7586 resultaten.
L' image de la Croix
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
788 mijn lijf, genageld
aan de schepping
kruist zich naar vieren,
verbeeldend de
levendige beweging
de arm ter rechterzijde
draagt de last van sterven
in ons aardse niet te vermijden
soms gericht om inzicht te verwerven
vaak ook het onbegrijpelijk lijden
de linker kent de vreugde
de zonnestralen in de
ogen van een kind
de schitterende…
Weide
gedicht
2.6 met 9 stemmen
8.548 Gefietst naar Holysloot, om in de wei
het kussentje te zien vol bloemen, dat
Joke geborduurd heeft. Wilde eindelijk
wel eens weten waar we de hele winter
op hadden gezeten. Het klopte aardig,
alleen nooit zoveel verschillende bijeen.
Dat is nu juist de kunst ervan.
------------------------------------
uit: 'Gedichten 1969-1986', 1988.…
Ik wil de schone Muze zoeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Ik wil de schone Muze overal zoeken
in het bos op de hei, ergens in het veld
‘t zij als schone maagd of fiere jonge held
Ik wil de schone Muze steeds weer zoeken.
Ik wil de schone Muze overal horen
in klanken van harpen en van violen
met reien en gezangen als tegenpolen
Ik wil de schone Muze steeds weer horen
Ik wil de schone Muze steeds…
Dubbelganger
gedicht
2.2 met 9 stemmen
7.156 Het is zomer en ik lig
met andere jongens in het gras
op mijn buik zodat ik ruik
hoe vroeger alles anders was
of moet ik zeggen dat ik rook
hoe later alles eender wordt?
er is een meisje bij dat zit
met bruine benen in het gras
zij lacht beweegt zodat iets wits
soms even zichtbaar wordt
of moet ik zeggen dat het zwart
voor ogen mijn verlangen…
HOPELOOS
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
570 Dan maar de verbeelding
geen godsdienst, geen visioen
maar gewoon de magie van
Beeldenrijkdom en één dag
tegelijk, stap voor stap op weg
naar waar het lot mij brengt,
zonder al teveel gezeik.-…
heildronk
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
639 Vroeger ging alles van waarde
mijn mond rond, zomerse weiden
het lange tenen van de wilgen, het
stil zwijgende van plassen in de voren
mijn geboortegrond rees en alles zoog
verzengend, de hitte die het dampen
uit de koeien sloeg, blakende vlaaien
mijn handen fonkelende verbeelding
witte haren, Ernest Claes in de vingers
toen nog, het huis…
geboortelandschap
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
2.566 Laag op laag
van sporen in de verte
evenwijdig aan een romp
loodrecht op een hoofd
dat scheef hangt van verbeelding
afgetekende bergen
op de vlakte van herkenning
als een gewei-van fractalen
vogels in V-formatie
bomen strekkend in lange latten
het Noorderlicht
de boodschapper van de zon
ergens het zuchten
van een mens op papier
schepsels…
Ik schat de lengte die ik heb
gedicht
2.7 met 15 stemmen
5.394 Ik schat de lengte die ik heb
Ik schat de lengte die ik heb. Eén zeventig.
Zet streepjes af op het plafond. Ik lig in bed.
Da Vinci zocht verhouding sec. Ik teken,
zonder lood, mijzelf, van barst tot spinneweb.
In deze droom word ik te groot. Met uitgestrekte
leden, zo onruimtelijk, gezien vanuit de nek,
besta ik niet. Ik schets,…
De Wilde Hyacint
netgedicht
4.7 met 36 stemmen
1.327 Onderweg vangt men haar speelse blik
geworpen in de schoonheid van het moment
aangekleed met schoon gewassen naaktheid
gedragen door geestgronden van verbeelding..…
De tuin der zintuigen
gedicht
3.8 met 12 stemmen
10.584 Hoor je het ruisen van de vroege cyclamen
het klapperen van de vleugels van de vliegen
het vallen van de overrijpe pruimen in het gras
het zingen van de wind?
