543 resultaten.
Dat is véél
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
793 Het is hard werken
om niet jezelf te moeten zijn.
Het is uitputtend rusten
wanneer we piekeren in ons bed.
Wanneer we angstig dromen.
En, wat hebben we te verliezen?
Onze onverwoestbare levensmoed?
De indruk die we op anderen maken?
Laat ons niet lachen!
Het is heerlijk ontspannen werken.
Het is lekker uitrusten en genieten.
Het is indrukwekkend…
Stilte na jullie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 De Stilte Na Jullie
Hier zit ik alleen in het huis,
waar mijn kinderen zijn geboren,
waar ze zijn grootgebracht.
Elke hoek, elke tegel fluistert jullie naam.
Maar ik weet, binnenkort zal het afscheid waaien,
waar naartoe—dat blijft de grote vraag.
Toch is het een illusie,
te denken met gesloten ogen
dat jullie hier nog zijn.
Alles is…
Ukraine
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
855 Ukrain òù 3
Voorwaar hier tijd heeft stil gestaan
Opgedrongen leed zwijgend aanvaard
Verhuld in machteloos tijdloos geheel
Ontzegde met dwang de nieuwe eeuw
Sobere herkenning ingetogen ongewild
Dragen gelaten onbehagen en berusten
Vluchten zij steeds weer in drankgeroes
Schrijd de omkerende tijd lijdzaam voort
Gezag tegenpolend wakend…
de Mythe van Fatuma
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.143 met vrouwelijk geduld
dat niet alleen de baarden
maar zelfs hen met zalige borsten,
onbelast met bevruchtende sappen,
werden omhuld met eeuwige schuld;
haar superbe grootsheid te aanvaarden…
GRENZELOOS VERLANGEN
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.191 ogen,
terwijl zijn hongerige blik
mijn lichaam onderzoekt
als een sappig stuk vlees
dien ik mezelf aan hem op
in de hoop dat hij me
vol hartstocht zal verslinden
zijn klauwen zetten zich vast
in mijn blanke, weke huid
uit mijn hart stroomt bloed,
dat hij gulzig tot zich neemt
het rode vocht vult zijn hart met liefde
dankbaar aanvaard…
ik ben ik
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.316 kan ik mijn lichaam nu echt niet aanvaarden hoe het is?
wat een moeilijke vraag...
ik neem het mes en leg het in de kast.
en daar ligt het nu ... het bebloede mes ... helemaal alleen.
en nu?
wat komt er na dit?
... heel stil ...
... komt er na dit moment ...
... de dood ...
Maar SSSTTT
Dit is ons geheimpje…
- Duizenden levens lang -
netgedicht
4.5 met 41 stemmen
560 de aarde beefde een enkele keer,
daalde dapper machtige marmeren trappen af
en toonde onbeantwoorde vragen
verrukking op zoek, beefde van angst
zelfs een gelukzalige dauwdruppel groot
voelde het onbehagen als aanvaarding,
zonder dat het geklopt had
duizend levens lang zo lijkt het wel
voedt ellende het teruggegeven ego,
het bloemenzaadje…
De dragers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.905 dat mij niet blijft nu, dit zacht kleinood,
dat zacht voorhoofd, die dode ogen,
blanke handen, met als een kleen vlamke, rood,
de ring, nauw aanvaard, diep bewogen...
