4410 resultaten.
dag Dag
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
868 er zijn dagen zonder
naam
en ik zie noch hoor
het woord dat past in mijn
mond
nachten worden nachten en
blijven hangen in mijn armen, soms
hard of eenzaam, ik noem ze ook wel
zwart
dan ben ik blij dat de ochtend komt
het gras vertrapt door vrije
letters, honderden
wanneer ik mijn vingers leg
op wit; sneeuwrozen of wolkenzon…
De uiverkorene
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
704 ergens in een toendra van Alaska
zit hij half bevroren te mompelen
in de top
van een besneeuwde denneboom
zijn gezicht en snor ijzig bezet
de oogleden bevroren
het hart slaat één op tien
in een spiritueel gevecht
zijn geest reist mee in de wind
richting een iglo kilometers verder
waar zijn broer bloedig gewond
door de beet van een ijsbeer…
wintertranen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
717 windstilte
en alles van het kleine leg je
op mijn wangen
de woorden
tot morgen, in het geweten
ze blijven
zoals aarde beweegt in
oogst
verdiept met handen
rond huid en
leven
en de zee
je fluistert haar warmte
waar mijn adem zich om golven
vouwt
ver weg van regen
en het seizoen dat mij nooit
heeft toebehoord…
On-deel-baar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
693 Bij deze mijlpaal
stond ik stil
en werd de weg gewezen
naar waar ik was
Zilveren momenten
om vast te houden
en in het verschiet
gouden bergen
om naar te reiken
vriendschap en warmte
akkoorden en melodie
glimlachend zonlicht
en genezing na pijn
zo veel om te delen
en samen vol te maken
zo veel om bij stil te staan
maar zonder jou…
kersenzwart
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
961 je hield de maan vast
steeds later
en waar je stond, donker,
in je slaap van geloven
kraakte de dag, voor en na
net als de boom
die beverig zijn onsterflijkheid
wilde bewijzen
aan het bloesemmeisje
naast hem
met vroege kersen in haar haren
de nacht viel, zo ook de maan
en even was ik iets
meer
dan het ogenblik, een gestalte…
portret van een kind
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
892 ik zag
een kind rennen naar de zon
en naar heuvels
wollig groen
het keek omhoog
omlaag
en uit haar lichte haren vlogen vogels
zij kuste ze, waaiend
één voor één
engelen werden stil
en ik huilde
bestond
in dit enkelvoudig begin
schenk me wierook
de dood is te machtig…
Lèthè
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
893 waar bomen bossen, koud en naakt
met gestorven voeten in geplooide aarde
daar vraak ik, oh maanloos woud
vertel mij van het pad naar vergetelheid
voorbij de deemster wil ik drinken
uit de woordenstroom waar
flarden kleven aan verschoven rotsen
in opengevouwen handen
ontrolt zich een zee
die mijn ogen niet kunnen dragen…
Samenvallen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
766 Haar haren golven als een wit gewaad
en vormen zich de nacht voorbij.
Maart zucht
haar wangen zo onbedekt
in een gespiegeld gelaat.
