8622 resultaten.
Ik staar omhoog
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.224 Ik staar omhoog en zoek naar jou in het zwarte van de nacht.
Ik stel me voor dat jij daar bent en gewoon tegen mij lacht.
Ik zie je niet, ik hoor je niet, maar doordat ik je zo mis.
Ben ik van het feit doordrongen, dat daar boven mij iets is.
Ik sluit mijn ogen en beleef een intensief moment.
Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij dicht bij mij…
Ellen
poëzie
2.7 met 23 stemmen
3.885 - Mijn Lief is zeer verlaten,
De nacht is koud en duister 't eenzaam land, -
O! mijn verlaten, - o! mijn arm, droef Lam!
Het doet zo bang om zijne Herder blaten,
Of die niet keerde, - en het halen kwam! -…
erkenning
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.484 ik ken
je niet
waarom
zeg je niets
wie ben je
verhuld
in golven van geluid
in waaiers van licht
wie ben je
misschien wil je
de woorden
niet
spreken
de beelden
niet
tonen
schuil je
of ben je
in stilte
hoorbaar
in duisternis
zichtbaar
wie ben jij?
schuil je
of herken ik
de woorden niet
de beelden niet
ik hoor
niets…
september 1903
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.062 Laat ik mezelf tenminste nu bedriegen met illusies,
dan merk ik de leegte van m'n leven niet.
Zo vele keren ben ik zo dichtbij geweest.
En hoe verlamd, hoe schuchter was ik,
waarom hield ik m'n lippen op elkaar
terwijl mijn lege leven in mij weende
en mijn begeerte zwarte kleren droeg.
Zo vele keren zo dichtbij te zijn geweest,
bij de…
angst
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.052 donker
smaakt een beetje koud
- fris –
maar aangenaam
donker
smaakt een beetje wanhoop
- pijn –
maar vol gevoel
donker
is alleen een gedachte…
TRANEN VAN VERDRIET
hartenkreet
4.5 met 39 stemmen
1.872 ik voel me ongelukkig,
eenzaam, koud en bang.
ik kan mijn tranen niet bedwingen,
en ze glinsteren op mijn wang.
snel veeg ik ze weg,
bang dat iemand ze ziet.
ze zouden om me lachen,
om mijn tranen van verdriet.…
In de schaduw kijkt hij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.143 Te
oud wil hij vergeten
wat hij ziet
en zwijgt hij met gebaren
die de tijd
niet meer vragen
of hij mag wachten
op de bank die
alleen voor hem
bestemd
lijkt
zolang hij
niemand vraagt
waarom zijn schaduw
steeds meer op
zijn doodsdeken
lijkt…
Werkelijkheid
gedicht
2.7 met 48 stemmen
20.838 Ik doe zaken.
Ik heb een heel grote schrijftafel
En mijn gezicht staat moeilijk.
Ik praat in een telefoon
En ik heb een mijnheer,
Die juffrouwtjes kan laten werken
En nog meer mijnheren.
De juffrouwtjes ruiken zo lekker,
Ze ruiken allemaal verschillend.
De mijnheren zijn in grote jassen.
Ik bloos er wel van.
Het lijken wel Engelsen,
En ik…
Zwarte sneeuw
hartenkreet
4.0 met 34 stemmen
1.522 Als zwarte
Sneeuw
Uit een witte
Hemel
Zo vallen
Ook jouw woorden
Onvergeeflijk
In een diepe plas
Van onzekerheid
Gekerfd in mijn ziel
Voor altijd…
Vraag me
netgedicht
2.6 met 41 stemmen
13.388 Vraag me wie ik ben en ik zal kijken
naar je ogen in het
moment dat ik
niet meer verdwijn
in de
leegte
die zo weinig vraagt
en iedereen
zijn ogen sluit
en ik
blind weet waarom ik
mijn ogen
niet meer vervloek…
Vlucht
netgedicht
2.5 met 54 stemmen
14.672 Buigt het riet niet
voor de wind
keert de stroom niet
op zijn schreden
valt de zee niet
uit de lucht?
