6320 resultaten.
DEZE WOND HEELT NIET
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
870 Muren vol met kogelgaten
onder het puin, een lichaam, dood
het dak aan flarden geschoten
't verdriet van Beslan is groot.
We zijn met stomheid geslagen
willen, maar kunnen niks doen
dit mag nooit weer gebeuren
stilte rest ons nog.....…
Een passievolle nacht.
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
3.617 Je aanwezigheid,
voelt als een zegen,
Als jouw handen,
zoeken hun wegen
Jou lichaam,
dicht tegen dat van mij,
Het voelt zo vertrouwd,
en maakt me zo blij.
Een passievolle nacht,
ligt nog helemaal open
Een nacht ,
die ons beiden zal slopen.…
Climax
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
3.817 Jouw lichaam,
één met het mijne.
Om eindelijk te weten ,
wat er met het ultieme climax wordt bedoeld.…
mama
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.884 mama
zo hulpeloos is er nog hoop
jouw redding hier te koop
of laat ik je maar gaan
je eigen mama achterna
mama
hoe moet het met mijn eigen zoon
hoe voelt hij dit aan
en weet hij ook dat jij nu gaat
je koude lichaam achterlaat
mama
hoewel ik weet dat dit moet zijn
dit leed, verdriet en echte pijn
valt het me zwaar je zo te zien…
papa
hartenkreet
3.8 met 52 stemmen
4.232 Papa 04.10.1943 – 15-11-1981
ik kijk naar je kleren
je perfect gekapte haar
levenloos in je kist
was je er nog maar
je voelt ijskoud aan
een rilling gaat door me heen
uit je lichaam opgestegen
je liet me verdomme alleen
je geest waart ergens rond
en leidt mij door het leven
missen doe ik je nog elke dag
je hebt mij veel moois gegeven…
KREEFT OF LEEUW
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
4.120 In mijn kind ontkiemt nieuw leven
Ik houd haar tengere lichaam vast
Terwijl ik naar ‘t verleden tast
Waarin aan haar werd vormgegeven
Met grote, donkere bezieling
Trad ze een wereld tegemoet
Waarin een lange, bonte stoet
Van wederopbouw en vernieling
Maar ook- van warme veiligheid
Tot aan beschadiging en breuk
Vanaf die tijd leek ze verdeeld…
zoals verwacht.
hartenkreet
4.1 met 50 stemmen
3.080 Je lichaam, je geest.
Je beste tijd is er geweest.
En zoals gedacht.
Zoals verwacht.
Kreeg de dood jou in zijn macht.
We hebben mooie herinneringen ana hoe je lacht.
Lieve oma, rust zacht.…
HERBERG
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.487 Je bent er nooit anoniem
want Hij weet jouw naam
wel vind je er weer de rust
die weg was uit je lichaam.
In je hart staat die herberg
waar God altijd op je wacht
kom binnen zonder kloppen
want je wordt al verwacht.
Klaas van Eijbergen…
LEVENSWEG
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.217 Ons lichaam hoeft niet langer te bederven.
De biomedicus, die verontrust
genezing zoekt en zijn geweten sust,
manipuleert tot diep in onze nerven.
Maar als de tijd niet meer je voorhoofd kust,
zal ouderdom onzichtbaar rimpels kerven
en je herinneringen grijzer verven.…
Verleiding
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.261 Een mooi lichaam,
ogen verleidelijk kijkend,
haar aanblik, zo aangenaam,
engelachtig lijkend.
Haren omlijsten haar gezicht,
lang, wild, en verward,
menig man is daarvoor gezwicht,
en sloot haar in zijn hart.
Een mond, gemaakt om te kussen,
zo moeilijk te weerstaan,
een stel hagelwitte tanden ertussen,
een glimlach, zo spontaan.…
De ander
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
876 Troostend slaat zij haar
zachte armen om hem heen,
fluistert tere woordjes,
maar hij wijkt, ontwijkt
onbewust en onophoudelijk
de lieve rondingen van
haar verlangend lichaam.
