12330 resultaten.
het werd stil
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.492 Dit jaar geen zomer
het jaar zonder licht
slechts koude stilte in een vergezicht
Herinneringen uit neigingen van gedachte
kleurloze stormen razen over de vlakte
Geen echo om naar te luisteren
doodse stilte
geen wind die kan fluisteren
Afgesneden door liefde
uitgerukte tongen
gesloten oren
ogen die kijken in een waas
Ziend een fatamorgana…
Lex barbarorum
poëzie
4.2 met 20 stemmen
6.510 allen, die wegkwijnen aan een verdriet
verraden het en dat wìl ik niet.
-------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1941)…
Ik walg nu van die dagen vol van zon
poëzie
2.7 met 17 stemmen
5.196 Ik walg nu van die dagen vol van zon,
Van die zon zelf, die niet wil ondergaan;
Wanneer het nacht was zou ik naast hem staan
En zeggen: Vriend, 't was waar, eerst nu begon
Mij 't leven, àl wat ik eertijds verzon
Was logen, wat ik zei van zon was waan,
En van genot en liefde, - maar, welaan,
Vergeef mij dat ik zó dwaas dwalen kon.
Dan…
het leven
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.430 ik wacht op antwoord
het antwoord van het leven
niemand die ons hoort
het valt echt tegen
ik wacht op antwoord
nog heel even
en ik wil niet meer leven
het gevoel van eenzaamheid
niemand die heeft ervan spijt
ik wacht op het antwoord
het antwoord van het leven
ik kan er niet meer tegen
ik wil niet meer leven…
Geknield
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.339 Vingers volgen liefdevol
de grillig koude lijn
die zonder duidelijk beginpunt
nergens stopt
zijn enige houvast
is herinnering aan haar
dat als warm bloed
door marmeren aders klopt…
vlinder
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.160 oogt zo fragiel
toch tors je
met gazen vleugels
en bepoederd lijf
een leven naar de zon
in onnavolgbare vlucht
jij prachtvol
naar de zijden draad
van je kinderen
want zij hebben geen schuld…
Weerzien in de Poort
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.020 Wat allemaal wel niet bekoort
aan de wandel door de oude stad
mokum heb je nooit echt gehad
nu terug op de Oudemanhuispoort
Erdwin de mesjogge boekhandelaar
riep nog altijd ongeneerd
ja ja ziet hij is er weer
ha ha zeker net gepensioneerd
Om de hoek van de Staalstraat
zat de pianist op het terras
zag meteen dat ik het was
vroeg wat…
Geheime tiun
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.403 een geheime tuin
verlangen van menig sterveling
bloemen, vijvers, fonteinen
lichtgevleugelde, kleurige vlinders
gezang van nieuwe vogelsoorten
zoete geuren, als nooit geroken
zonnestralen, een zachte streling
flora, fauna onbeschreven tuin
ik wens te verdwalen
pijnlijke herinneringen vergeten
er bestaat geen verleden
alleen het nu!…
Noteloos
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.109 Haar lege ogen zwijgen
allengs worden gedachten
verborgen naast immermeer
klanken laten in marstempo
noten los en spelen hun
eigen maat lettervrij
de laatste groef
draait zwart
nogmaals rond
de naald glijdt niet
hij kerft…
Vrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.088 Vandaag heeft ze
haar verwachtingen
en verlangens
teruggegeven
aan de gever
de prijs was te hoog
onverwachtse vreugde
leek te komen,
veel te kort
wat haar leven
had mogen duren
de pijn is vertrokken
enkele reis, niet
uitgezwaaid
gemis en verlangen
wieken als schaduwen
voor de wind,
ongrijpbaar
afgedankt
als het gerafelde
web…
Onbespreekbaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.355 Messen krassen
over zijn dijen
littekens op z'n ziel
daar hij z'n gevoelens
niet uiten kan
heeft hij 'n scherp projectiel
Hiermee kerft 'ie
tot bloedens toe
bonst zijn hart in z'n keel
Wordt hij uiteindelijk
weer rustig
't was hem allemaal even te veel…
onvoltooide rouw
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.729 het patroon
dat zich herhaalt
door emoties
wordt bepaald
in stand gehouden
heel bewust
telkens weer
door pijn gekust
je koestert
je laat
anders inmmers
voelt het als verraad
onvoltooide rouw
al is het maar voor even
daarna kun je
weer verder met je leven…
Ondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.225 Turend naar de verre einder
waar het licht al avond schijnt
houdt ze de ondergaande zon
behoedzaam in haar handen
maar als zij louter vagend
zijn liefde schimmen ziet
drijven koesterende stralen
dovend in verkilde tranen
weerloos drinkt ze stilte
uit geleegde eenzaamheid
voor ze als gewezen engel
vleugellam verzinkt…
Marloes
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.243 Het is een mooie dag vandaag, zo te zien,
geen wolkje aan de lucht, een enkele misschien.