Zo zwart is de wereld nu buiten voor u
zo zwart en donker en koud:
en ik ga bukkend en ween om u,
mijn hart is droef en oud.…
Waarheid kom binnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
942 Je nam me niet zoals ik was
een deel hield je liever klein,
onmondig steeds onder,
pijnlijk aanvaard -reeds
2000 jaar lang- normaal voor
een vrouw, niet bijzonder,
met lichaam en ziel, het
echte verhaal verkleind
alleen fysiek vertaald;
kan haar waarheid dan
verder zonder
de kracht van vulkaan?…
BANKEN-EXCUSES EN EISEN!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
927 ' van het volk
en zo gaan onze volksvertegenwoordigers het uitvoeren
Begrepen banken-luitjes
onder het motto
"wie betaalt, die bepaalt"
Van hoog tot laag en alles daar tussenin
probeer daar grip op te houden
en respect voor geld, het volk en vooral de spaarders
begrepen banken-luitjes
Draai het dubbeltje nog maar eens om
wij aanvaarden…
GEBOORTE EN KRUIS
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 waarom moet het zo moeilijk
de zon gaat heus wel op
eerst zien en dan geloven
waarom is aannemen zo complex
en komt het misschien
alleen op voelen aan
Jezus en zijn moeder Maria
het lot van hun beider bestaan
anders kan ik het niet omschrijven
waarom vangt bij zijn geboorte
alleen hun lijden aan
‘k zal droefenis moeten aanvaarden…
Kliniek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.059 Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?
Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden
en toen gedeeld en fluisterend beleden -
Met het verwonnen leven ondergaan?
Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens roep?…
Laat woorden wenen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
703 Aanvaarding zorgt dat ’t tij zijn razen staakt,
en dat in jou een nieuwe kracht ontwaakt
die droefheid eerder aan je had ontnomen.
Gebruik die kracht, benut de prille moed,
die jou ontvank’lijkheid geschonken heeft.…
SPEL VAN TIJDEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 De sappige bollen hangen zwaar, toch loom,
roepen opgewekt bemoedigend: "Vooruit,
aanvaard de onvoorspelbare toekomstrit!"…
vrees
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 gedwongen gedachten
vertroebeld bloed
angst in de aderen
aanvaarden moet
knikkende knieën
trillende vingers
borrelende buik
verwerken moet
bevende benen
verrimpeld vel
ontredderde ogen
het leven een tel
broze botten
uitgevallen haar
ingevallen wangen
pas dertig jaar
verslappende spieren
haat in het hart
onrustige geest…
Niet doen.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
928 geweende kijkers ben 'k toch zo machteloos
Dit kan je toch niet maken
Slapen of eten doe ik ook niet meer
Kaarsjes staren me verbaasd en geschrokken ledig aan
Tal van zogezegde geliefden lachen me vierkant uit
Resulterend in passievol kokend boos vuur
Ademnood en marteling zijn nu jouw deel
Woede kolkt als net een vulkaan zijn lava spuugt
Aanvaarden…
Liefde
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.408 Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?
Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden
en toen gedeeld en fluisterend beleden -
Met het verwonnen leven ondergaan?
Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens roep?…
Kliniek
poëzie
3.2 met 21 stemmen
2.092 Vlucht dan dat éne ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?
Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden
en toen gedeeld en fluisterend beleden -
met het verwonnen leven ondergaan?
Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens-roep?…
Géthsémané
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
428 De engelen
aanvaarden dat niet en God schudt zijn
wijze en getergde hoofd, waardoor de
bloeddorstige jagers uiteen gejaagd
zelf als prooidieren worden opgejaagd.
De fluisterende engelen zeggen mij dat
het enge beest is weggefladderd, terwijl
de muzen achter onverwoestbare gordijnen
verdampen. Deze zinloze pijn verdient
niemand.…
IK VOEL ME CELLO
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 door het strijken
van haar snaren
bewogen maar toch ook ferm
kan ook ik de roering van mijn
gevoelens ontwaren
ik voel dat ik ben opgelucht
iets liefelijk zachtjes melancholiek
in mij wordt omhoog gedrukt
haar trillende snaar creëert een geluid
vol temperament en tragiek
uit het diepste binnenste van haar buik
wat mij het leven doet aanvaarden…
Olympische dames
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 ringen van Olympus staan symbool
Voor alle mooie mensen op dees’ aard
Of je een baardje hebt of hebt gebaard
We hebben power en we hebben soul
De olie op het lijf weerkaatst de zon
Vandaag staat er weer heel wat op het spel
De vlam die flakkert, fluistert poëzie
De kosmos leeft hier in dit stadion
Wij vrouwen staan ons mannetje, jawel
Aanvaard…
Willy Stähle
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 De vlam die flakkert, fluistert poëzie
jouw naam het zachtst gesproken, ’t vaakst gehoord,
godinnen barstten haast van jaloezie,
Apollo, Zeus, door j’ heerlijkheid bekoord
Zij trachtten jou al eerder op te halen,
als vrome Ikaros viel jij ter aarde,
waar zij je van je dartelheid bestalen,
bescheiden restte jou het lot t’ aanvaarden ...…
Een rugzak vol ...
