7932 resultaten.
Aardwormen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
505 Die op de
Onmogelijkste
Plekjes leven,
Zich tussen
Tegels zelfs
Vermaken als waren
Ze in hun eigen huis,
De aardkorst doorboren
Om lucht te geven
Aan groei en bloei -
' k Wilde dat ze
Mijn inktzwarte
Nacht doorboorden
Zodat ik met mijn
Leven verder kon gaan…
Onverwacht geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Die na zijn
Eerste leven
Gereduceerd werd
Tot een armetierig
Bolletje verdroogde
Aarde maar liefdevol
Gekoesterd ook na
Zijn eerste dood
Geeft nieuw leven
In puntjes bijna
Onzichtbaar klein,
Leven dat door
De dood heen
Zichtbaar wordt
En tegen mij zegt
'Jij bent mijn'…
Ster in de nacht ( J. )
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
596 Mijn liefde voor jou
bracht me dichterbij mezelf,
begeleidde me op mijn weg
liet me inzien
hield me op het pad
weerhield me ervan op zoek te gaan
naar het zwarte gat.
Mijn liefde voor jou
liet me een positief licht zien weer,
telkens als ik jou zag keer op keer.…
Uitgeschoten hand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.016 Een verbale discussie, verhit en heel intens,
ach het overkomt toch wel een ieder normaal mens?
De woorden worden gemener, harder en valser,
tot woorden niet meer volstaan
dan is het met de woorden en scheldpartij wel
voor een belangrijk deel gedaan.
Handgemeen over en weer,
de een trapt de ander neer.
Schopt nog eens lekker na,…
Wanneer ik tot U kom
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.233 Wanneer ik tot u kom, dan lacht gij zacht,
En somtijds klaagt gij, maar als zij, die spreken
Van vroeg're smarten, die als dromen weken
En waar men in de droom om weent en lacht.
Maar als 'k alleen ben hoor ik dag en nacht
Uw snikken en ik zie uw tranen leken,
En voel uw hart wild slaan, alsof 't wil breken,
Maar kan niet, dàn verneem 'k uw…
blikken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
581 Blikken, van mensen om me heen
zien me als 'n vrouw met een gebrek
niet hoe ik als mens ook kan wezen
"heus" ik ben echt niet van steen!
Blikken, ja ik ken ze maar al te goed
dan zeggen ze ook nog fijne dingen
dat de eerste indruk vaak de beste is
nou, dat ontneemt 't bij me vaak de moed.
Blikken, van onbegrip en medelijden
kon ik ze…
Dialoog met mezelf!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 Als ik èèn ben
met mijn gedachten
dan heb ik een dialoog
die er niet om liegt
maar er vooral toe doet
en waarvan niets moet
als ik èèn ben!!…
Leukodystrofie
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
757 Zo heet die nare ziekte
Die ziekte die spieren verzwakt
Je kon niet meer lopen
In je rolstoel weggezakt
Hoe vrolijk jij altijd was
Zullen we niet vergeten
Na maanden tegen dit te vechten
Heb je de strijd verloren
Lieve meid het leven heeft je gelaten, je bent hier niet meer
We blijven aan je denken, iedere dag weer.…
Bewolkte ogen*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 Intens diepe droefenis spraken daar haar ogen
Dit drukte echt mijn stemming in Ulaanbaatar
Zijn naam ontstond tijdens de socialistische
revolutie en betekent Rode Held
gelegen op een hoogte
van 1350 meter boven de zeespiegel
in tijd leek het land soms stil te hebben gestaan
misschien daarom soms haar bewolkte, bruine ogen
mooie kijkers…
In 't Bestuurlijk Hart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
522 Eerder in Madrid
Later in
Liefdesstad Parijs
Vervolgens daar
in 't bestuurlijk hart
van ons continent
Madrid, Parijs
en Brussel
God verhoedt, A'dam…
de scheve schaatser
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
483 nooit had hij durven denken
na een nacht van zwoele pret
't begon met champagne in te schenken
en te ontwaken in een vreemd bed
spijtgevoelens kwamen dra
zijn gedachten aan het dwalen,
wakker worden met een kater,
zijn stommiteiten achterhalen
struikelend over woorden…
wegdraaiende ogen…
in een hoekje gekropen…
bang van wat moet komen…
Verbond
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
650 of je levend bent of dood
maakt niet veel uit
je hebt mij aan je vastgeplakt
je ogen bij mij ingeprent
je nagels in mijn vlees gezet
je stem verborgen in mijn oren
of je levend bent of dood
ik raak je nooit meer kwijt…
Natte voeten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
615 Het beessie is even te logeren,
want het baasje is een paar dagen weg,
natuurlijk kon hij mee,
maar was wel lastig ook onderweg.
Oud en Nieuw is ie dan hier,
op zich geen ramp want: hij wordt doof hoor mam,
dus krijgt zoveel van klappen niet mee.
We weten uit ervaring inmiddels allemaal,
bij een ander doen kind en hond een heel ander verhaal…
Waar moet ik heen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
708 Langzaam kom je zijn leven binnen
zonder te vragen of hij dat wil
'Waar liggen de sleutels nou?'
Soms ben je weg
denkt hij dat je niet terug komt
dat het een vergissing was
'Hoe kan ik dát nu vergeten zijn?'
Opeens ben je er weer
dwingend aanwezig
'Wat was die náám ook al weer?'
