11282 resultaten.
Een vrij bewegen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
572 heb wolken
uit elkaar geplukt
wind opgedeeld in vlagen
kon warmte van
de zon niet meer verdragen
ben naar de nacht gevlucht
in anoniem een
vrij bewegen kom in stilte
slechts het donker tegen
heb mijn jas al uitgedaan
nooit zal ik meer naar
licht van dagen gaan
schemeren zal mijn
leven zijn klaarheid doet
in openheid mij…
Voorbij de schemer
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
876 Zij omarmt haar pijn
achter muren van zwijgen
voelt haar vraag veel te klein
woorden kunnen breken
waar zoveel verdween
slechts stilte kan spreken
door het grauwe heen
de wind draagt haar tranen
- hij ziet ze niet graag-
zout waait naar zee
waar het licht
valt,
vandaag...…
Glimlach
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.907 Ze leeft in 't voetspoor
van de wind.
Ze leeft als regen die
zich aan haar bindt.
Ze omarmt de kou;
zegt tegen sneeuw:
ik hou van jou.
Ze leeft door zon
en bloemenpracht.
Ze leeft in lente
teer en zacht.
Ze leeft het leven
der seizoenen.
Zo'n kind
is om te zoenen.…
De luwte van je ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 zag je
lopen in de wind
stevig stappen maar nog
sierlijk als een kind
haren dansten
kregen vleugels
werden blond gedragen
door de sterke vlagen
en in de luwte
van je ogen
vond ik rust toen
ik je kuste op de dijk
met liefde
binnen handbereik
bracht het windje in de rug
ons toch niet sneller terug…
Het gouden blond
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
494 in het zachte
parelmoer van schelpen
ruist de zee
je stem zingt
boventonen op het
schuim van golven mee
nog zijn
je haren droog en
waaien in de wind
het gouden blond
van zon dat je
alleen in holland vindt
je ogen
spreken warmte
in hun diepste blauw
samen door
de branding maar
de zee is stervenskoud…
De zee bloeide golven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
712 heb met
wolken en wind
water gezaaid
de zee bloeide golven
zong in
lange dagen en zon
de warme droom
van een zomer
heb met herfst
de vruchten gelakt
nog gaaf aan de boom
verscholen in blad
ga rusten in kou
onder dekens van sneeuw
na het winterse slapen
zal ik als lente ontwaken…
Bloederige taferelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 in mijn late zomer,
vergeet ik de herfst,
denk ik nog niet aan de winter
en spelen gevoelens van lente
de warme wind door mijn haren
een verdwaalde mug die me komt plagen
maar ik loop niet te klagen
ik geniet van ieder moment
en laat me gewillig steken
bloederige taferelen
in mijn late zomer
geniet ik van het leven…
Bloemen in wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 jij hebt
ondanks de kou
je vleugels ontvouwen
in een wind
die jou zonder thermiek
nauwelijks kan dragen
de laagstaande zon
warmt nog
je donkere kleuren
jouw laatste kans
op een dans
langs de bloemen in wit
van kleurige fladder
naar stip in de verte
voorbij de zon zal je sterven…
het is wat het is
netgedicht
4.4 met 31 stemmen
1.435 hij zou begrijpen
dat door je vingers glipt
wat je handen niet vast kunnen houden
wanneer alles om je heen lijkt te zwijgen
hij zou je toefluisteren
dat het een wordt met de wolken
dat lied - dat van verlangen zingt
en bladeren van bomen schudt
ik ben daar ook - zou hij je zeggen
zo beroerd door de adem van de wind
roept alles jouw…
ik vlieg weer
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
693 stil
wereld
verkleind
ik hoor de zon niet meer
maan huilt
wind opgesloten
verder bouwen kan ik
maar niet statisch
luisteren
leegte verteld
hoger ijler
draad gerekt
tot hij knapt
met open hart
ogende oren
vlieg ik omlaag
laat as de as
verstrooid…
Dwalend
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
660 over de vlakte van vergetelheid
almaar draaiend in 't rond
ben ik opzoek naar jou; mijn zoon
wil je vinden hier terstond
zoek ik je in de bomen
en zoek je in het gras
maar hoe zeer ik ook hoopte
dat jij hier aanwezig was
droogt de wind al mijn tranen
sla ik mijn armen om mij heen
zal ik je ooit hervinden
erger gevoel dan leegte is er…
Koppig en fruitig
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
542 wij hebben de druiven
samen geplant
de oogst als primeur kunnen drinken
proefden in fermenten
de schraalheid van het land
koppig en fruitig zomer in de hand
toch waren er jaren
van misoogst door schimmel en rot
droogde door wind de suikers kapot
aan ons heeft het niet gelegen
wij hebben altijd warmte en liefde gegeven
aan de wijn…
Vleugels nog gespreid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
525 zij hebben luchten
met lange vluchten
kleur gegeven
wolkten soms
met groepen in een
fladderend ontmoeten
pas toen de zon
hun kleuren bleekte
en de warmte was vergeten
kozen zij voor
lange pozen rust
vleugels nog gespreid
wachtend op de wind
die in meevoerend waaien
voor hen een laatste rustplaats vindt…
water
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 zee,
een goed geoliede
machine
ben jij
dag en nacht
draai jij
op volle toeren
alle seizoenen
van het jaar
koud of warm
druk of kalm
wind of windstil
dat deert je niet
niets kan je
uit jouw evenwicht
brengen
jouw oneindigheid,
indrukwekkend
doch intimiderend
maar oh zo
prachtig!…
Afscheid van de natuur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
967 Je voelt hier de heimwee
teruggekeerd als droom
tussen wildernis van bomen
je blijft staan aan oevers
in gedachten, het onbevangen kind
loopt met je mee in het vergeten
en het proberen in toekomstgebaren
heeft letters uit het alfabet verloren
