5764 resultaten.
Aan de namen
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.994 Met verbitterde tegenzin
scandeer ik de namen voor mij uit
walgend van mijn eigen woorden
maak ik er maar vlug een einde aan.
Buiten eenmaal snak ik naar adem
nooit meer wil ik deze giftige confrontatie
aangaan met de namen uit die gang.…
Luik-Bastenaken-Luik
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.189 Aan het eind nog eens een klim van jewelste,
de Saint Nicolaas is de felste,
daar wordt het verschil gemaakt
tussen winst of verlies,
tussen de dood of de gladiolen.
Voor de winnaar eeuwige roem en eer,
de rest moet het doen met niets.…
zomereinde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.071 Met nog eenmaal verheffing
van de laatste warme zonnestralen
die de zomer met weemoed doet zwijgen
in alle talen
het einde van zwoele nachten
en zonovergoten stranden
vogels die vertrekken naar
warmere landen
het begin van sprookjesachtige
verkleuringen in vlammend rood
en okergeel
met ieder z'n eigenheid
in blad en vorm in het grote geheel…
Buitenaardse overwegingen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.026 Maar eens komt er een einde aan die pijn
En is het leed van iedereen geleden
De aarde kent dan enkel nog maar vrede
Ik wou zo graag dat ik er dán zou zijn…
Ameland
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.003 Neem me mee
Ver van hier
Naar de leegte
De zee en het strand
Zonder plan
Weg van hier
Naar de duinen
Plant m'n voeten in het zand
Vader tijd
Is daar lief
Zijn hart is
Vol van Moeder natuur
Aan het eind
Van het land
Waar het
Zeezout in je ogen brandt
Neem me mee naar Ameland
Al ben ik daar nooit geweest
Waar de vissen…
De geroofde haarlok
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.439 Ik neem in 't eind een gunstig kansje waar,
En vat met stoute hand een sluw verborgen schaar,
Die, eer zij 't merken kon, een godlijk vlechtje kliefde.
Nu juich ik in mijn roof. Maar Hemel, welk een spijt!
Ach! dat ik, vóór dat feit, onschuldig was gestorven!
Baldadige!…
Levende Droom
hartenkreet
4.9 met 25 stemmen
1.868 Mijn lijf wordt steeds ronder
Het einde is nu al bijna in zicht
Nog een week of zeven te gaan
Dan zie jij voor het eerst het licht
Mijn kleine lieve baby mannetje
Gekoesterd in mijn warme buik
Het is net alsof ik je al goed ken
En ik de geur van je huid al ruik
Mijn slaapgebrek deert me niet
Je dolt en speelt graag in de nacht
Tegen zonsopgang…
Lente
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.349 Dat van "ons" ontstond
Levenstekens van de lente
brachten ons volmaakt geluk
Onbegrensd en altijd samen
Het verzameld leven kon niet stuk
Om te groeien en te bloeien
leert de lente reiken naar de zon
Maar de oorsprong van het einde
is tegelijk daar waar het leven begon…
De dood op de condesa
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.668 Had je daar al de dood zien staan,
voelde jij al dat het jouw het einde was?
Op de witte steentjes bezaaide straat,
met de lucht vol geuren van warm Spaans.…
Oud verhaal
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.298 liefde
zien je broze handen die ooit krachtig
maar ook teder werktuig waren
rusten in je moede schoot
recht nog de rug op verzwakt gebeente
kaatsen je ogen het leven al terug
slechts nog in het verleden blikkend
dat vandaag wat tranen weent
toch is jouw verhaal er een van hoop
dat leed niet zal overwegen
want zelfs nu je zware leven ten einde…
Bemiddelingspoging
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
855 Omdat het loon van mooie Miep uit Schouwen
het einde van de maand maar zelden haalde,
terwijl ze hevig naar gemeenschap taalde
van goederen, was zij van plan te trouwen.
Ze wist, dat zij een seksbom was en prijkte
opvallend met gewaagd decolleté.
Ze troonde zo een heer met stropdas mee
en hoopte, dat een huw'lijk haar verrijkte.…
De dichter en de danseres
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.526 hij schreef voor haar liefdessonnetten
van twinkelende broosheid
onder zijn woorden danste zij ademloos
over haar passie dichtte hij tomeloos
zo waren ze een jaar lang onafscheidelijk
maar helaas geluk is vaak maar tijdelijk
toen ze samen gingen dansen
hij over haar voeten duikelde
zij over zijn zinnen struikelde
liep de harmonie ten einde…
De moeder
gedicht
2.6 met 52 stemmen
20.108 Al jaren dood gaat zij nog elke dag
een heel eind om in mij. Ik zie haar na
het scheren elke morgen voor me, en sta
een voetstap in haar schaduw stil.…
Duozit
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
978 Het is het einde van de snelle rit.
Al vergt een nieuwe brommerrit geduld,
toch bromt het span al gauw: het duo zit.…
die grijs-blauw stilte eist
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.491 je blonde blik
die grijs-blauw stilte eist
je schouders iets gebogen
omdat je houding heeft
gelogen in liefde die verijst
je groeide in ontluiken
sloot de wereld buiten
pelde laag voor laag
je schaamte af en
gaf je voor het eerst
we reikten naar een
hoogte die geen einde kende
hemels was de weg erheen
jij ging, ik volgde alleen…
Voor iedereen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.353 De oliebollensmaak zullen we weer
wensen
als het einde
zoet en gebakken wacht
op wie eet en met een glimlach
weet:
Het jaar gaat weer beginnen.…
Door donker omsloten.
