5489 resultaten.
Gezonken boot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 Enkel de doorschijnende modder
van de jungle en de uitgestrekte wind van de savanne
betekenen voor mij de terminus. Passagiers
begeleiden het eenzame galjoen
op weg naar zichzelf.
En de donkere wind krioelt van onrust. Ik niet.
Waar een boot verdwijnt, verschijnt een nieuwe vloot.
Ik besta nu uit drie.…
vaders zoon bis
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
764 het was een jaar, vader
gebroken door ziekte
geteisterd door stilte
met luide brokken protest
tegenover de luwe vreugde
van oef, het is nog niet gedaan
vandaag en hier, vader
vraag ik om vergiffenis
voor moeders enkele tranen
om treurnis die ik haar bracht
die nacht, toen ik jouw naam
spontaan vergeten was
mijn geheugen is niet meer
dan…
Wees dankbaar
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.450 als ik in je ogen kijk
dan lees ik enkel haat
pijn en wanhoop tegelijk
waarom ben jij zo kwaad?
wat is er allemaal gebeurd?…
Na het vele lezen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 In die einder herkende ik enkel
mijn duizendvoudige lege ikken,
die te wachten stonden
om gevuld te worden met branie.
Allen ongeduldig wachtend
en in jassen gestoken;
met de tooiende kleuren
van wereldlijke regenbogen.
Daar nu, stonden zij allen te wachten,
want ik had een tweede kans gekregen
om opnieuw te beginnen.…
Pure Kwetsbaarheid
hartenkreet
4.1 met 48 stemmen
2.699 Voordat je eens in zal zien
Dat wat soms zo mooi lijkt
Je langzaam breekt misschien
Hoe lang zou het duren
Om weer vrij te zijn van geest
Tijd niet verbonden met angst
Kunnen laten wat is geweest
Hoe lang zou het duren
Om terug te vinden wie je bent
Met de mensen die jij koestert
In wie je vriendschap herkent
Hoe lang zou het duren
Om enkel…
Altijd schijnt bij jou de zon.
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.864 De deur van je hartje dat stond open
en jij had mij daar toen zien staan
Ik ben dat deurtje ingelopen
nu blijf ik hier bij jou voortaan
Een blik van jou was reeds voldoende
ik wist het eigenlijk al heel vroeg
En met mijn arm om je heen
kwam het moment dat ik je zoende
en schat, van jou krijg ik geen genoeg
Ik spreek nu enkel voor mezelf schat…
Op de oorlogsgrens
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.960 Duizenden lijken, die de landen mesten,
Tienduizenden die ziek en kreupel zijn,
Veelhonderdduizend die in nood en pijn
Hun dakloos dorp of platgebrande vesten
Verlaten, 't zij beladen met de resten
Van vroegre welvaart, of - nooddruftige trein -
Met enkel 't lijf, rillend van 't koortsvenijn
Waar vuil en honger de aadren mee verpesten, -…
Woorden helpen niet...
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.642 niet uit wanneer…
Geluk lachte ons toe want het kwam vanzelf dit keer…
Waarom mag het dan niet zo zijn en volgt er veel verdriet…
Waarom werd ons geluk weer afgenomen en leeft dit kindje niet…
Natuurlijk hebben we al een prachtig mooie meid…
Het allerliefst hadden we jou erbij gehouden en ons gezinnetje uitgebreid…
Lieve woorden van enkelen…
Zoals
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.442 gewoon zoals je bent
hoe kan ik je dan negeren
mijn hoofd afwenden
alsof ik je nooit heb gekend
Zoals je staat te schitteren
in al je eenvoud
toch uniek
oogverblindend als robijn
hoe kan ik jou dan vergeten
en jou niet het onderwerp
van mijn mooiste gedicht
laten zijn
Zoals het grootste probleem
zich oplost
er niet meer toe doet
enkel…
Zilt bloed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 Beetje bij beetje, begin ik te geloven
dat ik het ga halen,
maar dat wordt vergeten
door een enkele diepe zucht.
