9768 resultaten.
wachtruimte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 zo’n blaadje
cirkels schrijvend
aan een draad, gesponnen door
november
het lijkt een stil gebed
welhaast smekend, als het
zonlicht brekend in de oude nerven
scherven vol verkleuring
zet
ach, het leven schenkt opnieuw
het wacht onder de vracht
van afgestorven hoop
de samenloop van toen en ooit
is weggegooid
in lege glascontainers…
Ver achter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 De kroonprins der Nederlanden
verblijft in het land van Wales
op een oude kostschool
de jonge man van hoge adel
ervaart de gevreesde tucht
en soldateske leefwijze
die met afschuw dan wel schertsend
genoemd zijn in geliefd verhaal
vertellend van sloebers
uit Britse gezinnen
waar ouderliefde dikwijls
taant of misschien geen raad weet.…
De IJssel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 zoals de stroom raast
in vale kleuren
en bezit neemt van het land
haar oevers overschrijdt met
niets ontziende gretigheid
zo is mijn liefde kolkend
in de regenbui en als de zon
de lucht weer openbreekt
onthullen witte dansers
wat de liefde weet
als ik oud ben omringt ze mij
in alles wat de wereld kleurt
en rukt uit de vergetelheid…
wensput
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 mocht je hem vinden
en munten dragen in een oude buil
werp ze, gooi ze kringen makend
in een roerloos oppervlak
en sta er stil voordat
het dak zijn spanten kraakt
de voordeur sluit
de mat zich naar een voetveeg buigt
met open handen
gericht naar de zon ontvangen
wat de waarheid weet
mijn zonnehoed draagt gaten…
Hun stukje schepping
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
509 het rommelt soms
in een oude doos
als ik op zolder loop
dan is het tijd
om te genieten door
mijn stenen op te diepen
ik heb ze geraapt
in alle oorden waar zij
zich kenbaar hebben gemaakt
de schittering
in kleur of licht was
het signaal van hier ben ik
zij hebben mij hun
stukje schepping laten zien
in paradijselijke schoonheid…
zwerver
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 de dag is vaal
en de steen van stuurloos water
net zoals ik heeft hij
nog veel te ontvangen
maar net zoals ik
leeft hij van oude gedachten
ik kijk naar hem
en naar de tegenspraak
hij zwerft al een eeuwigheid
het is een lang verhaal
maar op een of andere manier
kom ik tot rust
flinterdun valt het zwarte zand
in het ijle
hij…
Maatje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.146 maar het komt altijd weer goed
het wordt altijd weer wij
M’n beste maatje
met jou word ik oud
weet dat ik
heel veel van je houd!…
Hand in hand
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.053 Ze zijn al oud en schuifelen voorbij,
Nog samen, zij aan zij.
Wie weet al jaren bij elkaar.
Ook al was het soms wel zwaar.