ruik je de geur van natte hagen in de doolhof
de geur van neergeregend stof
het kruidige basilicum, de selderij
het luie parfum van lavendel?
voel je de champagneblaadjes van de rozen…
Romeo in de war
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
471 Expres,
om de pijn van jouw wegzijn te verzachten,
de stilte die ik moest opvullen sinds jij er
Niet meer bent, mijn alfa en omega, mijn
bekoorlijke gesluierde droomvrouw die
uit mijn verbeelding is verdwenen, en
De zin die ik erbij ervaarde voorbij en alles
is nu grauw en as en donker en blauw en
ik baal en lijd zonder het te bagatelliseren…
inerte woordeloosheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
683 kadans
strekkend in een zielloze horizon
het ijle tintelen in het gezicht
het wegkomen van de aarde hard
met wrede voeten van de loochening
de wereld is begonnen
met een strekkende vinger
uit het eiland van het lichaam
de tinteling, het gevoel, de melancholie
de handen en de woorden
die uit zichzelf vouwen naar de andere
alleen verbeelding…
Bloem
gedicht
2.4 met 33 stemmen
9.507 Het is een bloem
om er met een vaantje om rond te gaan
en zacht te zingen.
Het is een bloem om niet meer burger te zijn,
maar een broer van een kinderhemdje in zonneschijn.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten' 1976.…
Slijpsel
gedicht
3.9 met 7 stemmen
7.189 Op een kast in mijn klas
stond een wereldbol
daaronder zette ik
een puntenslijper
in de vorm van
een wereldbol
en zo herinner ik me
mijn werelden als ik
het sterrenslijpsel
aan de hemel zie.
-------------------------------
uit: 'Tellen en wegen', 2011.…
DE VOGEL
gedicht
1.7 met 6 stemmen
13.381 Ik lig vaak onbetoverd in de warme
Nachten, als voor de tweede maal weer kind,
Met losse benen en met losse armen,
Nu ik u niet meer te omhelzen vind.
De maan draait langzaam aan de open hemel
Gelijk een gouden scheepje over zee;
De sterren in hun eeuwenoud gewemel
Drijven als kleine waterlelies mee.
Dan vliegt gij soms door 't open venster…
VITAMINE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Grote zalen
galmend van sterke zang
en daverende spraak
verhalend over heerlijkheid
of grootse overwinning
zijn bij geestelijke voeding
stralende lekkernijen
die we gaarne tot ons nemen
het ware geloof is echter
een kleine druppel
deze verspreidt zich bescheiden
ongemerkt maar onbelemmerd
door heel de daagse maaltijd
bouwt het gangbare…
MIJN GOD
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
647 Land der verbeelding
van de onvoorstelbare
en liefdevolle.
Het zuivere land
van de goede bedoeling,
liefdes paradijs.…
HOE KOM IK ER NU UIT?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.206 opgemaakt
zijn er alleen verliezers
wijs naar de aarde
aanschouw de hemel
besef de oneindigheid
aanvaard het licht
ook midden in de nacht
samen met mijn schaduw
ga ik nu toch weer op pad
we raken maar niet uitgesproken
er is één en al zelfbeklag
mijn wijsheid is begrensd
mijn kunnen is beperkt
mijn krachten zijn nog minimaal
mijn verbeelding…
Ons samen zijn wanneer we niet samen zijn
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
641 In mijn verbeelding is het
als een vleug van heimwee
een plotselinge glimp
van het in elkaar verstrengeld liggen.