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.129 Zo doolde ik uren door de eenzame nacht
om zonder angst mijn reis te vervolgen,
waar ik aan 't eind de zon op zag komen
en de nacht door de dag was verzwolgen.…
EEN VOGEL KWAM...
poëzie
4.3 met 23 stemmen
3.827 Vannacht zal het met mij ten einde gaan,
Mijn harte hoor ik haast niet meer slaan,
Toch troost het mij, dat in hoogheid scheidde,
De koning der vogels aan mijn zijde.
Ik mag niet wenen, niet klagen,
Vannacht word ik omhoog gedragen,
Op koninklijke wieken, trots en groot,
Met koninklijke pracht ga ik in de dood.…
halverwege de nacht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.303 zijn zielensmart
hij schikt het zwijgen in ’t bleke ochtendlicht
onder de grimmige wolken op de ruit
verzamelt zinnen voor zijn stervende bruid
wanneer zij het uur volgt zonder morgenzicht
en in die stilte van lijdzame dromen
heeft hij zijn liefhebben nooit verzwegen
als was hij uit haar tere schoot geboren
niet meer in staat om het einde…
het bloed aan stenen
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
836 zat
toch spreken ze de taal
van talloze passanten
ogen kunnen lezen
hoe de dansen staan
beschreven in het oppervlak
jij was het
die hun woorden sprak
kon voelen hoe de
jaren zich vastlegden
in sporen van geboren leven
jij had het al voorzien
het bloed aan stenen
de gebroken benen in de
aanslag die zou komen en
een einde…
Vogelpest
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
748 Met stille vleugelslag
belaagd door duivels
met onzichtbare hand
Treurden wij samen
boven het uitgestrekte
nu zo lege land
We hielden noordoost aan
zoals onze ouders
en ontelbaar anderen vorig jaar
We kenden de dreiging
waar het einde loerde
en ontweken het gevaar
In de weidsheid
van de horizon
was alleen de blauwe lucht
Niets…
Hoe deed ik dat toen?
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.709 Middelbaar zijn wij, je kunt me
aan het eind van de dag opvegen.
hoe deed ik dat in vredesnaam
vroeger?…
Den Bosch en passant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.053 schutsluis tussen huis
en huis
tand op een tandwiel
maar in vertraagder
opgenomen dagen
was die koude
louterende grensformaliteit
inwijdingsplechtigheid
onheil rondom het Heilsfeit
klaagmuur tussen trein
en drempel het neon-
gotische station en
een rijtje heilige
huizen voorbij drie
sluizen of zo
einde…
Den Bosch en passant
gedicht
2.8 met 13 stemmen
9.312 over te stappen
op Nijmegen
schutsluis tussen huis
en huis
tand op een tandwiel
maar in vertraagder
opgenomen dagen
was die koude
louterende grensformaliteit
inwijdingsplechtigheid
onheil rondom het Heilsfeit
klaagmuur tussen trein
en drempel het neon-
gotische station en
een rijtje heilige
huizen voorbij drie
sluizen of zo
einde…
Pulserend universum
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
770 - We weten niet waar de tijd begon, waar het einde ervan is maar we hebben er nooit genoeg van -
Sterren in de duisternis
van blauw tot vermiljoen
cirkelen langs de eeuwigdurende
spiraal steeds verder weg
de echo van het verleden kan hen niet vinden
onmeetbaar en niet aangeraakt door
mensenhanden blijft alleen
dit vergezicht onveranderd…
Almeerse herfst
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
706 Het eind van weer een zomer in Almere,
septemberzon, mijn tuinstoel en mijn glas,
een crossfiets en een skippybal, het oude gras
dat voor mijn ogen groeit, de zeven peren
van onze nieuwe perenboom. Het was
misschien niet veel, maar toch: het stond ‘m goed!
De warme middag werkt op mijn gemoed.
Ik ben tevreden. Ik lig waterpas.…
Winterwerk
gedicht
3.5 met 19 stemmen
19.267 Hollen of stilstaan - maakt niet uit,
je hamert hoorbaar op het einde aan.
Niet meer dan vilt op staal, lucht
die uittrilt tot stilte. Slechts een dag
in de gestage rij van dagen.
------------------------------
uit: 'De Tussentijd', 2004.…
Eino Viljama Panula
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
881 Finse moeder met vijf kinderen gaat
niet met Eino in de sloep zonder haar
voltallig gezin; ik verplaats me in
een drama waarin de dood bevrijder is
ik voel dat angsten hersens malen
ruk me los uit ‘n opkomende waanzin
Troostende gedachte dat de dood
geen geheugen heeft en ‘t gezin ook
zonder ramp nu gestorven zou zijn
klinkt als: eind…
Het ms.Rotterdam
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
530 kettingen geborgen
Wacht zij angstvallig op de slopers, de dag van morgen
Waar zijn ze, met wie zij de wereldzee mocht bevaren
Zeebonken die haar veilig loodsten over de baren
Stormen trotseren met ongekende windkracht
De spiegelgladde zee met schitterende sterren nachten
Nu aangekocht om voor altijd te ankeren
Moet dit dan haar roemloos einde…
De vlag halfstok
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 In die ene seconde
veranderde voor velen
de wereld in een hel
de dood kwam aangestoven
middels een zwarte bolide
maakte een einde aan vijf levens
verbijsterd keken we toe
onmacht ongeloof vele gewonden
aangeslagen koningin en haar familie
Nederland in rep en roer
oranje werd zwart
de vlag halfstok en zo velen
in diepe rouw
wat moeten…