voeg je netgedicht toe

Netgedichten over psychologie

4410 resultaten.

Sorteren op:

wonderlijk

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 723
Zo gebeurden er vreemde dingen. Een kindje zomaar verloren dweilend langs de lindelaan, een hinde, als het hertje uit mijn sprookjesboek. Een doek over haar smalle hoofd en zangers uit het bos die haar toezongen alsof ze de prinses was, maar ze was mei en zomertonen. Ze droeg haar lot, zocht, rook de geuren van haar moeder en de verloren…

ochtenden zonder ogen

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 813
als een moeder zwijgt en haar kind dichtvouwt, dat van nergens lijkt te komen in een niets dan lege kamer van onverschilligheid vraagt het kind zich dan niet af of zijn naam bestaat in gedichten, vernietigd door gebrek aan gelijkenis en zal de stilte dan het einde vinden in verwilderde dromen wetend dat de werkelijkheid die…

Waterspel

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 800
een lied van januaridruppels danst op papier, over een toverkoord van ingehouden zachtheid zo innig strijkt zij haar weke vleugels als een intieme fluistering over mijn aangespoelde eenzaamheid de nacht schrijft zich in verre havens waar ieder woord een droom van thuiskomen is…

sterven bij leven

netgedicht
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.259
ademen zonder morgen is omgaan met het nu, het heden, waar geborgenheid in vandaag moet zijn verborgen het is niet meer verlaten op een verwachtende hoop een droom met in wezen onbekende baten of zo men wil, fantasieloze gaten je bent op…

aan de rand van lakens

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 675
help me, zeg schreeuw, vloek desnoods hoe lenig de minnaar de tafel dekt en lakens opgooit over smalle heupen ik wil liggen, likken, verdrinken in woorden, veel hoger dan benen en borsten verover me in niet minder dan liefde en zeg wanneer het daglicht vertrekt dat ik groot genoeg ben om je te strelen zomers en winters,…

wat ik zag, zonder

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 900
niets beweegt voort in je gezicht, niet de kleur van mijn zakdoek of die van jouw mond je haar is grijs en vol met regen, uitverteld nog niet over de rand van herhaling en hoe je klein mijn woorden wegveegt, haastig en zonder omarming, tot as verschroeid met ogen, stil in tijd, woon ik nergens ook al hoor ik bij dit…

Souvenir

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 847
De zee wordt mijn lichaam wanneer ik duinen in handpalmen verander; bloeddoorlopen door avondzand en vastgelijmde schaamte. Wind weerspiegelt mijn wankelen; vel over been verwaaiend tussen dikke lagen schaduw en meeuwen die vluchten. Morgen blijft zonder tegenspraak wanneer mijn mond zich gehoorzaam sluit ongewijzigd…

psychologie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 649
geluid, waarmee men iemand roept uit de tijd der PtolemeeĆ«n. ik mijd de niet dicht opeenstaande bomen -op korte afstand, in de nabijheid zijn ze in tweeĆ«n gesplitst- naar beneden stappend doe ik afstand van een kabel of touw zonder priesterlijke zegening, voor de gek gehouden in een zachte zuidwestenwind…

Panta rhei

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 925
I Het ijs werd weer water de zee weer woest en ik danste op de golven van mijn dromen blauwe nachten voorbij en in het zoeklicht van de rode maan leek het kleine geluk steeds meer te groeien als de wilgenroosjes en de wilde lelies en zelfs de nachtvlucht van de zwaluw bleef niet ongezien. II Achtervolgd door de tijger en gejaagd…

sneeuwbank

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 598
het was niet de taal van de winter ijzig in het wonen het was ook niet het wachten van het blinde kind dat minder weende in de stilte het was de geur van afscheid toen je me neerschreef in de dag van morgen…

dipsaus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
eenzaam vals zijn hoofd: tijd zonder belang lijdzaam als pijn dooft: 't schreit onder 't behang…
klaas31 december 2007Lees meer >

de nacht braakt schaduw

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 617
mijn ziel liet zich niet vinden op zolder en later, toen ik voor het eerst besefte dat het huis vele kamers had herhaalden mijn ogen de ononderbrokenheid van het kwaad uiteen gebogen door stilzwijgende schaduwen die mijn onbekend gezicht naar de wind droegen voorbij maanlicht en kindervertrouwen ik zweeg toen alles…

stop-contact (senryu)

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 599
virtuele min sluit werkelijk aan op een fantastisch contact…
klaas29 december 2007Lees meer >

ik zag een winterroos

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 769
mijn ziel slaapt niet, maar drinkt bij het stijgen van vogelveren de ingevlochten zon wanneer ik door ontroering gloei bomen brengen me tot zwijgen of rozen, licht van winter ik weet ook niet waarheen of zonder, de lome stilte waarnaar ik liever luister mijn handen rusten nog in de wind, minder zichtbaar en ik denk een dag weer…

de dans der manen

netgedicht
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 716
ademloos maar immer nabij draagt de maan het zwarte linnen van de nacht ik word geboren in de eerste schreeuw en baar de dood, onvoorbereid het tij blijft leven door het onbekende en vertelt het zichtbare weg uit mij blind gemaakt ben ik niet anders dan wat ik ongeweten heb geweten…

winterportret (acrostichon)