Wat wuivend groen, waarbij een hoge plant
over een steen naar voren buigt aan deze kant.
Er staat geschreven, gebeiteld met erin wat goud,
een meisjesnaam: Marloes; ze was pas zes jaar oud.
Er lag een pop op vers omwoelde aarde,
een schoteltje, een vorkje…
Mensenogen
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.428 Ik houd van ogen door weemoed gewijd
Ik houd van ogen die hebben geschreid
Die hunkerend uitzien van groot gemis
Of starlings staren van droevenis.
Ik houd van ogen die prachtig spontaan
Van grote smart naar geluk willen gaan
Die moe van gemijmer in avond’lijk land
Weer blikkeren uit ruiten waar zonlicht in brandt.
Maar God’lijk de kijkers…
Ze weten het niet...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.464 Ze weten het niet
dat ik 's avonds huil
totdat mijn tranen op zijn
en ik met rode ogen
eindelijk in slaap sukkel
Ze weten het niet
dat mijn lach niet echt is
en mijn blijde momenten
overschaduwd worden
door 'n gevoel van eenzaamheid
Ze weten het niet
dat ik vanbinnen pijn heb
mijn hart huilt
het is verscheurd
gebroken en kapot…
In de schaduw van jouw woorden
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.941 In de schaduw van jouw woorden
in de schaduw van je blik
begeef ik me op de eenzame weg,
waarop wij ontspoorden
Sprakeloze leegte
een verlaten gebied
is de bron
van mijn verdriet
Een wanhoopskreet weerklinkt
wanneer ik besef, wanneer ik zie
jouw liefde voor mij
was niet meer
dan een trieste illusie…
Mijn Oma
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.492 Mijn Oma bezit
de bank alleen,
sinds mijn Opa
er niet meer is
hebben haar woorden
minder weerklank
Opa knikte vaak
had niet zo de
gave van het woord
och Oma had het
immers al verwoord
hij wist al wat
ze zeggen zou
keek naar haar
en legde soms
zijn hand in
een gebaar dat zei
'ik ben zo blij met jou'
nu praat Oma
tegen…
weemoed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.250 Weemoedig kijk ik voor mij uit,
naar de druppels regen tegen de ruit.
Ik staar zonder te verpinken,
waarom weet ik niet,
ik voel me net een schip,
dat begint te zinken.
Niet dat ik iets tegen mij heb,
neen, maar het is allemaal teveel,
mijn energie is weggeëbd.
Mijn lach verdrongen,
mijn hart verwrongen.
Het is nog week,
en toch zo…
Traan op de dansvloer
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.429 Het zachte zoute verdriet glijdt behoedzaam over haar gezicht
Als een meisje dat voor het eerst de dansvloer betreedt
Schichtig kijkt ze naar de grond, de ogen zijn op haar gericht
Ze voelt de spanning, ze ruikt het zilte zweet
Haar voeten zoeken houvast op de eikenhouten vloer
Het liefst ging ze weer naar haar stoel, maar ze kan niet meer…
Dementie 2
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.757 Gevangen in een drang
met wederkerende patronen
gaat zij haar eigen gang;
draait het geheugen doelloos rond
en blijft zij zich voortdurend klonen
Als nieuw blijkt oud te zijn
en er geen werkelijkheid meer is;
anders dan herhaling van het oude weten,
maakt zij haar tomeloze val van het vergeten
die haar doet landen in verbrokkelend geheugen…
Stille harten.
