Alle inzendingen over bedankt

Ik liep die heuvel op in de regen zoals iedereen daar deed die dag, als een pelgrim, naar dat kerkje waar zich het oudste orgel bevond. Eenmaal binnen liep ik zomaar wat, in een bank zat iemand die bad Ineens hoorde ik hemelse klanken, zocht en stuitte tegen een video ging zitten, 't was bekends maar... ja Kortjakje 'k leek als vastgeklonken…

Mijn hart voel ik kloppen en ik ga gelijk blokken Ja ik ben nog steed verliefd jij die mijn hart stal als een dief Mijn adem gaat sneller mijn zintuigen worden feller Ik voel je en bent er niet zeer zeker is er geen verdriet Nee want ik ben zoveel een met jou ik voel me echt jouw vrouw De telefoon gaat en je zegt ik ben al naar…

Geween ook tandengeknars Dokters hadden het opgegeven Landloopster had er niets aan Gesmeekt en oh zo vaak gebeden Opgesloten in zielige barre toren Net niemand bleek me nog te horen De vuisten bloedend geslagen Zombie die nog slechts kon ademhalen Sidderend in mijn pikzwarte hel Verstikt in eigen schril gejank Beneveld door een muffe…

Als de dag van toen ook even weer het nu is, volkomen gelukkig nog onbevangen onbestemd u gewend als intens prachtig mens, 't oudere goud 't gloren hier opbouwt ook een gulle glimlach brengt. Er vandaag geen rouwrumoer van wie ook deze dag overschaduwd, wij deze dag mogen glunderen, het leven opnieuw met taart vieren schuift ook u met haar…

Beste tor, bij, wesp en mijt Ja zelfs teek, mug en libelle Uw en mijn voortbestaan staan op het spel Tuinliefhebbers zijn nu bereid u gratis luxe onderdak te bieden mits u wat stuifmeel verspreidt Ook ik - tuinman - sloot me aan en ben aan de slag gegaan Lees goed de instructies voor de bouw want die hotelbouw let heel nauw Boor gaatjes…

Zinnen oplaaiend door minnende zon Lijf en leden geprikkeld, totaal ontwaakt Het hart dansend van puur jolijt Zin te zwemmen, fietsen, springen en sjansen Ik tel mijn zegeningen Dorstig ziltig en gulzig tot aan de einder Intens warm geluk koesterend en strelend Song Despacito zindert in cadans door het ijle hoofd Een schattige sms van zoonlief…

ik zalf je met fijne woordjes waarmee jij vroeger bij ons meisje, van die rode vlechtjes draaide ik weet nog, aan het eind een flinke krul en zij met haar bleek gezichtje kende de wereld al beter dan dat we beide dachten maar jij, die me nu verzorgt me troost op het bed dat stil van woorden maar druk van gedachten zich uit met kleine…

Zo vluchtig als een zandkasteel Dat opgebouwd wordt tijdens eb Kortstondig als een spinnenweb Of theebiscuitjes met kaneel Verorberd als een zoete kers Elk op de site geplaatste vers…

verandering is een avontuur een lange oefening in geduld langs kansen en mogelijkheden naast klemmen en klippen in sfeer die als weer wisselt verandering is tijd doden met geloof in juist daarvan de waarde en kracht daarvan die betekenend blijken zal voor draagvlak dat nodig is verandering is een zoektocht met in de rugzak overmoed naast…

Aan mijn moeder Wie toch is er op deze aarde die meer recht heeft op mijn dank? Wie behoort mijn eerst gevoelen en mijn eerste citerklank? Wie toch zal mij niet versmaden, noch de wrevel in zich voên, schoon ik van ontelbre schatten slechts een penning af kan doen? Wie dan gij, mijn lieve moeder! heeft meer schuldbewijs op mij? Maar…

Dat ik dat mag allemaal die warmte, dat lijf, mijn lijf het water, eten alle functies liggen, slapen lopen, dansen dat ik uniek als elke bloem dat ik muziek kan horen mocht geboren baren kijken naar mijn willen me en de ander kan verstillen dat ik mag geven ja mag leven en nog zoveel meer dat ik daag'lijks leer…

Valentijn... Blind was ik niet voor je schoonheid Doof ook niet mag ik zeggen Op de tast vond ik je wollig.... Je haar je krullen bijna een jas Het kwam me goed van pas Op koude winterdagen.…

Zo'n zoon, die heeft gevonden met gemak de slaap te vatten: drie dingen te bedenken waarvoor hij dankbaar was die dag Hoe mijn lijf zich nu ontspant als dank mijn poriën bemant, ik licht word bijna als een veer telkens bij een nieuwe dank alweer Drie dingen zegt hij maar er is toch zoveel meer hij is er al één, ach... als kind in zijn…

Als kind keek je door de wazige ruiten van het atelier van de kunstschilder Salverda, die krukjes en melkflessen beschilderde. Je vond hem de tovenaar van Kollum. Je wilde net als hem zijn en tijdens de kerkdiensten gaf hij jou groene pepermuntjes, die de witte pepermuntjes volop overtroffen. Je hebt nooit ontdekt, waar hij die zalvende groenlingen…

