Alle inzendingen over eenzaamheid

8622 resultaten.

Sorteren op:

Ik staar omhoog

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.224
Ik staar omhoog en zoek naar jou in het zwarte van de nacht. Ik stel me voor dat jij daar bent en gewoon tegen mij lacht. Ik zie je niet, ik hoor je niet, maar doordat ik je zo mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat daar boven mij iets is. Ik sluit mijn ogen en beleef een intensief moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij dicht bij mij…
Eefje25 januari 2003Lees meer >

Ellen

poëzie
2.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.885
- Mijn Lief is zeer verlaten, De nacht is koud en duister 't eenzaam land, - O! mijn verlaten, - o! mijn arm, droef Lam! Het doet zo bang om zijne Herder blaten, Of die niet keerde, - en het halen kwam! -…

erkenning

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.484
ik ken je niet waarom zeg je niets wie ben je verhuld in golven van geluid in waaiers van licht wie ben je misschien wil je de woorden niet spreken de beelden niet tonen schuil je of ben je in stilte hoorbaar in duisternis zichtbaar wie ben jij? schuil je of herken ik de woorden niet de beelden niet ik hoor niets…
Janneman28 januari 2003Lees meer >

september 1903

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Laat ik mezelf tenminste nu bedriegen met illusies, dan merk ik de leegte van m'n leven niet. Zo vele keren ben ik zo dichtbij geweest. En hoe verlamd, hoe schuchter was ik, waarom hield ik m'n lippen op elkaar terwijl mijn lege leven in mij weende en mijn begeerte zwarte kleren droeg. Zo vele keren zo dichtbij te zijn geweest, bij de…

angst

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.052
donker smaakt een beetje koud - fris – maar aangenaam donker smaakt een beetje wanhoop - pijn – maar vol gevoel donker is alleen een gedachte…
käthe2 februari 2003Lees meer >

TRANEN VAN VERDRIET

hartenkreet
4.5 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.872
ik voel me ongelukkig, eenzaam, koud en bang. ik kan mijn tranen niet bedwingen, en ze glinsteren op mijn wang. snel veeg ik ze weg, bang dat iemand ze ziet. ze zouden om me lachen, om mijn tranen van verdriet.…
Normen3 februari 2003Lees meer >

In de schaduw kijkt hij

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.143
Te oud wil hij vergeten wat hij ziet en zwijgt hij met gebaren die de tijd niet meer vragen of hij mag wachten op de bank die alleen voor hem bestemd lijkt zolang hij niemand vraagt waarom zijn schaduw steeds meer op zijn doodsdeken lijkt…
victor4 februari 2003Lees meer >

Werkelijkheid

gedicht
2.7 met 48 stemmen aantal keer bekeken 20.838
Ik doe zaken. Ik heb een heel grote schrijftafel En mijn gezicht staat moeilijk. Ik praat in een telefoon En ik heb een mijnheer, Die juffrouwtjes kan laten werken En nog meer mijnheren. De juffrouwtjes ruiken zo lekker, Ze ruiken allemaal verschillend. De mijnheren zijn in grote jassen. Ik bloos er wel van. Het lijken wel Engelsen, En ik…

Zwarte sneeuw

hartenkreet
4.0 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.522
Als zwarte Sneeuw Uit een witte Hemel Zo vallen Ook jouw woorden Onvergeeflijk In een diepe plas Van onzekerheid Gekerfd in mijn ziel Voor altijd…
Liselotte7 februari 2003Lees meer >

Vraag me

netgedicht
2.6 met 41 stemmen aantal keer bekeken 13.388
Vraag me wie ik ben en ik zal kijken naar je ogen in het moment dat ik niet meer verdwijn in de leegte die zo weinig vraagt en iedereen zijn ogen sluit en ik blind weet waarom ik mijn ogen niet meer vervloek…
victor15 januari 2002Lees meer >

Vlucht

netgedicht
2.5 met 54 stemmen aantal keer bekeken 14.672
Buigt het riet niet voor de wind keert de stroom niet op zijn schreden valt de zee niet uit de lucht? Gaat de morgen niet trug naar heden klinkt dan straks niet als een zucht of de zon niet drop of dronder is dan huiswaarts niet ook mijn klucht?…
janjoost16 januari 2002Lees meer >

Verlangen

poëzie
3.4 met 39 stemmen aantal keer bekeken 7.906
Meenge mooie meid heeft door de domme, lange nacht, naar het naakte bijzijn van de minnaar smartelik getracht, zij heeft in de grote leegte van haar wit bed, de peluw gekust, als wilde ze zijn matte hoofd in rust gesust. Haar hoofd was ongerust te midden van de wilde harengeur, haar armen grepen, bang begeren, om 't onzekere genot dat zich…

Vaarwel aan 't woud

poëzie
2.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.141
Vaarwel, vertrouwlijke eenzaamheid, en koor, En kleurig heir van vlinderende bloemen, En, dáár in 't groen, gij, ogen, blauw van gloor! Gij hebt mij God het Leven horen noemen, - Gij kent mijn hart, en weet wat ik verloor.... 't Verloorne zal naast ú voor 't ziels-oog doemen!…
Jacques Perk10 december 2022Lees meer >

Nachtbloesems

poëzie
3.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 6.791
De zoeltjens suizlen door de blaêren, Het maanlicht lacht met luchten straal, En in de hooge rozelaren Weertrilt een schelle nachtegaal. Droomt ge op uw sponde Reeds in vree, Of hoort ge, mijn blonde, Die org'lende bee? Steeds blijft uw wit gordijn gesloten; Geen schuchter handjen beurt het op; Toch zie 'k uw zoet gezichtjen…

