12330 resultaten.
Nabestaande.
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
934 Ze noemen me een "nabestaande"
alsof jij niet meer bestaat
en ze spreken in verleden tijd
alsof 't niet meer over jou gaat
Ze denken dat je er niet meer bent
dat het sterven jou heeft gedood
en als ik zeg dat 't niet zo is
stamelen ze wat en worden rood
Maar jij lééft nog in mijn gedachten
op de plaatsen waar jij hebt gestaan
in…
liefde?
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.197 daar was je
een glimlach op je gezicht
de pret in je ogen
gezelligheid dat was verplicht
hier ben je
vermoeidheid op je gezicht
geen liefde meer in je ogen
boosheid op je gezicht
ik dacht je te kunnen geven
wat jij lang niet had gehad
je eerlijk kunnen beloven
dat ik er voor je was
met heel mijn hart
de tijd heeft mij geleerd
dat…
Nabestaande.
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
1.681 Ze noemen me een "nabestaande";
alsof JIJ niet meer bestaat
en ze spreken in verleden tijd
alsof 't niet meer over JOU gaat
Ze denken dat je 'r niet meer bent;
dat het sterven jou heeft gedood
en als ik zeg dat 't niet zo is,
stamelen ze wat en worden rood
Maar jij lééft nog in mijn gedachten;
op de plaatsen waar jij hebt gestaan…
Eenzaam buitenspel
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.027 Dagelijks ben je in mijn gedachten,
elke nacht in hartstochtelijke dromen,
maar hoelang ik ook zal wachten,
ik weet dat het er nooit van zal komen.
Jij eet mijn verlangen,
en drinkt mijn tranenval,
ik voel mij gevangen,
in mijn eigen niemandsdal.
Wie helpt mij te verblijden,
wie geeft mij weer kippenvel,
wie wil mij bevrijden,
van dit…
onder de sneeuw
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
738 Onder de sneeuw is het gras nog altijd groen.
Onder het ijs zwemt de vis nog naar de zee
en onder die blik, hou jij nog van ons twee,
want onder de sneeuw, is het gras nog altijd groen.
Onze ogen van vuur zijn ontzettend kil
en onze vragen krijgen geen antwoorden.
Er komen lieve woordjes na de woorden,
maar waarom klinkt ons gegil nu toch zo…
In enkele seconden ...
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
960 Ik raak de jaren aan
van gisteren en vandaag
wanneer de dagen mijn
ziel en botten hebben gefnuikt.
Voor mijn ogen trekt
de leegte voorbij
wanneer het verleden
me nog steeds misbruikt.
Koud wordt mijn lichaam
in deze enkele seconden
wanneer ik vertwijfeld
in deze schemerzone duik.
Angst vreet aan mijn ribben
tot de nacht slechts een…
Machteloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.175 Ik houd jou in mijn armen
al wiegend heen en weer
ik wil je zo graag verwarmen
verbergen al het verdomde zeer
Ogen kijken levenloos en kil
machteloosheid klauwt gedachten
ik wil blijven geloven al is het stil
in hopen en verwachten
De tijd haalt moeiteloos in
scheurt in zijn vijf voorbij
wat heeft het nu nog voor zin
en weer stormt het…
Wanneer je de pijn niet meer voelt
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.179 Driftig vul jij je woorden
met droefheid,
huiverend snijd jij in
vele gevoelens,
pijnstillend verwond je
verborgen plekken
verdoofd hecht je jouw lichaam
in zinnen.
Steeds grijnst de duisternis
wreder en wreder,
wanneer een grote stilte
de enige uitweg lijkt
in een zwijgende wereld.
