Alle inzendingen over zien

10626 resultaten.

Sorteren op:

Niet meer

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.142
Want ik verberg me en zie dat je schaduw niet meer wacht en ik verstop wat ik je zonder woorden niet durf te laten zien.…
victor6 september 2002Lees meer >

Literair Pasoort 1

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.109
Wij gingen het plein dat in vier straten verliep de cirkel rond, traden binnen koesterden ons aan de woorden en aan de binnenkant namen afscheid met tot ziens op zoek naar een huis dat nog niet bestond als dan als adres.…

op een geschrift

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 695
Laat ons weer een woord gebruiken of rijm, of taal, of metrum, of laat ons denken, dat wij schrijven dat wij zijn, dat wij doen Kijk weer in de ogen van je duister spiegelbeeld, en verkracht de schoonheid van haar onontslotenheid Ja we zien die letters krullen, brullen als een houtvuur Laten we hopen dat het uitbrand en de as op de…
Q'lon18 oktober 2004Lees meer >

hoe je anders was

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.831
Je vlinder vloog te hoog, Te hoog om vast te houden Te hoog om te vangen, En te bewaren, Dicht bij me Je handen pasten niet in de mijne, Andere lijnen, Andere vorm, Kon niet thuisbrengen waarom, Maar dat telde Je ogen zien er anders uit, Je ogen zijn niet bij mij, Door te kijken in je ogen, Word ik niet automatisch blij Ik kan je…
Nina28 oktober 2004Lees meer >

sporen op 't asfalt

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.399
voetsporen op nat asfalt weggewassen herinnering en eenzame wegen nog waagt geen zonnestraal zich door diepblauwe wolken maar vogels zijn zachtjes begonnen weer van zomer te zingen een boot schommelt stil op de eindeloze zee niet echt iemand te zien die mee uitvaren wil slechts een vage gestalte tussen oeverbomen en eerste sporen op…
sunset10 juli 2007Lees meer >

bij een foto van Jacques Henri Lartique (1894-1986)

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 890
alles wat fraai was merkwaardig buitennissig of opmerkelijk werd door hem vastgelegd en altijd met hartstocht zo knipte hij tot aan zijn dood zeker zo'n honderdduizend foto's op een vroeg exemplaar uit 1913 zien we iemand een duik nemen in het spiegelende water die duik werd vereeuwigd de beweging bevroren om stand te houden als een…

Kon ik maar..

hartenkreet
4.4 met 60 stemmen aantal keer bekeken 2.398
Kon ik maar eens door jouw ogen kijken, en zien, hoe jij me zag... Zou voor mij dan alles anders lijken, dan in mijn eerste oogopslag? Kon ik maar eens via jouw oren horen, en begrijpen wat ik je zeg... had ik dan nog steeds mijn hart verloren en was het dan geen éénrichtingsweg?…

Achterlaten

hartenkreet
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.177
De zon zien wegzakken, een gezicht zo onbegrijpend. Niet wetend, wat de toekomst brengen zal. Je tranen, maken een waterval. Verloren, het zicht voor eeuwig verduisterd. Enkel nog gehoor, maar niet een die luistert. Wachtend, op betere tijden. Om je van de ketens, te bevrijden!…

Mop en mopje

poëzie
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.785
Toen onze mop een mopje was, Was 't aardig om te zien; Nu bromt hij alle dagen En bijt nog buitendien. 'Je bent een recht bedorven dier! Eerst at je, wat ik bood; Nu wil je lekkre beetjes En lust niet eens meer brood.' De mop zei hierop tot de knaap: 'Hoe dwaas praat gij daar toch!…

Terugtrekking in de ziel

hartenkreet
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.657
Er rilt een koude wind over mijn rug ik hoor vage stemmen uit de verte, echt horen wil ik ze niet een dichte mist verspert mijn zicht alleen mijn eigen ziel wil ik zien lopend door dorre velden sleep ik zware lasten mee nee, ik kan niet meer terug wanneer de stemmen luider worden vliegen ze langs mijn oren; ik wil ze niet meer horen…

Einde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.143
Met het begin begon het einde, onvermijdelijk en ongeremd vloog het langs ons, zichtbaar zonder dat we het wilden zien. Klampten ons vast aan mooie woorden, keken weg van het einde zo wreed, maar wisten dat het overal rond was en onvermijdelijk en ongeremd.…
Janine Kamp30 november 2005Lees meer >

molen 1898

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.467
droefenis en blijdschap vader speelde daar een kleine jongen onder wegsnellende wieken het kind met sombere ouders vergroeid en verstard in hun grond en geloof in de tijd van toen alles was zo rustig nu is het zoeven razen en haasten geworden langs die begraafplaats achter de heg vanwaar hij zijn stilstaande molen nog net zou kunnen zien…

Vrij

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 975
zwerft door haar gedachten zij woont tussen haar oren onder haar schedeldak zij sluit haar ogen voor de dag en als zij terugkruipt in haar schulp beweegt zij zich in slakkengang de aarde draait in het heelal aldoor haar ronde om de zon zij weet van geen begin noch eind zij sleept haar muren met zich voort zodat wij niet haar lippen zien…

Smelten doet stromen

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.071
Dit is wat ik weet Buiten is van niemand Dit is hoe ik heet Wat echt is en voort gaat is niet goed te zien want Ik leef in een zelfgemaakte kooi van ijs, wolken en verf Het zegt me is te laat Te laat voor spontane dooi Nu open ik mijn ogen en alles wat eeuwig leek te vriezen smelt.…

