Alle inzendingen

Wat we niet hebben, daar blijven we naar gissen, al lijkt het missen heviger dan wat we gehad konden hebben, als ..! gedroomde ideeën pronken naar gehechtheid te lonken, wat bedoeld werd in deelbaarheid, proclamatie van verbeeldingen met de nog te werven dingen, in spijt te wissen...

met paard en wagen doet hij zijn ronde het is de laatste keer de vuilnisman heeft een vrachtwagen gekocht een stukje zandweg wordt verhard achtergebleven sporen vinden hun graf er komt asfalt misschien iemand krabt oude verflagen van de muren als plots een zware beklemming ove...

... Fontein gekletter drijft me naar eerder water, in beweging het ritme van de wereld Jong is de nacht als herinnering voor later, van New York tot Ibiza maar Nederland dat vertelt Schaamte verdriet en blijdschap op het nieuwe pad, ongeremd dansend water het kruispunt van de vloer Generatie...

Vlak boven het water blijft de zon hangen De oude mensen kijken met romantische gevoelens naar ons op de rotsen waar we elkaar voorlezen Zij zien de mieren niet alleen onze jonge lichamen en ze denken de hagedissen erbij Op zee klinkt een misthoorn maar er is niets te zien tot ineens ...

Lieve mensen, Het is niet mijn bedoeling, en nooit geweest. Zoveel pijn ik mensen aan doe, dat is wat ik opving. En dat lang niet iedereen van mij geneest. Ik kwam tot leven in mensen en dieren. Eerst dacht ik, dat is toch iets om te vieren? Ik leef en plant me voort. Maar ...

Wat hoor je als het stil is, hoor je dan het kloppen van je hart je ademhaling in en uit, in en uit je krabt aan je hoofd en denkt, dat geeft ook geluid, een beweging van je voet, je hoort het ritselingen van een kledingstuk, ja ook dat. Plots rinkelt een fietsbel op verwijtende toon een de...

Nobele duiven vliegen voor de vrede met in hun snavel een maretak. Nobele duiven bepalen voor het heden hoe wij samenleven onder een hemeldak. Nobele duiven maken nimmer ruzie met hen die ijveren voor een bestand. Nobele duiven brengen vrede aan alle burgers van ieder land. Nobele duiven...

wij hebben heel lang met vonkjes gespeeld die als zij oversloegen lading hebben gedeeld wij zagen de kleuren roken het avondlijke van geuren die hoorden bij een teveel aan ozonritueel toen onze blikken intensiveerden en wij de afstand decimeerden bronde nabijheid steeds warmer ver...

in verlatenheid sterft het hart treedt het lichaam in weerklank buitendijks wat met ziel en vlees verbonden is leeft voortdurend tot water en zee ik ga weer liggen leg afstand naast je neer -trotseer dood

Het speelgoed wordt voor iedereen gelijk. De jongens mogen best een popje kopen. De meisjes mogen met pistooltjes lopen. Dat zet neutrale zoden aan de dijk. Bevrijd van sekse ben ik opgestaan. Vandaag trek ik maar eens mijn broekrok aan.

Eerst een luchthart maakt de wijn, dan een ekster, dan een zwijn; maar verheert hij eens ’t gemoed, ieder drup kost mensenbloed. Weg die beker! Weg van mij! Liever dood dan razernij. 1827 -------------------------------- luchthart - onverschillig iemand ekster : dief zwijn : wellus...

zet dit, mijn wijnglas water, voor het raam en laat het staan, laat het water staan tot u er niet langer door kunt zien, daardoor echter, in de welving van het glas om het water, wel het herfstlicht zilveren ziet laat het nog een wijle staan, nee, afblijven, laat het staan tot u door het...

Uit het oerwoud van twijfel rijgt zich aaneen in het collectieve zwijgen, maskerade die meer leert over de gedreven kwantitatieve vervlakking van de werkelijkheid waarin de wereld zich herkent, die synthese als levende bewijs dat de hersenen slechts een weefsel is met uiteen lopend...