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 821
sneeuwlandschap, warme kilte yin en yang in evenwicht liggend onder de stilte van vleugels in het zonlicht isoleert jouw silhouet alle schaduw uit 't portret…
klaas21 december 2007Lees meer >

flanel

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 704
dagenlang spreekt stilte in het keelgat van de dood zonder rust voor wie het hoort het raam naar binnen vogels hangen te drogen, samen met de handen van onbezeten minnaars winterlang dichtgenaaid rondom weke monden ik zit hier nog en niets ontwaakt of misschien ben ik vergeten waar…

De nacht is blauw

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 799
In het lichtste maanlicht zingen koele druppels een hymne. Zinnen zijn langer dan mijn dromen. Ik benevel ze, strekkend tot dwaze taal. Druppels rollen van mijn tong. Beelden dansen op mijn iris. Ik omarm de kou en dompel mij onder in de sneeuw van het onbeschreven wit.…

in gebreke

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
eigenlijk zou ik vogels moeten schilderen en geen vlinders in een blauwe lucht en waarom willen ze over water vliegen en niet boven een veld met bloemen waarom niet de bloemen óp het water en daar boven dan de vogels die -als uit de dood herrezen- zich zouden wreken op de vlinders…
anno 200719 december 2007Lees meer >

Sir Patrick en de dichteres

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 823
Voor de deuren van de stamkroeg met sigaret in mijn hand ik zwaai – guuudenaaaacht!!! naar mijn dronken maten hei, dichteres!- voordat je ons gaat verlaten -kom, zeg ā€˜es nog ƩƩn leuk vers! dan ga ik: The king sits in Dunfermline toun, Drinkin' the bluid red wine '0 whaur will I get a skeely skipper, To sail this ship o' mine?' En de…
Branka Korac14 december 2007Lees meer >

Over de wind

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 764
Zij droomt de witte droom van licht begrijpende kilte een troosteloze roep in een omarmende stilte. Zij breekt het water tot een woordeloze kring gedachten vormt. Zij ligt onder de maan een bleke herinnering in een laatste avondvlucht. De nacht laat het lege nest los.…

het sterven beminnen

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 868
als het jaar zijn einde nadert verblijf ik wat dieper vanbinnen de hemel duikt dan ongevraagd in mijn ziel alsof ik het sterven, haast gedwongen moet leren beminnen het hangend grijs dringt zich door mijn huid om de maakbaarheid te vertragen en de winterslaap te verkiezen tot mijn allerlaatste bruid als hoop verder reikt dan het…

het geluid van heimwee

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 749
nooit meer, m ’n lief zal je nog gedichten in mijn ogen lezen woorden en een nieuwe dag een avond die nog eenmaal naar je toe zou keren op hol geslagen is de stilte het ongeboren kind, midden op de weg gekromd, het schrijven naar het licht de aura die als een vlinder door de kamer speelde wij hebben geschreven, m ’n…

krankzinnig

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 729
ik zal nooit mƩƩr zijn dan de kou uit bomen van winter wanneer het vonnis zich laat herhalen onbesproken in ieder wankelend antwoord omdat men weet dat ik mijn waanzin bevestig in het braken van schimmen net onder mijn huid waar ik hen voed met broze gedaantes en zwartgeleende tijd eenmaal in mijn droom weten…

Sterke leefarmoe

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 589
Een mens is zwak, maar doorgaans sterk genoeg om het hoofd boven het water te houden. En toch steken velen de kop in de strandzandkorreltjes, zandkorreltjes, zandkorrels, zand. Een mens is sterk, maar zwak genoeg om zoiets met de golvende mantel der zandkorrels te bedekken. Luchtgebrek, Leefarmoe.…
Cor Pierik7 december 2007Lees meer >

de laagste maanstand

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 649
de nacht was mijn vijand wanneer hij 's nachts bewoog door het verboden gesloten raam onder de maan kon ik niet komen toch niet voor eeuwig en als ze nauwelijks zichtbaar verscheen zorgde hij wel voor de schaduwen die, nooit verontschuldigend, binnendrongen alsof zonden nooit gestalten kregen, zelfs niet in zijn hoofd…

Wolkenkind

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 823
Dans op de wolken mijn kind met je door klanken wapperende handen eeuwig draaiend door het oneindige van het eigen immer mobiele wezen. Ingesloten in een rondedans van beweging, neuriĆ«nd op golven van geluid met de naar binnen gekeerde glimlach, grijnzend van geluk. Dans maar mijn kind naar je eigen wolkenwereld, waar niemand je raken…
chatfant5 december 2007Lees meer >

liefde in zwart

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 840
je was hongerig overdag bij de haard en in het gras om wat je later zo oud als de wereld niet zei voor allen die het zagen ging de tijd telkens terug naar het begin en het wuiven ik verwachtte je hand, geloofwaardig tot ik de koude en houterige knieĆ«n verzweeg, blinde ogen en hoe het sneeuwde tegen mijn wang weet je nog…

het landschap van de maanvogel

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 717
een vogel vloog voorbij lente en zomer kleefde stilte aan het raam en ik dacht nog, zing zing de dag, zing je gave nu het nog kan in een brede schaduw van het gras en de ingevlochten, vele dromen maar de nacht moest zo verlopen en mijn woorden waren traag ach, deze koude deze vroege, kale koude er lag al sneeuw op de maan…

Bevreesde overgave

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 603
mijn lijf schuift schurend langs de bast van de eik vingers krabben traag de nagels zwart tot scheuren toe bereid als ik door het dragen zijg, naar overgave neig voir la mort en face; tussen hemel en aarde gevangen in een grijze waas met een loodzwaar hart voel ik me te zwak weerstand te bieden aan deze omvangrijke dijk van houten…
Meer laden...