Het ei

gedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.970
Maar daar het daarvoor ongetwijfeld al te laat is of nog te vroeg, volgt hier nog een laatste beeld: zie deze kriebels zoals een roofvogel ze zou zien uit de lucht, als de camouflage die het ei aan het oog onttrekt. ----------------------------- uit: 'Ommekeer', 1975.…

sluit je ogen

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.277
vertel me hoe ik adem de wolken, de oorsprong het vrouw zijn, de zee zodat ik kan zien hoe liefde beweegt ik leef en sterf ben hier en daar korter, verder dan de kreet van een meeuw zeg jij, de duinen ik leg je neer dichter de vrijheid met jou om mij heen de wind, het waait vleugels vol jou je geeft me het trillen en maakt…

Onwetendheid

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
De verhalen verzinnen zichzelf, alles door oppervlakkig zien. Ze kunnen er niet meer tegen. De stadsmuur is té dik, té hoog. Snakkend naar ware informatie, die ze niet krijgen, zonder ervoor open te staan. De inwoners van Onwetendheid. Ooit beseffend, wij zijn ook een volk. Vanaf dat moment gaat de poort open. Welkom in Realiteit.…

Dame de coeur

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 877
zal je mij vinden en me naar het huis der gedichten dragen waar ik de zee kan opsnuiven of waar de bladeren van ieder seizoen duizelen bij het ontwaken van de dag de stilte zal daar volmaakt zijn zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw op wind en als je me vindt wil je me dan nog zien als een bloem verborgen en met rood doorweven…

In memoriam Jan Eijkelboom

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 951
Je had Soekarno nog zien lopen in het paleis bij Bogor op zijn blote voeten het koele marmer koesterde in dat land waar het altijd zomer is en vulkanen roken Over hoe dingen kunnen lopen gaf je raad en soms knarste het in een gedicht van mij "Leven houdt je jong" zei jij "Heb het goed waar je bent ketimoe lagi toean Jan"…

Flitsend

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.991
Dan zien ze ineens het licht. Eenmaal bijgekomen en weer fit bedenken ze of daar soms geld in zit.…
Jan20 maart 2008Lees meer >

Tranen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Het is een echt verdriet, Sommige mensen zien dat niet!…
Elize25 maart 2008Lees meer >

Gedachte

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Zo groeit het uit zijn eigen wezen om één keer te lezen of meerdere keren om te zien hoe het groeit of dat het nog verder boeit. Hoe mooi een gedicht uit zijn ziel geboren tot een ieder kan toebehoren.…

Zon, wind, bloemen en jij.

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 800
Het was gezellig met jou ik heb steeds en altijd weer een goed gevoel bij jou Ik wil je zo graag nog veel vaker zien Ja, ik weet, praktische bezwaren maar ik zie zoveel zon in jouw ogen ruik de wind, velden met bloemen in je haren Geef me je hand, een arm, een kus, je hart!…

Verzilverde regen

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 888
je beloofde me regen in onverwachte buien druppelende neerslag tot ik zou verwateren schrijnende striemen tekenen mijn wangen doorweekte draden omsluiten mijn huid maar mijn ogen zien slechts het zilver van de talrijke mooie parels die zich aaneensluiten tot een schitterende plas en mijn zongerijpte lach tekent daar een regenboog…
Nina Laverona21 november 2006Lees meer >

In bed

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.542
voel ik me een paracetamol op een snipperdag mijn vingers tintelen en dat draait niet makkelijk roken is niet direct dodelijk zo te zien op het pakje ik leef en ben er aan verslaafd hop mijn kist uit de poes ligt nog uitgekotst naast de kater en van bubbels cola boer je zo lekker je maagzuur op straks een pilletje en een koude…
Mickeyf30 januari 2007Lees meer >

verwantschap

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 676
ik zag de muurschildering en de zee die zich naar binnen zoog als waaide het landschap rond en rond de regenvlagen bloedrood, vol maanden en uren ik zag jou slapen onder de wind, de dagen moe van lichaam op lichaam van stenen op water en golven die zwaar, vol draaien dwongen ik zag wat ik wilde zien in de krankzinnigheid en…

Geen dag voorbij....

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.430
Hoop op een dag je te kunnen zien zonder dat tranen in mijn ogen ontstaan en het verdriet om mijn verlies van jou voorgoed zal overgaan....…
JP11 november 2007Lees meer >

Een masker

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.575
Door jou kan ik nooit laten zien wie ik echt ben, Want jij vond het nodig om mij te veranderen, En dat is je gelukt, Door jou vertrouw ik niemand, Ik zou nooit kunnen vertellen wat ik voel, Niemand kan me helpen, Alleen als ik de tijd zou kunnen veranderen, Dan zou ik geen masker nodig hebben, Omdat ik dan zou kunnen zijn wie ik ben…

de pasgeborene

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 898
Ik heb de Nieuwjaarsnacht doorwaakt terwijl een vuur me warmde de pasgeborene ontwaakt ik wieg hem in mijn armen Ik zie de toekomst tegemoet gesterkt door Godsvertrouwen en weet dat Vader God behoedt wat ik nu op ga bouwen Eén jaar heb ik slechts met dit kind dat ik mag op zien groeien bij rozengeur of tegenwind het zal me zeker boeien…