Water lijkt steeds hoger te komen,
zou ik dan toch falen?
Natte sporen, rood geworden,
geen mens te vinden om mij heen.
Golven springen en laten water stortend
met de wind mee gaan.
Zout prikt bijtend aan mijn been.…
Vannacht
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.024 Ze hoort enkel het geschrei
van mijn dof verdriet,
vandaag zal de avondwind
mij zachtjes omhoog dragen.…
Eigenheid
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
5.695 raken
verscholen in de dingen
van de dag en de nacht
de mensen en de wezens
waarachter jij lenig
als een aap door de bomen
slingert in het zonlicht
maar ook bij nacht en ontij
Jij laat mij met de vragen
waarop jij antwoord weet
verwijst naar astrologie
en andere vage zaken, knipt
het wurgkoord door rond mijn nek
legt ketens om mijn enkels…
in de stilte tussen lijken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
907 ik ben storm
jaag het water op
in woeste grijze golven
ze slaan kusten dood
maken het land erachter
troosteloos in watersnood
ik kap de trossen van
de ankers die al schrapen
doe de zeelui in afgrijzen
snel het schip verlaten
snijd de life-lines door, hun
sterven heeft geen enkel oor
ik ontketen kracht
de orkaan jaagt nu volledig…
Geen rivier te koop
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
945 Enkel de doodgraver kan de
onbegraven kreten horen binnendringen.
Stuiptrekkend stroomt het bloed
langs beide kanten.
Mijn ziel bezwijkt met duizend
angsten onder de grijze planken.
Het vuur raast onblusbaar.…
Avond
poëzie
4.2 met 25 stemmen
5.324 Ziet,
hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
een enkele al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zachtgekleurde lucht
als perlemoer, waar ied're tint vervliet
in teêrheid... Rust. Oh, wondervreemd genucht!
Want alles is bij dag zó innig niet.
Alle geluid dat nog van verre sprak,
verstierf.…
Aankomst en vertrek
gedicht
3.3 met 23 stemmen
16.417 Gestommel op de gang, een enkele kreet. Uit vreugde
of afkeer, als blijk van opluchting, wie zal het zeggen. Tussen
de stilte boven een karige maaltijd en de ronding van een blote
schouder. Wie was hier eigenlijk aan het woord? Blijven ademen
is de enige oplossing, op weg naar het komende jaar, een volgend
seizoen.…
Onze zomertuin
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
935 "
Als een reddende engel uit de hemel
van tussen de struiken gewemel
onze grote, bruine vriend,
met geen enkele vogel bevriend
komt aangerend.
Met volledige overgave
verdrijft het klapwiekend gevaar
maar het scheelde geen haar...…
Ode aan Daan de Ligt
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
2.420 Ik geef verheugd een lovend commentaar
en zeg het in een enkel woord: subliem!
Hoewel ik er veel lol aan kan beleven,
heeft Daans gedicht voor mij toch één bezwaar:
Het prachtsonnet is niet door mij geschreven.…
Schuilplek
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.825 Het lijkt
alsof hij een hol geraamte is, dat
enkel hangt aan absurde normen.