Sterrenogen staren
en mijn woorden dwarrelen
tot een sneeuwwit vers.…
dan is er nog de nacht
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
721 ik laat achter
slechts een stilte van tijd
heel even
zal de zee zich openen
en uren dragen in donkere handen
geen zoeken meer naar de dagen in mijn mond
of naar de vreemde die ik nu en dan ontmoet
het moment is kort
zo beiden
nooit meer geweest dan dit
ik voel wind tussen de rotsen
en dan niets meer
het maakt me niet bevreesd…
Onderbewust
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
711 benoembaar in koestering
maar bedekt met wolken
als een luchtig dwaalspoor
nevelige momenten zonder naam
waar wit steeds egoïstischer wordt
door zwaar overdrijvende spaties
anoniem nog steeds
overal aanwezig
slechts aan intervallen
sporadisch onderhevig
maar ze zijn
en blijven
hoe dan ook
bestaan…
raak me even aan
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.013 vandaag
sprak alsnog de winter
tot mij
ik keek
nam zijn schaduw op
en zag hoe die veranderde
in een toevluchtsoord
vaarwel, zei ik
en liep voorbij jouw ogen
naar de verte en naar morgen
een vlakte die nooit meer kwam
en zo bleef ik woorden
hunkeren, korter of langer
dan dag en nacht
mijn ruimte werd de stilte
van meer dan een…
statio
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
943 hang
over mijn schouder, het laken
dat mij toebehoort
en opnieuw een dag
waardig
zodat ik mij kan neerleggen
in de dageraad van
het geweten
de ruimte die ik zoek
langs schubben van de ziel
schuif zeeën
naar me toe, het gehoor van
rivieren
in licht en opgeheven handen
en schenk de horizon
het water van de wouden…
zo anders gelijk
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.043 als ik niet ben gelijk jij wilt,
in jouw spiegel;
een bloem die eeuwig weerkaatst,
tot onophoudelijk bloeien bereid
raak ik verstild,
word ter plekke geplaatst
achter in de rij der verscheidenheid
zal je mij dan nog zien
als ik verdwaal in de tuin
van de verschraalde mildheid
ook mijn denken wordt vertroebeld
door ontkende geluiden…
Blootleggen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
770 stap naast vertrapte paden
met voeten in zompige aarde
proef naakt het malse gras
snuif de geur van ziltzoete liefde
in een zwoel ontsluierde nacht
raap kiezelstenen zuiver wit
gepolijst door bruisend water
laat ze glijden door je hand
en voel de stroom van eigen zijn…
na de regen
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.039 het bleef voor een tijdje
en ik bewaarde het
zorgvuldig
het ademde zacht
toen jij terug
keerde
mijn buik streelde
doorheen het einde
van de nacht
ik wilde jou leven
als wind in
zomer
of als regen van
witgeklede
rijst
jij vond me mooi
en in zulke dagen was ik
jouw tweetalig
gezicht…
rood
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
883 onder het gehemelte
van rochelende
woorden
sijpelt angst
in herhaling om
het smeekgebed
gelaten
in de helse dood
te graven
het ontvleesde sterven
in de nacht gebrand
trekt benen
in een stuipend
baren
wanneer het einde
in een nooit meer
begin
rumoerig
in enkelvoud
nadert…
Toekomstigheid
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
748 alles heeft zijn tijd
het liefhebben
en de herinnering
nu de dagen lengen
verzacht herkenning
stil mijn pijn
begrip sijpelt binnen
- mijn god, daar heb ik
jaren over gedaan -
zie je wel dat geduld
vertrouwen schept
in een toekomst ?…
Stenen kabouter
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
583 Wanneer de zandman nog eens komt
en het werelds daglicht even verstomd
tussen waken en het ongebreideld dromen,
fictie in een bizar verhaal, vermomd
tussen tovernaar en bedelaar, toch
beschreven in gewone mensentaal, een
gedreven prins te paard, die menig
onstuimig hart deed verleiden, om toch
in het ontwaken uit te glijden over
ongedroomde…
lotgenote
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
860 hij maakt haar tot nacht
achter de stilte
van het raam
en zij hoort niet
te spreken of
tegen
zoals de hoer die zwijgt
over haar erfdeel en hoger;
het geheel van
borsten
omdat het zo hoort
achter zijn woorden; de dragers
van macht
alsof ze slechts te keuren is
met zijn jas, dagelijks
aan…
een onbekende morgen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
792 wat als niets gebeurt
en gesloten wolken zwart gekleed
blijven
omdat ze alles weten
en ik zelden slaap in wit
of dat ik de lengte
van mijn vingers meet
in een te korte naaktheid
de afgebeten nagels
inclusief
mijn ogen blijven
toch te klein en kijken
doe je wereldoud
wat als ik sterf
in een onuitgenodigd woord
op een…
stilte, een canon
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
710 overal rondom
verborgen
de stilte van het denken
als onderdeel van alles
in muren gemetst om nooit meer
neergehaald - bakstenen eeuwigheid
in plantgroene gemeenteperkjes
worteldiep verankerd in die klei
waaruit dan later die muren
overal rondom
open en bloot
de stilte na het denken
als hoogste doel van alles
in systemisch ruis op de…
zwerfwoorden
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
652 ik wil het zwijgen bewaren, erin
bewegen
zoals schaduwen van wind
de armen houden in een schommelende traagheid
terwijl ik kijk naar het standbeeld
van vergeefse woorden
de lucht gaat er doorheen
ook door de koudste dagen
en wanneer berusting met vleugels slaat
droom ik nog eenmaal over
huiswaarts keren
*afbeelding…
maanangst
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
682 het wordt donker
elke dag
ontkleed ik de poppen
en hun gezichten, ook het mijne
uit hen ben ik geboren
zo wens ik me
en uit de nacht van gerechtvaardigde
schaduwen
weinig woorden zijn nodig
wanneer ik terugga naar
het lichaam
en wat mij ziek maakte, kinderlijk
verdoofd door de gevraagde
glimlach
ik leg de jurkjes onder…
Voor de ochtend
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
697 Een droomwind zong een lied
over vluchtige kussen en sterretjesmos.
