
terzinen met een hartenkreet
daar zoek ik graag naar de patronen
naar de diepgang in gedachten
die soms tussen regels wachten
om de lezer te belonen
scherpe beelden zou ik willen
beschrijf me lyrisch zilte sappen
maak het zwart op wit te snappen
bespaar het letteren verspillen
ik wil op je mijnen stappen
stervend naar je adem…
Storm
netgedicht
3.5 met 48 stemmen
6.470 in lijnen
terzinen met een hartenkreet
daar zoek ik graag naar de patronen
naar de diepgang in gedachten
die soms tussen regels wachten
om de lezer te belonen
scherpe beelden zou ik willen
beschrijf me lyrisch zilte sappen
maak het zwart op wit te snappen
bespaar het letteren verspillen
ik wil op je mijnen stappen
stervend naar je adem…
Trauma
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
5.344 de weke wanden
Langzaam word je weggeleid
Van wat jou lang zo teder omspande
Een ruimte die te nauw is
Perst je lichaam pijnlijk samen
Weg is het ontspannen gevoel
Waar angst en schrik het overnamen
Aan het eind van het diffuse
Zien je gesloten ogen licht
Geluiden klinken harder
Vormen het schrille tegenwicht
Het moment van niet ademen…
in je ogen licht de zon nog op
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.957 in ontspanning
de glimlach van een mooie
droom zweeft rond je mond
je ogen zijn gesloten open
je trekken licht innemend
en je armen nodigen de
wereld uit tot een omhelzing
ik zie je hart kloppen in
je hals die zachtheid toont
in lijn omhoog naar kaken
die toch vastberaden zijn
als dan je glimlach
zich verdiept en ook
je adem…
Numquam
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.024 van vrijheid
Om zonder een woord te zeggen
Te vluchten voor haat en ergernis
Zonder einde, geen begin
Stortend in de afgrond der teleurstelling
Zolang ik cirkels blijf lopen
Om mijn vragen heen
De gelijkenis tussen haat en liefde
Zal de kloof tussen ongeloof en bezetenheid
Dieper maken
Totdat de touwladder van vergeving
Mij weer wat adem…
Grand Forks (North Dakota)
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
943 Of voor het
water dat als zweet uitbreekt op de rand
van hondsdagen en zijn er wel woorden
voor verveling en de vos die dan zijn adem
jaagt, op jacht naar eksters, zwarte duivels
weg uit het kartonnen wit van de strakke wegen.…
Anders
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
1.705 Heb je wel eens daar gezien
waar niemand ooit nog heeft gekeken
Aan de andere kant misschien
ben je voor een keer bezweken
Heb je daar een bloem gekust
of haar blaadjes horen spreken
Op een paarse wolk gerust
met haar adem als een deken
Heb je sterren horen zingen
de overleden mens omarmd
Op een regenboog staan springen
de kleuren aan…
Margrietjes
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
2.030 was
en met de onschuld van een kind
neuriede ze hetzelfde liedje
als het kleine wit Margrietje
dat deinde op de lispelwind
Ik voelde hoe het mij charmeerde
dit puur genieten zonder schromen
van het spel dat ze samen speelden
mijn glimlach krulde bij de beelden
waarin beiden weg leken te dromen
Toen ik later weer passeerde
bleef de adem…
LUCHT
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.487 niets dan lucht ben ik helaas geworden
onbegrijpelijk vluchtig zonder houvast
onzichtbare papieren baas vingerloos
vind ik mijn weg op de tast morgen
overmorgen de dagen daarna een klucht
voor velen anderen zijn boos vergaand
geïsoleerd informatieloos ik ben lucht
niet bestaand of anders een vliegende vis
die hapt en hapt naar adem verstikkend…
Weg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.067 IJzige kou dringt naar binnen
Sneeuw bedekt de aarde met een zachte deken
De duisternis komt gauw
Je loopt vlug
Je warme adem maakt wolken
Je ogen zoeken
Je bent moe
Vlucht in de duisternis
Je ziet jezelf in het spiegelende ijs
Voor de laatste keer
Bloed dampt
Vormt rode vlekken op een wit tapijt
Je huilt
Een laatste snik
Eeuwige stilte…
En Jozef schrijft…
netgedicht
2.5 met 152 stemmen
41.269 De avond gist
tot een volle sterrennacht
verstrengelde adem hemelwaarts. Je glimlacht
Het dorp, een vaag kontrast op de rand
van horizon en hemel
de laatste restjes van het daags gewemel
worden samen met de late kaarsen opgebrand
Vingertoppen markeren de nieuwe levenslijn
onder jouw strakke huid.…
Driftigheid
poëzie
3.9 met 16 stemmen
3.876 In één woordje, door de winden
Met hun adem weggespoeld,
Is de hevigheid van vrinden
In één oogwenk tijds verkoeld.…
De Lente
poëzie
3.8 met 45 stemmen
8.727 -- is 't niet mijn leven
dat door uw donzen adem wordt gewekt?