Je staat alleen de heuvel je voetstuk Ik zie je... je heft je armen ten hemel Het groen gekeuvel ondergronds geluk Koud als steen de vroege morgen Wat? houdt de toekomst voor ons oog verborgen?…

ik geef niemand mijn aandacht, vandaag zal het zo moeten zijn, jij komt waar ik al dagen op wacht, mijn gevoelens zijn zo fijn, bij jou verdwijnt mijn soberheid, bij jou ga ik helemaal bloeien, bij jou kan ik mijn ei echt kwijt, ja jij laat mij weer groeien, ach er was een tijd dat ik niet meer kon, maar jij prikte zo door mijn problemen…

met een hark zorgvuldig bij elkaar geveegd net zolang totdat waarheid niet meer zichtbaar oogt vliegen verdwaalde woorden onhoorbaar in het rond zij vleien zich neder op onontgonnen kleuren nooit zal iemand weten van de hoed noch van de rand tot de storm eens haar ware aard zal laten zien…

Talloze keren heb ik op je heen en weer gefietst, gelopen en in mijn dromen bewogen. Vele malen dacht ik in de sloot te geraken, maar niets van dat, ik liet de leedvermakers allemaal balen. Met mijn heldere ogen heb ik iedere centimeter van jou lief, omdat je getuige was van de dierbaarste momenten uit mijn leven, de wasserette zit er nog…

Och waarachtig bijna tachtig nog altijd prachtig want ik schrijf door de velden met mijn helden wilde paarden volop in galop grijze haren ogen die staren oude botten lekker ravotten met mijn kleinzoon een fijn persoon om mee te stoeien en inkt te knoeien blijf maar schrijven dan zal je blijven kon dat maar waar zijn maar het…

De straat... is nu van de muzikanten 'n schuiftrompet, een tuba 'n klarinettist zet de toon Jó..is er met zijn banjo zé weten er van wanten De straat... is vol van instrumenten, stemmen van allerhande klanken Ik wil hen -graag- met dit gedicht .....bedanken.…

Op station Zwolle zie ik wel eens de treinen van de Vechtdallijn, die naar beroemdheden zijn vernoemd. Zo neem ik namen waar van o.a. Herman Brood, Ilse de Lange, Daniel Lohues, Jiddu Krishnamurti en Jeroen Krabbé, maar ook de naam van Jannes van der Wal, onze wereldkampioen dammen, die bij Mies Bouwman zo olijk reageerde. Door…

Juli schenkt geen vergiffenis Juli is bedorven door het gemis van twee hemelse meiden in die helmaand gestorven Juli is niet het begin van de zomer Juli is koud en barbaars Weg in mij de dromer Vertrapt door de zwartste laars van zelfhaat en schuld Maar juli gaf jouw bevrijdende schoonheid die aan mij onthult gelukzalige vervullende vrijheid…

Het is zo'n dag dat ik opnieuw zag... dat wat leek op een slang in mijn donkere kamer en ik in 't nauw het gewoon, ja gewoon een stuk touw bleek toen het licht binnenviel…

Ik herinner mij hoe mijn vader in ons zomerhuisje in Gasselte met een schort voor de lekkerste pannekoeken bakte, die ik ooit heb geproefd. Er stond rinse stroop en poedersuiker op tafel, terwijl ik het dolste op de kaaspannekoeken met sambal was. De pannekoeken met ananas vond ik ook een gerecht uit de zevende hemel. Maar stiekem…

't Ging over mijn kaak, een knarsen, kauwen, kijken, we keken elkaar diep aan over correcties van een kaakchirurg, licht dat weg uit oog, staar, over een neuroloog 't ging over musea, leuke dingen, maar ook bloedpropje, tia, medicijnen, rolstoel waarvoor je wilt gespaard, over een kuur ging het, voor't reinigen verbaasd hoe we in 10 minuten…

MIJN MOEDER Zij was het die mij baarde Toen ik kwam op deze aarde Zij was het die mij voedde En voor veel verdriet behoedde Zij was het die zich zorgen maakte En toen ik jong was over mij waakte Zij was het die liefde kon geven En deed dat haar hele leven Zij ging tenslotte heen…. Mijn moeder liet mij toen alleen.…

De files worden met de dag hardnekkiger. Met een grote gelatenheid schuiven de auto’s richting werk. Eigenlijk wil ik jullie bedanken als je vandaag deel uitmaakte van de verkeerszee. Je bent een beetje de Mozes voor de motor. Elke ochtend splijt de zee van wagens netjes open voor de motard, die een vluchtweg maken uit de file. Naargelang…

Kleine Prins kreeg schaap Planeten hem dik fnuikend Prinsen onsterflijk.…

Wil je weten wie ik was met wie 'k mijn leven liep lees dan mijn gedichten. Wil ik zelf weten wie ik ben, naar wie of wat ik loop, dan ga ik terug naar wie of wat mij schiep, mijn pad verlichtte, me blijdschap gaf, me steeds voorzag van hoop.…

jij bent een diamantje daar moet men zuinig op zijn voordurend denkend aan de hulpbehoevende mens/kind fijn altijd piekerend wat er zoal met het mensdom kan gaan gebeuren zorgzaam/waarschuwend maak alles piekfijn in orde zonder klagen/zeuren jij bent een weelde voor onze maatschappij wees gelukkig voel je vrij…