16503 resultaten.
Afscheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
622 Zij hebben samen hun sneeuwhandjes
gevouwen op hun borst.
Hun rode wangetjes van toen
zijn nu wit en breekbaar.
Ze werden de mond gesnoerd.
Hun hartje viel stil.
De handjes werden koud en kil.
Hun glimlach versteende.
De adem verliet hun tere lijfje.
Zowel jongens of meisjes
verlieten het aardse leven.
Ze hadden nog veel kunnen beleven…
Ware liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
654 Een Engel verscheen,
doorboorde Theresia’s hart met een gouden pijl,
liet haar achter in vuur en vlam,
een vrouwenhart in extase.
Zij was in een totale overgave aan de liefde.
Haar gepolijste gezicht verhoogde de tastbaarheid
van het mystieke moment.
De liefdesengel werd belicht met voldoening van haar plicht.
Het was de Goddelijkheid van…
De kruisafneming
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
567 Toen Jezus van het kruis werd afgenomen
en op de schoot van Zijn moeder gelegd
hoe werd een broos moederhart gekwetst
die haar liefhebbende zoon had verloren
stil kon men haar kreunen en klagen horen
hoe kon zo’n lijdenskelk ooit worden verwerkt
toen Jezus van het kruis werd afgenomen
en op de schoot van Zijn moeder gelegd
ook andere…
Bonaparte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
686 Die boon, ma chère,
dat was toch die lowietje,
die jonge wildebras van Corsica,
vrouwversierder en spaghettivreter,
ja eigenlijk een halve Italiaan
Of heette hij nou Nappie, die lowietje,
die gemankeerde Don Juan met pens
was zonder vrouw maar eigenlijk half mens
maar trok als keizer nieuwe kleren aan
Op Elba weer een eilandminnares…
DE OUDE BOERDERIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
922 ooit was ik statig trots
met mooie grote schuur
kleine kinderen speelden lachten.
ook de geluiden van de
meid en knecht drongen door
in iedere voeg en muur.
pa moe kinderen en opa
allemaal moesten ze mij
vergeten en verlaten
en ik hen en de geur van
hooi en het zwiepen van
koeienstaarten.
de trouwe treurende
ogen van de hond en
het…
hadden we maar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
417 hadden we maar
hier in een kamer
van het hart alle
tijd opgeborgen
uren waarin wij
dachten dat wij voor
altijd zouden zijn
hadden we maar
de doodgewaande
liefde naar onze
ziel vervoerd
waar jij en ik
eeuwig
zouden zijn…
005. DANK
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
464 Dank aan de boom
tussen mij en een sluipschutterskogel
Ik weet niet hoe het kwam dat het gras
een paar seconden eerder bewoog
voordat de Vietcong zijn geluidloze
geweer ophief.
Er volgde altijd een stem
die me vertelde welke voet
ik het eerst moest neerzetten
Bedankt voor het afweren van de kogel
tegen de anarchie van de schemering.
Toen…
Bij het niet-nationale monument langs de Canadese grens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
432 Dit is het veld waar de strijd niet heeft
plaatsgevonden,
waar geen onbekende soldaat stierf.
Waar gras de handen ineen sloeg,
waar geen monument staat,
en de lucht het enige heroïsche is
Vogels vliegen geluidloos,
ontvouwen hun vleugels in de open lucht.
Er zijn geen gedode mensen noch vermoordden
in dit gebied,
geheiligd door ontkenning…
Mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Een mist bevangt mij
zijn waas neemt mijn adem in.
mysterie nabij.…
ROZEN OP EEN GRAF
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.228 De laatste rozen
leggen op een open graf
en de pijn voelen
hoe schielijk een leven brak
dank Hem -– die eeuwigheid gaf!…
[ Orde in de kom ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 Orde in de kom:
de grootste vissen boven --
kleintjes onderin.…
Spiegels van de tijd*
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
558 De tijd vliegt maar de dagen gaan traag en
dan ineens is er weer een jaar voorbij
dagen verschieten tot witte vlekken
hoe meer ik zie hoe minder ik geloof
Achter de dijken onder de hemel
huilen de wolven in de koude nacht
het ettert in de buik van de aarde
spiegels stijgen tegen de klippen op
Meestal is stlte beter dan woorden
stilte laat…
[ We nemen afscheid ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 We nemen afscheid.