blijft alleen nog voelbaar
in de zinnen van de wind
die onvoorspelbaar waait
uit boze dromen…
Wens van de gedachte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
588 Ik wil mij laten lieven
laten lieven door de wind
ik wil mij laten brieven
door degene die mij vindt
ik wil mij laten scharen
laten scharen door een greep
ik wil mijn gedachten laten varen
zoals ik 't nimmer begreep
ik wil mij laten kussen
laten kussen hier terstond
ik wil mij geven aan de passie
die ik tot nog toe niet vond…
Een zomerkind
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
531 het gras
was altijd groener
waar jij liep
de paden
meer geëffend
zonder grote stenen
jij wond
de winden om je vinger
altijd in de rug
danste vaak
voortvarend vlug omhoog
en speels weer naar beneden
nog ben jij een zomerkind
stralend en vol zon
ieder draait zich naar jou om…
tussenland
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
538 van uit de hoogte drijft een adelaar
zijn schaduw
over gras
was, is en komt
in de ogen van een edelweiss
het mos legt kussens
waar zij rust
de wind sust
natte dromen…
kom en ga
in moederland, verdrijf
de vrucht der pennen
tot
de vruchten
van jouw eigen hand
een land om ooit
te wennen…
Lichtzinnige dromer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
519 mag ik
met donkere bladeren
het licht wegwuiven
om de nacht
met stil zwart
naamloos op te tuigen
nog waait de wind
wolkjes zomer
langs het rood van de zon
kreeg de
lichtzinnige dromer
vandaag meer dan hij won
roerloos in duister
krimpt eindelijk het licht
gefilterd uit schemering en zicht…
de lengte van een magnolia
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
488 nu nadagen naken, koud
onzeker tastend naar een vlaag
van warme wind
zie ik een kind, het speelt met zand en water
waar het slechts zijn handen vindt
herinnerend aan later
daar zal hij op wasdom stuiten
doorgeleefd in zijn ballon
rood, geel, goud
de dag is oud
nog voor zijn ogen sluiten…
Licht speelde langs rafels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 het scheurde
deed niet eens pijn
licht speelde langs rafels
die niet meer gebonden zijn
een opening
naar ongekende verten
die hongerig werd benut
de rest was toch al stuk
het verval
was al van vele jaren
de wind van laat maar gaan
had alles geen goed gedaan
eindelijk kunnen
perspectieven komen
met panoramisch uitzicht
op de mooiste…
Kind van de zon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
534 je bloeide als sneeuw
dauwde lentetranen
weerkaatste de hemel
met een spiegelend hart
zomerde lieflijk
in waterkristallen
verdampte met wind
als kind van de zon
oogstte de kleuren
van het volrijpe
herfstgebeuren
bundelde alles in wit
de winter getekend
die met dons van de deken
aarde bedekt met het
ongerept licht van de schepping…
Gebroken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Alles samen heb ik het water
gereinigd van het woord
De wind doorgespoeld
de wereld geledigd…
glans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 nu dat dit kindje dan geboren is
bellen losgebarsten zijn
in - wat men noemt – de stille nacht
sta ik mij het wachten toe
een straffe wind slechts in de rug
maar niet als steun
of zacht
de dreun komt achteraf- zeggen ze
nou ja – wellicht -
richt alles op zo’n laatste dag
zich tot de weerschijn van het vuur
dat werkt
in mijn gezicht…
Voorgevoelens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Er was wind,
hij waaide tegen
ook was er water
dat wat aanmodderde
en het goot,
dat het rampen regende
dus het was niet goed
maar de hoop bleef steeds
dat het over waaien zou,
tot de donder insloeg
in kartonnen dozen
vol weggepakte kommer
Leeg spoelt dan toch
alles verder
zonder start of einder
verlammend in het niets
van nutteloze…
Al licht gebogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 lente heeft
de boom getuigd
met schitterend blad
breed vertakt
staat zij te pronken
een monument van kracht
toch is de stam
al licht gebogen
als dank door vriend de wind
buigen als een kind
gaat beter in de jeugd
als souplesse het nog wint
er zijn geen
breuken vastgesteld
jij wordt weer mijn zomer held…
Een verdwaalde zucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 ver weg
blaatte een kudde
tegen de lage avondzon
zij grensde
aan de stilteoase
waarin ik mij bevond
weldadig streelde
het ontbreken van geluid
mijn niet verwende huid
intensiveerde
zicht en reuk met
een alert anticiperen
een paradijs vol rust
de wind droeg een verdwaalde
zucht en de geur van schapen…
Eenvoud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
613 De wind gaf voedzaam weer, dat zij
toch weer, opnieuw
haar hand zou branden
aan de verandering van vormen
van het lichtende geheel.
"Zie je wel", sprak zij vol vreugd,
"mijn handen zijn nog steeds".…
Zeemansliedje
gedicht
2.8 met 4 stemmen
8.442 Toen ik klein was
droeg ik een matrozenpakje
mijn moeder nam me mee
naar de vijver in het bos
daar aan een touwtje
liet ik mijn zeilboot varen
de bomen ruisten
de wind kwam van zee
nu is het vele havens later
en mijn moeder dood
nooit vond ik meer
zo'n veilige ree
-----------------------------------
uit: 'Een oud geluid', 2011.…
een kind van de maan
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
701 zolang als ik mij kan herinneren
voel ik me verwant
met de maan
ik ben haar nacht
in het zwart-witte weefsel
wanneer eerste wolken
over daken lopen
dan denk ik aan een wiegelied
zing stil over alles wat ik
wil teruggeven
aan de wind
aan de bladeren
aan de jonge vogel die overvliegt
hij weet niet
hoe bijzonder zijn vleugels zijn…