Ontsnapt en zonder denken,
loopt hij naar het raam,
en met gesloten ogen
blijft hij dromend staan.…
oude wilgen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
569 Na de regenbuien wordt
de zon weer warm
bewonderen de knotwilgen
hun jonge scheuten
en zij hun snottebellen
langs rijen groene sloten
er welt water uit de oude
holle lijven en schikken de
plooien glad laten de dag
zich tooien door het dak
vertellen hun noden in
veerkrachtige taaie loten
die de moede lichamen trekken
diep geworteld in…
De afdruk van stenen
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.264 lag ze daar
begreep niet wat er gebeurde
gevoelloos zag ze
hoe haar bloed de stenen kleurde
handen omklemden
haar keel, ze spartelde tegen
zonder kracht in staat
hemel en aarde te bewegen
opeens merkte ze
hoe een sterke hand haar
van de moordenaar scheidde
gevoelloos lag ze daar
met de afdruk van stenen
nog in haar hoofd
haar lichaam…
De kamer
gedicht
3.0 met 47 stemmen
13.461 Je lichaam is stil en herinnert.
Je adem is een barst in de lucht.
Een lege droom adert in je slaap.
Ik ril van je verte en fluister.
Mijn woorden zoeken het vermogen
je toe te dekken. Beneden lekt een
kraan, tikt de tijd en bloeien de rozen.
------------------------------------------
uit: 'Met onze handen ernaast', 2005.…
Wakker worden
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
965 Droomde jij ook
Over die velden vol leven
Het gewapper van kleuren
Door de zachte kus
Van de ruisende wind
Liep jij al zwierend
Onder de grote reuzen
In de koele schaduw
Van het dichte groen
Met een glinstering van licht
Bleef je drijven
Op het bed gevormd
Door eb en vloed
Waar tedere schuimkoppen
Je lichaam zachtjes streelden
Werd…
Operette-land suite
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
740 Europa eeuwen
brullende leeuw nu schildknaap
van de zeearend
Europa tolerant
in intolerante wereld
pleegt zelfmoord
Europa lengt
volkswijn aan tot azijn en
volks onbehagen
Europa's poorten
belaagd door holle handen
en lege hoofden
Europa's prachtig
lichaam metamorfeert in
Balkan mozaïek
Europa eind'lijk
oorlogvrij zaait nu…
Koninklijke Academie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
749 En altijd weer
nieuw, deze jonge
mensen met hun
vormentaal
uitje voor
het oog -
Een trui vol verhalen van
Zeeuwse vissers uit
een schroomvallig fotoalbum
Alles oorsprong
voor wat het is
in the eye
of the beholder
Een stoel
in een ruimte
met een andere
stoel
Een cape als
ruimte rond
de ruimte
van het lichaam…
Kinderhand
gedicht
2.5 met 20 stemmen
22.169 Het lichaam moet
gesloten blijven.
Zo was het hem beloofd.
Maar als de palm plots opengaat,
En aders even gapen,
Dan sluit een kramp
Hem in mijn hand
Totdat hij gilt.
Want bloeden doen we samen.
-----------------------------
uit: ‘Kaneelvingers', 2005…
Beras
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.739 Hij schrok op toen zij haar lichaam verliet
een schim verdween dwars door een deur
die hij met moeite piepend open kreeg
volgde haar de verre, lange helling op
Haar stappen vormden zich in het stof
donkergrijs de lucht en het licht
flauw hellend naar het hoogste punt
waar ergens haar gestalte zich verloor
Achtergebleven zochten zijn voeten…
VOOR MIJN DROOMVROUW
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.865 Ik kijk om me heen, ben niet meer alleen,
Ik kijk in je ogen, zo stralend en blauw,
Ik kijk naar je haren, zo blond en mooi,
Ik kijk naar je lippen, hartstochtelijk rood,
Ik kijk naar je gezicht, open en eerlijk zo mooi,
Ik kijk naar je lichaam, warm en zo vertrouwd,
Ik kijk naar onze toekomst, vol liefde en trouw,
Ik kijk naar mijn hart, gevuld…
Zonder onderwerp
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.048 Ik laat mijn lichaam zakken
maar vind alleen
een afdruk van uitgeleefde tranen,
een onderworpen ziel
in de tijd achtergelaten.
De dood staat
handenwringend
voor mijn deur te dralen
maar kan haar slag niet halen.