Mijn zwaaiende hand trilt, maar --
vader merkt het niet.…
Lichtmis 02/02/2024 ///muz.Mà Vlast Smetana
netgedicht
4.5 met 31 stemmen
899 Missen wereld-wijd
Vrouwelijk schoon in “Haar- Tooi”
Mà Vlast mama’s Kant en Land
Mare-Kronen indringende doornen
Goudsbloem gesneden woorden
Zuurdesembroden
Besneden maretaktwijgjes
Bomen die één-drachtig wuiven
Maansikkels
Graancirkels
Dolmenkring
Zen-introspectie bij ieders zin
Rustig wiegelied meditatief
Stille tijd ontdaan…
[ De vloeibare pijn ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 De vloeibare pijn
die je niet aan kunt wijzen --
moet wel verdriet zijn.…
LAATSTE WENS
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
715 hij zei: als ik niet meer ben
laat het iedereen
en niemand weten
al degenen die
ik wel of niet ken
vertel het geen mens
want ik was ook hen
nu en in de toekomst
en verleden vergeten
begraaf me in het bos
stilletjes – zand er over
zoals ook een daar gelegen
boomstam wordt verteerd
en overwoekerd met mos
dek me toe met afgevallen…
[ Pas een nieuwe baan ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 Pas een nieuwe baan,
en vandaag een grijze haar:
er verandert veel!…
Spotless mind
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
551 Ogen schieten achter blinde luiken op en neer
er gaat een wereld voor me open, ongekender dan A.I.
zet mij zinsbegoochelend op het verkeerde been
niet aan de tijd geketend schilder ik dan als Vermeer
ongebonden aan een plek
spreek ik zelfs oude talen
Grieks met Plato en met Bonifatius
Latijn
speel ik mazurka's van Chopin als…
[ Vol verwachting en ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Vol verwachting en
klaar om het op te schrijven:
het noorderlicht, ginds!…
[ De golven zijn wild ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 De golven zijn wild,
de kust omsluit mij steeds meer --
Dan, kalm, de zeestraat.…
[ Volle maan vannacht ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Volle maan vannacht,
lichtroze als een perzik --
volmaakt, oneetbaar.…
[ Het bezoek helpt haar ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 Het bezoek helpt haar
graag met zoeken, maar wie vindt --
haar zoals ze was?…
[ De vijver is kil ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 De vijver is kil,
de wind hoog in de dennen --
brengt weer het najaar.…
[ Het is volle maan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Het is volle maan,
uit het café klinkt muziek --
Ik hoor er niet bij.…
[ De hemel lokt ons ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
371 De hemel lokt ons,
een geur van hoger honing --
trekt ons naar boven.…
Insomnia's strijder
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
528 I
De opkomende zon wacht even
om zijn wereld waar die zacht is
te kleuren in nieuwe tinten
waar een wolk hem geluk brengt
ontwakend in sluimerend licht
de Soldaat als danser van het woord
geboren uit elegantie
die liefde ademt
II
Maar in twilight worstelt de wind
zwarte vlekken worden van de hemel gerukt
in de kou smelten cellen…
Een oud Kerstgedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Zo graag schreef ik een kerstgedicht
met woorden helder als het licht
dat overal wil schijnen,
maar ach, ik kan het niet.
Zo graag schreef ik een kerstgedicht
dat aan elk mens een nieuw gezicht,
een zuiver hart zou schenken
en ook de vrede wenken,
maar ach, dit kan ik niet.
Zo graag schreef ik een kerstgedicht
dat mijn en veler schreden…
Proost tegen vrouwenhaat
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
638 Proost
Op na een betere jaar
Er waren afgelopen jaar wat successen geweest
Maar vooral ellende wat in de wereld en online leest
Ik dacht dat 2020 Achter ons is gebleven
Maar het Feest van Ellende is ons nog niet af geweest.
Pret wordt verdeeld
Verhalen verkeerd verbeeld
Interpretatie tot liquidatie
Vrouwen gesmaakt
Vrouwen dodelijke gemaakt…
In het Schemer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
422 In het schemer
van de Droom
speelt de Schaduw
met haar vorm
Grillig is haar natuur
haar schimmenspel -
als een Balinese dans
een schaduwpop op stok
In de droom
is de Schaduw
meester in illusie
grillig is haar verschijnen
Wat zie jij in de Schaduw?
Een illusie van een dag?
Helder is de Droom
in jouw bewust zijn.…
Ineengestrengeld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
572 Ineengestrengeld, rechtop, geknield
en de ogen geneigd naar een zoen,
werpen een man en vrouw
elkaars aangeboren krachten toe.
Hun lichamen vatten vlam.
Bewegingloos lang gestrekt,
en in balans zonder te weten hoe,
gutst er leven in haar schoot:
rechttoe naar een altijd begonnen verleden,
op naar een toekomst die nooit komt.
Ineengestrengeld…