voeg je netgedicht toe

Netgedichten over psychologie

4410 resultaten.

Sorteren op:

diep en donker

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 926
ademen in het eenpersoonsbed van de dood een gelaat zonder gezicht ter beschikking van gemis in de keuze besloten weet ik het antwoord van lichtgewicht en schemerzone hoe smal de lijn is in het eerste en laatste woord van ontvankelijkheid…

Slaapschaduwen

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 663
In het sluimervertrek creëert de droomstad golven die mijn beleving versnipperen tot vage contouren. Het is de tong van oneindigheid die de tijd likt uit mijn gedachten terwijl ik mij naakt te luisteren leg tegen het glas van mijn geweten koel en dauwbewust van de parels die zich spiegelen in het late licht. Strak trek ik de huid over…

Schaduw

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.135
Mijn schaduw volgt niet meer Vlucht voor mijn aanwezigheid Wil niet langer gebonden zijn Aan de grillen van het lot Dwaalt eenzaam door de tijd Naarstig op zoek naar een glimp van zichzelf Mijn schaduw Werd een dolende…

bevroren rafels

netgedicht
4.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 955
hoe diep kan het graf van mijn adem zijn dat ik met duim en vingers graaf wanneer het zand likt en kijkt naar mijn wimpers als naderende nevel voorbij het ijzeren hek van doodse stilte wat tussen jou en mij bestond, verdwijnt geluidloos, steeds dieper in de nacht tot de maan valt en niet verder mijn huid dunspijlig…

Faalangst

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 712
Ik schiet te kort aan de grens van mijn begrip verontrust al wat begrepen wordt omdat ik niet kan temperen je tweestrijd van ik tegen ik Je nuchterheid is schijn een kooi en facade voor onbedwingbare emoties En als mijn liefde ongehoord blijft wat rest er dan zelfs na geduld de angst voor mijn leegte in jou…
Wouter Tieks25 februari 2008Lees meer >

Stil maar

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 962
het kind wijst naar de bomen die traag met winter antwoorden iemand zwijgt, iedereen sneeuwt en de haren van het kind worden wit als uit de slaap gebeden staren, stil te volgen op haar huid een vrouw wijst naar de winter, in de ochtend jaren later en vraagt haar naam aan vlinderbomen iedereen zwijgt, iemand sneeuwt…

"Nachtdraak"

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
Een gedachte fladdert af en aan en likt z'n verse wonden behoedzaam van een bleke maan. Verkeer jengelt al in de straat blikken dromen verpakt in monotone regelmaat,ze manen het licht tot groter spoed ontneemt de morgen de prille moed en wordt energie vermorst, ver voorbij de dagelijkse kost. Als een koekoek die zich breed maakt voor…
pama23 februari 2008Lees meer >

in één van de graven

netgedicht
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 839
het is koud mijn handen sneeuwen vogels en nachten, zonder ophouden melaats over het land van magere lichamen ik leg de aarde stil als stenen op mijn schouder en herhaal de winter keer op keer vergeet mijn naaktheid sterven is liefhebben, zonder ogen…

Eenzaamheid (tanka)

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 712
De mens is groepsdier langdurig alleen ontmoet hij z'n oer-angsten; zonder soortgenoot verteert door z'n aldoor malend brein…
Custor22 februari 2008Lees meer >

Stille schreeuw

netgedicht
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.117
de dagen wachten niet op jou steeds sneller glijden ze voorbij waar schaduw aan je huid kleeft wil jij de nachten rekken want ochtendlicht brengt geen bloemen zelfs geen kleur op vliesbehang en ik, ik vang jouw rafelwoorden behoedzaam in mijn hand…
Hanny20 februari 2008Lees meer >

Blauwdruk

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 949
Het ligt tussen al wat ver weg leeft, zich onvindbaar heeft gemaakt. Rustend onder doorwinterde wortels en zware aarde of op grote hoogte in de sneeuwrimpels van een wolkeneter misschien slechts om te rijpen. De aarde drinkt niet meer maar ik vang de druppels voor haar en mij.…

wat koude is

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 883
je vervaagt zoals voorheen in het onvermogen om het praten te bevestigen maanlicht wordt onherkenbaar en ik zoek niet verder meer naar overlevenden omdat hun bleekheid mij op knieën laat vallen hoor je mij in losse schaduwen de kerkklok galmt nog sterflijk na…

Dame de coeur

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 877
zal je mij vinden en me naar het huis der gedichten dragen waar ik de zee kan opsnuiven of waar de bladeren van ieder seizoen duizelen bij het ontwaken van de dag de stilte zal daar volmaakt zijn zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw op wind en als je me vindt wil je me dan nog zien als een bloem verborgen en met rood doorweven…

een schreeuw

netgedicht
4.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.747
hoe vaak heeft zonde haar naam al aangeraakt met wanhoop in ogen, klein en in de richting van de dood morgen zou hij laten en zij zou opstaan, zonder herkennen als hij boog over tafel, half man half vader ze gooide ruiten in, klom op het dak en in de hoogste bomen, deed alles om anders te klinken zij veranderde niet…

Be-vrij-d

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 642
Zo hard geweest al die tijd voor zichzelf en voor anderen maar nu door een woord vol warmte ontdooid en bevrijd.…
Adeleyd14 februari 2008Lees meer >

