10626 resultaten.
Niet meer
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.142 Want ik verberg me en zie dat je
schaduw
niet meer wacht
en ik
verstop wat ik je
zonder woorden niet
durf te laten zien.…
Literair Pasoort 1
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.109 Wij gingen het plein dat
in vier straten verliep
de cirkel rond, traden binnen
koesterden ons aan de woorden
en aan de binnenkant
namen afscheid met tot ziens
op zoek naar een huis dat nog
niet bestond als dan als adres.…
op een geschrift
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
695 Laat ons weer een woord gebruiken
of rijm, of taal, of metrum,
of laat ons denken, dat wij schrijven
dat wij zijn, dat wij doen
Kijk weer in de ogen
van je duister spiegelbeeld,
en verkracht de schoonheid
van haar onontslotenheid
Ja we zien die letters krullen,
brullen als een houtvuur
Laten we hopen dat het uitbrand
en de as op de…
hoe je anders was
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.831 Je vlinder vloog te hoog,
Te hoog om vast te houden
Te hoog om te vangen,
En te bewaren,
Dicht bij me
Je handen pasten niet in de mijne,
Andere lijnen,
Andere vorm,
Kon niet thuisbrengen waarom,
Maar dat telde
Je ogen zien er anders uit,
Je ogen zijn niet bij mij,
Door te kijken in je ogen,
Word ik niet automatisch blij
Ik kan je…
sporen op 't asfalt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.399 voetsporen op nat asfalt
weggewassen herinnering
en eenzame wegen
nog waagt geen zonnestraal
zich door diepblauwe wolken
maar vogels zijn zachtjes begonnen
weer van zomer te zingen
een boot schommelt stil
op de eindeloze zee
niet echt iemand te zien
die mee uitvaren wil
slechts een vage gestalte
tussen oeverbomen
en eerste sporen
op…
bij een foto van Jacques Henri Lartique (1894-1986)
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
890 alles wat fraai was merkwaardig
buitennissig of opmerkelijk
werd door hem vastgelegd
en altijd met hartstocht
zo knipte hij tot aan zijn dood
zeker zo'n honderdduizend foto's
op een vroeg exemplaar uit 1913
zien we iemand een duik nemen
in het spiegelende water
die duik werd vereeuwigd
de beweging bevroren om stand te houden
als een…
Kon ik maar..
hartenkreet
4.4 met 60 stemmen
2.398 Kon ik maar eens door
jouw ogen kijken,
en zien,
hoe jij me zag...
Zou voor mij dan
alles anders lijken,
dan in mijn eerste
oogopslag?
Kon ik maar eens via
jouw oren horen,
en begrijpen
wat ik je zeg...
had ik dan nog steeds
mijn hart verloren
en was het dan geen
éénrichtingsweg?…
Achterlaten
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.177 De zon zien wegzakken,
een gezicht zo onbegrijpend.
Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.
Wachtend,
op betere tijden.
Om je van de ketens,
te bevrijden!…
Mop en mopje
poëzie
3.7 met 12 stemmen
3.785 Toen onze mop een mopje was,
Was 't aardig om te zien;
Nu bromt hij alle dagen
En bijt nog buitendien.
'Je bent een recht bedorven dier!
Eerst at je, wat ik bood;
Nu wil je lekkre beetjes
En lust niet eens meer brood.'
De mop zei hierop tot de knaap:
'Hoe dwaas praat gij daar toch!…
Terugtrekking in de ziel
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
2.657 Er rilt een koude wind over mijn rug
ik hoor vage stemmen uit de verte,
echt horen wil ik ze niet
een dichte mist verspert mijn zicht
alleen mijn eigen ziel wil ik zien
lopend door dorre velden
sleep ik zware lasten mee
nee, ik kan niet meer terug
wanneer de stemmen luider worden
vliegen ze langs mijn oren;
ik wil ze niet meer horen…
Einde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.143 Met het begin
begon het einde,
onvermijdelijk en ongeremd
vloog het langs ons,
zichtbaar zonder dat we het wilden zien.
Klampten ons vast aan mooie woorden,
keken weg van het einde zo wreed,
maar wisten dat het overal rond was
en onvermijdelijk en ongeremd.…
molen 1898
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.467 droefenis
en blijdschap
vader speelde daar
een kleine jongen
onder wegsnellende wieken
het kind met sombere ouders
vergroeid en verstard
in hun grond en geloof
in de tijd van toen
alles was zo rustig
nu is het zoeven
razen en haasten geworden
langs die begraafplaats
achter de heg
vanwaar hij zijn
stilstaande molen
nog net zou kunnen zien…
Vrij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
975 zwerft door haar gedachten
zij woont tussen haar oren
onder haar schedeldak
zij sluit haar ogen voor de dag
en als zij terugkruipt in haar schulp
beweegt zij zich in slakkengang
de aarde draait in het heelal
aldoor haar ronde om de zon
zij weet van geen begin noch eind
zij sleept haar muren met zich voort
zodat wij niet haar lippen zien…
Smelten doet stromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.071 Dit is wat ik weet
Buiten is van niemand
Dit is hoe ik heet
Wat echt is en voort gaat
is niet goed te zien want
Ik leef in een zelfgemaakte kooi
van ijs, wolken en verf
Het zegt me is te laat
Te laat voor spontane dooi
Nu open ik mijn ogen
en alles wat eeuwig leek te vriezen
smelt.…
Het ei
gedicht
3.4 met 26 stemmen
8.970 Maar daar het daarvoor ongetwijfeld al te laat is
of nog te vroeg,
volgt hier nog een laatste beeld:
zie deze kriebels
zoals een roofvogel ze zou zien uit de lucht,
als de camouflage die het ei aan het oog onttrekt.
