7647 resultaten.
Schone
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
662 Zoete geur
vol verleiding
lokt me dichter
sluit mijn ogen
laat me meevoeren
naar daar waar
liefde door de
kanalen stroomt
wilgen niet meer
treuren maar de
verrukking omarmen
bloemen aanlokkelijk
hun kelk heffen
vlinders het hoofd op
hol brengen
zoemt blijdschap
tierig rond in deze
weelde
wiegen bladeren
op het ritme…
zij is het
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 De vrouw die ik nooit gekend heb
zat verborgen in mijn hoofd.
Was tussen de draden
van mijn geheugen geweven.
De blik op oneindig
geen tastbare bezorgdheid
om de toekomst.
Haar verleden op nul.
Nieuwe oorden zal ze verkennen
onbeschadigd zoals ze is
broos en fragiel
zorgeloos en aftastend naar een leven.…
lachen
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
2.109 alles blijft malen
dag in dag uit
al neem je soms een
kloek besluit van
nu even niet
de zorg en verdriet
het is er altijd
wat je ook doet
je raakt het
echt niet kwijt
wel is er een goed medicijn
heel veel lachen
is mijn recept
het liefst die slappe
tot je krampen hebt
maar van plezier en lol
het doet je goed
al is je hoofd nòg zo vol…
Zwaan
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
1.367 lieve zwaan
met je lange slanke hals
sierlijk en ingetogen
het hoofd iets gebogen
zo verlegen en zo elegant
zou ik een moment bij je mogen
glijden over het water
een schuchter pogen
tot vriendschap sluiten
ik strijk langs je slanke hals
teder; ik raak je aan
heel even maar
mooie witte zwaan
is er vriendschap
nu we samen wegdrijven…
Een zieke ziel
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
689 Als beschimmeld zaad
in het dorre land geplant
groeit uit tot vrucht
van droefenis
een nagel
door elke hand
De schedel
met dorens
als horens
op het hoofd
verdoofd vervliegen
haar woorden
in een storm
van smart
Twee zielen
voor eeuwig
verbonden
in een
bloedend hart
Zij werpt knielend
een laatste blik
naar ogen gebroken…
ondertussen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
479 ik was even weg
geweest, maar toen ik terug kwam
liep de wereld mee en alles was gewoon
lakens wit - voetstap zwart, een indruk
in wat zachte ondergrond
buiten velden en een strakke maan; geen wind
maar ook geen nevel
waar mijn kussen liggen rust mijn hoofd
waar mijn dekbed zwelt weeft warmte
rond een volle buik
langs de vastgevormde…
De moderne slavernij (OCCUPY)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
637 artsen die hun
dokters eed verkrachten
door te snijden in gezonde huid
mensen die geen
ouderdom belijden maar
hun nekken strakker laten trekken
geld uitgeven dat
gedeeld zou moeten worden
met hen die vechten voor wat eten
weg met de terreur
van geld en macht
deel middelen van bestaan
iedereen heeft recht
op een dak boven het hoofd…
Over het gras
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.113 Handen die mijn hoofd niet koelen
met hun sneeuw, de lichte, zachte.
Hartklop die ik niet zal voelen
onder stergoud, al de nachten.