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.814 In de stille harten dreef hij mede
de nacht in, tegemoet de einder
waar hij enkel geniet van de donkerte,
de inspiratie van het genegen woord
- en de stilte alom –
Droef glimlachend schreef hij, over liefde
die hij nog niet gekend had, hunkerend,
verlangend naar die warme hand
en bij het zetten van de laatste punt
krulde het papier, nat…
Vier maanden pijn
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.281 Verdriet wordt zachter, tijd heelt de wonden
Maar ik heb die tijd nog niet gevonden
Ik mis haar meer, nog elke dag
Haar blik, haar stem, haar schaterlach
In donkere nachten en bij zonneschijn
Voel ik enkel nog die vreselijke pijn...…
Bedroefd
poëzie
3.3 met 25 stemmen
6.889 Leg zachtjes de hand op mijn voorhoofd
Bedarend, stil en koel,
En druk haar tegen mijn slapen,
Waar ik de pijn gevoel.
Uw grote, witte handen
Bezitten wonderkracht
Leg daarom Uw hand op mijn voorhoofd
En druk mijn slapen zacht.
Blijf zwijgend bij mij zitten,
Stil zonder woord of vraag.
Ik ben niet ongelukkig,
Ik heb maar wat hoofdpijn…
Levenszee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.441 ik houd mijn hoofd boven water
watertrappelen blijven drijven
ik voel me langzaamaan verstijven
ik houd mijn hoofd boven water
blijf kouwelijk op mijn plaats
ik probeer nog ben al veel te moe
ik houd mijn hoofd boven water
voel het leven langzaam glijden
watertrappelen blijven drijven
---------------------------------
(dichtvorm : rondeel…
SENTIMENTELE POËZIJ
poëzie
3.7 met 13 stemmen
3.903 Duizendtallen oceanen
Zijn in 't eindloos wereldmeer
Van mijn bittre weemoedstranen
Slechts een droppel en niets meer.
Honderdduizend eksterogen
Doen de zwerver minder smart,
Dan het branden van mijn ogen,
En het smachten van mijn hart.
Tachtig uitgevaste leeuwen
Om het leger der hijëen,
Kunnen samen nooit zo schreeuwen,
Als ik huil…
Getoonde tranen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.294 Bladeren en kreupelhout
dekken het grafje dat
hij vormde met zwart zand
want - zo vindt mijn kleine kerel-
de uit het nest gevallen merel
had het koud
en hadden wij z’n zusje niet
ook met aarde toegedekt
toen de dood het jonge leven
zwarte vleugels had gegeven
ik buig het hoofd diep in verdriet en
hoor mijn eigen tranen huilen…
Verkeerd begrepen....?
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.660 Ik zag jou wel zitten
je was bezig
je zicht te verbeteren
om de splinter
uit mijn oog te halen
en je eigen
balk bij te schaven
Ik ging verzitten
afwachtend
of je mij
nu zou zien
je praatte over
haar, over hoe
bijzonder ze was
Ik wachtte: welk
onderwerp zou
er nu komen
ik koesterde niets
keek naar binnen
waar begon het
te…
Meisje
netgedicht
4.4 met 44 stemmen
1.299 Jouw vage beeld
is zichtbaar
in de open doos
ik zie mijn spiegel
ken het ware gezicht
vage beeld in zwart
en wit
begrijp waarom
je even voor ontkenning
koos.
---------------------------------
*fotogedicht - meisje in doos-…
schilderij in vele teinten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
961 gloeiend hete zon
op gekrijte kassen
diefjes af te rukken
tomaten hangend
in gekleurde trossen
aan ijzerdraden
met touwtjes
opgebonden planten
langs de paden
nu vader nog
met vele jaren
in vaal groen
uitgeslagen alpino
op het hoofd
die kwam de tuin
niet meer uit
flessen thee
aan touwtjes
in de koele sloot
schilderijen
in vele…