4410 resultaten.
diep en donker
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
926 ademen
in het eenpersoonsbed
van de dood
een gelaat zonder gezicht
ter beschikking
van gemis
in de keuze besloten
weet ik
het antwoord
van lichtgewicht en
schemerzone
hoe smal de lijn is
in het eerste en laatste woord
van ontvankelijkheid…
Slaapschaduwen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
663 In het sluimervertrek
creëert de droomstad golven
die mijn beleving versnipperen
tot vage contouren.
Het is de tong van oneindigheid
die de tijd likt uit mijn gedachten
terwijl ik mij naakt te luisteren leg
tegen het glas van mijn geweten
koel en dauwbewust van de parels
die zich spiegelen in het late licht.
Strak trek ik de huid over…
Schaduw
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
2.135 Mijn schaduw volgt niet meer
Vlucht voor mijn aanwezigheid
Wil niet langer gebonden zijn
Aan de grillen van het lot
Dwaalt eenzaam door de tijd
Naarstig op zoek
naar een glimp van zichzelf
Mijn schaduw
Werd een dolende…
bevroren rafels
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
955 hoe diep
kan het graf van mijn adem zijn
dat ik met duim en vingers
graaf
wanneer het zand likt en kijkt naar
mijn wimpers
als naderende nevel voorbij
het ijzeren hek van
doodse stilte
wat tussen jou en mij bestond, verdwijnt
geluidloos, steeds dieper
in de nacht
tot de maan valt en
niet verder
mijn huid
dunspijlig…
Faalangst
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
712 Ik schiet te kort
aan de grens van mijn begrip
verontrust al wat begrepen wordt
omdat ik niet kan temperen
je tweestrijd van ik
tegen ik
Je nuchterheid is schijn
een kooi en facade voor
onbedwingbare emoties
En als mijn liefde ongehoord blijft
wat rest er dan
zelfs na geduld
de angst
voor mijn leegte
in jou…
Stil maar
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
962 het kind wijst
naar de bomen die traag
met winter antwoorden
iemand zwijgt, iedereen
sneeuwt
en de haren van het kind
worden wit
als uit de slaap
gebeden staren, stil te volgen
op haar huid
een vrouw wijst
naar de winter, in de ochtend
jaren later
en vraagt haar naam
aan vlinderbomen
iedereen zwijgt, iemand
sneeuwt…
"Nachtdraak"
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 Een gedachte fladdert af en aan
en likt z'n verse wonden
behoedzaam van een bleke maan.
Verkeer jengelt al in de straat
blikken dromen verpakt in
monotone regelmaat,ze manen
het licht tot groter spoed
ontneemt de morgen de
prille moed en wordt energie
vermorst, ver voorbij
de dagelijkse kost.
Als een koekoek die zich
breed maakt voor…
in één van de graven
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
839 het is koud
mijn handen sneeuwen vogels
en nachten, zonder ophouden
melaats over het land
van magere lichamen
ik leg de aarde stil
als stenen op mijn schouder
en herhaal de winter
keer op keer
vergeet mijn naaktheid
sterven is liefhebben, zonder ogen…
Eenzaamheid (tanka)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
712 De mens is groepsdier
langdurig alleen ontmoet
hij z'n oer-angsten;
zonder soortgenoot verteert
door z'n aldoor malend brein…
Stille schreeuw
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.117 de dagen wachten niet op jou
steeds sneller glijden ze voorbij
waar schaduw aan je huid kleeft
wil jij de nachten rekken want
ochtendlicht brengt geen bloemen
zelfs geen kleur op vliesbehang
en ik,
ik vang jouw rafelwoorden
behoedzaam in mijn hand…
Blauwdruk
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
949 Het ligt tussen
al wat ver weg leeft,
zich onvindbaar heeft gemaakt.
Rustend onder doorwinterde wortels
en zware aarde
of op grote hoogte
in de sneeuwrimpels van een wolkeneter
misschien slechts om te rijpen.