Vreemden in de nacht

netgedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 9.676
'Vreemden in de nacht', zingt Sinatra me toe. Ik sluit even m'n ogen. Teveel te vaak bedrogen, de wereld eventjes moe. Niemand die op me wacht. In het donker weggedoken, -zwijgend als het graf-, wacht ik alleen op de dag. Dat ik weer leven mag, met om wie ik zoveel gaf. Een liefde onbesproken. Eigenlijk is dit gedicht, zo juist…

VERLOREN GEEST

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.064
Omdat je vreemden niet meer vertrouwt ben ik je middelpunt geworden het enig licht waar je verloren geest zich nog op richt Je maakt de vreemdste dingen mee waar ik aandachtig naar luister en terwijl mijn hart bloedt speel ik jouw schimmemspel dapper met je mee Soms word je wantrouwig en door boosheid beheerst dan probeer ik steeds…

Gij deed van alle mensen

poëzie
3.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.160
Gij deed van alle mensen mij De zwaarste pijn, Van alle mensen zult ge mij De liefste zijn.…

J-curve

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 987
Opgesloten in een geïsoleerde ivoren kamer. Probeer de berg niet te beklimmen, je zult je bezeren aan prikkeldraad èn naar beneden storten. Je reactie doet de muren aandikken. De eeuwige J-curve, missende oogkleppen.…

bio-etching

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.275
haar wereld is zo klein geworden, dat zij de wanden van haar geest kan aftasten met haar handen. het waanproces, waarin zij speelt dwingt haar tot schaar of mes. emotieloos kijkt zij, bijna verveeld, hoe het staal haar blanke vel streelt tot het bloedt; elke snee precies zoals het moet. op haar armen kerft…

Moedeloos

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.174
Verlangen zonder houvast. Liegen zonder tast. Ik ben niet wat ik geloof want iedereen lijkt op mij. Geloven zonder gedachten. Vertrouwen zonder wachten. Wie mij zoekt zal mij vinden wat ik ben de vloek die iedereen bij elke einde aankijkt.…
victor17 juni 2002Lees meer >

Ik heb gezworven heen en weer

poëzie
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.105
Ik heb gezworven heen en weer Op de heuvels en door het dal En ik weet zelf niet, wat ik zoek En waar ik het vinden zal. Daar zit iets binnen in mijn borst, Dat volgt mij overal, Dat dreef mij uit het ouderlijk huis Langs de heuvels en door het dal.…
J.H. Leopold16 november 2022Lees meer >

Gewond hart

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Op het hoge ros gezeten 't lichaam star en recht met koele waakzaamheid immer berekend op gevecht Benen omklemmen straf de flanken van het paard 't vizier aldoor gesloten in aanslag het puntig zwaard Het harnas schuurt pijnlijk dat wat diep geschonden is doch nimmer is geheeld bij gebrek aan vergiffenis Wat zacht en kwetsbaar is…

Hemel

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 877
De hemel breekt open De hemel ontwaakt De hemel daalt neder De hemel aangeraakt De hemel is helder De hemel voor mij De hemel vol vreugde De hemel maakt blij Doch plots een groot…

Leef!

netgedicht
3.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Blijf niet bij de pakken zitten maar pak ze op en strijd verken je grenzen vervul je wensen en verblij de mensen met je aanwezigheid…

Kunstwerk

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.126
Ik wil mijn lichaam uit doen, maar dat kan niet. In mijn hoofd is het een chaotische wanorde. Ik staar naar het niets - er dringt van alles tot mij door - Er altijd maar een eind aan breiend. Wat halen die missteken nou uit in dit o zo geweldig verzonnen kunstwerk? Geen reden tot reparatie! Wat doe ik hier in Godsnaam? (...doe ik?)…

Heimwee

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 833
Voor het eerst alleen van huis weg voelt zij zich raar niet te verklaren en vlucht verloren naar het verlaten strand Tranen vallen als regendruppels, door natte wimpers kijkt ze wazig naar de stoeiende zee Dansende golven dagen haar uit hun zwierig spel met hen te spelen De verre einder en het watergeruis verzachten de pijn van…

Ruimte Ruis

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 922
Afstand is gelogen in dit godverlaten oord licht wordt hier verbogen schreeuwen in een gat gezogen gedachten in de kiem gesmoord Zoveel plek en toch omringd door harde zwarte kilte zoveel ruis en toch alleen dromen spatten hier uiteen tot eindeloze stilte…
Sjors30 juli 2002Lees meer >

Hij huilde

netgedicht
4.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Liefde. Voor jou en mij een simpel woord, maar door hem nog nooit gehoord. En ik zei:"Zeg het niet!" Maar je zei het toch, en je vertrok. En ik bleef. En ik heb hem zien huilen. Ik heb zijn tranen zien vallen op de grijze, grauwe stenen waarnaar hij bleef staren. Omdat jij vertrok. Voelde je die dolk die je in zijn hart stak ook in…
Wilde Oscar14 augustus 2002Lees meer >

Depressie (bewerking)

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.038
Geslaagd zijn in het leven Gaf jou geen voldoening meer Je miste de zin, het diepere En de blijheid van weleer Nu ben je in dat schemerland Van helder licht verstoken Schaduwen spelen hun spel En gedachten blijven spoken De verte vangt de blik Van je starre stille ogen De vreugde is vervaagd Door leegte opgezogen Van droomstof geweven…

Wachten

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.409
Wachten doe ik terwijl de tijd haar schaduwen achterlaat en jij nergens meer bent waar schaduw en licht elkaar raken. Wachten doe ik, tot ook de schaduw in de avond is verdwenen en het donker mij lachend in haar greep houdt. Wachten doe ik, tot de kilte de lachende avond verjaagt en ik niet anders meer kan dan niet meer…
anna31 augustus 2002Lees meer >