Ik woon immers
zonder onderwerp
in een dakloze hoek.
Misschien dat
ik geruisloos
verhuizen moet.…
Toekomstdroom
hartenkreet
2.9 met 20 stemmen
1.185 De wolken storten regen neer
Zoals mijn hart de angst
Door mijn lichaam pompt en meer
Om van de donder maar niet te spreken
Een knal, mijn hart slaat over
Ik zit mezelf te steken
Met woorden, daden, zelfs een mes
Want ik moet gestraft
Dat is een wijze les
Een neerwaartse spiraal draait
Mij het diepste ravijn in
En windkracht duizend…
Oh lijf van Andalusië
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.144 Oh lijf van Andalusië
de olie over je lichaam
werd verwarmd door de zon
en maakte me hongerig en heet
Oh lijf van Andalusië
netkousen van boomgaarden
versieren je glooiingen
en maakten me wild als een stier
Oh lijf van Andalusië
zeven dagen mocht ik je beminnen
en elk heuveltje en elk rimpeltje
deed me verlangen naar meer.…
gerstensop
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.617 och, gezielt zijn mijn hem’len
prijkt mijner geest in’t ganser sop
gerstenwater is wat het beneveld
heersen den schim’len bij ’t hop
doch, och here die mijne geest verslindt
is het dan mijn begane lichaam
waar verlangen, streven, weerzin vindt
zijt gij toch met mij betaamd
mocht gij ogen tijdens vangsten
rust dan in mijner nederigheid…
Et lux perpetua (en het eeuwige licht)
gedicht
2.6 met 20 stemmen
9.876 Is het gepraat van kaarsen, laag over het arduin
van kathedralen, het paars van de waakvlam
om een aangebroken lichaam.
De slagtand van de koplamp in het melkvlees
van de nacht? Op woorden, in een kamer,
de vlek die het ineens verstaanbaar maakt?
Is het over sneeuwland de vonk die alles doet
ontbranden?…
Fataal verdriet
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.256 Langzaam gaat het je lichaam slopen,
je gemoed zinkt in grijze nevels.
Er is geen onderscheid meer
tussen licht en duisternis.
In de avond spreekt alleen
nog een ontkleurde erfenis.
Fatale druppels drijven op de waarheid,
traag wordt je bewegen.
Tot aan de rand van vandaag
werd je verdriet zo lang verzwegen.…
Verlossing
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.984 Strijden heeft geen zin meer
Je gevecht eindigt vandaag
Als vrienden nemen we afscheid
Leeggestreden lig je nu in afwachting
Van het moment van verlichting
Strijden heeft geen zin meer
Je leven is bijna gesmolten
Totdat de dood het overneemt
Langzaam versluieren je ogen
Je gaat naar de oevers van rust
Strijden hoeft niet meer
Je lichaam…
de wind speelt ...
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
1.693 de wind speelt
zachtjes door mijn haren
de avond valt
de maan staat laag
even alleen met
mijn gedachten
zielsgelukkig
de tijd gaat traag
de wind speelt
zachtjes door de bomen
de nacht verruilt
zich voor de dag
de zon die nu toch
langzaam opkomt
tovert meteen
een stralende lach
de wind streelt
zachtjes langs mijn lichaam
en troost…
Vroeg naar bed
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
3.455 Als ik wakker word ben jij al weg
Toch voel ik je nog om me heen
Je geur zit nog ik mijn neus
Je adem in mijn oor
Het was zo heerlijk dicht bij jou
Een wondertje op zich
Ogen vol van vuur
Een hart dat bonsde
Handen op plekjes
Een mond die kust
Lichamen bewegen
Taal van liefde
Ik rek me uit, geniet nog na
Van ons liefdesspel
Mijn…
Diagnose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
929 legt met een groots gebaar
de röntgenfoto’s op het tafelblad
vreemd, in ieder geval een beetje raar
pak ik mijn gedichten, een stuk of wat
leg ze schuchter vlak ernaast
hij blikt, bloost en is verbaasd
Al dit werk bedekt als zand
hypertensie, hernia en heupartrose
de woorden geschikt in dit verband
verschaffen mij de diagnose:
het lichaam…