De speelse lindelach, de half ontloken bloem
de bloesemgeur, het walsend licht
over het beekje waarin aarzelende tenen
en spiegelingen tegen de zonsondergang.
Pas na de regen
werd ik weer beeld van de avond
een twijfeling tussen dag en nacht.…
Ik zijn
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
677 Het perron bezaaid met mensen
immer met hun beeld in strijd
voortdurend jagend naar hun grenzen
in spiegels van de werkelijkheid
Het beeld schrijdt voort
evenals de mens
aan wie het toebehoort
Wat is wordt nimmer wens
En ik zie maskers om me heen
overal waar ik kijk
staar ik er zelf doorheen
"Ik ben!" Maar niemand heeft gelijk
We…
Reflectie
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
634 Inspiratie daalt neder,
en explodeert in luchtledigheid,
In beweging komt datgene,
dat in stilstand verkeerde,
Naar buiten,
gaat een zwerm van gedachten,
Zij mengen zich met anderen,
En materialiseren,
In duizend parels van kwik,
Verdichtend tot een spiegel,
In de wereld,
Aanschouw ik reflecties van mijn gedachten.…
opnieuw beginnen
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.445 de letters branden
aan rokende regels
knetteren de woorden
in een zwervend font
ik verpulver de papaver
paverpa de ververpul
de vingers aan de rol
rullen geurige tabak
monden slokken warm
het slijk der aarde
longen zuchten ontspannen
dwars op geduchte werken
ik verzilver de katapult
tapultka de ververzil
elastiek stil de spil
sprong…
te klein voor woorden
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
933 ja toch. je hebt me lief
of bega ik een zonde
wanneer ik die woorden
laat samenkomen
tot bijna ergens onder
mijn huid
ik zal ook luisteren
onder je kleren
en herinneren
wat in mijn oren
zich niet
vergist
ja toch. je hebt me lief
al is het dan nauwelijks
tot aan mijn
schouder…
Stroming
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
795 Klimmend tot grote hoogten met beleid,
In de psyche van mijn persoonlijkheid,
Wordt het landschap leger,
Kalmte omarmt me teder,
De inzichten die naar binnen willen,
Bouwen druk op en doen de ventielen trillen,
Laat de wijsheid maar naar beneden stromen,
Vruchtbaarheid geven aan alle planten en bomen,
De stroming is voelbaar in mijn…
breuk in de tijd
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
669 achteraf leek de tijd wel pijl
snel recht vooruit te spoeden
niks in vrees om te verhoeden
alles liep gladjes en in stijl
tot de ban ineens wordt gebroken
je denkt hemel ik sta nooit stil
doe ik wel wat ik eigenlijk wil
onraad gaat onbeteugeld spoken
niet langer valt te verbloemen
je hebt op de automaat gestaan
aan iets buiten jezelf voldaan…