Eens zult ge niet meer keeren, als ge trekt,
des weerziens zaligheid mij niet meer geven
en grimmig grijnst dan d'eindelooze nacht.…
De dwaas
netgedicht
3.4 met 42 stemmen
13.907 ontkenning van
haar liefde voor hem, vanaf het begin,
en zijn geest vermoordde al zijn gevoel
Niets kon hem weerhouden van het
wegnemen van hun leven als offerande
voor zijn verdriet en als een vergelding
van haar valse liefde en emotie voor hem
Haar aanblik straalde hem tegemoet
op het moment dat zij lijkwit uitsloeg
en haar laatste adem…
ik sterf weer.
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.257 Ik moet ademen, ik kan er niet vandoor gaan.
Ik sterf weer.…
klokgetik
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.259 En langzaam kronkelt, als een klamme slang,
Rond keel en hart die angst… ‘t Is of ik stik…
Ik hoor aldoor der stonden stervenssnik,
Ik voel zo zoel hun adem op mijn wang.
o Stalen voetjes van de renner Tijd!
Wat holt ge uitzinnig over 't leven heen,
Dat kleine veld, mijn streven toegezeid!
o Stalen handjes!…
Sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 De zomer sterft aan herfst en laat de warmte achter
Soms leeft de zomer even op in warme zwoele dagen
Om eindelijk de laatste warme adem uit te blazen
De herfst in haar onstuimigheid,
zwiept takken en velt bomen
Zo blij dat nu de storm tekeer mag gaan
en al haar kleurenpracht kan tonen
Dan komt de winter aangewaaid
op koude bleke voeten…
Verstrengeld
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
1.852 Ik kruip tegen je aan
Rusteloos maar blij
Na maanden van stilte
Ben jij terug bij mij
Ik kruip tegen je aan
Jij praat en hebt spijt
Hebt me vaak gemist
Was jezelf even kwijt
Ik kruip tegen je aan
Teder hou je mij beet
Kust mijn warme hals
Zoals je vroeger deed
Ik kruip tegen je aan
In de hitte van je huid
Zachtjes ruist je adem…
VLINDERS
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.412 Zelfs de bamboe houdt zijn adem in.
Ik wacht de eerste druppels niet af,
trek me schielijk terug binnenshuis, zie
hoe vlinderloos de wereld plotsklaps is.…
Volslagen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.691 Met volle teugen op adem komen
Met wortel en al jezelf ontsporen
Met open ogen durven dromen
Erop terug komend beginnen we van voren
Opgedroogde poelen aanboren
Met ochtend dauw jezelf klaarstomen
Het geloof laten we aan de vromen
De roes van ons afschuddend laten we ons niet storen
De draden die we verliezen verwerken we tot een welkomst…
Zwarte feesten witten tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
786 gegeven
de dag is dood
maar in de nacht
ontwaakt het tweede leven
de schaduwen van licht
gaan dan hun feesten geven
de maan schijnt zonder zicht
stilte jaagt de angsten aan
donker kruipt uit holen
vals sluipt onguur naderbij
witte ogen zijn partij
ze roeren zich en woelen
het hete zweet gutst lijven
vuil beklijft juist anoniem
adem…
Reis om mijn schrijftafel
gedicht
2.6 met 150 stemmen
31.709 Een werk van lange adem. Nood
brak wet en lente vorst, de dronken boot
de klip. De rekening volgde op het bordje
dat ik zelf te berde had gebracht. Van één
kwamen er andere gedichten: het onpare paar
ten dans, ten baltsdans in een zwermcel.…
Geest van God
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
832 je met de mirre van mijn diepste binnenkant
-nog luiert het licht op struikenbladeren
terwijl het beeld van de avondlucht
bibberend blijft hangen-
vereer ik je met de hitte van mijn zwijgen
gevat in gebaren van aanbiddende handen
hoor ik je wieken waaien
voel je mond fluisteren
je woorden stromen als een rivier vol rinkels
adem…
verraad
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.228 momenten van gevoelloosheid
uitgeput door dwangmatig denken
uitgehold door overmatig presteren
of zomaar ontelbare keren
door het leven beschoten
kanonnen maken de oren doof
de geest ingesloten binnen in
de Maagdenburger halve bollen
onkundig nog zichzelf te bevrijden
ziet ook niet meer dat licht bestaat
heeft geen weet van ademen…
kleurloos einde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.236 of polsen
snee
warm goudbruin
toast met beker
- galgenmaal –
en ledig morsig
tot op de bodem
bordeaux vuurvlek
op borst
voor kogel
stoort niet lang meer
neem plaats in
cabine zonder masker
bittere amandelgeur
ik denk nog … cyaan
adem…
voor jou heb ik mij
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.540 vlijen zich omhullen mij ‘s nachts (dat is maan
dat is licht of klank op mijn huid) hun strelende
tongen bewandelen mij (zij komen van buiten naar binnen
over mijn lippen) dringen onaangekondigd in mij
(mijn mond wordt droog) de holtes verstoppend versteken
zij zich diep in de afgrond van de strot in de kelen
reden is ‘t strelen het ademen…