Over het gras en over het water
dwaal ik achter de beminde,
tot ik aanzie - later, later,
in een licht dat mij hervinde.…
van as tot aarde
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
639 welke waarheid wordt gebeeldhouwd
onderaan de urne
terwijl onze handen wrijven
over het gelaat
van schaamte
hoelang zal de trein blijven branden
tussen losgehaakte windstreken
die doorheen zwartgekalkte grachten
de gruwel spoelen in de keel van
menselijkheid
en de vloed van vrede willen
herwinnen
zeg mij, wie richt het hoofd…
Beschavingsvernis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 langzaam krijgen zij gezicht
in egoïstisch bewegen
alsof het in hun genen zit
het nette pak
de dassen onberispelijk gestrikt
met het laatste restje beschavingsvernis
zij lachen minzaam
als anderen van ellende stikken
door het geld dat zij in woeker pikken
hun schaapjes op het droge
zij verdelen nog legaal de buit en gaan
met opgeheven hoofd…
Mes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
726 Men schrikt van het gezicht dat aan haar hoofd kleeft
haar wezen moet daaronder nog wel zijn
geen tekens meer van sporen die de tijd geeft
de lippen groot, de ogen net te klein.…
waarheen wij ook gaan
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
785 het is beslist
ik treed in het huwelijk
de dag geeft ons zijn zegen
terwijl een vogel zich vasthecht aan de zee
en krijst tegen het wegglijdend water
wij houden onze adem in
en willen de spiegel van de maan als getuige
waarin wij vloeibaar kunnen dromen
al dansend, rond en rond
met zwarte of gele vruchten op het hoofd
en vuurtorens…
harmonie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 het orkest speelt trombone klarinet
trompet de goedig doffende tuba een trom
behoedzaam sluiten muzikanten de mond
om het riet aandachtig verinnerlijken ze muziek
de ronde stem van het koper vermengd met een
ernstige wending van houtblaasinstrumenten
onder hun hoede groeit de melodie
de dirigent zwaait over hoofden lange
bewegingen van…
Gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 Gedachten dansen door mijn hoofd
Honderdduizend flarden
Zoveel en zo vaak dat het me verwarde
Mooie denkbeelden en slechte dwalen in mijn brein
Wat een drukte wat een warboel
Zou dat moeten zijn
Smeltkroes van ideeën
Borrelen de hele dag
S'nachts is het rustig als ik slapen mag
Beelden in mijn droom, bizarre fantasieën
Geesten…
inhoofdig lied
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
666 daar is het weer
dat liedje in je hoofd
althans die paar regels
dat ene couplet
dat zich voortdurend herhaalt
onduidelijk waar het vandaan komt
welke geheugenflits
plotseling is blootgelegd
wat het eigenlijk wil zeggen
en waarom nu ineens
het is net als met veel dromen
die komen en weer gaan
waarvan flarden blijven hangen
waar je dan…
Pijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
829 Jij pijn, die me
vergezelt in mijn hoofd,
mijn hart, mijn hele zijn.
Je kent me door en door
en in de nacht zie ik je
- al is het in een glimp -
opdoemen uit de mist.
Contour van je gezicht.
Ik kan je tekenen zien en
horen, naast je voelen
ga ik je bijna waarderen.
Jij vijand van mijn leven,
omarm mij als een vriend.…
Tijd van leven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.612 haar hoofd
rust zacht op mijn herfst
droomt van een lange zomer
waar ik nog jaag,
ren langs het strand
en om een glimlach vraag,
zij om een reikende hand
de afstand lijkt steeds groter
het slapen dieper dan ooit
seizoenen nerven mijn vel
jonkheid verdwijnt,
mijn toekomst dooit
haar wang
verraadt verte
de ogen spiegelen
mijn hart…
kringloop van schaduwen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
569 vol gedachten,
bovenop de stilte van het alledaagse en hoe het
tenslotte zal weten dat het schrijven moet
omdat gesproken woorden achterblijven in muren
en er nauwelijks wind is
en hoe het, haast mensenschuw, doodvermoeid,
de dagen laat regenen op afzondering
hier, nu, met de kleren op de stoel en het plakkerig zand
van kastelen in het hoofd…
Voor geen koning wil ik wijken
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.763 Voor geen machten wil ik zwichten,
Met geheven hoofd steeds voorwaarts treen,
Voor geen strijden, voor geen richten,