Koortsig zoek je naar
diepe dromen,
waarin je…
Vernield
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
964 Jouw felle nagels
klauwen mijn tijd
in vacuum
rood gekraste
lijnen striemen
toekomstig verleden
nog steeds gehard
in het raken
en scheuren
van dagen
stoot mijn
tijd geschiedenis…
Duizend scherven
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
919 Ik zoek mijn stem
in een kamer vol boeken,
waarin tranen werden beschreven
maar die heel wat jaren verborgen bleven
Ik zoek mijn stem
in een tuin vol beelden,
die gebeiteld werden
uit duizend scherven
Ik zoek mijn stem
in oude kinderschoenen,
die stampvoetend een weg zochten
langs nachtelijke gedrochten
Ik zoek mijn stem
in elk murmelend…
Ik ben zo dom
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.569 Ik had gehoopt je weer te zien
dat heb ik ook gedaan
heb de hele avond van kunnen leren
hoe goed jij mij kan negeren
Hoe kan ik nu zo dom zijn
ik had dit niet voorzien
verwachtte dat jij wel zou lachen
en een praatje maken ook misschien
ik wilde lachen en plezier maken
met je dansen en drinken
Maar ik kon alleen maar kijken
hoe jij probeerde…
Trage dagen
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.032 Rusteloos bouw ik lege dagen en
verlies mezelf, alleen door mij gekend.
Ik struikel over elke stille morgen,
‘k heb mijn ogen afgewend.
Het licht verstopt zich
in mijn verdwaalde blikken,
waterdruppels doen
mijn gedachten steeds opschrikken.
Heel zachtjes huilt het diep in mij,
zonder woorden, maar zo heel dichtbij.
Ik zoek jou in een…
Prachtige jongen van amper zestien..
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.042 Zijn ogen bleven op mijn netvlies zweven
Ik las het verdriet, de pijn, de angst
Op straat sprak je mij aan
Je vroeg de weg naar het station
Ik wees je er naar toe
Maar inwendig wilde ik je omarmen
Je zó graag helpen..mijn god waarom?…
Ik zou zo graag nog eens....
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.468 Ik zou zo graag je handjes nog eens pakken
en je blonde haartjes willen strelen.
Je brabbeltaaltje nog eens horen
nog één keer heerlijk met je spelen.
Je was zo'n heel lief knulletje
en je week nooit van mijn zij.
Je was met alles veel te vroeg
en leefde altijd vrij en blij.
Later werd je een goeie sportman
je voetbalde en deed aan atletiek…
Jij bent de weg
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
959 Achter alle broze woorden
herken je de letters van jezelf.
het zwijgen weegt zo zwaar,
maar toch heb je elke zin bewaard.
Jouw handen zijn zo moe,
ze omklemmen ieder gemis,
je bent in je tranen gestorven,
in de kilte van je betekenis.
Jouw lijden draagt de stilte mee
de strijd wordt zo doorzichtig ,
geen glimlach verzacht de pijn,
niets…
Kristallen tranen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.204 Zij stijgt de trappen van de tempel
welke zwijgzaam buigen voor de last
die amper op de frêle schouders past
en haar doet knielen op de drempel
Zij heft zijn beelt’nis naar de goden
bidt om hun koestering voor de ziel
van haar geliefde die plots ontviel
en zich schaarde onder vele doden
Zij heeft geen afscheid kunnen nemen
zijn droef vaarwel…
duisternis
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.002 de duisternis valt als
een deken
over mijn wereld,
mezelf beschermend
voor mijn gevoelens
de duisternis van de nacht
laat me even
de rust vinden,
mezelf bevrijdend
voor een dag
de duisternis trekt weer op
na een eenzame nacht,
mijn gevoelens onthuld,
waar ik mezelf
heb achtergelaten
in een zee van tranen…
Voor mijn zusje Sandra
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.938 En natuurlijk heeft ook hij verdriet
Voorzichtig kwam hij met de uitspraak
Ik kan je niet gelukkig maken,
zo kan het langer niet...…
Mijn stilte
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.002 Soms loop ik
naar de stilte,
Naar de traagheid
van mijn tranen,
Dan zwijg ik wat
ik niet meer zeggen kan
Soms loop ik
naar het licht,
Naar de helderheid
van mijn glimlach,
Dan adem ik alles
wat teder leeft
Soms lopen woorden
naar een zwerftocht
van vergeten handen,
Dan zoek ik zacht
wat ik verloren ben
Soms draag ik…
PIJN DOOR VERLIES
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
999 De prijs van genegenheid
is vreugde én verdriet
sta er niet te lang bij stil
want dan leef je niet.