Ze treint steeds eerste klas Wijst subtiel naar haar buik, want als je zwanger bent is dat gegund Maar op controledag Ontegensprekelijk zwicht ze voor ’t feit dat ze een bierbuik runt

verborgen in cellen diep in ons brein wachten oude ontembare herinneringen op nieuwe kansen de heimelijk stekende bij ratelende cicades een fladderende nachtvlinder die het licht zoekt maar naar duisternis verlangt gezeefd en opgeslagen in diepe kasten op zolders in kelders de onu...

stuur (varkens)boeren met pensioen hun aantal moet rap naar beneden het kost ons wel een zak met poen maar 't stikstofleed is dan geleden veel vlees eten zit er dan dus niet meer in en zo krijgt de vegalobby ook haar zin

m'n god alweer zo'n moeilijk stukje tekst waarmee men iets van poëzie wil duiden de dichter maakt in taal geluiden waarvoor hij naarstig woorden zoekt... men stuit op wrange hindernissen en breekt de tong op lettergrepen weerom blijft men als lezer in 't ongewisse en de dichter ...

Ik zat op een studentenkamer Verslond de filosoof met de hamer Maar spannender vond ik films van Brando En de duivelskunstenaar Armando Ik woonde daar met een gek En zoals in "On the Road" van Kerouac Stelde hij voor dat we met ons beiden Naar Turkije gingen rijden Liftend zouden we ve...

Dat geen mens in staat is, om zijn brein te regisseren. Dat de baas van Apple, niet eens één Iphone, laat staan een appel maken kan. Eén uitvinder kan niet weten, waartoe zijn vondst kan leiden. Wie kent de regels van de spelen, die we samen leven noemen? Wie kent de ultieme eigenschap...

Bij de brug onder de Tuin der Dichters zit ik te kauwen op de wereld zoals ze is Ik zie de mensen gaan jong, moe of roekeloos de beschermheilige tartend die aan de binnenspiegel bungelt Laat in de avond lopen ze in de berm met bagage of sprokkelhout op hun hoofd, kruizen om hun nek op de s...

Niet geboren om alleen te zijn. Eenzaam in de massa zo breekbaar en klein. Niet geboren om alleen te zijn. Eenzaam is het sterven, maar zo anders kan het leven zijn. Iedere dag met die ander is een plaats in de massa. Minder breekbaar en klein voor jou en een ander. Niet geboren zonder r...

zij wist de ketting vol te maken zag hoe handen elkaar raakten de cirkelkracht zijn eerste schijnen gaf indrukwekkend klonk het sonore geluid waarmee duizenden mantra’s werden geuit hun gelijkvormig bewegen openden warme uitnodigingen om in de wereld te leven en er ...

Van waar men voetstoots uitgaat bij de man, Waarover zelden twijfels zijn gerezen, Is deze week het tegendeel bewezen, Daar Grapperhaus best multitasken kan. En dat met onverenigbare zaken: Hier heeft de politiek met sport te maken.

Minuten werden jaren het ging allemaal voorbij, met de snelheid van wat mieren marcherende op een rij. Als flitsen van gedachten ja zo vloog de tijd, van peuter tot aan oude vrouw een leven zonder spijt. Ze koesterde dat wat haar zag ja zo gaan de dingen, regenbuien spoelden straten...

Je zit in elke vezel van mijn lijf En ik weet niet hoe ik je weg moet krijgen Hoe laat men mooie blauwe vlinders zwijgen Waar laat men grote tranenkralen rijgen Tot kettingen een metertje of vijf Mijn dromen stop ik ver onder de grond De tijd is daar elkaar nu los te laten Om te voorko...

ik heb je het liefst zoals je bent je komt en gaat met wisselende gezichten je bent nooit op dezelfde plek ik heb je het liefst zoals je bent dat is waarop alles aankomt liefste

BOTTENLIJM Wat we niet willen: een oude vader met hamertenen Dat komt nooit meer goed hoe hard je er ook mee slaat Hoogstens de hoeren in de straat kijken er nog van op Wat de mogelijkheden zijn in het interactieve verkeer

Het einde van de milde nazomer twijfelt, is het genoeg geweest of zal ik nog doorgaan met mijn stralende zonneschijn in alles onbewolkt en onbezorgd, de mooiste dromen voorbij er is altijd iets grillig, onvoorspelbaar en weemoedig in het geelbruin verschijnen van herfstkleuren die herinneren...

Hoe triestig achtergevels, verlaten in regennevels met vensters, waarachter schimmen staren Dode meisjes die vrouwen baren. Zo verzinkt de jeugd in water en pas vele jaren later, sijpelen met het droeve water beelden van een puberende schoolverlater.

Ik maak me over Greta grote zorgen Hoelang zo’n kind dat hele circus trekt Oschoon haar boodschap wel de lading dekt Was in New York de stemming :’Goedemorgen Die kleine puber met haar kwaaie kop Gaat dat niet wat te ver over de top?’