Maar geluk had de overhand,
Daarom lopen zij nog steeds hand in hand.…
Boordevol herinnering
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 het zijn
de tandjes die
voorzichtig proeven
in de groeven van
het oud vinyl
hun impulsen
geven aan het
mengpaneel dat
tonen switcht waarmee
de versterker blitst
met doorleefde
muziek waar het
nostalgisch verdriet in
krassen en haperingen als
liefde en pijn nog voelbaar zijn
ben zuinig geweest
op hun hoezen
boordevol herinnering…
Conrad van de Weetering 21-3-1929 – 16-10-2017
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
673 Die eerste keer in Café Eijlders
jij sprak me aan in het Javaans
ontmoette een krasse oude heer
schudde mijn hoofd heen en weer
te veel talen geleerd en vergeten
Daar lig jij dan en leest een gedicht
over leven als een feest van licht
zo zal ik je blijven onthouden
een heer van dansen zonder gewicht
een vriendelijk mens om van te houden…
XV - aan het open raam - 1907
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 in voorjaarsregen
ruist de smeltende sneeuw
met vergeten stem
een dichter met vier
zijn eerste gedicht kwam pas
met veertien jaar -
een wond met roofies
hoe heet kan je ze eten
de korstjes op je lip
bysshe een poging
de mot is aangetrokken
tot de morgenster
naar het oude nest
waar stilte geen stilstand is
waait het raam open…
Een bericht van hoop
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
456 Stilte is voor wetenschap
vriendschap slijt oude wonden
liefde baant een nieuwe start
innig verbonden met het leven
er komt meer zuurstof in de lucht
je spreekt over liefde
het ontstaan van puurheid
maar dat is een natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is de laatste echo: trouw
een opnieuw beginnen
in de hartstocht van…
Kalenderdode
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
709 Nog steeds je verjaardag
op de kalender in de wc
of je nog altijd ouder wordt
niet dood sinds jaar en dag
hoe oud je ondertussen bent
voor mij toch eeuwig jong
beelden vervaagd tot foto's
met steeds meer eigen leven
als stoer blozend stadsmeisje
spelend op het grote boerenerf
bruidsmeisje werd opgebaarde dode
Madame Tussauds met bloemenkrans…
Wiege wiegelee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Hier wil ik blijven
neuriënd in de zoete adem
van de goede oude tijd
het warme nest in mijn hart
mijn welkom, kom
neem en eet en drink
mijn lichaam, mijn bloed
dan wiegen we samen
wiegen we in geluk
wiege wiegelee
wiege wiegeleen
wiege wiegelee
wiege wiegeleen
bloesem om ons heen…
een verhaal van alle tijden (1)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 Proteus
de oude man
van de zee
drager van
alle kennis
van het verleden
het nu en
en het later
een jaloerse
minnaar gunt de
ander het licht
niet in de ogen
waakt als een
een havik over
zijn ondeelbare
beeldschone schat
de zeegod hij
rekent zich rijk
tot het aanbreken
van die noodlottige dag
waarop de lucht zich
in…
Golven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 School en thuis, alles
aan deze kant van de rivier
besproken met vriendinnen
op de andere oever
alleen maar schapen
geen vergezicht
op blinkende daken
een lieve oude fee
die de was doet
of een jongen
die een duik neemt
niets bijzonders, maar
toch kriebels van binnen
die me pootje doen baden
even drijven door golven
opwinding…
Ooit misschien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Het kan niet en toch
ben je niet bij mij
je voelt niet
wat ik voel en als, als
we elkaar tegenkomen
wie weet waar en hoe
de kans lijkt me klein
kijk je dan snel om
lang genoeg, alsof
je mij niet hebt gezien
of vraag je hoe het gaat
wat ik zoal doe, en alsof
we oude kennissen zijn
wens je me midden op straat
gewoon…
Jullie lopen door
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
540 Oude vrouw naast me in de trein,
man met 1 arm in de Albert Heijn,
wandelend stel waar ik voorbij fiets.
Ik wou dat jullie het zouden zien,
me zouden knuffelen, en zouden zeggen: ‘Alles komt goed, hoe dan ook meisje, jij komt eruit, al doet het nu zoveel pijn’.