(dit is gemakkelijker
gezegd dan gedaan)…
De rozen rusten
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.208 Wie kan mij zeggen
waar de rozen rusten
als de dag breekt
waar de duiven slapen
als het lichaam smeekt
waar zijn de lusten
als God wegen gaat verleggen ?
Wie durft het te duiden
waarin het licht versmelt
als de nacht aanbelt
waar de engelen waken
als de morgen knelt
waar huist in mij de held
als de doodsklokken luiden ?
Wie helpt…
Nog zo onwerkelijk
hartenkreet
4.7 met 31 stemmen
2.716 De dagen zijn nog zo onwerkelijk
net of ze niet bestaan
maar we weten met z'n allen
dat het leven door blijft gaan.
Het missen van onze gesprekjes
die er opeens niet meer zijn
haar stem nooit meer te horen
dat doet best een beetje pijn.
Nooit meer met ons drietjes stadten
of met ons drieën samen lol
'k moet er nog zo vaak aan denken…
zonder jou
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.749 zonder jou
zijn er momenten
dat de pijn mijn reflectie doorboort
mijn gevoelens boven me uitstijgen
ik streef
zonder hersenen
maar met een rikketik
dat het lichaam verlaten heeft
wat een pijnlijke scheiding is…
eenjarige bloemen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.092 toekomst is gehuld
in signalen van licht
maar wat als jij verwachting
zo machteloos verwoordt,
dat het je ontbreekt
aan menselijke achting
en de droevige ogen
op hopeloosheid zijn gericht
door de ziel die is doorboord
ik voel me zo zwak
in een heldenloos bestaan
immers ook ik kan je niet bieden
dat teder…
Zijn dood
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.927 O God ! nu is mijn liefste dood,
Mijn leeuwriklied, mijn morgenrood,
Mijn zonnestraal, mijn lentevreugd,
De blonde liefste van mijn jeugd!
Ik heb zijn eenzaam graf bezocht.
Dat was een lange, bange tocht.
Mijn hart, dat sloeg en joeg mij voort,
Als wachtte ginds zijn liefdewoord.
Ik vond de plek, de grond was week...
Daaronder slaapt hij…
De weg naar ware liefde
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.541 Het is een hel
De weg naar ware liefde
Ondraaglijke pijn en verdriet
Om aangeleerde systemen te doorbreken
Het is mijn hel
Mijn weg naar ware liefde
Bloed en tranen die ik vergiet
En al mijn kracht lijkt spontaan te verweken
Compleet verslagen
Lig ik bloedend aan haar voeten
“Geef het op.” zegt een zachte stem
“Er is geen reden voor al…
gebroken handen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.017 herinneringen kleven
aan dit huis van vrienden
hun worstelend leven
deed plafond en bodem vinden
het vechten
klinkt nog van de wanden
en echoot klanken
van gebroken handen
ik sla driftig op hun ruit
en schreeuw mijn pijn uit
gebroken handen slaan terug
plafond en bodem vielen vlug…
Verloren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.472 realistisch zijn
is moeilijk
zelfs eigen zinnen
lijken vreemd
ik probeer
telkens weer
en nog maar
een keer
een telefoontje
het onverwachte zien
maken moeite
verloren
het hoe
wanneer
waarom
waarvoor
verloren…
Slecht geslapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
908 slecht geslapen
licht gerijmd ontwaken
ijs glijdt niet deze morgen
het huis warmt te langzaam op
buitentemperatuur op nul
taal wil niet uit bed…
Gelopen dagen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.517 verzonken in dalen van stemmen
gegil tegen de geest van vandaag
gelegen in enkele uren
muren heropenen traag
want verberg de tonen van klinken
bruisen de zinnen weer weg
zijn woorden bedenken het wezen
geprezen in zijn onderweg…