-----------------------------
uit: 'Ommekeer', 1975.…
sluit je ogen
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.277 vertel me
hoe ik adem
de wolken, de oorsprong
het vrouw zijn, de zee
zodat ik kan zien
hoe liefde beweegt
ik leef en sterf
ben hier en daar
korter, verder dan
de kreet van een meeuw
zeg jij, de duinen
ik leg je neer
dichter de vrijheid
met jou om mij heen
de wind, het waait
vleugels vol jou
je geeft me het trillen
en maakt…
Onwetendheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
738 De verhalen verzinnen zichzelf,
alles door oppervlakkig zien.
Ze kunnen er niet meer tegen.
De stadsmuur is té dik, té hoog.
Snakkend naar ware informatie,
die ze niet krijgen,
zonder ervoor open te staan.
De inwoners van Onwetendheid.
Ooit beseffend,
wij zijn ook een volk.
Vanaf dat moment gaat de poort open.
Welkom in Realiteit.…
Dame de coeur
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
877 zal je mij vinden
en me naar het huis der gedichten
dragen
waar ik de zee kan opsnuiven
of waar de bladeren van ieder seizoen
duizelen bij het ontwaken
van de dag
de stilte zal daar volmaakt zijn
zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw
op wind
en als je me vindt
wil je me dan nog zien als een bloem
verborgen en met rood
doorweven…
In memoriam Jan Eijkelboom
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
951 Je had Soekarno nog zien lopen
in het paleis bij Bogor
op zijn blote voeten
het koele marmer koesterde
in dat land waar het altijd
zomer is en vulkanen roken
Over hoe dingen kunnen lopen
gaf je raad en soms knarste
het in een gedicht van mij
"Leven houdt je jong" zei jij
"Heb het goed waar je bent
ketimoe lagi toean Jan"…
Flitsend
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
2.991 Dan zien ze ineens het licht.
Eenmaal bijgekomen en weer fit
bedenken ze of daar soms geld in zit.…
Tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.086 Het is een echt verdriet,
Sommige mensen zien dat niet!…
Waarom
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.602 Dit maakt haar kapot,
Te erg om te zien
Help dan toch, o God!…
Gedachte
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.020 Zo groeit het uit zijn eigen wezen
om één keer te lezen
of meerdere keren om te zien hoe het groeit
of dat het nog verder boeit.
Hoe mooi een gedicht uit zijn ziel geboren
tot een ieder kan toebehoren.…
Zon, wind, bloemen en jij.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
800 Het was gezellig
met jou
ik heb steeds en altijd weer
een goed gevoel
bij jou
Ik wil je zo graag
nog veel vaker zien
Ja, ik weet,
praktische bezwaren
maar ik zie zoveel zon
in jouw ogen
ruik de wind, velden
met bloemen
in je haren
Geef me je hand,
een arm, een kus, je hart!…
Verzilverde regen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
888 je beloofde me regen
in onverwachte buien
druppelende neerslag
tot ik zou verwateren
schrijnende striemen
tekenen mijn wangen
doorweekte draden
omsluiten mijn huid
maar mijn ogen zien
slechts het zilver van
de talrijke mooie parels
die zich aaneensluiten
tot een schitterende plas
en mijn zongerijpte lach
tekent daar een regenboog…
In bed
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.542 voel ik me een paracetamol
op een snipperdag
mijn vingers tintelen en
dat draait niet makkelijk
roken is niet direct dodelijk
zo te zien op het pakje
ik leef
en ben er aan verslaafd
hop mijn kist uit
de poes ligt nog
uitgekotst naast de kater en
van bubbels cola boer je zo
lekker je maagzuur op
straks een pilletje en
een koude…
verwantschap
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
676 ik zag de muurschildering
en de zee die zich naar binnen zoog
als waaide het landschap rond
en rond de regenvlagen
bloedrood, vol maanden en uren
ik zag jou slapen
onder de wind, de dagen moe
van lichaam op lichaam
van stenen op water en golven
die zwaar, vol draaien dwongen
ik zag wat ik wilde zien
in de krankzinnigheid
en…
Geen dag voorbij....
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.430 Hoop op een dag je te kunnen zien
zonder dat tranen in mijn ogen ontstaan
en het verdriet om mijn verlies van jou
voorgoed zal overgaan....…
Een masker
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.575 Door jou kan ik nooit laten zien wie ik echt ben,
Want jij vond het nodig om mij te veranderen,
En dat is je gelukt,
Door jou vertrouw ik niemand,
Ik zou nooit kunnen vertellen wat ik voel,
Niemand kan me helpen,
Alleen als ik de tijd zou kunnen veranderen,
Dan zou ik geen masker nodig hebben,
Omdat ik dan zou kunnen zijn wie ik ben…
de pasgeborene
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
898 Ik heb de Nieuwjaarsnacht doorwaakt
terwijl een vuur me warmde
de pasgeborene ontwaakt
ik wieg hem in mijn armen
Ik zie de toekomst tegemoet
gesterkt door Godsvertrouwen
en weet dat Vader God behoedt
wat ik nu op ga bouwen
Eén jaar heb ik slechts met dit kind
dat ik mag op zien groeien
bij rozengeur of tegenwind
het zal me zeker boeien…