Voor niemand deinzen, neen, neen, neen!…
Sneeuwnoten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
728 het hoofd buig ik nu
buiten in de kou
en voel de kleine
glinsterende vlokken
neerdalen met schroom
alsof ze zich bedenken
zich weifelend neer leggen
op mijn ruige trui
even kunnen ze bestaan
mijn warmte zal ze smelten
dra
zoals Mozart´s noten
neerdalen in mijn gehoor
even blijven liggen
en dan gaan teloor
gesmolten in mijn oor
druppelend…
Op een voetstuk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
905 Dus kom ik tot dit 'lichtvoetig' besluit,
leef je 'op grote voet' of ben je arm,
dit is mijn 'voetnoot', 'ten voete uit';
hou het hoofd koel en de voeten warm!…
Haring in dierentuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 (the Boxers; 1987*)(te zien in Berlin-Tiergarten)
Vanaf dag één hebben deze
boksers elkaar al door
Heen door zowel hoofd
als zeker dwars door maag
De olifanten toeteren
terwijl echt, werkelijk
alle zeeleeuwen
zich de blaren klappen
Opgekomen publiek scandeert
namen van de helden
Hun pose spreekt recht
wedstrijd aller eeuwen
Voor…
slechts toegankelijk
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
716 mijn hart is stil
alsof het overweegt
om weg te gaan
en jou achter te laten
op mijn wang, aangevreten
door het zilt dat oogleden van liefde sluit
hoe zou het afscheid zijn
als een stap in een zuilengang van echo
waar boete beelden maakt en de reis aankondigt
met het hoofd tegen de muur
zou het dan mijn stem zijn
die de weg tot stof…
Max Kwabe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Als jongere jaars
Medicijnen werd
Je doormidden gezaagd
Over de duizenden
Fysische en biologische
Functies van het
Menselijk lichaam,
Leerde je duizenden
Termen uit je hoofd,
Hoofdzakelijk in 't
Dokterslatijn - na de
Eerste fase goed te
Zijn doorgekomen werd
Je meer en meer getrokken
Door de persoon achter
Achter de klachten…
Het monster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
562 Van mijn tenen tot mijn hoofd, hij neemt mijn lijf in beslag.
Hij voedt zich met spanning, lust en angst.
De dagen worden korter en de nachten duren het langst.
Het is donker, kil en leeg, ik voel me alleen met dit monster in en om mij heen.
Ik heb al vele monsters verslagen, bergen beklommen..grote gevaren.…
Wederopstanding
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 Een mens gaat maar door
zonder zich af te vragen waarvoor
hij stoot zijn hoofd keer op keer
maar probeert het telkens weer.
Vallen, opstaan dan weer doorgaan
zo heb je het geleerd
een wijsheid waarop je een leven lang hebt geteerd
en dat heb je dus maar gedaan.…
dementie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.358 weet dat ik de dingen heb geweten
die allang in daden zijn vergeten
het vergeten versluiert het zeker weten
maar weet nog wel van jouw bestaan
jouw lange haren die als duizenden spinnen
mijn lippen beroerden
jouw sprankelende ogen die mij blind
maakten voor de erotische duisternis
jouw stem die ik wil vergeten
in mijn verdwijnende hoofd…
Vervliegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
778 Jouw aanraking beklemt me,
jouw kus doet me verstijven,
jouw geur blijft hangen
als van iemands parfum die
in de gang blijft rondzweven,
Maar dan in m'n hoofd.
In mijn gedachten spookt hij rond,
net als de herinnering
van wisselende seizoenen en hun
graspollen, dorre bladeren,
knispering van de witte deken.…
Waarom de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
423 Van de aarde waaruit
Ik vanmorgen moeizaam
Geboren word, ontstijg
Ik de aardse gebondenheid
Die mij het soepele
Bewegen belemmert en mij
Liefst met gebogen hoofd
En stramme spieren voort
Doet gaan -
Als ik verwelkomd word
Door het eerste koude
Morgenlicht van deze
Nieuwe dag waarin ook
De pieren die mij omringen
Hoopvol wakker…
BIDGEWOONTE....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
553 Bidden doe je meestal besloten
veelal met je ogen gesloten
gevouwen handen, gebogen hoofd
gooi je je hart en ziel open
intens mediterend loven en hopen
Ga je het gebed echter delen
in een bijeenkomst of kerk
door hardop vroom te bidden
dan wordt bidden als praten
niets mis mee, moet kunnen
wil ik ook iedereen gunnen
Maar in mijn perceptie…