Gaat de morgen niet
trug naar heden
klinkt dan straks niet
als een zucht
of de zon niet
drop of dronder
is dan huiswaarts niet
ook mijn klucht?…
Verlangen
poëzie
3.4 met 39 stemmen
7.906 Meenge mooie meid heeft door de domme, lange nacht,
naar het naakte bijzijn van de minnaar smartelik getracht,
zij heeft in de grote leegte van haar wit bed, de peluw gekust,
als wilde ze zijn matte hoofd in rust gesust.
Haar hoofd was ongerust te midden van de wilde harengeur,
haar armen grepen, bang begeren, om 't onzekere genot
dat zich…
Vaarwel aan 't woud
poëzie
2.8 met 22 stemmen
3.141 Vaarwel, vertrouwlijke eenzaamheid, en koor,
En kleurig heir van vlinderende bloemen,
En, dáár in 't groen, gij, ogen, blauw van gloor!
Gij hebt mij God het Leven horen noemen, -
Gij kent mijn hart, en weet wat ik verloor....
't Verloorne zal naast ú voor 't ziels-oog doemen!…
Nachtbloesems
poëzie
3.1 met 26 stemmen
6.791 De zoeltjens suizlen door de blaêren,
Het maanlicht lacht met luchten straal,
En in de hooge rozelaren
Weertrilt een schelle nachtegaal.
Droomt ge op uw sponde
Reeds in vree,
Of hoort ge, mijn blonde,
Die org'lende bee?
Steeds blijft uw wit gordijn gesloten;
Geen schuchter handjen beurt het op;
Toch zie 'k uw zoet gezichtjen…
Vreemden in de nacht
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
9.676 'Vreemden in de nacht',
zingt Sinatra me toe.
Ik sluit even m'n ogen.
Teveel te vaak bedrogen,
de wereld eventjes moe.
Niemand die op me wacht.
In het donker weggedoken,
-zwijgend als het graf-,
wacht ik alleen op de dag.
Dat ik weer leven mag,
met om wie ik zoveel gaf.
Een liefde onbesproken.
Eigenlijk is dit gedicht,
zo juist…
VERLOREN GEEST
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.064 Omdat je vreemden
niet meer vertrouwt
ben ik
je middelpunt geworden
het enig licht
waar je verloren geest
zich nog op richt
Je maakt de vreemdste dingen mee
waar ik aandachtig naar luister
en terwijl mijn hart bloedt
speel ik jouw schimmemspel
dapper met je mee
Soms word je wantrouwig
en door boosheid beheerst
dan probeer ik steeds…
Gij deed van alle mensen
poëzie
3.6 met 30 stemmen
3.160 Gij deed van alle mensen mij
De zwaarste pijn,
Van alle mensen zult ge mij
De liefste zijn.…
J-curve
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
987 Opgesloten in een geïsoleerde ivoren kamer.
Probeer de berg niet te beklimmen,
je zult je bezeren aan prikkeldraad
èn naar beneden storten.
Je reactie doet de muren aandikken.
De eeuwige J-curve, missende oogkleppen.…
bio-etching
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.275 haar wereld is zo klein geworden,
dat zij de wanden van haar geest
kan aftasten met haar handen.
het waanproces, waarin zij speelt
dwingt haar tot schaar of mes.
emotieloos kijkt zij, bijna verveeld,
hoe het staal haar blanke vel streelt
tot het bloedt; elke snee precies
zoals het moet. op haar armen
kerft…
Moedeloos
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.174 Verlangen zonder houvast.
Liegen zonder tast.
Ik ben niet wat ik geloof
want iedereen lijkt op mij.
Geloven zonder gedachten.
Vertrouwen zonder wachten.