Wij kijken elkaar aan en besluiten
De jassen aan, de regen in naar buiten…
De laatste dagen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.018 klatergoud
werd helemaal uitgeloogd
maar wat er overblijft
dat hoeft geen wrevel
want die groene velden
van het eerste ogenblik
dragen tere bloesems
naar het avondland
ik weet het van de pijn
om het trager worden
en het vage zoeken
naar de overkant
ik ken ook dat schrijnen
als mijn dorre bladeren
grijs verschrompelen
tot enkel…
Dit is mijn land
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.209 rest
ik wil de wind in m’n hoofd
want m’n stadshart is bevuild
ik wil de regen in m’n ziel
want m’n stadsgezicht huilt
een meeuw geeft geluid aan de lucht
een kerkklok zweeft op de wind
een boom neuriet zachtjes mee
alsof Brel het straks bezingt
waar de wereld ophoudt
bij de rand van het dorp
familie nooit verder is
dan een enkele…
Langzaam naar het einde
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.950 je tegen kwam
Kon mijn dag niet meer stuk
En ook maanden en jaren later
Straalde ik helemaal van geluk
Het leven lachtte ons toe
En niets kon ons scheiden
Together Forever
Dat is wat we zeiden
Maar de tijd zou ons leren
Dat niets voor altijd zal zijn
Ons "Together Forever"
Deed ineens vreselijk pijn
er is niets tegen te doen
enkel…
De lieverd
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
982 Herhaalde hij steeds zijn vraag,
Gefrustreerd zocht hij iets van mij,
Over zichzelf bleef hij vaag,
Nu vraagt hij echter niet meer,
Geen woord hoor ik, geen enkele zin,
Wanneer spreek ik je nou weer?
Met misschien een gelijkwaardiger begin?…
droomvisioen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.043 de ontdekker van de hemel
neemt geen vrede meer met
de taal van nederaarde hij
verstaat nog enkel engelen
gezang als kabbelende beekjes
de ogen immer zedig opwaarts
waar hij manna heeft geproefd
van gouden schalen voorzien
met zilveren lepels en kelken
nooit meer zonder water
heeft hij de zijnen terug gezien
ontdaan van al hun oude kwalen…
de keizer en de kleren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 de krankjoreme precisie en eloquentie
van het onbegrepen diepzinnig dichten
uit glazen serres met broze grote lichten
zorgt voor charisma roem en prominentie
wendt het fenomeen zich in publiciteit
men spoedt om diep en vol te inhaleren
tegen de verwarring bij het epibreren
slechts een enkeling voelt nattigheid
zegt majesteit u is echt niet…
troost
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 rust in mij
gij oude mens
verlaat u op
mijn dragende troost
voel mijn warme hand
het verzacht uw pijn
door scheiden overmand
houdt mij nog even vast
dicht mij uw gedachten toe
ze worden nog enkel gedragen
als een angstige last
ga nog even mee
langs mooie levenslanen
ik weet u bent stervensmoe
doch laten wij nog even dralen
en ons…
Olympische bedenking
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
901 van Olympia
waar verdwaalde schapen schuld bekennen
blatend dat zij zichzelf zullen vergeven
voor de misstappen aan de rand begaan
met niet meer tot doel dan zelfverheerlijking
soms worden prijzen niet aan de meet gegeven
soms is er helemaal geen sprake van prijzen
soms ga je gewoon op je onverantwoorde bek
soms, heel soms, verdien je enkel…
Scoreverloop
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.071 Jouw verhaal werd herinnering,
ontdaan van wat jou niet paste,
zodoende weet slechts een enkeling
dat jouw vertrek mij verraste.
'k Ben daarover nog verbolgen,
al het andere is slechts ruis;
wat mij toen bovenal stoorde,
- verder had het geen gevolgen -
was dat PSV het eerst scoorde
en Ajax speelde nog wel thuis.…
Reliëf
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.018 Een droom die wij ons herinneren
alleen enkele seconden na het ontwaken
een, die draait de wereld op z’n kop
zwaar en ongrijpbaar, droge mond…
soms zijn er gezichten en woorden
die volgen hetzelfde patroon en
sommige ontmoetingen als het dromenstof
blijven lang, lang in binnenlucht hangen
net ‘n vermoeden dat wij het nooit echt zullen weten…
Bedrukt
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
875 strijdende staan
om het gevoel te overwinnen
maar terwijl de tijd versnelt
verdiepen wij ons andermaal
letter voor letter in het verhaal
waar liefde nimmer grenzen stelt
doch bij het dagelijkse schijnen
slaan we het boek zuchtende toe
begerig maar niet wetend hoe
het slot ervan te ondermijnen
met hoop dat leven ons nog gunt
geen enkel…