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
6.434 geweest zo
ik ben er helemaal klaar voor
ik laat de rugzak achter
en ga met mijn eigen leven door
Het geeft een gevoel van bevrijding
het vereist ook wel wat geduld
een nieuwe rugzak hangt al klaar
maar die wordt rustiger gevuld
Een beetje egoïsme kan geen kwaad
het klaarstaan dag en nacht
wat al jaren mijn levensmotto was
wordt tot aanvaardbaar…
Om één jaar jong te zijn
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.516 En deze wens, die christ'lijkheid verbant
En ik aanvaard, is Brahman's and're kant:
Hem kreeg ik steeds terug, bij ied're ruil.
Zo handhaaft zich het eeuwig evenwicht:
Een helft van de aarde is donker, de and're licht;
Lag er geen drek om heil'ge Simeon's zuil?…
NOVEMBER
gedicht
3.2 met 129 stemmen
27.399 Reeds koud
worden de morgens in de kale velden
waar raven, met de ondergang vertrouwd,
de heerschappij aanvaarden; sombre helden
die zich met nog somberder roepen melden.…
VERWERKEN
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.480 Het zal je helpen te aanvaarden
dat je bent zoals je bent,
't Verleden is niet jouw schuld
als je dat maar eerst erkent.
Je mag best weleens opstandig zijn
je hoeft niet alles te pikken,
jarenlang leed je al pijn
en hoeft niet alles maar te slikken.…
Zuidelijke gastvrouw
gedicht
2.5 met 33 stemmen
19.439 herkenning
gaat door mij heen
ik word weer klein
en sta aan tafel
met de punt van het mes
maakt zij een kruis
van korst tot korst
het lemmet klieft
het grijs van golgotha
zij schijnt het niet te merken
ik bespied haar feller
het brood, een donkere homp nu
draait zich tussen haar borsten rond
en om haar warme wijze mond beeft
een nauw aanvaarde…
doorgaan en vecht !!
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.044 telkens ik denk 't gaat niet meer schijnt er een lichtstraal
keer op keer
die kracht en moed geven om verder te leven
er is niets dat moeilijker is dan die dingen te wensen
en te aanvaarden zoals ze zijn
wij vragen allemaal waarom ??…
Onbegrijpelijk
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
2.786 in zijn eentje voelbaar stoeide
soms heel heftig
dan weer rustig
en na amper veertig weken
zuigend in mijn armen lag
Het is echt niet te geloven
dat ik als kind zo kon genieten
mijn geluk altijd compleet leek
zonder maar een moment te denken
aan het leven dat ik zou schenken
aan dat mooie mens, aan jou
Ik zal het nooit kunnen aanvaarden…
"Nil desperandum"
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
1.857 Laat niet de moed zakken
Het onaanvaardbare te aanvaarden
brengt geen rust in 't eeuwig zoekend hart,
De tijd was te lang dat wij elkander
met verborgen verlangen zochten
De weemoed van ’t niet zien gaf geen rust
maar onuitspreek'lijke smart;
ge kunt niet van 't hart verwachten
dat het losliet wat het eerst heeft bevochten;…