ALS EEN KINDERTEKENING

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
Ze krast nog van links naar rechts Van onder naar boven Het kleurpotlood onhandig vast Als bang voor de grootte Van hun hemel als 'n blauw vel papier Gaan ze met hun strepen beloven Trouw te zijn aan hun 'eigen levenslijn'?…
Harry Daudt12 februari 2008Lees meer >

bij Rouffignac

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 616
bijna viel het pad naar beneden achter de lege schuur, alsof de gekte op het erf had toegeslagen dansende rieken, geile hooibergen kralenkettingen vol geloof die kromme zwaarden met baardenhaar sierden in het stokoude maanlicht dampend kwam het varken naar buiten ik zat op een hekje te kijken toen de porceleinen kopjes kapot werden geschoten…
Rieg12 februari 2008Lees meer >

Af en toe

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 788
glipt het hart zomaar uit mijn handen vandaan ben ik te traag tussen eenzame wolken van bestaan dwaal ik maar wat tussen levens in vangt de kat de tijd met haar gespin…

versus kind

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 794
ik hield van haar ook toen haar adem in smalle strepen op de grond viel haar ogen had ik lief hoe ze door het raam konden kijken wanneer wandelaars het zicht naar huis leerden het was dorst het was honger zonder schuld en het was winter ik heb geen ramen meer doorzichtig in herfst…

Stappen tellen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
Zorgvuldig geplaatste stappen Weergalmen door de witte gang Één, twee, één, twee Telt hij in zijn hoofd Binnen 36 stappen Moet hij bij het einde zijn Terwijl op zijn voorhoofd Een zweetparel zich vormt Zijn marge is precies genoeg Zuchtend van verlichting Draait hij zich maar om Voor herhaling van zijn ritueel…

de nacht ervoor

netgedicht
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 784
een beetje vreemd wanneer ik bladeren knip uit de herfst, zwart rondom kastanjebomen. niemand vraagt naar lege armen of waarom ik ver van licht versteen, traag in donkere bolsters. de hond sterft met een vloek nu ook de zomer is verdwenen; jij schoof de ogen dicht en sloeg de mijne blind. hij was onschuldig in zijn spreken.…

daarboven de wind

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 751
telkens opnieuw de zee ’s nachts, traag voorbij mijn oog alleen al dit woord beweegt mijn armen naar de horizon gebouwd in schelpen; purperrood ik heb mijn huis nooit geweten noch het wentelen van de vlakte ik weet slechts dat ik drijven moet met de zee als wimpel aan het roer foto Robin ©…

tot het eind

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 781
zeg niets. mijn slaap blijft anoniem naast de anderen, veel meer nabij dan mijn geluidloos wachten ik neem wel een minuut stilte in acht om al de gevallen woorden die niet eens uitgesproken zijn mijn haar wordt grijs, ik ga naar huis ontwaken kan ik morgen nog, al zal het slapen onbereikbaar zijn…

Fractie

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 522
bakstenen op elkaar gestapeld ik dicht er mortel tussen: het is een muur schrijf ik “deur, raam, dak”, het wordt een huis ik laat de zon erop schijnen aan de overkant poot ik een paal neer niet zomaar één er hangt een bordje aan: Bus niets laat vermoeden welk drama er in dit tafereel besloten ligt maar als ik zeg dat de afstand tussen…

in beweging van het leven

netgedicht
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.153
het ademt wanneer winter de bomen aftast zoals jij de dagen op glazen kalenders langzaam geboren en verder dragend, ver weg van kaartranden met eenzelfde oceaan die binnen in golven en verklaarde waterwoningen de lucht recht hangen het ademt, jij ademt in blauwe kruinen en zelfs op een uitgewiste dag als deze…

wachten

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 908
je geeft en ik luister -verder- naar zichzelf woorden of de mogelijkheid van binnenin beloften haastig druipend op mijn maanwoning en zoutiger dan ik me herinner je geeft en ik hoor -dichter- bovenwind tegen sterren klotsen onrustig door de holle vaart en dubbelhuidige liefde transparant voor mij door…

Weemoed (senryu)

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 673
Weemoedig de mens gevangen in z'n verlangen naar 't verleden…
Custor25 januari 2008Lees meer >

Waanzin

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 837
het regent letters in zijn hoofd die hij uitbraakt niemand wil ze horen water vliegt ramen huilen poëzie drijft op straat…
Hanny21 januari 2008Lees meer >

als het uur slaat

netgedicht
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 993
zo zal het zijn en nooit anders dat men van een dichter niet wil horen hoe het verlangen zichzelf neerschrijft in wisselwoorden vreemd aan rust zijn handen liggen stil, nog wachtend op vlagen doodslag, met de vuist omhoog averechts, alsof het in iets geloven het duister zou oproepen zo zal het zijn dat het raam steeds gesloten…

ik ween om de kosmos

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 956
ik raak je niet aan je zou kunnen verdwijnen achter bomen, roerloos aanwezig als toen de winter in het huis het zal vast donker zijn om alles en het bekende tot nog meer is verzwegen achter gebogen ruggen zeg dat ik sterven ga zodat ik los kom van de nacht en heen kan gaan in lege plekken zeg dat ik behoor tot de eeuwigheid en…
Meer laden...