Het voelt als leeg wanneer mijn handen zoeken
en slechts een kale plek van kou ontmoeten.…
Ongekleed
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
559 Haar naaktheid is bedekt
met zonlicht neem ik aan
de huid is licht getint
Een volmaakt gaaf exemplaar
voor een beeld, een schilderij
begrensd met de juiste maten
Het kader voegt zich naar haar
een passend kleed, geplooid
om al haar vormen heen…
klare wijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
865 ze raakte evident een gevoelige snaar
toen ze zei: “natuurlijk is het waar
dat ik niet meetel .. niets meer heb in te brengen
jouw hele leven draait nog maar om één ding : dope
drank kost bijna niks .. zou misschien beter zijn als je zoop
ik weet echt niet meer wat ik met je moet beginnen ” -
nu de dagen lengen neemt soms verbeelding…
ZICHT EN TOCHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 Hoge appelbloesems
wiegen losjes
in wijde bolle kruinen
waaronder
kleine krentenbomen
luchtig ademen
uit hun stil vlammend wit
de grote gaard vol zuchtjes
is een kluwen flamingo's
die op wil vliegen
maar steeds laag boven de grond
door zich heen blijft zweven
blije verwondering geeft
met opwekkende vragen
en antwoord naar ieders zin.…
Schlüszli
gedicht
3.1 met 7 stemmen
7.569 Het dorp ligt wit
-wàt een sneeuw! -
Ik klim naar boven met twee
verse broden onder mijn arm.
Ze luiden, het is acht uur.
Het begint weer, witte
vlokken en witte
woorden, het daalt zò maar.
O zie, het is woord geworden! -
op mijn donkere mouw
het kristal.
----------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1980.…
Bladspiegel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 Waarschuwingslampen
schijnen door glas, - in de boom...
Rode spookvruchten?…
Overpeinzing der simpelheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 Wij proberen
gaten in verbeelding
te dichten.
Maar hoe mooi ook
woorden kunnen lezen,
tussen de regels
zie je het papier.
En dat papier komt van
een boom.
Bomen staan buiten
met takken in de lucht,
wortels in de grond.
Die boom staat daar,
zoals hij daar altijd stond.
Misschien is het wel
niets meer dan dat.…
Gewassen sieraden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Knopen die het geheim bedekken
met opwinding tijdens de verwachting
ontrafelt het geheim mijn illustratie
om intiem te blijven bij de verbeelding.
In een bad met gewassen sieraden
met de geur van bloemen van jasmijn
laat het kaarslicht dansen op de deining
in haar schaduw van schone schijn.…
Dertig jaar
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.393 Dertig jaar sinds zijn ouders verdwenen
en niet meer terugkwamen.
Vanochtend toen het tochtte en hij
een deur meende te horen kraken
verwelkomde hij ze zacht; ze waren nu
lang genoeg weggeweest.
---------------------------------------------------
uit: ''s Middags zwem ik in de Noordzee'.…
Alsof zij daar ligt, nu
gedicht
1.0 met 3 stemmen
3.988 Alsof zij daar ligt, nu
hier is gaan liggen, en aanbiedt
wat zij onthult: een duin, blakend
op haar zij, een waarsprekende
waaier, de rilling die mij opricht;
en geur, ooit zo doorhuifd als alleen
verbeelding het wil, opdat zij uitmaakt
hoe het is.…
Spreek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.906 Spreek
als je kunt.
Drie vuurpotten in de open lucht,
als het ware in de lucht.
Even was ik bang.
Alles verdween voor mijn ogen
als een brandende grashelling.
Ik moest mijn handen warmen in een leeg hoofd...
Uit nacht en rook stegen maanschijven.
Daar liep je, ik dacht dat ik je hoorde huiveren.
Dat was de kunst.
-----------…
Paarden ver weg
gedicht
3.4 met 14 stemmen
6.271 Paarden ver weg, met dit vergezicht
heb ik et moeten doen. Ik heb niet geweten
dat ik onder hen graasde en was.
Nu ik weer paard ben, af en toe, zoals nu,
is mijn lijf zwaar en gelukkig geworden van al
dat gras. Het is vreemd om te zijn wie je bent,
een paard ver weg in de wei.
Zij heeft me gevraagd hoe het onder de mensen
was. Geen mens…