Wie mij zoekt zal mij vinden wat ik ben
de vloek die iedereen bij elke einde aankijkt.…
Ik heb gezworven heen en weer
poëzie
3.2 met 29 stemmen
3.105 Ik heb gezworven heen en weer
Op de heuvels en door het dal
En ik weet zelf niet, wat ik zoek
En waar ik het vinden zal.
Daar zit iets binnen in mijn borst,
Dat volgt mij overal,
Dat dreef mij uit het ouderlijk huis
Langs de heuvels en door het dal.…
Gewond hart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.057 Op het hoge ros gezeten
't lichaam star en recht
met koele waakzaamheid
immer berekend op gevecht
Benen omklemmen straf
de flanken van het paard
't vizier aldoor gesloten
in aanslag het puntig zwaard
Het harnas schuurt pijnlijk
dat wat diep geschonden is
doch nimmer is geheeld
bij gebrek aan vergiffenis
Wat zacht en kwetsbaar is…
Hemel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
877 De hemel breekt open
De hemel ontwaakt
De hemel daalt neder
De hemel aangeraakt
De hemel is helder
De hemel voor mij
De hemel vol vreugde
De hemel maakt blij
Doch plots een groot…
Leef!
netgedicht
3.5 met 11 stemmen
1.228 Blijf niet bij de pakken zitten
maar pak ze op en strijd
verken je grenzen
vervul je wensen
en verblij de mensen
met je
aanwezigheid…
Kunstwerk
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.126 Ik wil mijn lichaam uit doen,
maar dat kan niet.
In mijn hoofd is het een chaotische wanorde.
Ik staar naar het niets
- er dringt van alles tot mij door -
Er altijd maar een eind aan breiend.
Wat halen die missteken nou uit
in dit o zo geweldig verzonnen kunstwerk?
Geen reden tot reparatie!
Wat doe ik hier in Godsnaam?
(...doe ik?)…
Heimwee
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
833 Voor het eerst alleen
van huis weg
voelt zij zich raar
niet te verklaren
en vlucht verloren
naar het verlaten strand
Tranen vallen
als regendruppels,
door natte wimpers
kijkt ze wazig
naar de stoeiende zee
Dansende golven
dagen haar uit
hun zwierig spel
met hen te spelen
De verre einder
en het watergeruis
verzachten de pijn
van…
Ruimte Ruis
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
922 Afstand is gelogen
in dit godverlaten oord
licht wordt hier verbogen
schreeuwen in een gat gezogen
gedachten in de kiem gesmoord
Zoveel plek en toch omringd
door harde zwarte kilte
zoveel ruis en toch alleen
dromen spatten hier uiteen
tot eindeloze stilte…
Hij huilde
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.124 Liefde.
Voor jou en mij een simpel woord,
maar door hem nog nooit gehoord.
En ik zei:"Zeg het niet!"
Maar je zei het toch,
en je vertrok.
En ik bleef.
En ik heb hem zien huilen.
Ik heb zijn tranen zien vallen
op de grijze, grauwe stenen
waarnaar hij bleef staren.
Omdat jij vertrok.
Voelde je die dolk die je in zijn hart stak
ook in…
Depressie (bewerking)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.038 Geslaagd zijn in het leven
Gaf jou geen voldoening meer
Je miste de zin, het diepere
En de blijheid van weleer
Nu ben je in dat schemerland
Van helder licht verstoken
Schaduwen spelen hun spel
En gedachten blijven spoken
De verte vangt de blik
Van je starre stille ogen
De vreugde is vervaagd
Door leegte opgezogen
Van droomstof geweven…
Wachten
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.409 Wachten doe ik
terwijl de tijd
haar schaduwen achterlaat
en jij
nergens meer bent
waar schaduw en licht
elkaar raken.
Wachten doe ik,
tot ook de schaduw
in de avond is verdwenen
en
het donker mij lachend
in haar greep houdt.
Wachten doe ik,
tot de kilte
de lachende avond verjaagt
en ik
niet anders meer kan
dan niet meer…