inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 717):

Wachten

Wachten doe ik
terwijl de tijd
haar schaduwen achterlaat
en jij
nergens meer bent
waar schaduw en licht
elkaar raken.

Wachten doe ik,
tot ook de schaduw
in de avond is verdwenen
en
het donker mij lachend
in haar greep houdt.

Wachten doe ik,
tot de kilte
de lachende avond verjaagt
en ik
niet anders meer kan
dan niet meer wachten.

Schrijver: anna, 31 augustus 2002


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 935

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)