Je bent ongemerkt binnen in hem geslopen
neemt…
Tegennatuurlijk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
548 de schaduw van gespreide vleugels
komt dreigend op haar af
haar blik en lijf verstarren
dan vlucht ze weg van 't raam
tevreden strijkt hij in de dakgoot neer
niet elke vogel schrikt van groene ogen…
Vernietigingskamp
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
803 Het is een onherstelbare
psychisch en medische ramp
als ouders vrienden en familieleden
systematisch langzaam
moorden met die vrome
godvrezende emotieloze
starheid op het gezicht
omdat ze je dwingen
de persoon die je werkelijk bent
en wil worden
kapot te maken in een
voor het oog lijkend huiselijk
vernietigingskamp
mijn God wat hebben…
Ik draag je achternaam
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
626 IK DRAAG JE ACHTERNAAM
Ik draag je achternaam
maar kennen doe je me niet
ik draag je achternaam
maar het is nu eenmaal zo, dat je me nu nooit meer ziet
Ik draag je achternaam
maar van mij, heb jij geen weet
Ik draag je achternaam
maar je kent niet mijn pijn, mijn vreugde en wat jouw handelen met me deed
Ik draag je achternaam
maar…
Sinds ik u álles gaf, ál wat ik ben
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.217 Sinds ik u álles gaf, ál wat ik ben,
En thans in ú mijzelve heerlijkst vind,
Wat klage ik dan, daar gij een andre mint,
Daar ik me, als de uwe, eraan meêplichtig ken?
En daar ik ú ben, ben ’k dan niet verblind,
Zo ’k op u toorn en dus mijzelve schen?
En me aan úw liefde zoveel minder wen
Dan aan mijn eigne, die ons zó verbindt?
Moet…
In dubbel meerfoudt
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
603 Subtitel: Aderlating
Tijden veranderen met jaren die slijten
Ware liefde ebt weg, stabiliseert zich of gaat verloren
Degene om wie je geeft, van wie je houdt, wil jij slechts nabij
Lanterfantend, liefde gevend tot werkelijk de tijd dat je niet meer bestaat
Daar bloed zich vermenigvuldigde in dubbel meerfoudt
Met prognoses houd ik mij doorgaans…
Herfst.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
463 De kale bomen
en verdorde bladeren.
Ook een kleurenpracht.…
heling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 kun je een
gebroken woord
spalken
een splint aanbrengen
voor het verzachten
van de pijn
het gebrokene
tijdelijk
verbinden
fixeren in
onbeweeglijke
nietsdoenerij
voel je na de
heling de plek
van de breuk
van een
gebroken woord
de stekende pijn
waar je nog altijd
koud van wordt?…
Manipulatie
hartenkreet
5.0 met 16 stemmen
884 Op een dag zei ma mij wij gaan samen naar de stad
Verbaasd keek ik haar aan en zei wat.
Wij hadden geen moeder dochter ding
Dus dit was een echte vergissing.
Maar goed samen op pad met de bus
Wellicht denkt iedereen het is mijn grote zus.
In de stad werd mijn uitje ruw verstoord
Want ik werd uitgespeeld en uitgehoord.
Mijn vader was…
Ons doel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Stoffige landkaarten opengevouwen op tafel, waar we vol plezier
zijderoutes aan elkaar knoopten, onontgonnen kleuren die we op gingen
snuiven, in landen die wij nog nimmer hadden mogen betreden
condities moesten op peil worden gebracht, uitgedaagd, aangescherpt, gefinetuned
jong als we waren bezochten we steevast de sportschool, om ons te ontdoen…
Een goede gave...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
610 God biedt ons leven aan.
Niet als het kleine stompje kaars,
dat even opvlamt in het morgenuur.
Maar een eeuwig brandend, laaiend vuur.
Waarom is dit zo moeilijk te geloven?
Is hij het niet, die ons het leven heeft gegeven?
De eerste oorzaak van ons bestaan.
Beschouw het feit dat wij hier zijn.
Ook al is het maar voor even.
Het echte leven…
Chopin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Het ene moment bruisend van energie,
het volgende moment stil en vol melancholie.
Zo was jouw leven,
niet altijd gelukkig, zo ik weet.
’t Is jouw muziek die ik nooit vergeet.
Wat was je toch voor een man.
Jouw gevoelens betoveren mijn hart telkens weer.
Ik luister naar jou altijd weer.
Violen voorzichtig, zachtjes en teer.…
Wannsee 1942-2022
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Een optelsom van ronde streefgetallen
in deze villa, Wannsee Konferenz
waar mij de schellen van de ogen vallen,
een optelsom van ronde streefgetallen
met inbegrip van mij en van ons allen
en déze: "Ecce homo", zie de mens
in deze villa, Wannsee Konferenz,
die optelsom van ronde streefgetallen.…
het kan niet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
599 kom je om me even
vast te houden
ik wil je nog
zoveel zeggen
we knuffelen
alleen maar
we houden
zoveel van elkaar
je bed staat voor
het raam
ik ga weg
we zwaaien
we glimlachen alsof we
elkaar morgen weer zien
ongelofelijk dat dat kan
dat wij dat kunnen
het hoort niet
het kan niet
dat je kind
eerder gaat…
nooit van jou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
765 aan de overzijde van
de stilte de overkant
van de taal vallen
grote woorden uit
onze handen
de schone is gekomen
onstilbaar mooie ogen
als sterren als wit glas
haar gezicht de maan
vaart de wereld voorbij
zachte stappen tussen
de schelpen de nacht
sluit ons in haar armen
de schone is gegaan
we leren afscheid nemen
nooit van…
Te leen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
829 Levenloze taal
in de ruimte om ons heen
woorden zijn te leen.…
De stilte die we dragen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
9 Je hoort de stilte fluisteren,
woorden die nooit meer worden gezegd.
Men wil er gewoon niet naar luisteren,
ze smaken als een boterham die niet is belegd.
Echter diep van binnen,
wegen ze als een blok van goud.
Want zij vormen de zinnen,
die je begeleiden van jong naar oud.
Ze bevatten vaak onbeschrijfelijke pijn,
van dingen die voor…