De aarde drinkt niet meer
maar ik vang de druppels voor haar
en mij.…
wat koude is
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
883 je vervaagt
zoals voorheen
in het onvermogen
om het praten te bevestigen
maanlicht wordt onherkenbaar en ik zoek
niet verder meer naar
overlevenden
omdat hun bleekheid mij op knieën
laat vallen
hoor je mij
in losse schaduwen
de kerkklok galmt nog
sterflijk na…
Dame de coeur
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
877 zal je mij vinden
en me naar het huis der gedichten
dragen
waar ik de zee kan opsnuiven
of waar de bladeren van ieder seizoen
duizelen bij het ontwaken
van de dag
de stilte zal daar volmaakt zijn
zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw
op wind
en als je me vindt
wil je me dan nog zien als een bloem
verborgen en met rood
doorweven…
een schreeuw
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.747 hoe vaak
heeft zonde
haar naam al aangeraakt
met wanhoop in ogen,
klein en in de richting
van de dood
morgen
zou hij laten
en zij zou opstaan, zonder
herkennen als hij boog
over tafel, half man
half vader
ze gooide ruiten in, klom
op het dak en in de hoogste bomen,
deed alles om anders te klinken
zij veranderde niet…
Be-vrij-d
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
642 Zo hard geweest
al die tijd
voor zichzelf en voor anderen
maar nu
door een woord vol warmte
ontdooid
en bevrijd.…
ALS EEN KINDERTEKENING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 Ze krast
nog van links naar rechts
Van onder
naar boven
Het kleurpotlood
onhandig vast
Als bang
voor de grootte
Van hun hemel
als 'n blauw vel papier
Gaan ze
met hun strepen beloven
Trouw te zijn
aan hun 'eigen levenslijn'?…
bij Rouffignac
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
616 bijna viel het pad naar beneden
achter de lege schuur, alsof
de gekte op het erf had toegeslagen
dansende rieken, geile hooibergen
kralenkettingen vol geloof die
kromme zwaarden met baardenhaar
sierden in het stokoude maanlicht
dampend kwam het varken naar buiten
ik zat op een hekje te kijken toen
de porceleinen kopjes kapot werden
geschoten…
Af en toe
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
788 glipt het hart
zomaar uit mijn handen
vandaan
ben ik te traag
tussen eenzame wolken
van bestaan
dwaal ik maar wat
tussen levens
in
vangt de kat
de tijd met haar
gespin…
versus kind
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
794 ik hield van haar
ook toen haar adem
in smalle strepen op de grond viel
haar ogen had ik lief
hoe ze door het raam konden
kijken
wanneer wandelaars
het zicht naar huis
leerden
het was dorst
het was honger zonder schuld
en het was winter
ik heb geen ramen meer
doorzichtig in herfst…
Stappen tellen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 Zorgvuldig geplaatste stappen
Weergalmen door de witte gang
Één, twee, één, twee
Telt hij in zijn hoofd
Binnen 36 stappen
Moet hij bij het einde zijn
Terwijl op zijn voorhoofd
Een zweetparel zich vormt
Zijn marge is precies genoeg
Zuchtend van verlichting
Draait hij zich maar om
Voor herhaling van zijn ritueel…
de nacht ervoor
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
784 een beetje vreemd
wanneer ik bladeren knip
uit de herfst, zwart
rondom kastanjebomen.
niemand vraagt naar lege armen
of waarom ik ver van licht
versteen, traag in donkere bolsters.
de hond sterft met een vloek
nu ook de zomer is verdwenen;
jij schoof de ogen dicht
en sloeg de mijne blind.
hij was onschuldig in zijn spreken.…
daarboven de wind
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
751 telkens opnieuw de zee
’s nachts, traag voorbij
mijn oog
alleen al dit woord
beweegt mijn armen
naar de horizon
gebouwd in schelpen;
purperrood
ik heb mijn huis
nooit geweten noch
het wentelen van de vlakte
ik weet slechts dat ik drijven moet
met de zee als wimpel
aan het roer
foto Robin ©…
tot het eind
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
781 zeg niets. mijn slaap blijft anoniem
naast de anderen, veel meer nabij
dan mijn geluidloos wachten
ik neem wel een minuut stilte in acht
om al de gevallen woorden die
niet eens uitgesproken zijn
mijn haar wordt grijs, ik ga naar huis
ontwaken kan ik morgen nog, al zal
het slapen onbereikbaar zijn…
Fractie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 bakstenen op elkaar gestapeld
ik dicht er mortel tussen: het is een muur
schrijf ik “deur, raam, dak”, het wordt een huis
ik laat de zon erop schijnen
aan de overkant poot ik een paal neer
niet zomaar één
er hangt een bordje aan: Bus
niets laat vermoeden welk drama
er in dit tafereel besloten ligt
maar als ik zeg dat de afstand
tussen…
in beweging van het leven
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.153 het ademt
wanneer winter
de bomen aftast
zoals jij de dagen
op glazen kalenders
langzaam geboren
en verder dragend, ver
weg
van kaartranden
met eenzelfde oceaan
die binnen in golven
en verklaarde waterwoningen
de lucht recht hangen
het ademt, jij ademt
in blauwe kruinen
en zelfs op een uitgewiste dag
als deze…
wachten
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
908 je geeft
en ik luister
-verder-
naar zichzelf
woorden
of de mogelijkheid van
binnenin beloften
haastig
druipend op
mijn maanwoning
en zoutiger dan ik me
herinner
je geeft
en ik hoor
-dichter-
bovenwind tegen sterren
klotsen
onrustig door de holle vaart
en dubbelhuidige
liefde
transparant voor mij
door…
Weemoed (senryu)
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
673 Weemoedig de mens
gevangen in z'n verlangen
naar 't verleden…
Waanzin
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
837 het regent
letters in zijn hoofd
die hij uitbraakt
niemand wil ze horen
water vliegt
ramen huilen
poëzie
drijft op straat…
als het uur slaat
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
993 zo zal het zijn
en nooit anders dat
men van een dichter niet wil horen
hoe het verlangen
zichzelf neerschrijft in wisselwoorden
vreemd aan rust
zijn handen liggen stil, nog wachtend
op vlagen doodslag, met de vuist omhoog
averechts, alsof het in iets geloven
het duister zou oproepen
zo zal het zijn
dat het raam steeds gesloten…
ik ween om de kosmos
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
956 ik raak je niet aan
je zou kunnen verdwijnen
achter bomen, roerloos aanwezig
als toen de winter
in het huis
het zal vast donker zijn
om alles en het bekende
tot nog meer is verzwegen
achter gebogen ruggen
zeg dat ik sterven ga
zodat ik los kom van de nacht
en heen kan gaan in lege plekken
zeg dat ik behoor tot de eeuwigheid
en…