Maar jullie lopen door.…
De stille passen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Na het springen leer ik
tussen tranen en lach
met vaste partners
de stille passen
Soms huil ik om later
steeds weer om vroeger
en de herhaling ervan
alsof het over moet
Dansend denk ik
ook aan het fijne
dat niet mogelijk is en
waar ik van verlost ben
ofschoon ik het mis
wat ik rijm als ik rust –
door een oude kier
sluipt fantasie…
variatie op een thema
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 Poëzie is het oud abattoir
dat het vlees van de onslachtbaren snijdt
het Absolute in de vleesmolen draait
de slachter die ontwijdt een oor afsnijdt
er een paar onzegbaarheden in prevelt
uit ranzigheid zijn mond in kiepert
op de verspreking sjiekt
waarna hij enige eeuwigheid schendt
worst voorschotelt in kerstboomschelletjes
een variatie op…
Dat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
621 dat krijg je dan
en je weet niet waarom
stenen dreigen te breken
schutters in het groene gras
het gevaar van de bomen
dat ik op mijn hoede ben
in een droom was ik een telg
uit een oud Frans geslacht
je moest je langzaam cacheren
om de zekerheid van geluk
c'est simplement comme ça
en de twijfel gaat voorbij
tot weer een volgende…
Nachtgedachten
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
604 Herinneringen malen door het hoofd
in het midden van de nacht
Wie had dit ooit geloofd
Dit had ik niet verwacht
Hij had het mij beloofd
we worden samen oud
Hij is toch weggegaan
het is hier stil en koud
De lente doet haar best
en maakt een kleurenpracht
De roodborst maakt zijn nest
ik zie de grote macht
Ik denk en .... op het lest
zie…
Wintertuin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
534 zie ik onzichtbare dieren
nog voor het regenen
in een droom verdwijnen
er blijft een grijze wereldtaal
aan de veel te diepe afgrond
van mijn geheugen hangen
om stille getuige te zijn
van het feitelijke
mezelf zijn tegenover jou
ontluiken de eerste bloemen
alsof het nooit winter is geweest
er zit een zingende mus
bij het oude…
Puur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
481 Puur wil ik de heldere geuren beleven
zonder heimwee naar een vroeger leven
nu prille liefde zonder levensvragen
geluk vervult met mooie dagen
puur als het diepste uit een bron
sereen in innigheid verbonden
zo helder als de dag begint
geen zorgen over oude wonden
puur wil ik het maanlicht zien
in alles wat ik op zal schrijven
moet liefde…
weet jij het?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
480 sommige gedichten slapen
in mausoleums andere
in een anoniem graf
vele slapen nooit
dansen in de regen
creperen in de goot
het gedicht blind of doof
sterft een ongelezen dood
of kreukelt als oude huid
kraakt als het vermoeide huis
de uitgelezen betweter breekt het af
een gedicht weet jij het
hoe het er uit moet zien?…
grijze wolken boven van hool
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 maar gelukkig komen er
ansichtkaarten van oud-medewerkers
met zonnige groeten
van ver over de zee ,
die verjagen
de donkere wolken ,
heimwee en verdriet overdag!
hopelijk kan dat ooit voor de zwaar getroffenen nu.
hoop!
investeringen kunnen nog redden…
dodentocht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 Je bent nu groot
Je vliegt er doorheen
Je leeft voor de dood
Je bent nu oud
Je bent het moe
En je verlangens
Voorgoed voorbij
Na we vergaan
Is er enkel de echo
Van ons bestaan
Ook de ziel blijft niet
Vertrekt samen met
Jouw lichaam en geest
Naar het eeuwige niets
Maar weet en wees niet bang
Het dodenrijk is groter…
Winter Haiku
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
622 Opeens is er sneeuw
Vertraging op de wegen
Slow motion verkeer
Een witte deken
Bedekt het vertrouwde beeld
Een nieuw perspectief
Een sprookje begint
De ijskristallen helen
Natuur alchemie
Een winter wonder
Moeder Aarde transformeert
Al wat was wordt nieuw
Het oude vergaat
Voedsel voor wat komen mag
Het nieuwe ontkiemt…
winter blues
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 het uitzicht is een
lege plek voor goden
getooid met oude veren
de lippen van perkament
ze kijken in de verte
zonder vooruit te komen
geen vlinder of zwaluw-
vlucht gezien
op deze gebroken avond
boven bevroren bomen
als verzachting voor het leed
zingt een engel winterblues
niet de bloemen maar
het ijs niet het glas maar
de…
WOONOORD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
635 ik woon in een boom
en moet er 's avonds
voor eten en bed weer uit komen
zo heeft hij het mij geleerd
hij hielp je met het
verwezenlijken van je dromen
en een woonoord te bouwen van hout
taai en verweerd
hij is nu eenzaam en oud
bouw je eigen onderkomen
zei hij die het verlies van
z’n eigen nooit heeft verteerd
weet je jongen was…